με τον ίδιο ζήλο ..για το καλό της βιομηχανίας

«Πιστεύουμε ότι θα συνεχίσετε την εργασία σας  με τον ίδιο  ζήλο και το ίδιο ενδιαφέρον ·ώστε να συμβάλλεται στην περαιτέρω πρόοδο και ανάπτυξη της βιομηχανίας.» Τι είναι αυτό;; Τίποτε το σημαντικό και ταυτόχρονα εξόχως σημαντικό. Μια  πρόταση, μια  μικρή παράγραφος ενός εσωτερικού κειμένου μιας εταιρίας, μιας βιομηχανίας που γνωστοποιεί κάτι σε κάποιον εργαζόμενο.  Σε αυτό το σημείο μας είναι αδιάφορο πια εταιρία, πια βιομηχανία, ποιος εργαζόμενος.

Μας ενδιαφέρει αυτή η καθεαυτή πρόταση και ειδικότερα το τμήμα που λέει να συμβάλλεται στην περαιτέρω πρόοδο και ανάπτυξη της βιομηχανίας. Της βιομηχανίας σκέτο και όχι της βιομηχανίας μας και αυτό είναι στα υπέρ του συγγραφέα της πρότασης, καθώς δεν αναπαράγει τις  αρλούμπες του τύπου: αφεντικά και εργαζόμενοι είμαστε μια οικογένεια και την επόμενη μέρα το αφεντικό απολύει τον εργαζόμενο, μα αδελφέ μια οικογένεια είμαστε, πως γίνεται να με απολύεις.

Ταυτόχρονα όμως η πρόταση αναδεικνύει σε όλο της το εύρος και την εξουσιαστική σχέση που υφίσταται και ενδόμυχα φύεται μια έμμεση απειλή  : Είσαι εδώ όχι για το δικό σου συμφέρον, όχι για τις δικές σου ανάγκες και επιθυμίες, αλλά για να εργάζεσαι με ζήλο και ενδιαφέρον για το δικό μας κάλο, για το καλό της βιομηχανίας. Που η βιομηχανία είναι δική μας δεν  είναι δική σου, Και αν δεν δουλέψεις με το ίδιο ζήλο και ενδιαφέρον, για να μη σου πούμε και ακόμη μεγαλύτερο τότε σε περιμένει η πόρτα της βιομηχανίας. Είναι η εποχή βλέπεται· το είμαστε μια οικογένεια που ο πατέρας απολύει τα παιδιά του, για να κρατήσει την κερδοφορία του δεν πιάνει, δεν πουλάει. Ενώ η έμμεση εντολή και απειλή απόλυσης διαμέσου του: δούλεψε με το ίδιο ζήλο και ενδιαφέρον αλλιώς κάηκες βάζει τα πράγματα στην  σειρά τους.

Φυσικά ακόμη και ο συντάχτης αυτής της παραγράφου μπορεί να  βρίσκεται σχεδόν στην ίδια μοίρα με τον εργαζόμενο που πρέπει να εργαστεί με «ζήλο και ενδιαφέρον». Μπορεί να βρίσκεται ακόμη και σε χειρότερη και να αναγκάζεται να συγγράψει  τέτοιες αρλούμπες, ενώ δεν τις πιστεύει ή μπορεί  και να μην  τις πιστεύει.  Φυσικά αυτό δεν τον αθωώνει από την συγγραφή του κειμένου και από την θέση που επιλέγει. Πριν από κάποιες δεκαετίες στην Ιταλία οι εργάτες θα τον έδεναν από την πόρτα του εργοστασίου και κάτι παλικάρια θα του ανατίναζαν το αυτοκίνητο. Οι τότε εργάτες και όχι οι τωρινοί, όσο για τα παλικάρια αφού αναμετρήθηκαν με τα όπλα με τα αφεντικά και το κράτος έχασαν το πόλεμο. Άλλοι κρατάνε την σημαία, άλλοι όχι, άλλοι πέρασαν απέναντι και άλλοι πέθαναν, προτού γεράσουν.

Όχι σήμερα ο συντάχτης δεν κινδυνεύει από τους εργάτες, περισσότερο κινδυνεύει από τα μεγαλύτερα αφεντικά να απολυθεί. Τον γνωρίζεις, όχι βρε αδελφέ δεν τον γνωρίζω, αν και γνωρίζω την δομή του ρόλου του και των καθηκόντων του. Από μια πλευρά χειρότεροι και από τα αφεντικά. Μόνο που όπως έχει  αναπτυχτεί και διαβρωθεί ο καπιταλισμός δεν ξέρουμε τι και πια είναι τα αφεντικά.

Όπως δεν ξέρουμε και τι νοείται εργάτης· αυτός που δουλεύει με ζήλο για το καλό της επιχείρησης, όπως λέει η πρόταση, αυτός που αγωνίζεται για το δικό του συμφέρον και για τις δικές του επιθυμίες, πουλώντας την εργατική του δύναμη ή αυτός που εργάζεται για την καταστροφή του βασιλείου της εκμετάλλευσης και της αλλοτρίωσης;  Παλαιότερα τα δυο πρώτα ήταν μαζί και σε σπάνιες και όμορφες ιστορικές στιγμές υπήρχε και το τρίτο. Σήμερα μάλλον σε ένα μεγάλο βαθμό υφίσταται το πρώτο και σε κάποιο βαθμό και το δεύτερο, όσο για το τρίτο, άστα να πάνε, ας μη το κουβεντιάσουμε.

Προσωπικά πάντως αδιαφορώ για το πρώτο, ασχολούμαι με το δεύτερο, ευελπιστώ και εργάζομαι για το τρίτο. Ελπίζοντας πως οι δυνάμεις μου θα μου επιτρέψουν να συνεχίσω να εργάζομαι όχι με το ίδιο ζήλο και ενδιαφέρον, αλλά με ακόμη μεγαλύτερο ζήλο και ενδιαφέρον για την καταστροφή του υπάρχοντος βασιλείου της καπιταλιστικής  παρακμής

Δημήτρης Αργυρός

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση