Sufir3d

ερευνώντας τις δυνατότητες και τις ενέργειες που γεννάει η εποχή μας

πως και γιατί να ονομάσουμε τους γείτονες μας;

by Δημήτρης Αργυρός on 12 Ιανουαρίου 2018

Ας γράψω κάποια πράγματα για το περίφημο ζήτημα του «Μακεδονικού» και όχι το «σκοπιανό». Δηλαδή της αναγνώρισης από την Ελλάδα με κάποιο όνομα της «δημοκρατίας της Μακεδονίας» ή της «ΦΥΡΟΜ», όπως είναι μέχρι τα τώρα το αναγνωρισμένο από εμάς όνομα. Ας σημειωθεί πως ο υπόλοιπος κόσμος την ονομάζει «δημοκρατία της Μακεδονίας», ενώ οι Βούλγαροι ακολουθούν μια πιο έξυπνη και δυνητικά επικίνδυνη πολιτική, τους αναγνωρίζουν ως κράτος και τους θεωρούν συμπατριώτες τους.  Και με εντολή των μεγάλων δυνάμεων και ειδικά των ΗΠΑ , ξανασυζητάμε μια λύση. (more →)

πως θα χαρακτηρίζονταν ένα κράτος που φυλακίζει μια νεαρή ;

by Δημήτρης Αργυρός on 5 Ιανουαρίου 2018

 

 

Από θέση αρχής, από την οπτική της λογικής: Δεν ξέρω πως θα ονομάζατε ένα κράτος που φυλακίζει κάποιον πολίτη- πόσο μάλλον ένα νεαρό ή μια νεαρή-που κάνει το έγκλημα να χαστουκίσει ένα στρατιώτη. Ακόμη και αν είναι ένα κράτος που δέχεται επίθεση από τρομοκράτες. (more →)

Καστοριαδική αυτονομία και «Ελεύθεροι Συνεταιρισμένοι Παραγωγοί» : Είναι δυνατή ή και αναγκαία μια δημοκρατία των εργατών

by Δημήτρης Αργυρός on 28 Δεκεμβρίου 2017

Αυτονομία και τα Κοινά/Autonomy and the Commons: Δ. Αργυρός, Ε. Παπαδημητρόπουλος, Ν. Αναπλιώτης, Κ. Καραγεώργου

Πρόκειται για την ομιλία μου στο Συνέδριο: Κορνήλιος Καστοριάδης, 20 χρόνια μετά Conference: Cornelius Castoriadis, 20 years after, που  διεξήχθη στην Πάντειο 1-3 Δεκεμβρίου.

Το ολοκληρωμένο κείμενο έχει σταλεί στην οργανωτική επιτροπή του συνεδρίου και θα δημοσιευθεί στο  https://castoriadis2017.blogspot.gr/

 πρόγραμμα συνεδρίου 

Αντικαπιταλιστικός ανατρεπτικός αγώνας μέχρι την νίκη

by Δημήτρης Αργυρός on 21 Δεκεμβρίου 2017

nullΗ ποινικοποίηση του αγώνα και των αγωνιστών κατά των πλειστηριασμών αποτελεί μια εκδοχή ιδιώνυμου εγκλήματος,  σε μια περίοδο μιας γενικευμένης κατάσταση εξαίρεσης. Προϊόν και έκφραση της αστικής κοινοβουλευτικής  δημοκρατίας και όχι τάσης εκφασισμού. Ο φασισμός θα επιλεγεί όταν και αν αποτύχει το ιδιώνυμο, αν και όταν αποτύχουν τα ιδιώνυμα. Ιστορικά πρώτα εμφανίστηκε το ιδιώνυμο του Βενιζέλου και ύστερα  η φασιστική δικτατορία του Μεταξά.    (more →)

ΜΑΡΚΕΤ ΙΝ: μπράβοι ενάντια στους απεργούς

by Δημήτρης Αργυρός on 19 Δεκεμβρίου 2017


Κείμενο μου στο

https://www.bakiri.website/single-post/2017/12/16/%C2%AB%CE%9C%CE%91%CE%A1%CE%9A%CE%95%CE%A4-%CE%99%CE%9D%C2%BB-%CE%9C%CF%80%CF%81%CE%AC%CE%B2%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CE%BD%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BF%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B3%CF%8E%CE%BD


nullΕίναι γνωστά τα γεγονότα που συνέβησαν στο «ΜΑΡΚΕΤ ΙΝ», σε συνέχεια των προηγούμενων γεγονότων, με τις μηνύσεις και τις συλλήψεις συνδικαλιστών και απεργών. Προχθές, 14/12, ημέρα γενικής απεργίας, η διοίκηση του «ΜΑΡΚΕΤ ΙΝ» αποφάσισε να σηκώσει
τον πήχη της σύγκρουσης με τους εργαζόμενους και το σωματείο εμποροϋπαλλήλων και λοιπών ιδιωτικών υπαλλήλων.   (more →)

μπροστά στις νέες συνθήκες τι;

by Δημήτρης Αργυρός on 7 Δεκεμβρίου 2017

Μπαίνουμε, βρισκόμαστε, ως χώρα και ως περιοχή, σε μια νέα ιστορική περίοδο, σε μια περίοδο έντονων εσωτερικών αναταράξεων, ταξικών συγκρούσεων, πολεμικών, ίσως και θερμοπυρηνικών, συγκρούσεων. Αυτό που απουσιάζει και φαίνεται πως θα απουσιάζει για καιρό ακόμη, είναι η επαναστατική ανατρεπτική προοπτική.    (more →)

κάτω τα χέρια από την απεργία

by Δημήτρης Αργυρός on 6 Δεκεμβρίου 2017

Την προηγούμενη βδομάδα η μάχη των εργαζόμενων του πρώην Καρυπίδη έξω από το «μάρκετ ιν» έδειξε που και πως κρίνονται τα πράγματα.  Και τα πράγματα κρίνονται στις εκδοχές και τις μορφές που παίρνει η ταξική πάλη, ο αγώνας των εργαζόμενων, ο αγώνας των καταπιεσμένων.

Αυτή την βδομάδα η απόπειρα της κυβέρνησης να φέρει σε ψήφιση την αλλαγή του τρόπου προκήρυξης απεργίας στα πρωτοβάθμια σωματεία, που τη πήρε πίσω για να την επαναφέρει, δείχνει την σκοποθεσία της κυβέρνησης, του κεφαλαίου και της ΕΕ.

Όχι δεν έχουν στόχο να καταργήσουν την ταξική πάλη, επιχειρούν να θέσουν όρια και φράχτες στο πως διεξάγεται. Δεν τους πειράζουν τόσο οι μεγάλες ομοσπονδίες, αν και εκεί θα επιχειρήσουν να βάλουν πλαίσια έλεγχου, και σίγουρα δεν τους ενοχλεί ούτε η ΓΣΣΕ, ούτε η ΑΔΕΔΥ.

Επιχειρούν να κάνουν δύσκολα τα πράγματα στα πρωτοβάθμια σωματεία εκεί που οι εργαζόμενοι αποφασίζουν αν τους αποφασίσουν να πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους, εκεί που η ταξικές δυνάμεις συναντούν την ταξική δυσαρέσκεια και την ταξική οργή.

Είναι γελασμένοι πως με νομοθετήματα θα σταματήσουν την οργή και την δυσαρέσκεια να μετατραπεί σε συνειδητή ταξική πάλη. Το επιχείρησαν στο παρελθόν και έφαγαν τα μούτρα τους, το επιχειρούν τώρα σε πιο ευνοϊκές συνθήκες για αυτούς και πάλι θα φάνε τα μούτρα τους.

Παρά την υποχώρηση του λαϊκού και εργατικού κινήματος, αργά ή γρήγορα- με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- οι ταξική πάλη, η οργάνωση των εργαζόμενων, οι εργαζόμενοι και οι καταπιεσμένοι θα πάρουν πίσω το αίμα που έχουν δώσει. Άσε που αυτά τα νομοθετήματα δύναται να λειτουργήσουν ως αφορμές για να ξεσπάσει μια εργατική καταιγίδα Τελικά από όλα όσα ζούμε εκτός των παραπάνω το μόνο  που θα μείνει είναι πως μια ψευτοαριστερά αποδείχθηκε πιο δεξιά από την δεξιά, ντροπή για τους εργάτες και για τον αγωνιζόμενο λαό.

Ακολουθούν τα κείμενα στο https://www.bakiri.website  για το μάχη του «μάρκετ ιν»

(more →)

Αλλαγή «παραδείγματος»

by Δημήτρης Αργυρός on 24 Νοεμβρίου 2017

το παρακάτω κείμενο είναι η συμβολή μου στο εξαιρετικά ενδιαφέρον 4 συνέδριο  του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση

πηγή

Άρθρο Προσυνεδριακού Διαλόγου

Το ΝΑΡ και το ΝΑΡ για την κομμουνιστική Απελευθέρωση υπήρξε μια συνεπής, μάχιμη, πολιτική οργάνωση που Α) Κράτησε ζωντανό το κομμουνισμό ως «ιδέα», και αυτό δεν το θεωρώ αρνητικό, απεναντίας θα έλεγα, για την συγκυρία ήταν ότι καλύτερο μπορούσε να συμβεί. Β) Ήταν και παραμένει μια πολιτική συλλογικότητα που εμπνέεται από την λογική ενός επαναστατικού δημοκρατικού πλουραλισμού, σε κάποιες περιπτώσεις από ένα δημοκρατικό σχετικισμό, προσωπικά αυτό δεν το θεώρησα πότε κακό, και είναι ένας- ο κυριότερος λόγος- που εντάθηκα σε αυτή την πολιτική συλλογικότητα. Γ) Μια μάχιμη πολιτική συλλογικότητα που ερευνά τις διαδικασίες μιας κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης. (more →)

Το «Πολυτεχνείο», η εποχή του και το πνεύμα του

by Δημήτρης Αργυρός on 22 Νοεμβρίου 2017

κείμενο μου στο ΜΠΑΚΙΡΙ

Από πολλές πλευρές, υπάρχει η αίσθηση ενός τέλους. Όχι του τέλους της ιστορίας ή της αριστεράς, αλλά  του τέλους μιας εποχής, το τέλος μιας ιστορικής φάσης. Υπάρχει η αίσθηση μιας μετάβασης, όχι προς κάτι άγνωστο,  αλλά κυρίως προς κάτι σκοτεινό, προς κάτι βάρβαρο. Από την άλλη πλευρά υπάρχουν κάποιες ημερομηνίες ορόσημα, κάποια καθοριστικά ιστορικά γεγονότα που δείχνουν πως τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν, πως τα πράγματα μπορούν να πάνε αλλιώς. (more →)