Sufir3d

ερευνώντας τις δυνατότητες και τις ενέργειες που γεννάει η εποχή μας

ένας χρησμός, ένα όνειρο, μια απόφαση!!!!!

by admin on 25 Ιουλίου 2013

Τοπίο στην ομίχλη ένα άλογο  καλπάζει προς το μαντείο του Δία, ένας αγέρωχος περήφανος άντρας  ζητάει χρησμό στο όνομα των εξεγερμένων χωρικών και δούλων  της ηπείρου- Ιλλυρίας.  Θα νικήσουμε ή θα χαθούμε στη σκόνη του χρόνου, όπως και τόσοι άλλοι;;;

Οι μάντεις δεν αργούν να του δώσουν: Θα νικήσετε, μα και θα ηττηθείτε, όπως και τόσοι άλλοι πριν από σας, όπως και τόσοι άλλοι μετά από σας.

Το αίμα που θα πάρετε, το αίμα που δώσετε θα καρπίσει δέντρα λευτεριάς με γύρω, γύρω αγκάθια και ζιζάνια που θα ρουφούν την λευτεριά και το αίμα. Μέχρι να τα ξεριζώσετε, μα για να γίνει αυτό θα πρέπει να τα ξεριζώσετε από μέσα σας και αυτό είναι το δύσκολο.

Κάποτε στο μέλλον, ύστερα από πολύ,  μα πάρα πολύ αίμα,  οι δούλοι θα ναι απελεύθεροι, μα όχι ακόμη λεύτεροι. Θα πληρώνονται για τις εργασίες τους, μα θα έχουν και τον κίνδυνο να μείνουν στο δρόμο, χωρίς δουλειά, δούλοι,  μα χωρίς δουλειά,  άρα και χωρίς ψωμί.  Χρεωμένοι αυτοί και τα παιδιά τους στους αφεντάδες για γενιές ολάκαιρες… θα έχουν την λευτεριά μα θα την παζαρεύουν για ψωμί και για δουλειά, για την σκλαβιά δηλαδή….  Το παζάρεμα θα το κάνουν δικοί τους άνθρωποι και όχι άρχοντες… Μα σαν άρχοντες θα είναι  και αυτοί με την εξουσία που θα χουν..και κρυφά με τους αφέντες θα τα βρίσκουν..

Κάποτε μετά από πολλές γενιές, στην εποχή των απελεύθερων, μα όχι ακόμη των ελεύθερων  στην περιοχή μας, σε μια στιγμή που θα ξαναβγαίνουν τα μαχαίρια,  ένας εκλεγμένος άρχοντας των εργαζομένων- δούλων, χωρίς να τους ρωτήσει καν θα βγάλει μια απόφαση..: Οι αφέντες είναι καλοί, μας πληρώνουν στην ώρα τους, αποκρύβοντας πως μείωσαν το μισθό, πως επέβαλαν νόμο αυστηρό..και εμείς οι εργαζόμενοι- δούλοι θα υπερασπίσουμε τα συμφέροντα των καλών μας  αφεντάδων. Φυσικά ξέρει πως μετά την σφαγή των χωρικών,  θα συνεχιστεί η σφαγή των εργαζομένων- δούλων . Αλλά αυτός πιστεύει πως θα γλυτώσει…., μα το μαχαίρι που θα πέσει, θα το αγκαλιάσει κι αυτόν. Το αίμα που θα κυλήσει δεν θα αφήσει κανέναν ακηλίδωτο

Η δυστυχία σας εξεγερμένοι βρίσκεται πως δεν είστε ακόμη ώριμοι για να γίνεται ελεύθεροι, πως ποντάρετε σε ηγεσίες που θα σας ξεπουλήσουν, κι ας είναι πρώην  δικοί σας άνθρωποι. Μόνο όταν γίνεται αριστοκράτες, μόνο όταν φτάσετε να νιώθετε ώριμοι να λειτουργείτε δίχως αφέντες, δούλους,  φύλακες και αντιπροσώπους- άρχοντες τότε θα λευτερωθείτε, μα σε αυτό στο σημείο στο χρόνο η ομίχλη είναι πάρα πολύ δυνατή και δεν βλέπουμε αν και πότε γίνει.   Μα όπως θα πει  κάποτε κάποιος ποιητής: ο κόσμος πάντα με φωτιά και με μαχαίρι προχωρεί, άρα και καμία θυσία δεν θα πάει χαμένη, παρά το γεγονός πως το ποτάμι και το χώμα με δικό σας αίμα θα ποτιστεί

Αντιπρόσωπε των εξεγερμένων δουλών και χωρικών δικό σας το θέλημα να θυσιαστείτε και μέσα από την θυσία να κερδίσετε την λευτεριά….  Και μην ελπίζεται στους θεούς, αυτοί  με τους άρχοντες είναι..Οι μοναδικοί θεοί που θα σταθούν πλάι σας  είναι το πάθος και ο έρωτας.

Ο καβαλάρης σαστισμένος από χρησμό ανεβαίνει στο άλογο και χάνεται στην ομίχλη της ηπειρωτικής γης. Ένα κουδούνι διαλύει την ομίχλη  και τα μάτια ανοίγουν. Κοιτάει την ώρα, 6 παρά πέντε το πρωί, ξυπνάει, φυλάει  γλυκά την  γυναίκα του και  αρχίζει  να ντύνεται. Μια ακόμη μέρα  μισθωτής δουλείας αρχίζει…

Ξεχνάει  γλήγορα το όνειρο, δεν είναι αυτά για εμάς. Αφού ακόμη πληρωνόμαστε και στην ώρα μας , πάει καλά μας…   Κτυπάει την κάρτα, αρχίζει να δουλεύει , όλα άγια, όλα καλά.. Μετά από 2 ώρες κτυπάει το τηλέφωνο, είναι ο προσωπάρχης, πρώην συνδικαλιστής κι αυτός. Τον καλεί επάνω και του λέει:  Ξέρεις η διοίκηση στα πλαίσια των περικοπών αποφάσισε να διακόψει την συνεργασία μαζί σου.  Σε ευχαριστεί και σου δίνει και μπόνους απόλυσης 2 ολόκληρους μήνες.  Γελάει, γελάει δυνατά και  βρίζει προσωπάρχες και αφεντικά.     Πάντα ήταν τυπικός,  τώρα όχι, νιώθει ελεύθερος να εκφράσει το αι σιχτίρ του.

Σκέπτεται και να που το όνειρο βγήκε αληθινό και τώρα είμαι ένας απελεύθερος σκλάβος, που σε λίγο δεν θα χει να θρέψει τα παιδιά του..ελεύθερος και άνεργος..Βρίσκει μπροστά του τον πρόεδρο του σωματείου, δεν περιμένει τίποτε από ένα ξεπουλημένο τομάρι..Αντί να τον χαιρετήσει  του ρίχνει μια μπουνιά, στην χρεώσταγα είπε …άντε γεια!!!!!!

Επιστρέφει στο πόστο του, πρέπει να τελειώσει την εργασία του, άλλωστε αυτό που κάνει του δίνει νόημα, αύριο σκέπτεται τι διάολο θα μου δώσει νόημα;;  Ίσως μόνο αν πιστεύαμε πιο πολύ  στα όνειρα και στην ενέργεια που αυτά περικλείουν..ναι τα όνειρα, αυτά λένε μόνο την αλήθεια, αρκεί να ξέρουμε να την διαβάζουμε..Άλλωστε θυμήθηκε κάτι που κάποιος τρελός ποιητής του είχε πει στην πλατεία ένα απόγευμα: μεγάλε η αλήθεια βρίσκεται στο όνειρο, γιατί είμαστε από υλικά ονείρων !!!!    Ηρέμησε,  τώρα ήξερε τι ήθελε να κάνει……, αποφάσισε να ονειρευτεί και να κάνει τα όνειρα του πράξη!!!!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *