Sufir3d

ερευνώντας τις δυνατότητες και τις ενέργειες που γεννάει η εποχή μας

για την απεργία στην «ΠΙΝΔΟ»

by Δημήτρης Αργυρός on 8 Απριλίου 2013

Είναι γνωστό πως  η διοίκηση της «ΠΙΝΔΟΥ»  προχώρησε στην τρομοκρατική απόλυση εργαζόμενης που ήταν μέλος της επιτροπής αγώνα. Η επιτροπή αγώνα εκλέχτηκε από την  μαζικότατη γενική συνέλευση των εργαζόμενων στην «ΠΙΝΔΟ»  για να διεκδικήσει μαζί με το ΔΣ του σωματείου τα δεδουλευμένα μηνών.

Το Δ.Σ του σωματείου όχι μόνο δεν οργάνωσε τον αγώνα, όχι μόνο δεν στήριξε το έργο της επιτροπής αγώνα, αλλά  προχώρησε και στην διαγραφή της εργαζόμενης από το σωματείο, στηρίζοντας  την εργοδοσία στο τρομοκρατικό της κρεσέντο. Όπως εξηγήσαμε άλλωστε και στο κείμενο: http://argiros.net/?p=4602

Στην συνέχεια η πραγματικότητα ξεπέρασε κάθε φαντασία με το αποτέλεσμα της αγωνιστικής εξέλιξης να μην καθόλου θετικό για το αγωνιστικό μπλοκ. Η κάκιστα οργανωμένη- από τα μαλλιά τραβηγμένη απεργιακή κινητοποίηση- που οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ  ήθελαν να την περάσουν από το ΔΣ του εργατικού κέντρου,  για να μην νομιμοποιήσουν την άμεση δημοκρατία της συνέλευσης των αντιπρόσωπων και των Δ.Σ των σωματείων του ΕΚΙ, εξελίχτηκε σε φιάσκο και αυτό δεν μπορούμε να το κρύψουμε, παρα τις αγωνιστικές παρακαταθήκες, αν υπάρχουν και αυτές.

Ήταν μια απεργιακή κινητοποίηση «από τα έξω», με την συντριπτική πλειοψηφία των εργαζόμενων στην «ΠΙΝΔΟ» όχι μόνο  να μην απεργούν αλλά και να συντάσσονται πίσω από τα  συνεταιριστικά αφεντικά τους και ας είναι μήνες απλήρωτοι.

Το βράδυ της πέμπτης έξω από το εργοστάσιο βρέθηκαν να υπερασπίζουν την απεργία του ΕΚΙ οι πολιτικές δυνάμεις του ΚΚΕ/ ΠΑΜΕ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, της   Κ.Ο ανασύνταξη και του ΚΚΕ-μλ.  Δυνάμεις που αριθμητικά δεν ξεπερνούσαν τους 200 και ποιοτικά δεν είχαν καμιά νομιμοποίηση αφού απουσίαζαν οι εργαζόμενοι της «ΠΙΝΔΟΥ», πλην ελαχίστων, που μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού.

Αντίθετα με τα συμφέροντα της συνεταιριστικής εργοδοσίας συντάχτηκαν μικροί και μεσαίοι πτηνοτρόφοι που και αυτοί παραμένουν απλήρωτοι,  καθώς και εργαζόμενοι, το ΔΣ του σωματείου και ένα μέλος του ΔΣ του ΕΚΙ.  Ας σημειωθεί βέβαια μια κοινωνιολογικού τύπου παρατήρηση.  Σε αυτό το εργοδοτικό μέτωπο συχνότατο είναι το φαινόμενο να υπάρχουν δεσμοί συγγένειας, όπως οι πατεράδες να είναι πτηνοτρόφοι και  τα παιδιά τους εργαζόμενοι στο εργοστάσιο. Μέσα από αυτή την οπτική η ταξική καθαρότητα χάνεται στο ορίζοντα και τα συμφέροντα μπασταρδεύονται. Όπως και να χει όμως αυτό το εργοδοτικό αντιδραστικό μέτωπο που ξεπέρασε τον αριθμό των 300 ατόμων κατάφερε να μην πετύχει   η απεργία και το εργοστάσιο να λειτουργήσει κανονικά.

Η κύρια ευθύνη της αποτυχίας της απεργίας πιστώνεται στις δυνάμεις του ΠΑΜΕ και στην σεχταριστική τους γραμμή. Πολιτική γραμμή που αντί να συσπειρώνει δυνάμεις στο λαϊκό και εργατικό κίνημα τις  αποκλείει. Αντίθετα αν ακολουθούσαν μια πιο πλατιά,  ευέλικτη ενωτική αγωνιστική στάση θα στρίμωχναν με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα το ΕΚΙ στο να βγάλει και να οργανώσει την απεργία.

Αν είχαν στηρίξει την συνέλευση των αντιπροσώπων και των διοικητικών συμβουλίων θα οργάνωναν καλύτερα την απεργία και θα απονομιμοποιούσαν  την ΠΑΣΚΕ και την πλειοψηφία  διοίκηση του ΕΚΙ που  μιλάει για συνθήκες τρομοκρατίας.

Δεν το έπραξαν και παίρνουν την κύρια ευθύνη για την εξέλιξη. Βέβαια η εν λόγω εξέλιξη αναμένεται να την χρησιμοποιήσουν για να «μπετονάρουν» ακόμη πιο τον κόσμο τους και την κυρίαρχη φράξια, ενόψει του συνεδρίου. Μιλώντας- λόγου χάρη-  για μια μεγάλη αγωνιστική παρακαταθήκη, βαπτίζοντας την αποτυχημένη απεργία παρακαταθήκη απέναντι στην εργοδοτική τρομοκρατία.

Το πιο επικίνδυνο φαινόμενο ήταν η  αντιδραστική συμμαχία μικρών – μεσαίων πτηνοτρόφων και εργαζόμενων κάτω από τα συμφέροντα των μεγάλων πτηνοτρόφων. Πρόκειται για μια άκρως ανησυχητική εξέλιξη, για μια συμμαχία που ας μου επιτραπεί η έκφραση αποκτάει  αντικειμενικά φασιστικά χαρακτηριστικά. Ένα αντιδραστικό μέτωπο μικρών- μεσαίων πτηνοτρόφων, εργαζόμενων που δεν διστάζουν να αντιμετωπίσουν στις πύλες του εργοστασίου το οργανωμένο  εργατικό κίνημα προς όφελος των συμφερόντων των μεγάλων κεφαλαιοκρατών του κλάδου, υπερασπιζόμενοι όπως έλεγαν το σπίτι τους, δηλαδή την ατομική ιδιοκτησία. Ας μην τρομάξει ο χαρακτηρισμός. Και ο φασισμός δεν είναι ένα μικροαστικό αντιδραστικό κίνημα που υπερασπίζεται με την βια τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου;;;   Το γεγονός πως πολλοί προέρχονται από την αριστερά και το ΠΑΣΟΚ δεν αλλάζει αυτή την αντικειμενική βάση του εκφασισμού. Εξάλλου αυτοί δεν ήταν που συναινούσαν ή ανέχονταν την  απάνθρωπη δουλεία των μεταναστών στα πτηνοτροφία;

Η δυσμενέστατη αυτή εξέλιξη πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα. Άμεσα πρέπει οι μεσαίοι και μικροί πτηνοτρόφοι, καθώς και οι εργαζόμενοι να βρεθούν στο ίδιο αγωνιστικό μετερίζι με το  μαζικό εργατικό κίνημα και όχι να είναι στρατιώτες του μεγάλου κεφαλαίου;

Αυτό προϋποθέτει όμως ένα  νέο  εργατικό κίνημα και όχι το σημερινό.   Και μια αριστερά που να έχει ξεπεράσει τόσο τον σεχταρισμό της «τρίτης περιόδου», όσο  και το θολό φιλοευρωπαϊκό κυβερνητισμό. Μια αριστερά ενωτική και μαχόμενη στους αγώνες σε αντικαπιταλιστική κομμουνιστική προοπτική.

Και ένα τελευταίο σχόλιο που αφορά την έννοια  του συνεταιρισμού.  Η «ΠΙΝΔΟΣ» τυπικά είναι ένας πρωτοβάθμιος συνεταιρισμός. Αυτό δεν τον εμποδίζει εκμεταλλεύεται βάρβαρα τους Έλληνες και ξένους εργαζόμενους ή ακόμη και τους μικρούς και μεσαίους πτηνοτρόφους, παίζοντας ανοιχτά, συστημικά πολιτικά παιχνίδια.  Σίγουρα δεν ήταν το μοντέλο που θέλουμε για τους συνεταιρισμούς ή το μοντέλο για το οποίο αγωνιστήκαμε, αποτυχημένα,  για την ΔΩΔΩΝΗ.

Μόνο που ένα άλλο συνεταιριστικό μοντέλο δεν μπορεί να προσβλέπει  σε ένα μοντέλο «σοσιαλισμού σε μια επιχείρηση» ή σε ένα καπιταλιστικό- κρυφοφασιστικό-  κορπορατίστικο μοντέλο που αφεντικά και εργάτες είναι αδέρφια. Αλλά    σε μια συνολική πολιτικο/ κοινωνική ανατρεπτική διαδικασία που θα ξεκινά στο σήμερα με την οικοδόμηση πολύμορφων κοινωνικών, παραγωγικών και πολιτικών δομών δυαδικής εξουσίας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *