Sufir3d

ερευνώντας τις δυνατότητες και τις ενέργειες που γεννάει η εποχή μας

Αν θες να πάμε αλλιώς: ΑΝΤΑΡΣΥΑ- ΕΕΚ

by Δημήτρης Αργυρός on 15 Σεπτεμβρίου 2015

Η μέρα των εκλογών φτάνει και η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου, είτε δεν παρακολουθεί τα προεκλογικά τεκταινόμενα, είτε τα παρακολουθεί πότε μουδιασμένος και πότε αηδιασμένος.Και ο λόγος απλός: 5 εκλογικοί σχηματισμοί αγωνίζονται για το ποιος θα εφαρμόσει το πρόγραμμα του μνημονίου. Το μοναδικό πρόγραμμα που υπάρχει αυτή την στιγμή στα πλαίσια της ΕΕ και του καπιταλιστικού μονόδρομου.

Οι εναλλακτικές λύσεις που εμφανίζονται από την tv και τα ΜΜΕ είναι: Ο ΕΕυρωκρατικος φιλοκαπιταλιστικός φασισμός της ΧΑ. Που βάζει στο στόχαστρο τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, κάθε είδους διαφορετικό, αριστερούς και αναρχικούς, για να στηρίξει το μεγάλο Ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο, ικανοποιώντας το πιο ταπεινά ένστικτα των εξαθλιωμένων  λαϊκών μαζών. Τον Λεβέντη, αυτήν την γκροτέσκο, αστεία, πολιτική περσόνα, που δείχνει πόσο βαθιά είναι η συστημική κρίση και η απουσία σοβαρών πολιτικών εφεδρειών.

Το ΣΥΡΙΖΑ 2, δηλαδή την ΛΑΕ, που φαντασιώνεται μια Ελλάδα μπανανία, μια Ελλάδα πλήρως καταστραμμένη, που θα την επαναλειτουργήσει, δηλαδή θα βάλει σε λειτουργία την καπιταλιστική μεγαλομηχανη. Εντός ΕΕ- λίγο έξω από το ευρώ, λίγο μέσα σε εθνικό νόμισμα- και σίγουρα εντός του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Το συνεπές ΚΚΕ που μιλάει για μια άλλη σοσιαλιστική κοινωνία που θα ναι περίπου όπως ήταν η παλαιά ΕΣΣΔ και οι άλλες «σοσιαλιστικές» χώρες του 20ού αιώνα.  Ένα σοσιαλισμό που τον βλέπει στο μέλλον και επειδή δεν πιστεύει στις μεταβατικές κοινωνίες και στις μεταβατικές διαδικασίες, θεωρεί πως δεν είναι ώριμα τα πράγματα, άρα το μόνο που μένει είναι η ενίσχυση του κόμματος και βλέπουμε. Συνεπές αλλά ανίκανο να γίνει σήμερα η απάντηση. Μόνο που σήμερα είναι η κρίση, σήμερα τα μνημόνια, σήμερα ο φασισμός, σήμερα ο κίνδυνος ενός νέου παγκόσμιου πολέμου, σήμερα η απάντηση που πρέπει να δοθεί, και που ναι απάντηση εργατική, ανατρεπτική, επαναστατική και αντικαπιταλιστική. Αυτή την απάντηση που με αντιφάσεις αναδεικνύει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά προτού μιλήσω για αυτή την πρόταση θα σχολιάσω το ρεύμα της αποχής, του λευκού και του άκυρου.

Κατανοώ πλήρως αυτούς που από απογοήτευση ή απουσία άλλης πολιτικής πρότασης ή από άποψη οδηγηθούν είτε στην αποχή, είτε στο λευκό, είτε στο άκυρο. Αν δεν πεισθούν ας μείνουν πιστοί στην άποψη τους, αρκεί να τους βρούμε στους ταξικούς και κοινωνικούς αγώνες που θα ξεσπάσουν ύστερα από τις εκλογές. Θα συμφωνήσουμε μαζί τους πως αν οι εκλογές αλλάζαν τον κόσμο θα ήταν παράνομες, έλα όμως που όποτε το σύστημα έμπαινε σε βαθιά κρίση και δημιουργούσε καθεστώτα έκτακτης ανάγκης, τις εκλογές περιόριζε ή καταργούσε  πρώτες. Επίσης αν η αποχή, το λευκό και το άκυρο, ήταν μια στάση που δημιουργούσε επικίνδυνες ανατρεπτικές καταστάσεις, τότε στις ΗΠΑ θα χαμε ήδη αναρχία και κομμουνισμό.

Οι εκλογές δεν είναι μόνο μια σφυγμομέτρηση των πολιτικών τάσεων μιας κοινωνίας αλλά και έκφραση των πραγματικών κοινωνικών, πολιτικών και ταξικών δυναμικών. Μια διαδικασία που μπορεί να εκλέξει ακόμη και μια ανατρεπτική πλειοψηφία. Που φυσικά τότε θα αποδειχθεί κατά πόσο μπορεί να μετατρέψει σε πολιτικό πρόγραμμα, την ανατρεπτική της φυσιογνωμία. Ακόμη και αν δεν υπάρχει δυνατή μια τέτοια φωνή, είναι αναγκαιότητα για αυτούς να την δημιουργήσουν. Ή αν υπάρχει και είναι σχετικά αδύναμη να την στηρίξουν με όποιο τρόπο αυτοί πιστεύουν και επιθυμούν.

Τα πράγματα πάνε αλλιώς με δυο τρόπους. Ο πρώτος όταν το σύστημα το επέτρεπε, εκλέγοντας κάποιον πολιτικό σωτήρα. Αυτός ο τρόπος σήμερα μας τελείωσε και ας το καταλάβουν/ καταλάβουμε όλοι. Ο δεύτερος τρόπος μετατρεπόμενοι στο ποτάμι που θα αλλάξει τα πράγματα, θα γίνει ο δρόμος που όλοι μας θα βαδίσουμε. Ενάντια στα αφεντικά- μικρά και μεγάλα- ενάντια στους πολιτικούς σωτήρες και τώρα διαχειριστές. Ενάντια στα μεγάλα οικονομικά, πολιτικά, διακρατικά, πολυεθνικά συμφέροντα και τις ενοποιήσεις τους.

Αυτός ο δρόμος των «κάτω», ο δρόμος που  πρέπει να τον βαδίσουμε, οικοδομώντας μια νέα αυτοδιοικούμενη κοινωνία- κοινότητα ελευθερίας- ισότητας και αδελφότητας, δεν ξεκινά από την αρχή. Τον ξαναπιάνουμε από εκεί που με τις αντιφάσεις τους άλλοι τον έχουν φτιάξει και βαδίσει.

Όχι δεν ξεστράτισα από την εκλογική μάχη και την στήριξη της μόνης ανατρεπτικής, αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής φωνής που είναι η διαλεκτική συνέχεια των προηγούμενων επαναστατικών προσπαθειών. Της εκλογικής συμμαχίας, συνεργασίας ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΕΕΚ και ανένταχτων αγωνιστών/ιων της αριστεράς. Αν πιστεύεται πως θα σας σώσει κάποιος, ας μην ψηφίσετε ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΕΕΚ, αν θέλετε μια επαναστατική φωνή να βρεθεί μπροστάρης που θα δώσετε, που θα δώσουμε, ναι τότε δυναμώστε την εκλογική συνεργασία ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΕΕΚ, ανένταχτων αγωνιστών/ιων της αριστεράς.

Για το μόνο που σας εγγυόμαστε είναι πως θα είμαστε συνεπείς, μπροστάρηδες, ενωτικοί για να πάει το ΟΧΙ μέχρι τέλους. Μέχρι δηλαδή να ανατραπεί η εκμετάλλευση και το σύστημα της. Και αυτό αύριο και μεθαύριο και όχι σε ένα ακαθόριστο μέλλον. Μόνο έτσι θα φανούμε χρήσιμοι στο λαό και στο τόπο, μόνο έτσι θα είμαστε το μέλλον. Που δεν έρχεται νέτα, σκέτα, αλλά γεννοβολάτε από τα ιδανικά του μέλλοντος. Με πόνο και με αίμα, με έρωτα, χαρά και επανάσταση!!!

Δημήτρης Αργυρός

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *