Ένα σχόλιο για την εκλογή του «κούλη”

Όπως και να ‘χει η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη αποτελεί ένα στοίχημα ανανέωσης του παραδοσιακού Ελληνικού  δεξιού κόμματος. Μια ανανέωση ενός παραδοσιακού Καραμανλικού κόμματος, σε μια κοινωνική φιλελεύθερη και οικονομικά νεοφιλελεύθερη  κατεύθυνση, σε μια πιο κεντροευρωπαϊκή και φιλοαντλαντική κατεύθυνση. Με τον   Κυριάκο Μητσοτάκη η ΝΔ θα κοιτάει, θα ανήκει ακόμη πιο πολύ στην δύση.      

Ένας αντιΤσίπρας για τα μεσαία και ανώτερα στρώματα, σε μια εποχή που τα πολιτικά και οικονομικά δεδομένα καθορίζονται κυρίως έξωθεν, με το πολιτικό επιτελείο των κομμάτων να έχει μετατραπεί σε διαχειριστές αυτών των πολιτικών.

Με τον Ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό- όσο ποτέ άλλοτε- να ‘χει μετατραπεί σε ένα σύγχρονο προτεκτοράτο της Ευρωενωσιακής καπιταλιστικής ολοκλήρωσης, στηρίζοντας ολόπλευρα την Ελληνική αστική τάξη στο ταξικό αγώνα που διεξάγει.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποτελεί μια δεξιότερη επιλογή- τουλάχιστον στο οικονομικό ταξικό πεδίο- σε σχέση με την Καραμανλική ή την Λαικοδεξιά. Ταυτόχρονα αποτελεί μια επιλογή εξευρωπαϊσμού σε ζητήματα ατομικών δικαιωμάτων, όπως είναι λόγου χάρη το «σύμφωνο συμβίωσης».

Αποτελεί μια επιλογή ανανέωσης του ταξικού αγώνα/  πολέμου  από την πλευρά των καπιταλιστικών ελίτ, σε μια συγκυρία που το σοσιαλδημοκρατικό άλογο ΣΥΡΙΖΑ ασθμαίνει, και σε λιγάκι θα αδυνατεί να κρατήσει τις ταξικές ισορροπίες που μεταμφιέζονται σε εθνική πολιτική. Ένας ΣΥΡΙΖΑ που σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα πρόδωσε το λαϊκό και εργατικό κόσμο που τον ψήφισε.

Έτσι μια ενδεχόμενη κατάρρευση του θα δημιουργήσει ένα κενό που θα επιχειρήσουν δυο δυνάμεις να το καλύψουν. Από την μια πλευρά μια ακροδεξιά και από την άλλη μια ακροαριστερά.  Ε σε αυτές τις ενδεχόμενες συνθήκες ταξικής πολιτικής πόλωσης,  στο άλογο «Κυριάκος», θα στοιχηματίσουν οι δυνάμεις της τάξεως και της λογικής, έτσι ώστε να κρατήσουν την αναγκαία ταξική ειρήνη.

Μόνο που όταν ανάβει το φυτίλι του ταξικού κοινωνικού πολέμου, οι κοινωνικά  φιλελεύθεροι ,για να κρατήσουν την εξουσία τους,  μεταμορφώνονται σε οπαδούς της πιο άγριας ταξικής καταστολής. Και σε αυτό ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δείξει δείγματα και στο μέλλον θα δείξει ή θα επιχειρήσει να δείξει ακόμη περισσότερα, μέχρι να καεί και αυτός ως πολιτική επιλογή, όπως κάηκε και ο πατέρας του.

 

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση