Sufir3d

ερευνώντας τις δυνατότητες και τις ενέργειες που γεννάει η εποχή μας

ΑΠΩΝ Ο ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ

by Δημήτρης Αργυρός on 29 Σεπτεμβρίου 2007

Όλο αυτό το διάστημα απέφευγα να τοποθετηθώ για το ζήτημα του βιβλίου ιστορίας της Στ’ δημοτικού όχι γιατί ήταν ένα θέμα που έκανε τσιζ, εξάλλου ποτέ δεν φοβήθηκα τις προκλήσεις, αλλά διότι υπάρχουν επιστημονικές προκείμενες γύρω από το θέμα που αδυνατούσα και αδυνατώ να πάρω θέση. Φυσικά τα πολιτικά ερωτήματα αλλά και τα ζητήματα που […]

ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

by Δημήτρης Αργυρός on 26 Σεπτεμβρίου 2007

Σε μια πρώτη ανάγνωση στις εκλογές ο ελληνικός λαός σοφά αποφάσισε. Αποδυνάμωσε την ΝΔ, τιμώρησε το ΠΑΣΟΚ για την μη-αντιπολίτευση του, ενίσχυσε τα πιο μικρά κόμματα της αριστεράς(ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ) αλλά και της δεξιάς (ΛΑΟΣ), ως ψήφο ανοικτής και αντιφατικής διαμαρτυρίας. Τέλος αγνόησε επιδεκτικά, τις δυνάμεις της «άλλης» αριστεράς που πρωταγωνιστούν στους κοινωνικούς αγώνες αλλά αδυνατούν […]

Να βγουν μπροστά τα λαϊκά συμφέροντα

by Δημήτρης Αργυρός on 22 Σεπτεμβρίου 2007

αρθρο στην εφημερίδα των Ιωαννίνων Ηπειρωτικός Αγώνας Εάν σε ένα συνολικότερο επίπεδο, δούμε πως ο φόβος και η ανασφάλεια εξουσιάζουν τα σώματα των υπηκόων της ύστερης καπιταλιστικής αυτοκρατορίας, δεν είναι και δύσκολο να κατανοήσουμε γιατί οι εργαζόμενοι ψηφίζουν ενάντια στα στρατηγικά συμφέροντα τους. Στα Γιάννενα εάν κέρδισαν οι Γκόντας-Καχριμάνης είναι γιατί έπεισαν πως είναι οι […]

ΓΙΑ ΜΙΑ ΧΑΡΤΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

by Δημήτρης Αργυρός on 22 Σεπτεμβρίου 2007

Τα συντάγματα δεν είναι τίποτε άλλο από την νομική συμπύκνωση των ταξικών συσχετισμών και της ταξικής ηγεμονίας εντός ενός κοινωνικού σχηματισμού. Π.χ το σύνταγμα του 1975 καθορίστηκε από την λαϊκή ριζοσπαστικοποίηση και την τάση ενσωμάτωσης της στο ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό. Αντίστοιχα η σημερινή αναθεώρηση γίνεται στο έδαφος της καθολικής υπαγωγής της εργασίας και της φύσης […]

ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΣΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΧΕΙΡΑΦΕΤΙΚΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

by Δημήτρης Αργυρός on 22 Σεπτεμβρίου 2007

Ας αρχίσουμε με κάτι ελαφρύ, που λέει ο λόγος: Πιστεύω να είδατε την εικόνα του πρωθυπουργού να φωτογραφίζεται ανάμεσα στα κέρινα ομοιώματα των προσωπικοτήτων της ελληνικής αστικής πολιτικής (Ε.Βενιζέλος – Α. Παπανδρεου – Κ. Καραμανλης) στο μουσείο της Μαντάμ Τισό; Εάν ναι τότε πιστεύω να συμφωνείτε πως τα κέρινα ομοιώματα έμοιαζαν ποιο αληθινά απ τι […]

Όχι στον πολιτισμό της αλλοτρίωσης

by Δημήτρης Αργυρός on 22 Σεπτεμβρίου 2007

Ένα σχόλιο του φίλου μου Γ. Τσαντίκου στο «Η.Α» στις 7/12/06 για την αδυναμία της ριζοσπαστικής αριστεράς να μιλήσει κατανοητά, με αφορμή μια παράγραφο της ανακοίνωσης του ΜΕΡΑ μου δίνει την ευκαιρία και τον ευχαριστώ, να ασχοληθώ με πολιτική νοηματοδότηση της παραγράφου και όχι με την γλώσσα της που σαφώς δεν είναι και η καλύτερη […]

ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ

by Δημήτρης Αργυρός on 22 Σεπτεμβρίου 2007

Οι άνθρωποι είναι όντα που εξ αρχής προσπάθησαν να ερμηνεύσουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το υλικό κόσμο που ζούσαν. Δίνοντας ένα νόημα στην ύπαρξη τους, προσπαθώντας να ερμηνεύσουν στο ζήτημα του θανάτου. Να υπερβούνε την βιολογική περατότητα τους. Να νοηματολογήσουν τις υπερβατικές και υπερβατολογικές εμπειρίες που πάντα ήταν μέρος της ανθρώπινης κληρονομιάς. […]

ΓΙΑΝΝΕΝΑ: Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

by Δημήτρης Αργυρός on 22 Σεπτεμβρίου 2007

Aπό τον περασμένο Σεπτέμβριο με πρωτοβουλία αγωνιστών της βάσης του εργατικού αντιπολεμικού κινήματος, του κινήματος για την υπεράσπιση των ελεύθερων χώρων και της δημόσιας περιουσίας ξεκίνησε ένας πολύμορφος διάλογος μέσα από ανοικτές αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Στον διάλογο εκτός των συντρόφων της ριζοσπαστικής αριστεράς πήραν μέρος και συναγωνιστές της βάσης του Συνασπισμού που βοήθησαν και αυτοί τα […]

Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ, Η ΝΙΟΤΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

by Δημήτρης Αργυρός on 22 Σεπτεμβρίου 2007

Περάσανε δεκαπέντε χρόνια από την αποσύνθεση και την κατάρρευση των χωρών του «υπαρκτού σοσιαλισμού»και η παγκόσμια κεφαλαιοκρατία μέσω του αντικομουνιστικού μνημονίου στο συμβουλίου της Ευρώπης, ταυτίζει τον κομμουνισμό με το ναζισμό. Δηλαδή για να είμαστε πιο ξεκάθαροι ταυτίζει μια κοσμοθεωρία που καταργεί την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο με την πιο βάρβαρη έκφραση του καπιταλιστικού συστήματος. […]