Μα τι θα γίνει με τα ΜΑΤ που ρθαν και εγκατάστηθηκαν στα Γιάννενα και στο Ελληνικό ως στρατός κατοχής… Τι φυλάνε στα Γιάννενα και τα βλέπεις κάθε λίγο και λιγάκι δεξιά και αριστερά..τι είναι τα Γιάννενα. Το “ελεύθερο κράτος των Εξαρχείων”???. Για να σοβαρευτούν οι αρχές και ερχεται και η 17Νοέμβρη..ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΤ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ Π ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ???…Τι πραγμάτα ειναι αυτά απο το 2005 είχαμε δεν είχαμε τα ΜΑΤ αποκτήσαμε φιλαράκια στις πορείες…
Εκτός και αν περιμένουν η λαική εξεγερση να αρχίσει απο τα Γιάννενα…οποτε και οι διαδηλωτές πρέπει να φερθούν ανάλογα…
Τα πράγματα είναι πολιτικά και έτσι πρεπει να αντιμετωπιστούν…Ειναι στο χέρι των Γιαννιώτων και των δημοκρατικών φορέων τους να επιβαλουν τα ΜΑΤ να αποχωρήσουν απο τα Γιάννενα ΟΣΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΓΛΗΓΟΡΑ.. !!!!


αντιγραφη απο το “Η.Α”:

Τελικά, το είδαν και αυτό οι Γιαννιώτες: Την οδό Αβέρωφ κλειστή Σάββατο απόγευμα από κλούβα των ΜΑΤ τοποθετημένη κάθετα, στο ύψος της Alpha Bank και τέσσερις διμοιρίες παραταγμένες σα να περίμεναν τον… 3ο αντιεξουσιαστικό πόλεμο. Όλα όμως έγιναν για χάρη του βουλευτή του ΛΑΟΣ Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος μιλούσε σε κομματική εκδήλωση στην αίθουσα της ΕΗΜ. Αντίστοιχα, στη νομαρχία συγκεντρώθηκαν περί τους 100 διαδηλωτές, οι οποίοι θα πραγματοποιούσαν πορεία διαμαρτυρίας κατά του βουλευτή και της πολιτικής του κόμματός του. Υπολόγιζαν όμως χωρίς τα… ΜΑΤ, τα οποία, μόλις έφτασε η πορεία στο ρολόι, επιτέθηκαν στους λίγους διαδηλωτές και χώρισαν την πορεία στη μέση, χωρίς μάλιστα να προκληθούν. Ακολούθησε μικρή συμπλοκή και «ψεκασμός» με δακρυγόνα, μπροστά στους έκπληκτους περαστικούς. Στη συνέχεια, τα ΜΑΤ άνοιξαν την Αβέρωφ, αλλά… έκλεισαν την Παρασκευοπούλου. Συνεχίζοντας τη «στρατηγική Εξαρχείων», τοποθέτησαν την κλούβα μπροστά σχεδόν στην πόρτα της ΕΗΜ και περιπολούσαν τα πεζοδρόμια της Αβέρωφ. Το… αντικείμενο της μαζικής φύλαξης, γύρω στις 7.30 ήταν περί τους 15 ανθρώπους στην αίθουσα της ΕΗΜ. Η μικρή μαζικότητα (αργότερα έφτασε πάντως και τους 40- 50 ο αριθμός των ακροατών του κ. Γεωργιάδη) ανάγκασε τους διοργανωτές να μην επιτρέψουν την είσοδο των τηλεοπτικών ΜΜΕ στην αίθουσα.
Αρθρογράφοι : ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΝΤΙΚΟΣ (gtsantikos@agon.gr)

και απο το ιντυ:

μόλις τώρα

Τις τελευταίες 2 εβδομάδες στην πόλη των Ιωαννίνων και με αφορμή τη κατασκευή του ΧΥΤΑ στο χωριό Ελληνικό υπάρχουν μόνιμα εγκατεστημένα ΜΑΤ (χακί από Αθήνα). Μετα τα “επεισόδια” στα ΧΥΤΑ και την αντιφασιστική κινητοποίηση το Σάββατο 25.10 όπου πάλι τα ΜΑΤ προκάλεσαν (υπάρχουν σχετικά posts), πριν από λίγα λεπτά 10 μπάτσοι περικύκλωσαν 2 φοιτητές και αφού τους τραμπούκισαν και τους απείλησαν για περεταίρω ξυλοδαρμό , δεν τους άφησαν να φύγουν παρά μόνο αφού τους πήραν τα στοιχεία και τους φωτογράφισαν.

το περιστατικό συνέβη έξω από το δικαστικό μέγαρο όπου βρίσκεται παρκαρισμένη μια διμοιρία με μπέικον, οι χακί έχουν έρθει με τον αέρα των πρωτευουσιάνων παλαίμαχων αναρχοφάγων αλλά στο ελληνικό ακόμα βρέχει λιθάρια…

Η συγκεκριμένη διμοιρία, χωρίς να αποκλείεται η πιθανότητα στο μέλλον να αποκτήσουμε και σημείο μόνιμης κατασκήνωσης ΜΑΤάδων, ήταν εκτάκτως στο πόδι λόγω της κινητοποίησης των ταξιτζήδων, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της πόλης διαμαρτυρόμενοι για νέα σύλληψη συναδέλφου τους κατηγορούμενου για μεταφορά “λαθρομεταναστών”.

Η καταδίκη για αυτή την κατηγορία επισύρει σημαντικές ποινές (ακόμα και κατάσχεση του οχήματος) την στιγμή που (ευτυχώς) δεν υπάρχει κανένας εφικτός τρόπος οι ταξιτζήδες να ελέγχουν την νομιμότητα ή την εγκυρότητα των εγγράφων των μεταναστών, άλλωστε είναι απλά ταξιτζήδες, ούτε τελωνειακοί ούτε αποσπάσματα χωροφυλάκων.

Τέλοσπάντων, οι ταξιτζήδες ήταν μάλλον η πρώτη κοινωνική/επαγγελματική ομάδα της πόλης η οποία ήρθε αντιμέτωπη με ματ σε μια απλή κινητοποίησή τους, από την εποχή των συγκρούσεων (1998) των εκπαιδευτικών με αφορμή την κατάργηση της επετηρίδας διορισμού και την εγκαθίδρυση του ΑΣΕΠ.

Πρωτόγνωρο μεν για επαγγελματικό κλάδο της πόλης αλλά όχι και για όσους έχουν ξαναβρεθεί αγωνιζόμενοι στους δρόμους της πόλης, τα τελευταία 3 χρόνια…

Να σημειώσουμε, και όποιος/α μπορεί ας με συμπληρώσει ή διορθώσει, ότι η παρουσία των ΜΑΤ σε πορείες και συγκεντρώσεις στην πόλη μας, είτε ακολουθώντας την ουρά της πορείας είτε σε σχηματισμούς “Π”, είναι μια σχετικά πρόσφατη εξέλιξη, όπως πρόσφατη είναι και η ιστορία των συγκρούσεων και των επεισοδίων τα οποία προκλήθηκαν από την παρουσία και την δράση των ΜΑΤ.

Η πρώτη επέμβαση ΜΑΤ, από την εποχή του ΑΣΕΠ (1998), έγινε τον ιούνιο(?) του 2005, με αφορμή συγκέντρωση διαμαρτυρίας για το ξεπούλημα του Ξενία, η απρόκλητη επίθεση των ματ συνοδεύτηκε από αρκετό ξύλο και 10 συλλήψεις.

Η πρώτη όμως παρουσία των ΜΑΤ σε πορεία στην πόλη μας έγινε στην πορεία του Πολυτεχνείου το 2005, χωρίς ουδέποτε να έχουν προηγηθεί επεισόδια που να “δικαιολογούν” τέτοιου είδους μέτρα. Στην πορεία αυτή, 1 διμοιρία ΜΑΤ και 1 ΟΠΚΕ, προσπάθησαν να “συνοδεύσουν” από το πεζοδρόμιο την ουρά της πορείας, προσπάθεια που αποτράπηκε από τους συντρόφους καταλαμβάνοντας και το πεζοδρόμιο και εμποδίζοντας τους. Στην ένταση που δημιουργήθηκε, αρκετά μπλόκ σταμάτησαν έτσι ώστε να μην αποκοπεί η ουρά της πορείας.

Παρόλαυτά η παρουσία των ΜΑΤ στις πορείες και συγκεντρώσεις στην πόλη μας έχει σχεδόν παγιωθεί από πλευράς αστυνομικού σχεδιασμού, ελπίζω όμως ότι δεν έχει ακόμα παγιωθεί στην συνείδηση της τοπικής κοινωνίας.

Ενδεικτικά αναφέρω για να θυμηθούμε, τις πανεκπαιδευτικές πορείες, τις πορείες αλληλεγγύης στον Καλαϊτζίδη, στους κρατούμενους των φυλακών Σταυρακίου και τους 3 απεργούς πείνας (από την πορεία του Φόρουμ στην Αθήνα), τις 2 αντιφασιστικές αλλά και στις πορείες της επετείου του Πολυτεχνείου.

Πρόσφατα κατορθώματα των Μονάδων Αποκατάστασης της Τάξης :

1. η απόβαση 19 διμοιριών στο ελληνικό, την στιγμή που όλοι γνώριζαν ότι απέναντί τους δεν θα βρούν παραπάνω από 150 ανθρώπους, οι μισοί από τους οποίους ήταν ηλικιωμένοι κάτοικοι…

2. η απρόκλητη επίθεση των ΜΑΤ στην αντιφασιστική συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την εκδήλωση του ΛΑΟΣ, το κλείσιμο ενός από τους πιο κεντρικούς δρόμους της πόλης (Αβέρωφ) με κλούβα των ΜΑΤ, και ο ξυλοδαρμός διαδηλωτών (ο οποίος δεν έμεινε αναπάντητος) μέρα μεσημέρι στο κέντρο της πόλης, συνοδεία χημικών…Η επέμβαση αυτή χαρακτηρίστηκε ακόμα και από μετριοπαθή τοπική εφημερίδα (η μόνη όμως αν δεν κάνω λάθος η οποία ασχολήθηκε…) σαν απόπειρα εφαρμογής μεθόδων (καταστολής) τύπου “εξαρχείων”.

3. το χθεσινό περιστατικό τραμπουκισμού

Ελπίζω το περιστατικό αυτό να γίνει η αφορμή που θα κινητοποιήσει κάθε συνειδητοποιημένο πολίτη αυτής της πόλης, απαιτώντας την άμεση απόσυρση των ΜΑΤ από την περιοχή μας.

Ύστερα από το Καρβουνάρι και την Λευκίμμη ήρθε η σειρά του Ελληνικού, ενός χωριού στα Γιάννενα για να δεχτεί τις «περιποιήσεις» των ΜΑΤ και της κρατικής- κυβερνητικής απολυταρχίας, με στόχο την εγκατάσταση του εργολάβου που θα κατασκευάσει ΧΥΤΑ.
Σε μια εποχή που ο ΧΥΤΑ αποτελεί τεχνολογικό απολίθωμα διαχείρισης των σκουπιδιών και πιο ολοκληρωμένες μέθοδοι(ΧΥΤΥ) ήδη εφαρμόζονται αλλού, η κυβέρνηση στέλνει τα ΜΑΤ , για να κατασκευάσει ΧΥΤΑ, κάνοντας επίδειξη δύναμης, σε μια περίοδο βαθύτατης και πολύπλευρης κρίσης. Σε μια περιοχή που υπάρχουν σοβαρές επιστημονικές επιφυλάξεις για το εάν και κατά πόσο είναι ο πλέον κατάλληλος τόπος για να γίνει αυτό το έργο.
400 και πάνω ΜΑΤατσίδες κατέστειλαν με βαναυσότητα την αντίσταση 100 περίπου κατοίκων του Ελληνικού- οι περισσότεροι μεγάλοι ηλικίας- και 70 αλληλέγγυων πολιτών , μέλη τοπικών κινήσεων υπεράσπισης των ελεύθερων χώρων, αριστερών , αναρχικών , αντιεξουσιαστικών συσπειρώσεων και συλλογικοτήτων.
Την ίδια στιγμή οι κάτοικοι και ο Δήμος Κατσαναχωρίου- στο οποίο ανήκει το Ελληνικό- έχουν προσφύγει στο ΣτΕ που θα εκδικαζόταν σε δυο μήνες και είχαν προτείνει εναλλακτική λύση για την κατασκευή του ΧΥΤΑ εντός του Δήμου Κατσαναχωρίου.
Με στόχο να δώσουν μια λύση σε ένα πρόβλημα που έπρεπε να είχε λυθεί εδώ και 10 χρόνια. Με μια «επιστημονική» μελέτη που άλλαζε τόπο χωροθέτησης ΧΥΤΑ ανάλογα με την πίεση που δεχόταν από τις τοπικές εξουσίες σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις , τόσο της ΝΔ, όσο και του ΠΑΣΟΚ.
Καταλήγοντας στο Ελληνικό, που ήταν για τους τοπικούς άρχοντες, το κατάλληλο θύμα, για να του φορτώσουν το χώρο της κατασκευής της «επιστημονικής» χωματερής του νόμου Ιωαννίνων. Ενώ ο Δήμος Ιωαννιτών που «παράγει» το 70% των σκουπιδιών του νομού, μέχρι πρόσφατα δεν έπαιρνε θέση και έπαιζε το ρόλο του «Πόντιου Πιλάτου».
Όμως η εποχή που το κεφάλαιο, βουλευτές , νομάρχες και δήμαρχοι κρύβανε το πρόβλημα «κάτω από το χαλί» τελείωσε. Το τοπικό κεφάλαιο αποφάσισε να επενδύσει στην ανακύκλωση και χρειάζεται τόσο τη πρώτη ύλη , όσο και μια χωματερή να πετάει τα υπολείμματα της ανακύκλωσης. Αυτό το ρόλο θα το παίξει ο ΧΥΤΑ στο Ελληνικό. Δεν γνωρίζουμε πόσο τυχαίο είναι το γεγονός πως μια μέρα πριν από το «ντου» των ΜΑΤ, διαφημιζόταν η βιομηχανία ανακύκλωσης μεγαλοβιομήχανου και προέδρου του νομαρχιακού συμβουλίου.
Κατά συνέπεια το ζήτημα της ανακύκλωσης, των ΧΥΤΑ, των ΧΥΤΥ, συνδέεται με την εμπορευματοποίηση των ρύπων και των σκουπιδιών, με την βιομηχανία επεξεργασίας των υπολειμμάτων του καταναλωτικού μας πολιτισμού, με την ιδιωτικοποίηση των δημοτικών τομέων συλλογής σκουπιδιών και καθαριότητας. Όπως και με την αναρχία του καπιταλιστικού συστήματος που αδυνατεί να λύσει τα πλέον βασικά ζητήματα της εποχής μας.
Η χρήση των ΜΑΤ ήταν η αφορμή να «διασπαστεί» η τοπική άρχουσα οικονομική και πολιτική τάξη , όπως αυτή εκφράζεται, από την δίχως έλεος κόντρα - ανάμεσα στο νεοδημοκράτη Δήμαρχο Ιωαννίνων, ο οποίος εναντιώνεται στην χρήση της βίας και των ΜΑΤ στο Ελληνικό -ο άνθρωπος που έστειλε τα ΜΑΤ στο ΞΕΝΙΑ- και στο επίσης νεοδημοκράτη «τραμπούκικη δαπιτόφατσα» Περιφερειάρχη που εκφράζει και τις κυβερνητικές θέσεις.
Ταυτόχρονα όμως προκάλεσε την άμεση κινητοποίηση των Γιαννιωτών που σε πορεία 1000 και πάνω διαδηλωτών ζήτησαν την απόσυρση των ΜΑΤ, το τέλος της κατοχής του Ελληνικού και την αλλαγή του τόπου χωροθέτησης των ΧΥΤΑ, όπως έχουν προτείνει οι κάτοικοι και ο Δήμος Κατσανωχωρίων.
Ετσι μαχητικά και συγκρουσιακά θα πρέπει να πορευτεί ο λαός του Νομού Ιωαννίνων, ζητώντας μια λύση που θα είναι προς όφελος των λαϊκών – εργατικών και κοινωνικών αναγκών και όχι προς όφελος των ξεδιάντροπων καπιταλίστων , δημαρχαίων και των πολιτικών του κεφαλαίου.

ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΙΣ 5ΜΜ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΧΥΤΑ!!!!!

Ιωάννινα 25/10/08

Δημήτριος Αργυρός

Και αν αυτά προκαλούν θυμηδία σε κάποιους φωστήρες των οικονομικών- που η επιστημονική και πολιτική τους επάρκεια, φτάνει μέχρι να φορολογήσουν αυτούς που την πληρώνουν πάντα( 7,4 δις ευρώ παραπάνω φόροι θα πληρώσουν μισθωτοί, συνταξιούχοι , εργαζόμενοι με «μπλοκάκι»)- για να δούμε πως θα επιβιώσουν οι φτωχοί το χειμώνα ;;

Η κατάσταση είναι σοβαρή και αυτό δημιουργεί τους όρους για να απελευθερωθούνε οι εργαζόμενοι από την κυριαρχία και την ηγεμονία του αστικού μπλοκ εξουσίας, ζητώντας , απαιτώντας απαντήσεις.

Που όμως δεν μπορεί να είναι αυτή της ΓΣΕΕ που υπογράφει συλλογικές συμβάσεις 0,70 ευρώ αύξηση την μέρα. Που αρνείται, ακόμη και σήμερα, να καταγγείλει αυτή την άθλια συλλογική σύμβαση εργασίας που υπόγραψε, εν μέσω κορύφωσης των αγώνων. «Παρακαλώντας» σήμερα για ένα έκτακτο επίδομα στους ανθρώπους που είναι στα πρόθυρα να πεθάνουν στην πείνα.

Δεν αποτελεί λύση το ΠΑΜΕ που φοβάται να αναλάβει τις ευθύνες του και να συγκρουστεί με το σύστημα και τα αφεντικά, με αποτέλεσμα να περιχαρακώνεται, στοχεύοντας στην ενίσχυση του ΚΚΕ. Ψηφίζοντας- στις ομοσπονδίες που ελέγχει - κλαδικές συμβάσεις εργασίας στην λογική και τα όρια των συμβάσεων της ΓΣΕΕ, πολύ μακριά από το 1400 ευρώ βασικό μισθό, που και το ίδιο προπαγανδίζει.

Δεν αποτελεί λύση η εκλογική διέξοδος που θα φέρει την κεντροαριστερά ή το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Πρόκειται εμφανώς για μια πρόταση διαχείρισης σε μια περίοδο βαθύτατης και πολύπλευρης συστημικής κρίσης.

Σε τέτοιες περιόδους βαθύτατων και πολύπλευρων κρίσεων έχουν μέλλον μόνο οι ολοκληρωμένες απαντήσεις , που είτε θα δίνουν απαντήσεις στα άμεσα λαϊκά- εργατικά προβλήματα, είτε θα δίνουν απαντήσεις προς όφελος της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Αλήθεια είναι ικανή μια φιλολαϊκή διαχείριση του υπάρχοντος συστήματος να μειώσει τις ώρες εργασίας στις 35, 30 ή και 25 ώρες την εβδομάδα, έτσι ώστε να μην υπάρχουν άνεργοι και να είναι το πραγματικό μέτρο του κοινωνικού πλούτου μιας ανθρώπινης κοινωνίας ο ελεύθερος χρόνος;

Θα έχει το «τσαγανό» μια κεντροαριστερή κυβέρνηση να τα βάλει με τις τράπεζες, μειώνοντας τα επιτόκια των δανείων. Προχωρώντας σε μια «σεισάχθεια» στα χρέη των λαϊκών οικογενειών, σβήνοντας τα δάνεια στα λαϊκά και εργατικά νοικοκυριά. Θα έχει τον «τσαμπουκά» να επιβάλει το 1400 ευρώ βασικό μισθό, σύνταξη και ταμείο ανεργίας;; Ετσι ώστε να μειωθεί η ψαλίδα ανάμεσα στους φτωχούς και στους πλούσιους, μια εξέλιξη που θα δομήσει μια πραγματικά ανθρώπινη κοινωνία.

Μακάρι να διαψευστούμε αλλά δεν νομίζουμε. Το ΠΑΣΟΚ και οι οπαδοί της κεντροαριστερής διαχείρισης συνεχίζουν να βάζουν τις ανάγκες της οικονομίας -δηλαδή τις ανάγκες του κεφαλαίου- πάνω από τις δικές μας.

Λύση για τα λαϊκά πρόβλημα δεν μπορούν και δεν πρέπει να δώσουν ούτε οι δυνάμεις της αριστεράς. Δεν μπορούν γιατί μια αριστερά στηρίζεται σε ένα κίνημα μαζών- που με όλα τα μέσα- διεκδικεί στο δρόμο τα δικαιώματα του και αυτό σήμερα δεν υπάρχει ακόμη. Επίσης δεν μπορεί γιατί απουσιάζει ο στρατηγικός λόγος που θα τρομοκρατούσε τους «πάνω» και θα έμπνεε τους «κάτω».

Και δεν πρέπει γιατί η λύση δεν περνάει από τον κυβερνητισμό και την διαχείριση αλλά από την οργάνωση μαχητικών εργατικών και κοινωνικών αγώνων, στην προοπτική της αυτοχειραφέτησης των εργαζόμενων και της εργατικής τάξης. Στην προοπτική μιας δημοκρατίας των «ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών».

Αυτή η υπαρκτή και όχι μια ιδεατή αριστερά που έχουμε στο μυαλό μας, αντί να γίνει τμήμα της κρίσης, έχει τις δυνατότητες και τις δυνάμεις να αποτελέσει λύση προς όφελος των εργαζόμενων και των κοινωνικών αναγκών.

Ενισχύοντας και δυναμώνοντας τους κοινωνικούς/ εργατικούς αγώνες. Μετατρέποντας την κοινωνική δυσφορία, πικρία και οργή σε συνειδητό κοινωνικό και ταξικό αγώνα. Την συνειδητή πολιτική πράξη σε ένα επαναστατικό αγώνα.

Δημιουργώντας ένα νέο εργατικό κίνημα που αυτό σημαίνει πως: α) τα σωματεία, συνδικάτα ανά κλάδο θα περικλείουν όλες τις μορφές εργασιακών συμβάσεων και σχέσεων(μόνιμοι / εποχιακοί, έλληνες / μετανάστες, πλήρους / μερικής απασχόλησης, με μισθό ή «μπλοκάκι», δουλεύοντας στο κύριο εργοδότη ή στους εργολάβους). β)θα έχουμε σωματεία και συνδικάτα που το πρώτο και τον τελευταίο λόγο θα έχει η γενική συνέλευση των εργαζομένων. Με τα διοικητικά συμβούλια να έχουν επικουρικό ρόλο, ως υπηρέτες των διαταγών των γενικών συνελεύσεων.

Η ίδια η αριστερά, σε μια μετακαπιταλιστική κοινωνία, σε μια μεταβατική κοινωνία από το καπιταλισμό στο κομμουνισμό δεν θα είναι τίποτε άλλο από υπηρέτης των κοινωνικών αναγκών και των εργατικών δικαιωμάτων. Υπηρέτης των αποφάσεων των γενικών συνελεύσεων των εργαζόμενων και των παραγωγών του κοινωνικού πλούτου.

Οι διαδηλώσεις της απεργίας της 21 Οκτώβρη έδειξαν πως διαμορφώνεται ένα «εύφλεκτο υλικό», που κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορεί να αλλάξει το ρου των πραγμάτων. Τι μένει;;; Η αριστερά να αφήσει το «γάμο» με τον κυβερνητισμό, «θάβοντας τους νεκρούς που την πνίγουν».

Πηγαίνοντας στο «ερωτικό» της ραντεβού με το «πεζοδρόμιο». Να γευτεί το λεύτερο αέρα της ανατροπής, της επαναστατικής πράξης, της δημοκρατικής ανυπακοής. Να «οπλίσει» τις επιθυμίες των εξεγερμένων μαζών, συνδυάζοντας την “κριτική των όπλων “, με το “όπλο της κριτικής”.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

Για μια ακόμη φορά η κρατική βία στο Ελληνικό έδειξε το πιο αποκρουστικό της πρόσωπο. Αυτό το πρόσωπο που θέλει να βαφτεί με αίμα για να κάνει την εμφάνιση της στην αγορά και να τρομάξει τα πλήθη. Ένα φετίχ που έρχεται από τα βάθη των ταξικών μας κοινωνιών για να επιβάλει την κυριαρχία των ελίτ πάνω στους πολλούς.

Με το «έτσι θέλω» ο ηγεμόνας που εμφανίζεται να είναι «γυμνός»- όπως ο βασιλιάς του παραμυθιού- αν και προστατευμένος από τα «άγια βαλάντια» εκ Βατοπεδίου, θεωρεί πως έτσι θα δώσει ένα μάθημα στα άγρια πλήθη που ποτέ δεν υποτάχτηκαν, αν και σπάνια δείχνουν την καταστροφική και ταυτόχρονα δημιουργική τους δύναμη.

Δεν έχει νόημα αυτή την στιγμή που έπρεπε να γίνει ο ΧΥΤΑ, εξάλλου είναι ένα ζήτημα που έπρεπε να είχε λήξει εδώ και δέκα χρόνια και τώρα να συζητούμε το ζήτημα των ΧΥΤΥ. Σημασία έχει πως μας έχουν τελειώσει οι πολιτικές ενσωμάτωσης των «αναγκών» των κάτω. Πως η μοναδική πολιτική που αναγνωρίζεται είναι η πολιτική του «μαστίγιου».

Η πραγματικότητα είναι πικρή για την εξουσία που στηρίζει και στηρίζεται στα ιδιοτελή συμφέροντα των αυτοκρατόρων , των ελίτ και των κολλητών τους: Ας δούμε το Ελληνικό: Μια άκρως «επιστημονική» μελέτη που άλλαζε περιοχή ανάλογα με τις πιέσεις των εκλεκτών της κάθε φράξιας που έλεγχε την εξουσία στέλνει τα ΧΥΤΑ στο πιο «κατάλληλο» για τους συσχετισμούς δύναμης ανάμεσα στις φράξιες της εξουσίας και η γυμνή βία επιβάλει την επιλογή στα σώματα των πληβείων.

Είναι ολοφάνερο πως όπως στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία περάσαμε από την Δημοκρατία στην Αυτοκρατορία, έτσι και στο όψιμο- ύστερο καπιταλισμό περάσαμε από την αστική Δημοκρατία -που έτεινε η συναίνεση να επιβάλετε πάνω στην βία-στον «καθαρό» καπιταλιστικό κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό, όπου η βία σε όλες τις μορφές δημιουργεί όρους ΜΑΤωμένης συναίνεσης, όπως στο Ελληνικό…

Μια ολιγαρχία των πιο ξεδιάντροπων κεφαλαιοκρατών, γραφειοκρατών και τεχνοκρατών που δεν σέβονται ούτε την επιστημονική τους αρτιότητα, μπροστά στα «θεϊκά βαλάντια». Και ένας λαός , ένα ετερόκλητο πλήθος, που κινείται και αντιδρά μόνο όταν η «καταιγίδα» φτάνει μπροστά στο σπίτι τους , ως ένα άλλο πραγματικό μερικό που καίγεται μαχόμενο μπροστά στην ισχύ της ψευδοκαθολικότητας της κυριαρχίας του κεφαλαίου και των παρατρεχάμενων.

Αν συνεχίσουμε την ιστορική μας αναλογία, ύστερα από την Ρωμαϊκή δημοκρατία και Αυτοκρατορία ο κόσμος βίωσε ένα σκοτεινό μεσαίωνα για εκατοντάδες χρόνια, προτού ανατείλει η Αναγέννηση. Ένας διαφορετικού τύπου Μεσαίωνας βρίσκεται μπροστά μας, με τον κίνδυνο να μην ανατείλει ποτέ μια νέα Αναγέννηση, εξαιτίας της τεράστιας συσσώρευσης κοινωνικών, ταξικών και οικολογικών αντιθέσεων.

