Sufir3d

ερευνώντας τις δυνατότητες και τις ενέργειες που γεννάει η εποχή μας

Με οδηγό τα λαϊκά, εργατικά συμφέροντα

by Δημήτρης Αργυρός on 10 Φεβρουαρίου 2014

Πριν από 10 χρόνια σε μια διαφορετική συγκυρία, πάλι σε μια συζήτηση για τις δημοτικές εκλογές, η αφεντιά μου και μια συντρόφισσα η Βάσω Καραγκούνη, νιώσαμε την ανάγκη να γράψουμε ένα κείμενο για την απόπειρα να ενσωματωθεί η αριστερά της ανατροπής, με στόχο την διαχείριση της εξουσίας. Το κείμενο βρίσκεται εδώ.

Η ιστορία έδειξε πως όσο εύκολη είναι η ενσωμάτωση σε μια λογική πολιτικού ρεαλισμού, με τον ΣΥΡΙΖΑ να είναι ίσως η τελευταία μαζικότερη εκδοχή του, άλλο τόσο η καπιταλιστική πραγματικότητα, η κρίση που βαθαίνει, αποδεικνύουν πως είναι αδύνατη η ενσωμάτωση, η ολοκληρωτική ενσωμάτωση. Σημαντικό, καθοριστικό ρόλο σε αυτό, παίζουν οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς που αρνούνται να γίνουν δωρεά στα σχέδια και τις πολιτικές της ενσωμάτωσης και της διαχείρισης.  Χωρίς αυτές θα είχαμε γίνει Ιταλία- που χει διαλυθεί η αντικαπιταλιστική/ κομμουνιστική αριστερά- εδώ και πολύ καιρό.

Παραμονή των δημοτικών- περιφερειακών εκλογών και μέσα από μια λογική αυτονόμησης του μερικού, του τοπικού, σε βάρος του γενικού και του καθολικού, μιλάμε δηλαδή για ντούρο μαρξισμό-λενινισμό(;;;), επιχειρείται μια ενσωμάτωση των σχημάτων της «άλλης» πέρα από ΣΥΡΙΖΑ –ΚΚΕ αριστεράς.

Αυτών των σχημάτων που βγήκαν μέσα από τα καυτά αγωνιστικά τοπικά μέτωπα και κινούνται πέρα από την λογική της διαχείρισης, και ήρθαν σε ρήξη με τις κυρίαρχες επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ. Τα συγκεκριμένα σχήματα σε ένα βαθμό και σε ένα πρότερο χρόνο συνομίλησαν με τις δυνάμεις ή κάποιες δυνάμεις το ΣΥΡΙΖΑ, οι τελευταίες ήταν που επέλεξαν άλλο δρόμο, εγκαταλείποντας τον από τα κάτω αγώνα, δια της επιτροπής αγώνα πολιτών, ύστερα από το ΞΕΝΙΑ. Βλέπετε ξεκίναγε η πολιτική της μεγάλης αριστεράς που θα  αντικαταστήσει το φθαρμένο υλικό της σοσιαλδημοκρατίας τύπου ΠΑΣΟΚ.

Και αυτό δεν είναι κούφια θεωρία, αλλά συγκεκριμένη πολιτική αντίληψη και πρακτική. Ας την δούμε καλύτερα συγκρίνοντας το πλαίσιο αρχών της υποψηφιότητας του συμπαθή κατά τα άλλα και φίλου Θωμά Μπέγκα και των «3 τρικ αριστερά», της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ. Αν τα συγκρίνουμε λοιπόν, βγάζοντας την αντικυβερνητική, αντικαλικρατική και αντιμνημονιακή ρητορεία των «3 τρικ αριστερά»- μιλάμε για ρητορεία και όχι για ουσία, γιατί απουσιάζει κάθε κριτική στο καπιταλιστικό σύστημα, το κράτος και την ΕΕ- θα δούμε πως κινούνται στο ίδιο έδαφος μιας εναλλακτικής συστημικής ενσωμάτωσης. Υπερασπίζονται μια νεοσοσιαλδημοκρατική φόρμουλα με ολίγη  από συμμετοχική δημοκρατία, κοινωνικό κράτος και κυβέρνηση της αριστεράς.

Όχι πως αυτά που γράφει είναι ολότελα λάθος, μόνο που αποτελούν εναλλακτική συνδιαχειριστική  ρητορεία, σε ένα κόσμο καθολικής υποταγής, εκμετάλλευσης,  θλίψης και λησμονιάς. Σε ένα κόσμο που ότι δεν ανατρέπεται, καίγεται για να ξαναφτιαχθεί ολοκληρωτικά διαφορετικό.

Σε ένα επίσης πολύ παλαιότερο κείμενο μου διερευνούσα μια εναλλακτική θεματική ενταγμένη όμως σε μια επαναστατική αντικαπιταλιστική προοπτική. Και είναι βέβαιο πως μια αντικαπιταλιστικά μαχόμενη πρόταση και παρέμβαση στην τοπική αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να περιμένει την σοσιαλιστική επανάσταση και τον παγκόσμιο κομμουνισμό, για να παρέμβει και να παίξει ρόλο.

Κλείνοντας με μια αντιγραφή αυτού που  γράφαμε σε μια παλαιότερη αυτόνομη έκφραση και πολιτική καταγραφή της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στις τοπικές εκλογές ως ανυπότακτη πόλη:    «Για μας η λεγόμενη τοπική αυτοδιοίκηση είναι αστική γιατί δεν πρόκειται για διοίκηση που ασκείται από τον λαό, ούτε προς το συμφέρον του λαού. Η αστική διαχείριση δεν πρόκειται να λύσει κανένα πρόβλημα των εργαζομένων ούτε σκοπό έχει την ουσιαστική βελτίωση των λαϊκών στρωμάτων. Γι’ αυτό και οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να περιμένουν τίποτε από την αστική διοίκηση, μπορούν μόνο να παλεύουν για την ανάδειξη και τη λύση των προβλημάτων τους, να αποκαλύπτουν τις αμαρτίες και τον αντιλαϊκό χαρακτήρα της Τ.Α.

Εμείς πιστεύουμε σε μια λαϊκή αυτοδιοίκηση που δεν θα διεκδικεί απλά περισσότερες αρμοδιότητες από το κεντρικό κράτος αλλά θα έχει στα χέρια της όλους τους πόρους και τις αρμοδιότητες που αφορούν την περιοχή της, τους πολίτες της και θα παλεύει για την οργάνωση της τοπικής οικονομίας με κριτήρια τα συμφέροντα των εργαζομένων, θα διαμορφώνει ανθρώπινες πόλεις, θα λύνει αυτοτελώς τα προβλήματα των εργαζομένων ξεκινώντας από το ύψος του μισθού και του ενοικίου.

Δεν θα στηρίζεται στη δημοτική γραφειοκρατία αλλά θα συναποφασίζει με τους εργαζόμενους και τη νεολαία σε εργατικά-λαϊκά συμβούλια από τους χώρους δουλειάς και κατοικίας με αιρετούς και ανά πάσα στιγμή ανακλητούς εκπροσώπους του λαού. Δεν θα στηρίζεται στα αστυνομικά και κατασταλτικά όργανα του κράτους, σε καμία δημοτική αστυνομία αλλά αντίθετα θα διαλύσει τους μηχανισμούς καταστολής. Θα απαλλοτριώσει την μεγάλη ιδιωτική γη και την εκκλησιαστική περιουσία προς όφελος του συμφέροντος των εργαζομένων και της νεολαίας.
Ενόψει των Δημοτικών και Νομαρχιακών εκλογών.

Η ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ στέκεται όρθια, μπορεί και θέλει να είναι με τη θιγόμενη πλειοψηφία, με τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τους απόμαχους της δουλειάς ενάντια στους δήμους και τις νομαρχίες του ΣΕΒ – Ε.Ε. – ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, ενάντια σε κάθε αστική πολιτική.

Η σημερινή παρέμβαση της αριστεράς στην τοπική αυτοδιοίκηση δεν μπορεί παρά να επιδιώκει την ανεξάρτητη και μαζική δράση, να εκφράζει την πολιτική ενοποίηση των ανυπότακτων αγωνιστών, να συμβάλλει στη συνάντηση του επαναστατικού-εργατικού και λαϊκού κινήματος, να οραματίζεται το αύριο, να μπορεί να προκαλεί πραγματικές ρωγμές στο σήμερα, να είναι μια στιγμή στην πράξη της ανατροπής.

Σε αυτό θέλουμε να συμβάλλουμε, στη διαμόρφωση ενός άλλου πόλου της ανυπότακτης-αντικαπιταλιστικής αριστεράς, στη συνειδητοποίηση της πραγματικής μας θέσης ως εργαζομένων και της απελευθερωτικής δυνατότητας μας.

Αντί λοιπόν να σπαταληθεί χρόνος στην υποψηφιότητα ενός «τίμιου» και «αγωνιστή» δημάρχου που τέτοιοι υπήρξαν στον παρελθόν, όπως και σήμερα υπάρχουν, αλλά παρόλα αυτά διαχειρίστηκαν με τον καλύτερο τρόπο τις εντολές της κρατικής εξουσίας, συμπλήρωσαν στην ουσία με την πολιτική τους την γκετοποίηση των πόλεων.

Εμείς στηριζόμαστε στην άμεση, αγωνιστική δράση των ίδιων των εργαζομένων, στην ισότιμη και χωρίς αποκλεισμούς συσπείρωση των αγωνιστών που στην πράξη δεν έχουν υποταχθεί, στηριζόμαστε στις αμεσοδημοκρατικές μορφές οργάνωσης.

Ήρθε η ώρα οι εργαζόμενοι, η νεολαία, οι μετανάστες να αποκτήσουν φωνή! Να απεγκλωβιστούν από την αστική ιδεολογία και να δομήσουν την δικιά τους πολιτική με βάση τις ανάγκες και τις δυνατότητες της εποχής.»(το κείμενο εδώ).

Συμπληρώνοντας μόνο δυο ζητήματα: Α)την αναγκαία πάλη ενάντια στην ΕΕ που καταργεί την λαϊκή κυριαρχία. Β) την συγκρότηση ενός  ενιαίου μετώπου ενάντια στην φτωχοποίηση που δεν αντιμετωπίζεται  με φιλανθρωπίες αλλά με γνώμονα και οδηγό την ταξική- κοινωνική αλληλεγγύη σε ταξική σύγκρουση με την ατομική ιδιοκτησία διαμορφώνοντας συνθήκες λαϊκού ξεσηκωμού. Εν ολίγοις προτού πάμε για την κάλπη ας τα κάνουμε τούζλα.(δες σχετικά: http://rioters.espivblogs.net/2014/02/07/tuzla/) και (http://www.thepressproject.gr/article/56032)

Δημήτρης Αργυρός

coach outlet online

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *