Sufir3d

ερευνώντας τις δυνατότητες και τις ενέργειες που γεννάει η εποχή μας

Η φόρμουλα των Βογόμιλων

by admin on 11 Νοεμβρίου 2013

Πρόκειται για ένα παράξενο, μεταφυσικό, συμβολικό, μυστικιστικό πολιτικοφιλοσοφικό παραμυθάκι επιστημονικής φαντασίας.  

Εκατό γήινα  χρόνια έχουν περάσει από το ταξίδι της εξορίας από την Γη προς τον γάμα του κενταύρου και ακόμη νιώθουν γήινοι, εραστές και δούλοι της εργασίας. Στην Γη βρέθηκαν να είναι οι τελευταίοι  ιππότες της , σε μια μεταβατική εποχή που ευφυή ρομπότ την καταργούσαν. Απελευθερώνοντας τους ανθρώπους από αυτήν, μετατρέποντας τους ανθρώπους σε  μισθωτούς άνεργους, κρατώντας όμως τα ηνία της εξουσίας για  αυτά.  Η αιματηρή εξέγερση των ιπποτών υπερασπιστών της ζωντανής εργασίας  κράτησε πάνω από 100 χρόνια, μα στο τέλος έχασαν την μάχη από τα ευφυή ρομπότ και τους μισθωτούς άνεργους. Όσοι από τους εξεγερμένους σώθηκαν η αυτοκρατορία των ευφυών ρομπότ τους έχωσε σε ένα ηλιακό γαλαξοσκόπιο και τους έστειλε να μετοικίσουν στο Γάμα του Κενταύρου που είχε συνθήκες αντίστοιχες με τις Γης. Με αυτό τον τρόπο τα ευφυή ρομπότ και οι σύμμαχοι τους οι μισθωτοί άνεργοι ξεμπέρδευαν από τους αντιδρώντες και ταυτόχρονα πατούσαν πόδι σε  ένα μακρινό γαλαξία.

Στο Γάμα του κενταύρου

Το Γάμα του κενταύρου μέχρι να πατήσουν το πόδι τους οι ιππότες της εργασίας τον κατοικούσαν ένα είδους φιλοζωικών τεραστίων τεράτων. Ένα υβριδικό  είδος μεταξύ  θηλαστικού ζώου και  φυτού, αποτέλεσμα ενός πειράματος που είχε γίνει χιλιάδες χρόνια πριν, εκατοντάδες έτη φωτός μακριά από το Γάμα του Κενταύρου.

Η ζωή στο Γάμα του κενταύρου  πριν την αποίκιση των γήινων ιπποτών    ήταν απλή, φυσική και αλληλεξαρτούμενη με τους φυσικούς  και περιβαντολογικούς κύκλους της ζωής στο πλανήτη.  Πρωτόγονη από την μια πλευρά, αισθητικά και συναισθηματικά υπεραναπτυγμένη από την άλλη, κρατούσε απίστευτες ισορροπίες μεταξύ του φυτικού και ζωικού περιβάλλοντος.

Τα φυτοζωικά τεράστια κερατάκια, που έμοιαζαν με ένα ογκώδες αναρριχώμενο φυτό  δεν είχαν αναπτύξει πολιτικές δομές,  με την επικοινωνία τους να γίνεται διαμέσου μηνύματος διαίσθησης. Έφτανε το ένα φυτοζωικό τερατάκι να κοιτάξει το άλλο και η επικοινωνία ολοκληρώνονταν.

Το κάθε φυτοζωικό τερατάκι ήταν αυτόνομο σαν ύπαρξη, παίρνοντας από το περιβάλλον την τροφή που του χρειάζονταν  για να επιβιώσει, δίχως να χρειάζεται να συσσωρεύσει κανενός είδους τροφή. Απεναντίας έκαιγαν το περίσσευμα τροφών σε οργιώδη γιορτές  που μαζεύονταν και ζευγάρωναν μια φόρα τα 3 χρόνια περίπου.  Αρσενικοθήλυκα καθώς ήταν  γεννούσαν όλα κάθε τρία χρόνια στο βαθμό που δεν διατάρασσαν τον φυτοζωικό κύκλο.  Ο θάνατος υπήρχε μόνο από τα βαθιά γερατειά και όχι από ασθένειες που γιατρεύονταν από φυτικά βοτάνια.

Ναι υπήρχε ένας  πρωτόγονος  φιλοζωικός παράδεισος που τον διατάραξε για να μην πω τον διάλυσε ο πολιτισμός των ιπποτών της εργασίας.  Οι ιππότες φέρνοντας μαζί τους την κουλτούρα της εργασίας, εξόντωσαν σε μεγάλο βαθμό τα φυτοζωικά τερατάκια που ούτε από  πόλεμο ήξεραν, ούτε από εργασία, ούτε και από τις ασθένειες, όπως ο καρκίνος, που κουβάλησαν οι γήινοι ιππότες.

Βρεθήκαν αντιμέτωποι, δίχως να μπορούν να επικοινωνήσουν δυο πολιτισμοί.  Από την μια μεριά ένας φιλοζωικός πρωτόγονος πολιτισμός που δεν ήξερε καν  την λέξη εργασία. Και από την άλλη ένας γήινος ανθρώπινος πολιτισμός   που από την μια είχε απορρίψει την ιδέα να ζει δίχως εργασία, παρόλο που η εξουσία είχε μεταβιβαστεί στα ευφυή ρομπότ  και από την άλλη, αποίκισαν ένα  πλανήτη  που δεν ήξερε τι είναι εργασία, τι είναι ασθένεια, τι είναι γήινος εργασιακός πολιτισμός και τι είναι πόλεμος.  Η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη, καθώς εργασία για τους ιππότες δεν σήμαινε τίποτε άλλο από την υποταγή της φύσης και την μετατροπή της σε αγαθά.

Η σύγκρουση ήταν σχετικά  σύντομη περίπου δέκα γήινα χρόνια και έ γαμοκενταυρικά χρόνια και η κατάληξη αναπόφευκτη. Εκατοντάδες χιλιάδες  φυτοζωικά τερατάκια εξοντώθηκαν η πέθαναν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, μερικές χιλιάδες κλείστηκαν σε φυτοζωικά πάρκα για να διασκεδάζουν μια μέρα της εβδομάδας που δεν εργάζονταν οι ιππότες. Λίγες εκατοντάδες από αυτά  δραπέτευσαν στην ζούγκλα που ακόμη οι γήινοι  ιππότες της εργασίας δεν είχαν αποικήσει και εκμεταλλευτεί.

Μετά από 100 γήινα χρόνια  

Ο Γάμα του κενταύρου έχει μεταμορφωθεί ολοκληρωτικά. Ολόκληρος  ο πλανήτης ήταν ένα απέραντο εργοτάξιο όπου οι απόγονοι των γήινων ιπποτών δουλεύουν συλλογικά σε κολεκτίβες, παράγοντας  πλούτο που τον μοιράζονται σχεδόν ισόποσα όσοι εργάζονται. Με το περίσσευμα να συσσωρεύεται σε κοινές αποθήκες για να αντιμετωπίζουν τις κακές χρονιές σε παραγωγή και για να στείλουν φόρο υποτελείας στην Γη.

Με την  εξουσία να βρίσκεται στα συμβούλια των ιπποτών εργατών με ανώτατο όργανο το ανώτατο συμβούλιο των ηρώων της εργασίας που είχαν διακριθεί για την εργατικότητα τους.  Και με τους αρρώστους και ανίκανους για εργασία, καθώς και τους τεμπέληδες ή τους αντιφρονούντες  να αφήνονται στην μοναδική ζούγκλα που έχει μείνει ανέπαφη ακόμη.

Και ενώ θα μπορούσαν να αναπτύξουν τεχνολογίες που θα επέτρεπε να εργάζονται λιγότερο η μετατροπή της εργασίας σε ιδεολόγημα, σε φετίχ και σε θρησκεία, καθώς και το παρελθόν που έδωσε στην Γη την εξουσία στις μηχανές και τα ρομπότ, απαγορεύει  την Ιδέα να αναπτύξουν τεχνολογίες που θα μείωναν την εργασία. Αυτό όμως έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορούν να νικήσουν τις ασθένειες  που κουβάλησαν από την Γη και μάλιστα να μην επιχειρούν να γιατρέψουν τους βαριά αρρώστους και τους ανάπηρους, γιατί μειώνονται οι εργατοώρες. Εξορίζονταν όπως είπαμε πιο πάνω στην ζούγκλα για να πεθάνουν. Το αντιστάθμισμα σε ανθρώπινο υλικό γίνονται από την τεράστια  υπεργεννητικότητα με στόχο την αύξηση των εργατικών χεριών.

Ο ανάπηρος και η «νταουνίτσα»

Η ζούγκλα ήταν το άβατο για τους υγιείς και νομιμόφρονες  ιππότες της εργασίας. Ταυτόχρονα όμως ήταν ο παράδεισος για τον ελάχιστο πληθυσμό των φιλοζωικών τεράτων, των ανάπηρων, των  τεμπέληδων και των αντιφρονούντων. Μέσα στο άβατο της ζούγκλας είχε συμβεί το απρόσμενο.  Είχαν έρθει σε επικοινωνία τα φυτοζωικά τερατάκια, οι ανάπηροι, οι άρρωστοι που είχαν καταφέρει να επιβιώσουν, οι τεμπέληδες και οι αντιφρονούντες, με την βοήθεια κάποιων σοφών που τους ονόμασαν νεοσούφι.

Ας δούμε τι είχε συμβεί: τριάντα γήινα χρόνια πριν ένας νεαρός ανάπηρος αφήνεται μέσα στην ζούγκλα, μετά από ένα εργατικό «ατύχημα», σε μια κολεκτίβα παραγωγής γάλακτος. Ένα αρκετά σκοτεινό εργατικό ατύχημα καθώς ο νεαρός εργαζόμενος αμφισβητούσε τους ρυθμούς παραγωγής, με τρόπο όμως που δεν το οδηγούσε να χαρακτηριστεί αντιφρονών.

Το εργατικό «ατύχημα» τους έλυσε τα χέρια κι ο νεαρός πρώην εργαζόμενος και νυν ανάπηρος αφέθηκε στην ζούγκλα. Εκεί περιπλανήθηκε μέρες, τρώγοντας αριστερά και δεξιά φρούτα, μέχρι που συνάντησε μια πρωτόγονη αποικία κάποιων δεκάδων αντιφρονούντων. Απόλυτα απομονωμένη από το ευρύ φυσικό και ζωικό περιβάλλον καθώς και από την κοινότητα των φιλοζωικών τεράτων.  Η απουσία μιας γλώσσας επικοινωνίας καθώς και η ιστορία της εξόντωσης των φιλοζωικών τεράτων έκανε την επικοινωνία αδύνατη.

Ο νεαρός ανάπηρος  με ευφυΐα και ανοιχτότατα πνεύματος κατανόησε πως δεν υπάρχουν ελπίδες επιβίωσης της ανθρώπινης αποικίας αν δεν δημιουργούνταν συνθήκες επικοινωνίας με τον κόσμο των φιλοζωικών τεράτων. Μόνο που δεν μπορούσε να ανακαλύψει τον τρόπο και την γλώσσα επικοινωνίας. Παρόλα αυτά περιπλανώμενος, επιχείρησε να προσεγγίσει αυτά τα πλάσματα και σε κάποιες στιγμές έπιασε τον εαυτό του να τα κατανοεί, να τα νιώθει και να τα διαβάζει.

Κατανόησε πως έχει αναπτυγμένη μια διαισθητική ευφυΐα, πως η καρδιά και το πνεύμα του μπορούσαν να επικοινωνήσουν μαζί τους. Ίσως η ανάγκη και η επιθυμία καθώς και η έλλειψη φόβου να άνοιξαν κόμβους μέσα στον εγκέφαλο του, που επέτρεπε την επικοινωνία. Επίσης κατανόησε πως και αυτά τα πλάσματα τον καταλαβαίνουν, μόνο που δεν τον εμπιστεύονταν, μάλλον τους φόβιζε η ικανότητα του να τους κατανοεί.