Ευτυχώς όμως η ιστορία δεν πορεύετε πάντα με αναλογίες, άρα πάντα υπάρχει η ελπίδα της εξέγερσης , η δημοκρατική ανυπακοή, η τάση της ανατροπής να δημιουργήσει μια άλλη λογική και πολιτική πρόταση που δύναται να αλλάξει εκ βαθέων το ρου της ιστορίας. Κατά συνέπεια είναι δυνατή η ένωση των μαχόμενων μερικοτήτων που δίνουν την μάχη το καθένα από το μετερίζι του. Ένα οργισμένο ποτάμι μιας πραγματικής ενεργούς καθολικότητας που θα συντρίψει την εξουσία της καπιταλιστικής κυριαρχίας που επιβουλεύεται τις βιοπολιτικές μας ροές!!!!

Δημήτρης Αργυρός

Η ΝΔ ΜΑΤωσε το Ελληνικό

Τα ΜΑΤ της κυβέρνησης της ΝΔ, του περιφερειάρχη Ηπείρου Πανοζάχου , του νομάρχη Ιωαννίνων Καχριμάνη, του εισαγγελέα Ιωαννίνων και του αστυνομικού διευθυντή επανίδρυσαν το δεξιό τρομοκρατικό κράτος στο χωρίο Ελληνικό στα Γιάννενα.

Κτυπώντας βάναυσα τους κατοίκους του χωριού, προπηλακίζοντας και δέρνοντας γέρους και γυναίκες. Καταδιώκοντας τους αλληλέγγυους πολίτες από Γιάννενα – μέλη τοπικών κινήσεων υπεράσπισης των ελεύθερων χώρων, της φύσης και δημοτικής περιουσίας.

Αυτός ο στρατός κατοχής- με τις υπεράριθμες δυνάμεις των ΜΑΤ, σε σχέση με τους κάτοικους και τους αλληλέγγυους πολίτες που αντιστέκονταν- είχε ως στόχο - που τελικά επιτευχθεί- να εγκαταστήσει τον εργολάβο, για την δημιουργία ΧΥΤΑ στην περιοχή των Ιωαννίνων.

Σε μια περιοχή που ήταν η πιο ακατάλληλη - ενός καταλόγου περιοχών – μιας πλήρους αφερέγγυας «επιστημονικής» μελέτης. Μιας«επιστημονικής» μελέτης που οι περιοχές χωροθέτησης των ΧΥΤΑ αλλάζανε ανάλογα με τις πολιτικές παρεμβάσεις. Επιλέγοντας εν τέλει να φορτώσει την χωροθέτηση του ΧΥΤΑ στο πιο «αδύνατο κρίκο», τόσο της αμφισβητούμενης μελέτης, όσο και πολιτικά.

Βλέποντας την παγίδα που τους είχαν στήσει, οι κάτοικοι του Ελληνικού και δημοτικές αρχές του Δήμου Κατσανοχωρίων στο οποίο ανήκει το Ελληνικό πρότειναν μια άλλη περιοχή για την κατασκευή ΧΥΤΑ εντός του Δήμου.

Και όμως η κυβέρνηση της ΝΔ και τα τοπικά επιτελεία της αρνήθηκαν αυτή την εναλλακτική επιλογή και με την επέμβαση των ΜΑΤ έκαναν πρωτοφανή επίδειξη ισχύος.

Στέλνοντας ένα μήνυμα στην κοινωνία, σε μια περίοδο πολύπλευρης κρίσης: Εμείς έχουμε το ντέφι και θα χορέψετε όπως θέλουμε εμείς. Ένα είναι το σίγουρο, δεν θα τους περάσει, οι λαϊκοί αγώνες θα τους στείλουν στον αγύριστο!!!!

Δημήτρης Αργυρός

Η απληστία θα τα τινάξει όλα στο αέρα!!!!

Τα πράγματα σκοτεινιάζουν στο ορίζοντα. Κατά συνέπεια δεν μπορούμε παρά να μιλήσουμε την γλώσσα της λογικής και του ρεαλισμού. Αυτή την γλώσσα που καταλαβαίνει η τσέπη μας που όλο και αδειάζει. Γεμίζοντας τα βαλάντια και τους τραπεζικούς λογαριασμούς μιας δράκας καπιταλιστικών και πολυεθνικών που έχουν φτάσει την παγκόσμια οικονομία στα όρια της.

Ας δούμε ένα παράδειγμα από το άρθρο του Γ. Δελαστίκ στην εφημερίδα «πριν» της 5/8/08: «Στα τέλη του 2007 όπως γράφει το Γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ, η συνολική ονομαστική αξία των συμβολαίων παραγώγων του χρηματιστηριακού τομέα έφτασε στο αστρονομικό ποσό των 596 τρισεκατομμυρίων δολαρίων , την στιγμή που το παγκόσμιο ΑΕΠ για το 2007 ανήλθε στα 54,3 τρισεκατομμύρια δολάρια. Σχεδόν έντεκα φορές περισσότερα τα παράγωγα, ο τζόγος δηλαδή από το παγκόσμιο ΑΕΠ!» Ένα γεγονός που δείχνει πως η αυτονόμηση της οικονομίας-καζίνο έχει φτάσει σε επικίνδυνα ακραίο επίπεδο που σε λίγο δεν θα παίρνει επιστροφή. Δικαιώνοντας αυτούς που πιστεύουν πως αυτό το σύστημα δεν μεταρρυθμίζεται , ανατρέπεται!!!

