Φίλε Αλέξη η πρόταση σου για τον «κάτσε καλά Γεράσιμε» με ξενέρωσε αφάνταστα. Όχι δεν σε ψήφισα και ούτε πρόκειται να το πράξω. Ανήκω στο χώρο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και θα επιμείνω αντικαπιταλιστικά, ανατρεπτικά και όχι απλώς αριστερά, με ολίγη από κεντροαριστερά. Σοβαροί, τίμιοι και αγωνιστές είναι η Σοφία Σακοράφα, ο Κουρουπλής και άλλοι μα ενστερνίζονται την λογική της καλύτερης διαχείρισης του συστήματος. Και αυτή η λογική βρίσκεται μακριά μου
Η επιλογή σου όμως να προτείνεις Αρσένη δεν κινείται καν σε μια λογική αριστερής διαχείρισης, κινείται σε μια λογική συντήρησης του παλαιού, ξεφτισμένου, αντιδραστικού, επικίνδυνα συστημικού Πασοκικού κατεστημένου.
Πως μπόρεσες εσύ ένα παιδί των καταλήψεων να προτείνεις έστω και για προσωρινό πρωθυπουργό τον υπουργό παιδείας των μαχών των εξεταστικών του 1998. Αυτός που χρησιμοποίησε τους παρακρατικούς της Χ.Α εξαπολύοντας την δολοφονική επίθεση στον Δημήτρη Κουσουρή, ανοίγοντας τον δρόμο να γίνουν σήμερα βουλευτές. Όχι φίλε Αλέξη ο Γεράσιμος Αρσένης έχει μεγάλες ευθύνες για το σημερινό κατάντημα μας. Και σαφέστατα δεν μπορεί και δεν θα μπορούσε να παίξει τον ρόλο για τον οποίο τον πρότεινες.
Δεν ξέρω γιατί έπραξες αυτόν τον ανόητο και αφελή ταυτόχρονα πολιτικαντισμό. Ανατριχιάζω με την ιδέα πως πίσω από την πρόταση βρίσκεται το 0,5% με 1% της Κατσέλη. Ανατριχιάζω και γελάω ταυτόχρονα για την κοντόθωρη και βλακώδη λογική να πάρεις μαζί σου την Κατσέλη.
Αλλά δεν νομίζω ο λόγος να είναι αυτός. Ο λόγος είναι ακόμη πιο βαθύς και στην βάση του συστημικός. Δίνεις μήνυμα σε κάθε κατεύθυνση πως θα κινηθείς εντός του υπάρχοντος πλαισίου, θα κινηθείς στα όρια μιας σοσιαλδημοκρατίας, με το κράτος να παίζει ένα ρυθμιστικό ρόλο ανάμεσα στους φορείς και τους κοινωνικούς εταίρους. Ένα ρόλο ειρήνευσης της ταξικής πάλης, σαν αυτό το ρόλο που έπαιξε το ΠΑΣΟΚ του 1980, με τον Αρσένη να είναι ένα από τα πιο επιφανή στελέχη του.
Με αποτέλεσμα πίσω απ την «αριστερή κυβέρνηση» να βρίσκεται μια νέα αριστερής μορφής σοσιαλδημοκρατία. Μακάρι να διαψευστώ, μακάρι να μην ισχύει, καθώς αυτό θα έσπερνε την απογοήτευση σε εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενων και αριστερών, αλλά τα μηνύματα με την αρχή της προεκλογικής εκστρατείας δεν είναι αισιόδοξα.
Η εμμονή σε λύσεις εντός του μνημονίου, σε λύσεις που στοχεύουν να περισώσουν τον καταρρέοντα ευρωενωσιακό δημιούργημα, που στηρίζεται πλέον μόνο στην λιτότητα, την καταστολή και την τρομοκρατία οδήγησαν την χώρα σε νέες εκλογές. Σε αντίθεση με το μήνυμα των εκλογών, που ήταν μήνυμα αντίστασης και εξόδου από την φυλακή του μνημονίου. Δυστυχώς οι δυνάμεις του μνημονίου, της ΕΕ, των ευρωενωσιακών δικτατορίσκων- καθώς και τα ντόπια αφεντικά – επιμένουν να κρατούν τον κόσμο της εργασίας στα στενά δεσμά της κυριαρχίας των συμφερόντων τους. Των συμφερόντων του μεγάλου τραπεζικού, χρηματοπιστωτικού και βιομηχανικού κεφαλαίου που μετατρέπει τις χώρες του νότου της Ευρώπης σε μοντέρνες αποικίες του Ευρωενωσιακού δημιουργήματος. 
