Sufir3d

ερευνώντας τις δυνατότητες και τις ενέργειες που γεννάει η εποχή μας

οι αγωνιζόμενοι τυφλοί του 70: «ψωμί, παιδεία και όχι επαιτεία»

by Δημήτρης Αργυρός on 30 Μαΐου 2016

Μεταπολίτευση:  κύριες και οι δευτερεύουσες αντιθέσεις εκρήγνυνται και ένα πνεύμα ελευθερίας και αμφισβήτησης κατακλύζει τα πάντα, ανατρέποντας καθιερωμένες «φόρμες» και λογικές. Ένα καθυστερημένος  Μάης του 68 ή καλύτερα η ολοκλήρωση της Ελληνικής «χαμένης άνοιξης» της δεκαετίας του 1960. Η προτροπή να αλλάξουν όλα και γρήγορα, δεν μπορούσε πάρα να συνεπάρει και τμήματα του πληθυσμού, «μορφές ζωής» […]

το πλαστό ως αληθινό

by Δημήτρης Αργυρός on 27 Μαΐου 2016

Νομίζω πως κάτι παίζει με αυτό τον ντόρο με τους εργαζόμενους με τα πλαστά πτυχία, πόσο μάλλον που μένουν στο απυρόβλητο τα κυκλώματα, οι μεσάζοντες, οι γραμματείς, οι φαρισαίοι και οι πολιτικοί του ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, βγαίνοντας «στην σέντρα» , ηθικά «ποινικοποιούνται» οι εργαζόμενοι.  Μήπως όμως οι  αριστοδεξιοί κλόουν- «έμμεσα» μέσα των κριτινοφυλλάδων- ετοιμάζουν να αποδεχτούν όχι […]

«Μορφές ζωής», όρια ισχύος και ελευθερία

by Δημήτρης Αργυρός on 24 Μαΐου 2016

Το να ενταχθούμε σε μια «μορφή ζωής» δεν συνεπάγεται μόνο την αποδοχή, ρητή και άρρητη- ενός πλαισίου «γλωσσικών παιγνίων» και σημείων αναφοράς.  Συνεπάγεται και την ρητή ή την άρρητη αποδοχή ενός συνόλου κανόνων, ηθικών και αισθητικών πλαισίων, την ρητή ή την  άρρητη αποδοχή μεταφορών και παραδόσεων, αληθειών και λογικών.  Όλα τα παραπάνω πλαίσια, κανόνες, μεταφορές, αλήθειες […]

Κάντε υπομονή για 99 χρόνια

by Δημήτρης Αργυρός on 23 Μαΐου 2016

  Φόροι, φόροι, φόροι, και πάλι φόροι, εθνική/ οικονομική επιτροπεία, και ένας υπερλογαριασμός για να πουλιούνται όλα στο «άψε σβήσε». Ε δεν είναι και λίγα για μια κυβέρνηση αριστερή ή καλύτερα αριστοδεξιά. Ο παππούς Μητσοτάκης θα «χριστοπαναγήζει», γιατί ένα καλόπαιδο από τους αριστερούς  κομματικούς σωλήνες του έφαγε την δόξα να εφαρμόσει μια καθαρή κρατικονεοφιλελεύθερη πολιτική. Αντίθετα […]

κρίση συλλογικότητας και κρίση ατομικότητας: πέρα από το μοντέρνο και το μεταμοντέρνο

by Δημήτρης Αργυρός on 20 Μαΐου 2016

Είναι  κοινός –περίπου- τόπος πως ζούμε μια βαθιά κρίση της έννοιας του συλλογικού, του συλλογικού αγώνα καλύτερα, γιατί το συλλογικό του εμπορεύματος και της κοινωνίας του θεάματος, ζει και βασιλεύει.  Είναι ένα χαρακτηριστικό σε ολόκληρη την Ευρώπη, πάρα τα διάφορα κοινωνικά  αυτοδιαχειριστικά μορφώματα ή τα ξεσπάσματα τύπου Γαλλίας και την ηγεμονία του κοινωνικού επάνω στο […]

Αλήθεια και αλήθειες

by Δημήτρης Αργυρός on 18 Μαΐου 2016

Η σκηνή σκοτεινή σαν την ομολογία του Εφέσιου Φιλόσοφου, κάπου, κάπου ανάβουν και σβήνουν φωτιές:  Ο ποιητής τραγουδάει το χάος που έγινε τάξη, τον ήρωα που έκλεψε την φωτιά από τους θεούς και την έδωσε στους ανθρώπους, και εκείνοι  να  κάνουν σπονδές στο Διόνυσο, συμμετέχοντας με όρεξη σε βακχικά όργια. Έδωσε την αλήθεια του κοσμικού […]

Ναζί και Eurovision: ολοκληρωτικός καπιταλισμός και αντικομμουνισμός

by Δημήτρης Αργυρός on 16 Μαΐου 2016

Η Eurovision δεν είναι ένα  αθώο εμπορευματικό πανηγυράκι. Η Eurovision συνδέεται αμεσότατα με το πολιτιστικό μάρκετινγκ των πολυεθνικών της καλλιτεχνικής βιομηχανίας. Και από αυτή την οπτική προμοτάρει κυρίαρχα πολιτιστικά μοντέλα και τάσεις του σύγχρονου ολοκληρωτικού καπιταλισμού. Και από αυτή την οπτική – πάρα το  χαζοχαρούμενο απόλιτικο- στυλάκι που εμφανίζει παίρνει σαφή θέση στους ενδοιμπεριαλιστικούς και γεωπολιτικούς […]

οπτικές, μπροστά στο τέλος του κόσμου

by Δημήτρης Αργυρός on 12 Μαΐου 2016

Βροχή,  κατάθλιψη και καταχνιά σήμερα, αποχαιρετώντας ένα σύντροφο που έφυγε, μια εποχή που τελείωσε, ένα κύκλο που έκλεισε. Και εμείς ακόμη εδώ, πιστοί στο καθήκον, πιστοί στην πίστη της ριζικής αλλαγής του κόσμου. Ξένοι μέσα στους ξένους, γνωστοί μες στους γνωστούς, στεκόμαστε όρθιοι και ας λυσσομανάει ο αέρας, που μας τραβάει πίσω.

Η γραμμή

by Δημήτρης Αργυρός on 11 Μαΐου 2016

Η γραμμή- η νοητή και η πραγματική γραμμή-  ταξινομεί και οριοθετεί,  θέτει τους κανόνες, και χωρίς κανόνες, το χάος, η αναρχία, ο καθένας κάνει ότι θέλει. Η γραμμή ιεραρχεί, πρώτος, δεύτερος, τρίτος, τέταρτος…έως το άπειρο.   Και ποιος θα είναι πρώτος, ποιος δεύτερος,  και ποιος ο τελευταίος;  Τι και με ποιο τρόπο μπορούμε να είμαστε πρώτοι.