Κατά συνέπεια ξεκινώντας από μια μεθοδολογία που πάει από το μερικό στο συνολικό με την βοήθεια των στατιστικών στοιχείων θα αναδείξουμε την βαρβαρότητα του δικού μας Ελληνικού καπιταλισμού. Συνεισφέροντας σε ένα επαναστατικό στοχασμό για να βγούμε από αυτή την μέγγενη της καπιταλιστικής κρίσης σε εθνικό και διεθνικό πλαίσιο

Νούμερα που προκαλούν ανατριχίλα

Τα αριθμητικά στοιχεία στην κερδοφορία του Ελληνικού κεφαλαίου είναι αξιοσημείωτα και ενδεικτικά της ταξικής πόλωσης που ζούμε και που έχει φτάσει τα πράγματα στα όρια της: Σύμφωνα με την ICAP για το 2006 ο ρυθμός της αύξησης των κερδών- εξαιρουμένου του χρηματοπιστωτικού κλάδου- προσέγγισε το 60%(δεκαπέντε φορές ταχύτερος του ΑΕΠ)– με την υπόλοιπη Ευρώπη η αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων να μην ξεπερνά το 15%. Με μέσο όρο αύξησης των κερδών από το 2003 στο 40%. Ο δε κλάδος των τροφίμων- ένας από τους βασικότερους κλάδους για την ανθρώπινη διαβίωση- το πρώτο τρίμηνο του 2008, η κερδοφορία του έφτασε στο ασύλληπτο 278%!!

Όμως στο χρηματοπιστωτικό κλάδο και στις εισηγμένες στο χρηματιστήριο για την περίοδο 2002- 200 το κοντέρ της κερδοφορίας έσπασε: Τα κέρδη του χρηματοπιστωτικού τομέα (τράπεζες, ασφαλιστικές κ.α.)αυξήθηκαν από 2 δις ευρώ σε πάνω από 4,8 δις ευρώ – δηλαδή 240%! Ενώ για τις 300 μεγαλύτερες επιχειρήσεις που είναι στο Χρηματιστήριο, τα κέρδη τους, από 3,1 δις €, στα τέλη του 2002, έφτασαν το 2007 τα 11,3 δις ευρώ – αύξηση 365%!

Την ίδια στιγμή οι επενδύσεις του Ελληνικού κεφαλαίου στα Βαλκάνια και στην ΝΑ Ευρώπη ξεπέρασε τα 14 δισεκατομμύρια Ευρώ, κατέχοντας την τρίτη θέση στην Βουλγαρία και Ρουμανία και την δεύτερη στο τραπεζικό κλάδο, έχοντας προχωρήσει σε μια σειρά από εξαγορές στο τραπεζικό χώρο στα Βαλκάνια. Συνολικά το Ελληνικό κεφάλαιο στο χώρο των Βαλκανίων εκμεταλλεύεται πάνω από 200.000 εργαζόμενους. Ενώ το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο- μια παγκόσμια πραγματικά δύναμη- ελέγχει το 16% της παγκόσμιας μεταφορικής ικανότητας και του 21% της μεταφοράς πετρελαίου. Στοιχεία που αποδεικνύουν την επιθετικότητα και την αρπακτικότητα του Ελληνικού κεφαλαίου που εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία για να κερδοσκοπήσει σε βάρος της εργασία. Βγάζοντας of θεωρίες που πιστεύουν πως το Ελληνικό κεφάλαιο είναι απλώς ένας καλός μεταπράτης του ξένου κεφαλαίου.

Κράτος και κεφάλαιο μας κλέβουν ανοικτά!!!!

Την ίδια στιγμή τα στοιχεία της ICAP μας δείχνουν και κάτι πιο σημαντικότερο: Ενώ τα κέρδη αυξάνονται με ρυθμούς 60% , οι αμοιβές των εργαζόμενων δεν ξεπέρασαν το 3%. Αυτό σημαίνει πως κατά μέσο όρο οι επιχειρήσεις κερδίζουν μικτά 44.000 ευρώ ανά εργαζόμενο, ενώ τους κοστίζει λιγότερο από 10.000 ευρώ. Δηλαδή μιλάμε για μια υπεράξια 34000 ευρώ ανά εργαζόμενο. Και όλα αυτά με ένα βασικό μισθό 700 ευρώ και με ένα εκατομμύριο εργαζόμενους να δουλεύουν με μαύρη και ελαστική εργασία , δηλαδή με κάτω από 700 ευρώ.

Όσο για τους εργαζόμενους που πληρώνονται κάπως πιο αξιοπρεπώς αναλαμβάνει το κράτος να τους τα πάρει με την φορολογία. Οι εργαζόμενοι που ξεπερνάνε τις 12000 ευρώ το χρόνο φορολογούνται με 25%, ενώ όσοι ξεπερνάνε τις 23000 φορολογούνται με 40%. Αντίθετα τα κέρδη των εταιριών και των επιχειρήσεων τροφοδοτούνται και από την μείωση της φορολογίας του κεφαλαίου. Το 2006 οι φορολογικοί συντελεστές έπεσαν στο 29% και το 2007 κατέληξαν στο 25%, 25% για το κεφάλαιο 40% για τα φυσικά πρόσωπα και κατά συνέπεια για τους εργαζόμενους.

Το καπιταλιστικό κράτος μας τα παίρνει από παντού και με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο: Ας δούμε π.χ το θέμα των πετρελαίων. Οι τιμές του πετρελαίου μειωθήκανε αισθητά, αυτό όχι μόνο δεν πέρασε στην αγορά αλλά η κατάπτυστη κυβέρνηση της ΝΔ θα το δώσει στην αγορά 30% με 40% ακριβότερο από πέρσι με αυξημένο τον φόρο που το ίδιο το κράτος θα πάρει. Από την μια θα δώσει σε ελάχιστους αναξιοπαθούντες μια βοήθεια για να μην πεθάνουν από το κρύο – πληρώνοντας τους ένα μικρό επίδομα θέρμανσης - και από την άλλη θα τους τα πάρει- θα μας τα πάρει-δίπλα από την αύξηση της φορολογίας…. !!!

Κατάθλιψη δε μας πιάνει με τον προϋπολογισμό που ανακοίνωσε η κυβέρνηση. Επιβολή επιπλέον φόρων 7,39 δισεκατομμυρίων ευρώ που θα τους πληρώσουν κατά βάση οι μισθωτοί και οι αυτοαπασχολούμενοι με τα χαράτσια. Αντίθετα το πολυδιαφημισμένο ταμείο κατά της φτώχειας θα πάρει- εάν τα πάρει και φέτος- 100 εκατομμύρια ευρώ για να αγοράσει καραμέλες στους μελλοθάνατους άπορους. Εντός μιας χρονιάς οικονομικής κρίσης οι δαπάνες για εξοπλιστικά προγράμματα πήραν την ανιούσα με την αύξηση κατά 800 εκατομμύρια ευρώ, φτάνοντας στα 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ. Αντίθετα τα κονδύλια για την παιδεία ως ποσοστό του ΑΕΠ έπεσαν(Οι δαπάνες για την Παιδεία προβλέπεται να αυξηθούν κατά 6,1%, ποσοστό που υπολείπεται κατά 0,1% της προβλεπόμενης ονομαστικής αύξησης του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος, που προβλέπεται σε 6,2%. Το ποσοστό για την Παιδεία διαμορφώνεται τώρα σε 2,74% του ΑΕΠ –από 2,75% φέτος-πολύ μακριά από το 5%). Το ίδιο συμβαίνει και με τις δημόσιες επενδύσεις, μειώνοντας τες κατά ένα δισεκατομμύριο ευρώ, σε μια εποχή που οι τελευταίες θα μπορούσαν να είναι ένα όπλο ενάντια στην οικονομική κρίση. Αποδεικνύοντας- για μια ακόμη φορά- το βαθύ ταξικό χαρακτήρα της κυβέρνησης της ΝΔ.

Να πληρώσει το κεφάλαιο

Η παράνοια που προκαλεί η απληστία του κεφαλαίου δεν έχει όρια και δεν παίρνει γιατρειά Στην πραγματικότητα η πλειοψηφία των χρημάτων που έχουν συσσωρεύσει οι 200 πιο πλούσιοι άνθρωποι στο κόσμο δεν θα τους χρειαστούν πουθενά, ζούνε άνετα και με πολύ λιγότερα Με την μειοψηφία αυτών των χρημάτων θα έτρεφαν τα πεινασμένα πλήθη του τρίτου κόσμου, δίχως αυτοί να χάσουν την καλοπέραση τους.

Και αυτό που λέω δεν έχει να κάνει με κανένα ρομαντισμό ή επαναστατικότητα απλά με την απλή λογική. Μόνο που το σύστημα δεν λειτουργεί με την λογική και τον Ορθό Λόγο αλλά με τα συμφέροντα και την ισχύ των οικονομικά δυνατών απέναντι σε αυτούς που παράγουν τον πλούτο της κοινωνίας που είναι και οι πιο πολλοί.

Για αυτό το λόγο η απάντηση των πολλών που παράγουν αυτό τον απίστευτο πλούτο πρέπει να έχει αντίστοιχα μια ξεκάθαρη ταξική λογική. Περιορίζοντας με μαχητικότητα την ισχύ των κεφαλαιοκρατών, διεκδικώντας την πλειοψηφία του πλούτου που παράγεται, προχωρώντας σε μια μαχητική διεκδίκηση αναδιανομής του πλούτου. Όταν ο ρυθμός αύξησης της κερδοφορίας του Ελληνικού κεφαλαίου έτρεξε με 60% πέρυσι και σημείωσε ρεκόρ όλων των εποχών την περίοδο 2002 – 2007 και οι τράπεζες σημειώνουν κέρδη 240% τότε υπάρχουν οι δυνατότητες για μεγάλες και ουσιαστικές αυξήσεις. Όταν το μισό Ελληνικό ΑΕΠ(214 δισεκατομμύρια ευρώ, 2006, στοιχεία υπουργείο Οικονομικών)είναι κλεμμένη υπεράξια , υπάρχουν οι δυνατότητες να αυξηθεί η αξία της εργατικής δύναμης.

Εάν μειωθούν τα εξοπλιστικά προγράμματα και αυξηθεί η φορολογία του κεφαλαίου υπάρχουν οι δυνατότητες να φτιαχτεί ένα σύγχρονο κράτος πρόνοιας, σύγχρονη και αναβαθμισμένη υγεία, παιδεία και έρευνα. Να τριπλασιαστεί το ταμείο ανεργίας και να εξασφαλιστεί εγγυημένο κοινωνικό εισόδημα 1000 ευρώ ανά άτομο. Υπάρχουν οι υλικές δυνατότητες να διπλασιαστεί ο μισθός φτάνοντας στα 1400 ευρώ και να μειωθεί ο χρόνος εργασίας στις 35 και 30 ώρες.

Μόνο που αυτά δεν θα χαριστούν, θα κερδισθούν όπως κερδήθηκε το 8ωρο στην εποχή του. Με αγώνες και αίμα στα γιαπιά , στα γραφεία και στα εργοστάσια Με απεργίες, διαδηλώσεις και καταλήψεις! Με την ύπαρξη μιας αριστεράς που δεν θα γοητεύεται από τον κυβερνητισμό, ούτε θα δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα σε σχέση με το παρελθόν. Μιας αριστεράς που- οικοδομώντας τους όρους μιας διαρκούς και αδιάκοπης επαναστατικής διαδικασίας- θα στοχεύει σε μια κοινωνία δίχως αφέντες και δίχως δούλους.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΡΓΥΡΟΣ