Sufir3d

ερευνώντας τις δυνατότητες και τις ενέργειες που γεννάει η εποχή μας

φτηνή κυβέρνηση, φτηνό κράτος, πλούσιος λαός

by Δημήτρης Αργυρός on 27 Ιανουαρίου 2015

Επιμένω η γυναίκα του καίσαρα, δεν πρέπει μόνο και να είναι,  πρέπει και να φαίνεται τίμια. Δηλαδή η κυβέρνηση πρέπει και να είναι και να φαίνεται αριστερή. Όχι δεν θα μιλήσω για την εκλογική της συμπόρευση με τους «καμένους». Θα μιλήσω για τα μέτρα που θα πρέπει να λάβει και την στάση που θα πρέπει να κρατήσει η νέα κυβέρνηση. Που θα πρέπει να διέπεται από την πλατωνική αριστοδημοκρατία και για την Αριστοτελική μεσόδημοκρατία της πολιτείας.

Επιμένω σε μια φτηνή κυβέρνηση, φτηνή Βουλή,  φτηνό κράτος. Οι κυβερνώντες όχι μόνο πρέπει να δείχνουν πως ζουν  όπως  οι κυβερνώμενοι αλλά και να το πράττουν. Ακόμη καλύτερα να ζουν πιο λιτοδίαιτα από τους κυβερνώμενους.

Επίσης κατά την διάρκεια της θητείας τους να μην πράξουν καμιά μεταβολή στην περιουσία τους.  Ενώ πρέπει να θεσπιστεί ένα ανώτερο εισοδηματικό «ταβάνι». Δηλαδή αν κάποιος έχει ικανά εισοδήματα από άλλους πόρους για να ζήσει,  να μην παίρνει καθόλου τον μισθό του.

Στην συνέχεια να περιοριστούν τα μυστικά κονδύλια ή οι επιχορηγήσεις προς τις μκο.  Όσες υπάρχουν να τίθενται από ένα εργατικό- κοινωνικό και κοινοβουλευτικό έλεγχο. Να πάψουν οι χορηγίες προς το κεφάλαιο. Και όσες υπάρξουν να συνδυάζονται με θέσεις εργασίας με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.(μονιμότητα, συλλογικές συμβάσεις εργασίας, εργατικός έλεγχος). Επίσης να  εξορθολογήσουν και όχι απαραίτητα να μειωθούν  τα κονδύλια για την άμυνα. Εκεί δηλαδή που γίνεται το πολύ μεγάλο φαγοπότι. Στα  συγκεκριμένα κονδύλια είναι που θα πρέπει να  υπάρχει ο πιο αυστηρός έλεγχος.

Να θεσπίσει για όλους τους έλληνες ένα κατώτερο εγγυημένο εισόδημα και μια εγγυημένη ατομική/ οικογενειακή περιουσία. Αλλά και ένα ανώτερο εισοδηματικό κριτήριο. Σε μια χώρα με αριστερή κυβέρνηση δεν επίτρεπε να υπάρχουν πολλοί φτωχοί και πολλοί πλούσιοι.

Δεν επιτρέπετε να υπάρχει αυτό που υπάρχει σήμερα. Με 500 εκατομμυριούχους συμπολίτες μας να έχουν το 35% του περσινού παραγόμενου ΑΕΠ. Ενώ από την άλλη έχουμε 3 εκατομμύρια φτωχούς και 2 εκατομμύρια ανέργους.

Δεν μιλάω για μια κρατικά ελεγχόμενη οικονομία, ούτε για μια ιδιωτικά ελεγχόμενη, ούτε για την κοινωνία των ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών.

Αναφέρομαι σε μια κεντρικά και περιφερειακά- δημοκρατικά σχεδιαζόμενη οικονομία- όπου κράτος, ιδιώτες, συνεταιριστές,  εργαζόμενοι θα συνεργάζονται για κοινό καλό.

Με γνώμονα να έχουν όσοι το επιθυμούν μια αξιοπρεπή εργασία με μονιμότητα και συλλογικές συμβάσεις. Ή να έχουν ένα εισόδημα που θα τους επιτρέπει να ζουν με αξιοπρέπεια, να σπουδάσουν η να συμμετέχουν σε ερευνητικά προγράμματα.

Θα το αποδεχτούν αυτό τα μεγάλα- ξένα και ελληνικά-  συμφέροντα; Ε αν δεν το αποδεχτούν, θα πρέπει να εξοστρακιστούν. Με την περιουσία και τα μέσα παραγωγής να μετατρέπονται σε κοινωνική- λαϊκή περιουσία.

Μια τέτοια αριστερή κυβέρνηση θα πρέπει να έχει τέτοιου είδους σχέσεις με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Άλλωστε αν οικοδομήσει ένα συμπαγές λαϊκό/ εργατικοδημοκρατικό μέτωπο στο εσωτερικό της χώρας, μπορεί και την πίεση να αντέξει και να δημιουργήσει συνθήκες για μια άλλου τύπου πανευρωπαϊκή ανασύνθεση.

Δημήτρης Αργυρός

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *