μια ταινία για τα WikiLeaks

Η ταινία The Fifth Estate / Ο Άνθρωπος που Πούλησε τον Κόσμο παρουσιάζει την ιστορία των WikiLeaks, του ιδρυτή  Τζούλιαν Ασάνζ και του συνεργάτη του Ντάνιελ Ντόμσαϊτ- Μπεργκ.  Παρουσιάζει την σχέση, την φιλία, τους δισταγμούς και στο τέλος τον τσακωμό που οδήγησε στην έχθρα τους.

Η ταινία μένει πολύ στη σχέση τους και παίρνει θέση υπέρ του  Ντάνιελ Ντόμσαϊτ- Μπεργκ, παρουσιάζοντας σαν  ένα ιδεολόγο με ανθρωπιστική ηθική και κουλτούρα, ενώ τον  Τζούλιαν Ασάνζ σαν ένα  μονόχνοτο εξουσιαστή, φανατικά πιστό στον ιδεαλιστικό αγώνα του, ένα επαναστάτη  Ιησουίτη, που βάζει την ηθική στην υπηρεσία του σκοπού του. Αυτός είναι και ο λόγος που ο Τζούλιαν Ασάνζ κατήγγειλε την ταινία ως προπαγάνδα.

Αλλά τι είναι το WikiLeaks;; Σύμφωνα με την Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια, WikiLeaks καλείται ένας διεθνής μη κερδοσκοπικός οργανισμός ΜΜΕ ο οποίος δημοσιεύει έγγραφα από ανώνυμες πηγές και διαρροές, που υπό άλλες συνθήκες δεν θα έβλεπαν το φως της δημοσιότητας. Τον ιστότοπο του οργανισμού, ο οποίος και ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2006, διαχειρίζεται η «The Sunshine Press».[1] Μέσα στον πρώτο χρόνο της λειτουργίας του, ο ιστότοπος ανακοίνωσε πως η βάση δεδομένων του συμπεριλάμβανε πλέον περισσότερα από 1,2 εκατομμύρια έγγραφα.[2]

Ο οργανισμός αυτοπεριγράφεται ως «πνευματικό παιδί» Κινέζων αντιφρονούντων, καθώς και δημοσιογράφωνμαθηματικών και νεοσύστατων εταιρειών τεχνολογίας από τις Η.Π.Α., την Ταϊβάν, την Ευρώπη, την Αυστραλία και τη Νότια Αφρική.[1] Δημοσιεύματα εφημερίδων και το περιοδικό «The New Yorker» (7 Ιουνίου 2010) παρουσιάζουν ως ιδρυτή του οργανισμού τον Τζούλιαν Ασάντζ (Julian Assange), έναν Αυστραλό δημοσιογράφο και ακτιβιστή του Διαδικτύου.[3]

Το WikiLeaks έχει κερδίσει ένα σύνολο βραβείων, ανάμεσα στα οποία το Βραβείο Νέου Μέσου (New Media Award) του έγκριτου οικονομικού περιοδικού «The Economist» για το έτος 2008.[4] Toν Ιούνιο του 2009, το WikiLeaks και ο Τζούλιαν Ασάντζ βραβεύτηκαν από τη Διεθνή Αμνηστία με το UK Media Award (στην κατηγορία «Νέο Μέσο») για τη δημοσίευση το 2008 του κειμένου «Κένυα: Η Κραυγή του Αίματος – Εξώδικες δολοφονίες και εξαφανίσεις » («Kenya: The Cry of Blood – Extra Judicial Killings and Disappearances»), μια έρευνα της Εθνικής Επιτροπής της Κένυας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Kenya National Commission on Human Rights).[5] Το Μάιο του 2010, η «New York Daily News» κατέταξε το WikiLeaks πρώτο στη λίστα των «ιστοσελίδων που θα μπορούσαν να αλλάξουν εντελώς την ειδησεογραφία».[6]

Τον Απρίλιο του 2010, το WikiLeaks δημοσίευσε βίντεο από ένα περιστατικό του 2007 οπότε και Ιρακινοί άμαχοι πολίτες θανατώθηκαν από Αμερικανούς στρατιώτες, σε μια ιστοσελίδα που καλείται Collateral Murder. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, το WikiLeaks δημοσίευσε το «Ημερολόγιο του Πολέμου στο Αφγανιστάν» («Afghan War Diary»), μια συλλογή περισσότερων από 76.900 έγραφα σχετικά με τονΠόλεμο στο Αφγανιστάν τα οποία μέχρι τότε δεν ήταν διαθέσιμα στο ευρύ κοινό.[7] Τον Οκτώβριο η ομάδα δημοσίευσε ένα πακέτο περίπου 400.000 εγγράφων υπό τον τίτλο «Ημερολόγιο του Πολέμου στο Ιράκ» («Iraq War Logs») σε συντονισμό με μεγάλους κερδοσκοπικούς οργανισμούς ΜΜΕ. Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 28 Νοεμβρίου, το WikiLeaks ξεκίνησε να δίνει στην δημοσιότητα 251.287 διπλωματικά έγγραφα[8], με την Αμερικανική Κυβέρνηση να κάνει λόγο για «επίθεση κατά της διεθνούς κοινότητας».[9]

Δηλαδή είναι μια μκο που αγωνίζεται για δυο πράγματα. 1) για την ελεύθερη διασπορά και διαμοιρασμό της πληροφορίας και 2) συγκρούεται με τις μεγάλες εξουσίες, κρατικές, υπερκρατικές, πολιτικές και οικονομικές, βγάζοντας  τα άπλυτα τους στην επιφάνεια.

Για αυτή του την δράση ο ουσιαστικός ιδρυτής των wikileaks Τζούλιαν Ασάνζ. διώκεται, κατηγορείται ακόμη και για βιασμό στην Σουηδία, κινδυνεύει με απέλαση στις ΗΠΑ, ζώντας το τελευταίο διάστημα κλεισμένος στην πρεσβεία του Ισημερινού, στο Λονδίνο, που του έχει δώσει άσυλο.

Το WikiLeaks και ο Τζούλιαν Ασάνζ, όπως και η περίπτωση του του αναλυτή της NSA Σνόουντεν ή του Άαρον Σβαρτς

είναι δημιούργημα του cyberpunk κινήματος που  βλέπει στην νέα τεχνολογία δυνατότητες χειραφέτησης και ελευθερίας, εναντίωσης στο κατεστημένο και στις  πάσης φύσεως εξουσίες.

Αυτού του κινήματος που στην τεχνολογία δεν βλέπει μόνο εργαλεία έλεγχου , κυριαρχίας και υποταγής, αλλά την δυνατότητα ενός άλλου κόσμου, ενός μετακαπιταλιστικού κόσμου επί της ουσίας, όπου τα προϊόντα του ψηφιακού κόσμου δεν θα είναι  ιδιωτική ή κρατική ιδιοκτησία, αλλά κοινή, ομότιμη. Θα είναι προϊόντα ανοικτού κώδικα, προϊόντα συλλογικών προσπαθειών.

Πρόκειται για τις απίστευτες κομμουνιστικές χειραφετητικές δυνατότητες της εποχής μας που κάνουν δυνατή την κατάργηση του κράτους, της γραφειοκρατίας και της ατομικής ιδιοκτησίας.

Φυσικά οι συγκεκριμένες δυνατότητες πρέπει να γίνουν πολιτικά διακυβεύματα από συλλογικά υποκείμενα και όχι μόνο από πρωτοπόρες δυνάμεις όπως ήταν ο Άαρον Σβαρτς ή το κίνημα των  wikileaks, αν μπορούμε να μιλάμε για ένα κίνημα

Επιστρέφοντας στην ταινία θα λέγαμε πως είναι μια ταινία αξιόλογη και δραματική, αλλά όχι ουδέτερη. Είναι μια ευκαιρία για να ψάξουμε λίγο παραπάνω τα συγκεκριμένα πράγματα και ζητήματα Προσωπικά από τους δυο ήρωες, όπως τους παρουσιάζει η ταινία,  επιλέγω την γιακωβίνικη,  μπολσεβίκικη πίστη του Τζούλιαν Ασάντζ, από τον σκεπτικισμό του Ντάνιελ Ντόμσαϊτ- Μπεργκ.

Δημήτρης Αργυρός

http://streamin.to/fdqwz9gm8oba

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

2 σχόλια:

  1. Το άρθρο κατω εχει ενα λινκ απο αυτά τα σάιτ ταινιών on line, Εγω το δα στα πολυσυνεμα

  2. Δημητρη , που μπορώ να βρω την ταινια ;

Αφήστε μια απάντηση