ζούμε και έτσι και αλλιώς..τι επιθυμούμε όμως;;;

Σχόλιο επάνω στα «κοπρεμί» του ΣΥΡΙΖΑ με τα funds που κατέληξε σε αποτυχία και στην εξίσου αποτυχημένη «τελευταία»(χα, χα) διαπραγμάτευση της τροικανής κυβέρνησης με τους δανειστές και την ΕΕ.    

Κάντε πίσω, κάντε κι άλλο πίσω, σκύψτε, σκύψτε κι άλλο, πουλήστε, πουλήστε τα όλα. Ίσως και να την βγάλετε καθαρή, ακόμη και τα σκουλήκια, ζουν και αυτά έχουν ψυχή διάολε.  Ζούμε και ως σκλάβοι,  κάτοικοι ενός προτεκτοράτου. Ζούμε  και ως κακοπληρωμένες  πόρνες του «πορνείου» που λέγεται ΕΕ. Και ίσως κάποτε τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας και τα δισέγγονα μας καταφέρνουν να πληρώνονται ως πόρνες πολυτελείας, αγοράζοντας ακριβά αρώματα, για να κρύψουν το ξεπεσμό τους. Τόσο οι σκλάβοι, όσο και οι πόρνες έχουν ψυχή και μάλιστα έχουν εξασφαλίσει μια θέση στο παράδεισο, καθώς λένε και οι χριστιανοί.

Το ερώτημα είναι αν μπορούμε να ζήσουμε αλλιώς, σαν άνθρωποι, σαν ελεύθεροι άνθρωποι, σαν αξιοπρεπείς άνθρωποι. Όχι σαν θύματα, μα ούτε και σαν θύτες. Όχι σαν πόρνες, μα ούτε και σαν νταβάδες. Όχι σαν σκλάβοι, μα ούτε και σαν αφέντες. Άλλωστε για να υπάρχουν σκλάβοι κάποιοι θα είναι  τα αφεντικά τους.  Και αν υπάρχουν πόρνες κάποιοι θα είναι και οι νταβάδες τους. Μόνο που ένας ελεύθερος αξιοπρεπής άνθρωπος δεν θέλει, δεν μπορεί να είναι ούτε σκλάβος, ούτε αφέντης. Αυτό είναι λυμένο από την εποχή των πολιτικών του Αριστοτέλη.

Αν δεν το πιστεύουμε- ανεξάρτητα από το αν το επιθυμούμε ή δεν το επιθυμούμε- σωστά και άγια  πράττουμε και συζητήσαμε με τους νταβάδες και τα αφεντικά της ΕΕ, των δανειστών, της ΕΕ και του κεφαλαίου. Ίσως δείξουν ανθρωπισμό και μας κάνουν την ζωή λίγο καλύτερη, ελαφρώνοντας λίγο τα δεσμά μας. Λίγες βουρδουλιές λιγότερο είναι και αυτό κάτι, αν τρως ξύλο όλη μέρα.

Αν πάλι το πιστεύουμε και όχι απλώς το επιθυμούμε ας πράξουμε τα δέοντα, έτσι ώστε να πάψουμε να είμαστε σκλάβοι, να πάψουμε να είμαστε αφέντες.  Όχι δεν είναι εύκολο να επιθυμείς, να μην είσαι τίποτε από τα δυο. Μα αν καταφέρεις να επιθυμείς να είσαι ένας ελεύθερος αξιοπρεπής άνθρωπος, τότε δεν μπορεί παρά να πιστέψεις, πως μπορεί και να γίνεις, πως θα γίνεις.

Ένας ελεύθερος, αξιοπρεπής άνθρωπος μπορεί να ζήσει ακόμη φτωχικότερα, και από το δούλο, τον σκλάβο και την κακοπληρωμένη πόρνη. Η έλλειψη αγαθών θα υπερκαλύπτεται από τον αέρα και την αξιοπρέπεια που αναδύεται από την κοινότητα των ελεύθερων ανθρώπων που κατέχουν σε καθολική μορφή των πραγματικούς όρους της παραγωγής, της κατανάλωσης, της εξουσίας επί της ζωής τους.  Άλλωστε σε μεγάλο βαθμό τα καταναλωτικά αγαθά κάλυπταν ή έκρυβαν την απουσία συλλογικής και ατομικής αυτονομίας και αντιεξουσίας επί των όρων ζωής.

Φυσικά ένας αξιοπρεπής ελεύθερος άνθρωπος, μια ελεύθερη κοινότητα ανθρώπων πρέπει να είναι έτοιμη να δώσει και το αίμα της, για την ελευθερία της. Γιατί είναι αυτονόητο, πως οι αφέντες και οι νταβάδες, δεν θα παραδώσουν εύκολα την εξουσία τους.

Σε εμάς και μόνο σε εμάς, ως άτομα, ως συλλογικότητες, ως πολίτες, ως εργαζόμενοι, ως λαός και ως έθνος να επιλέξουμε για μια ακόμη φορά στην ιστορία μας να ζούμε είτε  ως ραγιάδες, είτε  ως ελεύθεροι.

Δημήτρης Αργυρός

 

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Ένα σχόλιο:

  1. ζούμε ή απλώς επιβιώνουμε;

Αφήστε μια απάντηση