Συχνά στις περιπλανήσεις του, έπαιρνε κοντά του μια γυναίκα με «πνευματική αναπηρία», μια γλυκιά  «νταουνίτσα» με την οποία είχε δημιουργήσει μια ερωτική σχέση που η πνευματική και συναισθηματική τους ένωση ήταν σε τέτοιο επίπεδο που δεν χρειάζονταν η σαρκική επαφή για να καλύψουν την επιθυμία τους για σαρκική ηδονή. Αυτό δεν σήμαινε πως δεν υπήρχε ή δεν είχε επιδιωχθεί η σαρκική επαφή.

Η μεγαλύτερη ανακάλυψη του ήταν το γεγονός πως η «νταουνίτσα» όχι μόνο επικοινωνούσε με τα φυτοζωικά τέρατα, μα αυτά έδειχναν να την εμπιστεύονται περισσότερο από αυτόν.  Αυτό το κατάλαβε μια μέρα που χάθηκαν μέσα στην πυκνή ζούγκλα και η «νταουνίτσα» όχι μόνο ήρθε σε επικοινωνία με αυτά, αλλά τους βοήθησαν να επιστρέψουν στην βάση τους.

Να λοιπόν που η «νταουνίτσα» του θα γίνονταν ο  δρόμος που θα έρχονταν σε επαφή οι δυο  πολιτισμοί για την κοινή τους επιβίωση.  Είχε να αντιμετωπίσει όμως δυο μεγάλα προβλήματα. 1) Την δυσπιστία των φιλοζωικών τεράτων προς την κοινότητα των ανθρώπων και 2) την άρνηση των ανθρώπων τόσο να έρθουν σε επαφή με τα πλάσματα, όσο και να εμπιστευτούν αυτή την αποστολή σε ένα πνευματικό ανάπηρο. Γενικότερα η πλειοψηφία των εξορισμένων δυσανασχετούσε τόσο με την σχέση του σωματικά ανάπηρου με την «νταουνίτσα», όσο και με την προσπάθεια τους να έρθουν σε επαφή με τον άλλο πολιτισμό. Σε κάποιες στιγμές εκδηλώθηκαν απόπειρες και τάσεις εξοστρακισμού τους. Αυτό που τους έσωσε ήταν το γεγονός  πως δεν ήθελαν να μοιάσουν με τους ιππότες της εργασίας.

η σέχτα των  σούφι τεχνοφρικιών

Το αδιέξοδο έλυσε ένα απρόσμενο γεγονός: α) σε μια από τις πλέον μακρινές τους περιπλανήσεις βρήκαν ένα κουφάρι από ένα διαστημόπλοιο, ένα σκουριασμένο κουφάρι που το είχε καταπιεί η οργιώδης βλάστηση. Αφού μετά από μια κοπιώδη προσπάθεια μπήκαν μέσα στο εσωτερικό του διαστημόπλοιου, βρήκαν ένα usb και το άνοιξαν. Ο φασματικός υπολογιστής άνοιξε- τρομάζοντας τους- και τους εξιστόρησε το παρελθόν των φιλοζωικών πλασμάτων.

Το 2045 μια γήινη σέχτα Σούφι τεχνοφρικιών ανακαλύπτει στα ταραγμένα Βαλκάνια, και πιο συγκεκριμένα στην Μπλόβντιβ (Φιλιππούπολη), μια πάλαια μυστική φόρμουλα, την φόρμουλα μπογκομίλ, του 10 αιώνα  μΧ. Μια φόρμουλα που ήθελε να κατασκευάσει ένα είδος αόρατου απελευθερωμένου ανθρώπου  που θα νίκαγε την κυριαρχία του Σαταναήλ ή σατανά.  Η φόρμουλα έμεινε κρυφή ακόμη και από την πλειοψηφία των εκλεκτών των  Βογόμιλων που από την μια μεριά δεν γνώριζαν την τεχνολογία να την εφαρμόσουν και από την άλλη φοβόντουσαν πως η φόρμουλα μπογκομίλ θα πέσει στα χέρια του Σαταναήλ και των οπαδών του. Έτσι η σέχτα της σέχτας της φόρμουλας μπογκομίλ την πέρασε από γενιά σε γενιά Βογόμιλων και από κει στην σέχτα της σέχτας των σούφι μπογκομίλ, εντός της κοινότητας των μπεκτασί.

Από γενιά, σε γενιά, από αιώνα σε αιώνα, από χιλιετία σε χιλιετία έπεσε στα χέρια της σέχτας Σούφι τεχνοφρικιών. Που με την βοήθεια της νέας τεχνολογίας που συνδύαζε την βιοτεχνολογία, την πυρηνική σύντηξη και την κβαντική τεχνολογία των υπολογιστών, επιχείρησαν να εφαρμόσουν την φόρμουλα  μπογκομίλ.

Απέτυχαν να δημιουργήσουν το είδος  που θα νίκαγε τον σατανά.  Που στην δική τους εποχή ήταν ο κυρίαρχος τεχνοφασιστικός  μεσαίωνας  με 10 εταιρίες να έχουν αγοράσει και αποικίσει ολόκληρο το πλανήτη Γη, μετατρέποντας τους κατοίκους του πλανήτη σε δούλους τους, με τα ρομπότ να έχουν μετατραπεί σε στρατός κατοχής. Ήταν η τελευταία εκδοχή του ολοκληρωτικά- ολοκληρωτικού καπιταλισμού, με μια τεχνοφασιστική κυβέρνηση να έχει μετατρέψει τους κατοίκους της Γης, είτε σε σκλάβους, είτε σε άνεργους.

Απέτυχαν να δημιουργήσουν αυτό το είδος που φαντάζονταν οι αρχαίοι Βογόμιλοι, πέτυχαν όμως να δημιουργήσουν το υβριδικό φυτοζωικό είδος. Με την βοήθεια των  κβαντικών υπολογιστών, κατανόησαν πως αυτό το είδος που έπαιρνε τεράστιες σωματικές διαστάσεις και μπορούσε να περπατά, αν και μοιάζει με αναρριχητικό φυτό, είχε συναισθηματική διανοητική ικανότητα.

Επίσης και πάλι με την βοήθεια των κβαντικών υπολογιστών κατάφεραν να συνομιλήσουν με το συγκεκριμένο φυτοζωικό είδος, και να κατανοήσουν πως το συγκεκριμένο είδος που δημιούργησαν έχει τεράστιες αντιληπτικές και διαισθητικές ικανότητες που φτάνουν στο σημείο όχι μόνο να διαβάζουν το μυαλό τους, αλλά και να μαντεύουν το μέλλον.  Είχαν κάνει ένα θαύμα, είχαν προχωρήσει την αλυσίδα της εξέλιξης, με την δημιουργία του συγκεκριμένου υβριδικού είδους.  Που με τις ιδιότητες τους να διαβάζουν την σκέψη και το μέλλον θα ήταν πιο μπροστά από τους αντιπάλους τους, ανθρώπους ή ρομπότ.

Τα ίδια τα φυτοζωικά είδη αρνήθηκαν όμως να γίνουν όπλα στα χέρια των μελών της αίρεσης των σούφι τεχνοφρικιών. Διέβλεπαν στο μέλλον, μια εξέλιξη που δεν τους ικανοποιούσε. Απεναντίας «μιλούσαν» σχεδόν μυστηριακά για δυο ανάπηρους που θα έπρεπε να έρθουν σε επαφή μαζί τους. Κάτι που προκαλούσε σύγχυση και ερωτηματικά στους σούφι.

Οι εξελίξεις πρόλαβαν την αίρεση των σούφι τεχνοφρικιών. Το 2048 ξεσπάει μια παγκόσμια λαϊκή επανάσταση με την συμμαχία ευφυών ρομπότ και μιας ομοσπονδίας των συνειδητοποιημένων παγκόσμιων εργατών, ανέργων διανοούμενων. Η πλειοψηφία της σέχτας των σούφι τεχνοφρικιών αναγνωρίζει πως ήρθε η ώρα να συμμετέχουν στο ανατρεπτικό, επαναστατικό παιχνίδι και να αφήσουν στην άκρη το πρότζεκτ, με το φυτοζωικό είδος. Μια ισχνή μειοψηφία, με μεταφυσικό, ιδεαλιστικό και μυστικιστικό τρόπο, ακολουθώντας την διαισθητική ικανότητα του φυτοζωικού είδους, διέβλεψε ένα εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των ευφυών ρομπότ και  των ανθρώπων.

Η νέα επαναστατική ηγεσία ρομπότ και της  ομοσπονδίας των συνειδητοποιημένων παγκόσμιων εργατών, ανέργων διανοούμενων, αποφάσισε να εξορίσει με διαστημόπλοια τους αντιφρονούντες. Ανάμεσα στους εξόριστους ήταν και οι αντιδρώντες  σούφι που το φυτοζωικό είδος   φάνταζε παιγνιώδη  κοροϊδία  στα μάτια των επαναστατικών δυνάμεων, αλλά και στους σούφι που στήριξαν την επανάσταση. Με τους εξόριστους σούφι να καταφέρνουν να υποκλέψουν την φόρμουλα μπογκομίλ, για να μην πέσει στα χέρια των δυνάμεων του Σαταναήλ.

Ο ανάπηρος και το «νταουνάκι» του έβλεπαν με δέος το παρελθόν των φιλοζωικών τεράτων, όταν στην φασματική οθόνη εμφανίστηκε η εικόνα παππού, ντυμένου στα άσπρα. Τρόμαξαν, και πήγαν να φύγουν. Τους είπε να μην φύγουν, τους είπε πως είναι ο τελευταίος  της χαμένης σέχτας των σούφι  τεχνοφρικιών, πως αυτοί οι δυο είναι οι ανάπηροι για τα οποία «μιλούσαν» τα φυτοζωικά πλάσματα. Και πως αυτοί οι δυο είναι οι συνεχιστές της σέχτας των σούφι των φυτοζωικών πλασμάτων.   Εξαφανίστηκε, όπως εμφανίστηκε και  στην θέση του έμεινε ένας αρχαίος πάπυρος, και γύρω τους εκατοντάδες φυτοζωικά τέρατα που επικοινωνούσαν μαζί τους.

Η κοινότητα των ανθρώπων/φυτοζωικών τεράτων και των ιπποτών

Η αποκάλυψη του γήινου παρελθόντος των φυτοζωικών τεράτων, η συναισθηματικά και διαισθητικά σοφή καθοδήγηση του ανάπηρου και της «νταουνίτσας» έφερε κοντά τα δυο είδη και τους δυο πολιτισμούς που είχαν κοινό παρελθόν και σίγουρα κοινό μέλλον.

Δημιουργώντας μια  κοινότητα με βάση το παιχνίδι, τη σχόλη, το κυνήγι, μια αναρχική πρωτόγονη κοινότητα που υποδέχονταν τους άρρωστους, τους ανάπηρους και τους κυνηγημένους από την κοινωνία των ιπποτών της εργασίας, δίχως όμως να μπαίνουν σε μια συγκρουσιακή κατάσταση μαζί τους.

Η διαίσθηση του φυτοζωικού είδους και των νεοσούφι που ξεπήδησαν μέσα από τα πιο ευαίσθητα πνεύματα των κατατρεγμένων και των ανάπηρων τους έλεγε πως δεν έχουν να φοβηθούν τίποτε από τους ιππότες και πως ο κίνδυνος και η σωτήρια θα έρθουν από έξω.

Έχουν περάσει 120 γήινα χρόνια από την μέρα που πάτησαν το πόδι τους στο Γάμα του Κενταύρου οι εξόριστοι ιππότες της εργασίας και 90 χρόνια από την δημιουργία στην ζούγκλα μιας κοινότητας κατατρεγμένων, τεμπέληδων, αντιφρονούντων και ανάπηρων που συμβιώνουν αρμονικά με τον πολιτισμό των φυτοζωικών τεράτων, σε αντίθεση μα όχι σύγκρουση με τους ιππότες της εργασίας.

Στην σουπερ εργασιακή κοινωνία των ιπποτών όλο και πιο πολύ τα πράγματα δείχνουν να έχουν περιέλθει σε ένα τέλμα,  με τον τεράστιο πλέον πλούτο να μην μπορεί να αξιοποιηθεί άλλο και με τους εργασιομανείς κατοίκους να έχουν κουραστεί. Ήταν φανερό πως η θρησκεία της εργασίας δεν καθοδηγούσε όπως τα πριν τις επιθυμίες τους και όλο και πιο πολύ αντιδρούσαν και όλο και πιο πολύ εξορίζονταν στην ζούγκλα στην πρωτόγονη κοινότητα. Εκεί παρουσιάζονταν τα αντίθετα προβλήματα, η αύξηση των εξόριστων επιβάρυνε το φυσικό και ζωικό πλούτο και την συνοχή της κοινότητας, καθώς αυξάνονταν ο διαφορετικές οπτικές που συχνά έρχονταν σε σύγκρουση με τους νεοσούφι  και το  πολιτισμό των φυτοζωικών τεράτων.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες η σύγκρουση εσωτερικά των δυο κοινωνιών αλλά και ανάμεσα τους ήταν αναπόφευκτη και την παρτίδα την έσωσε η απόφαση της αυτοκρατορίας των ευφυϊών ρομπότ της Γης να αποικίσουν περαιτέρω το Γάμα του Κενταύρου, με μισθωτούς ανέργους.

Ο εξωτερικός κίνδυνος έφερε κοντά τους τρεις πολιτισμούς. Τον πολιτισμό των ιπποτών της ζωντανής εργασίας, των εξόριστων ανάπηρων, κατατρεγμένων, αντιφρονούντων καθώς και τον πολιτισμό των φυτοζωικών τεράτων. Αποφάσισαν να αμυνθούν μαζί και να ανοίξουν μια συζήτηση για το πώς μπορούν να συνυπάρξουν με καλύτερους όρους, με πρώτη ενέργεια την απελευθέρωση των πλασμάτων που ήταν στα περιφραγμένα πάρκα.

Ο πόλεμος ήταν σκληρός μα η υπεροπλία των γήινων δυνάμεων δεν φάνηκε ικανή να νικήσει την αποφασιστικότητα των κατοίκων του Γάμα του Κενταύρου, που χρησιμοποιώντας  την διαισθητική ευφυΐα και ικανότητα των φυτοζωικών τεράτων προλάβαιναν τις κινήσεις των γήινων στρατευμάτων.

Το κουδούνι κτυπάει και ο δάσκαλος τελειώνει το μάθημα στο δημοτικό σχολείο της συνομοσπονδίας των ιπποτών της εργασίας, των ελεύθερων, ανάπηρων και αποκλήρων της ζούγκλας  και της νεοσούφικης κοινότητας στο Γάμα του κενταύρου.  Μια ομοσπονδία που δημιουργήθηκε μετά την νίκη των δυνάμεων των αποικών στο Γάμα του Κενταύρου επί της Γήινης Αυτοκρατορίας.   Κλείνοντας την πόρτα, επάνω από το τραπέζι υπάρχει η φωτογραφία του ανάπηρου και της «νταουνίτσας» που θεωρηθήκαν ως οι ιδρυτές της ομοσπονδίας.

Μπαίνοντας στο τραμ ακούει στις ειδήσεις  πως στην Γη ενωμένες επαναστατικές δυνάμεις ευφυϊών ρομπότ και μισθωτών εργαζόμενων  ανέτρεψαν την κυβέρνηση των ευφυϊών ρομπότ, με την βοήθεια που τους πρόσφεραν πράκτορες των φυτοζωικών τεράτων. Η εκδίκηση της ιστορίας, όπως και κάθε εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο.

Δημήτριος Αργυρός

   

 

 

vliegtickets nice

2 thoughts on “Η φόρμουλα των Βογόμιλων

  1. agapitos.g says:

    Το ανακάλυψα πριν λίγο 1 η ώρα το βράδυ, το έριξα μια γρήγορη ματια , άλλα είδα κάτι που με κάνει αύριο πρωί να το μελετήσω επιφυλασσομαι λοιπόν για την κρίση μου !!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *