Sufir3d

ερευνώντας τις δυνατότητες και τις ενέργειες που γεννάει η εποχή μας

Αθώος ο Μιλόσεβιτς;

by Δημήτρης Αργυρός on 11 Αυγούστου 2016

Ένοχος ή αθώος ο Μιλόσεβιτς, ένοχος και αθώος όσο και ο Τούτζμαν  ο Ιζετμπέγκοβιτς και οι Ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ- ΕΕ: Διαβάζω στον ηλεκτρονικό τύπο πως αθωώθηκε ο Μιλόσεβιτς από  δικαστήριο της Χάγης και πως η είδηση δεν έγινε ούτε μονόστηλο: http://www.freepen.gr/2016/08/blog-post_832.html, μάλιστα η είδηση παρουσιάστηκε δεόντως και από την δημοκρατική «Χ.Α.». Και εγώ που νόμιζα πως η υπόθεση έχει κλείσει ύστερα από το θάνατο του ή την δολοφονία του, όπως κλείνουν όλες οι υποθέσεις, όταν πεθαίνει ο ένοχος ή αυτό πίστευα.

Φυσικά σε αυτό υπάρχει και ο αντίλογος όπως το κείμενο:   https://www.facebook.com/notes/xyz-contagion/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7-%CE%B4%CE%AE%CE%B8%CE%B5%CE%BD-%CE%B1%CE%B8%CF%8E%CF%89%CF%83%CE%B7-%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CF%8C%CF%83%CE%B5%CE%B2%CE%B9%CF%84%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%88%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%82-%CF%88%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B9%CE%BC%CF%80%CE%B5/1229869253698344 και δεν έχω λόγο να το αμφισβητήσω, εκτός ίσως από τους πολεμικούς χαρακτηρισμούς.

Δεν έχω στοιχεία να κρίνω τον Μιλόσεβιτς, όπως και τους ηγέτες της Κροατίας, Τούτζμαν  ή της Βοσνίας Ιζετμπέγκοβιτς,  για το άμεση ποινική ευθύνη τους, στις εθνικές εκκαθαρίσεις,  του  πολέμου που ξέσπασε επάνω στα ερείπια της ενιαίας σοσιαλιστικής Γιουγκοσλαβίας.

Είναι βέβαιο όμως πως οι δολοφονικές ομάδες των Σέρβων, των Κροατών και των Βόσνιων δεν θα προχωρούσαν δίχως την υλική και πολιτική βοήθεια των καθεστώτων Μιλόσεβιτς,  Τούτζμαν και Ιζετμπέγκοβιτς, και από αυτή την άποψη έχουν εγκληματικές πολιτικές ευθύνες για την Γιουγκοσλαβική τραγωδία και για την μετατροπή της ενιαίας Σοσιαλιστικής Γιουγκοσλαβίας σε προτεκτοράτα των Αμερικάνων και των Γερμανών.

Και οι τρεις ηγέτες ως εκφραστές μιας λούμπεν αστικής τάξης που βγήκε μέσα από το σοσιαλιστικό καθεστώς του Τίτου, επιχείρησαν και σε ένα βαθμό το πέτυχαν να κάνουν εθνικά αστικά κράτη, μόνο που όπως είχε αποδείξει καιρό πριν ο Λ Τρότσκι, η ανισομερή και συνδυασμένη καπιταλιστική ανάπτυξη των Βαλκανίων, δεν παρήγαγε ισχυρές αστικές τάξεις, που θα μπορούσαν να παίξουν ένα ανεξάρτητο λόγο. Η αστική τάξη της Ελλάδας είναι μια ιδιάζουσα κατάσταση, λόγο του εξαρχής παγκοσμιοποιημένου χαρακτήρα της.

Για αυτό και ο Λ. Τρότσκι μιλούσε για ενωμένα βαλκάνια και τα μόνα ενωμένα βαλκάνια ήταν και είναι τα σοσιαλιστικά βαλκάνια. Μικρογραφία αυτής της δυναμικής τάσης ήταν η Ενιαία Σοσιαλιστική Γιουγκοσλαβία που φυσικά δεν πήγαν όλα πρίμα. Και παρόλο που ο Τίτο ήταν Κροάτης η Σερβία έπαιζε ένα πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ υπήρχε μια εσωτερική παραγωγική και οικονομική ανισομετρία ανάμεσα στις πλούσιες περιοχές όπως Σλοβενία, Κροατία και Σερβία και στις πιο φτωχές περιοχές. Και παρόλο που εφαρμόστηκε μια παραγωγική σοσιαλιστική αυτοδιαχειριστική διαδικασία, αυτή όχι μόνο δεν γενικεύτηκε, αλλά νοθεύτηκε από λογικές καπιταλιστικής αγοράς που δημιουργήσαν μια καθαρή -εθνική- λούμπεν αστική τάξη.

Όταν πέθανε ο Τίτο η κάθε μια εθνική λούμπεν  αστική τάξη επιχείρησε να ανεξαρτοποιηθεί, δημιουργώντας ένα εθνικό κράτος. Μόνο που ούτε  όλες οι περιοχές δεν ήταν εθνικά καθαρές, ούτε όλες επιθυμούσαν το ίδιο. Χαμένη έβγαινε η Σερβία που σε μεγάλο βαθμό είχε την ηγεμονία στην ενιαία Γιουγκοσλαβία, έτσι φτάσαμε στο πόλεμο και στις εκκαθαρίσεις με τους ιμπεριαλιστές να παίζουν τα δικά τους βρώμικα παιχνίδια.

Η συμφωνία του Ντέιτον έκλεινε τον πρώτο γύρο με μια ισορροπία τρόμου και με μια Σερβία, όχι μόνο να μην έχει υποταχθεί πλήρως στην ηγεμονία της παγκόσμιας ελίτ, άλλα να διεκδικεί ρόλο στην περιοχή, επιχειρώντας να προσαρμόσει τις μορφές αυτοδιαχείρισης, με την καπιταλιστική αγορά, και με μια λούμπεν καπιταλιστική ελίτ, που ήθελε και είχε το πάνω χέρι. Ενώ η κλίκα του Μιλόσεβιτς μιλώντας την γλώσσα του σοσιαλισμού ήθελε να κρατήσει τα ηνία της εξουσίας, θεωρώντας πως είχε τις πλάτες των Αμερικάνων.

Με την ιστορία του Κόσοβου και την δράση του παλαιού Χοτζικού και νυν φιλοαμερικανικού και εγκληματικού UCK , η Σερβία και το υπόλειμμα της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας βρέθηκε στο στόχαστρο της πρώτης παγκόσμιας καπιταλιστικής συμμαχίας, καταστρέφοντας τις δομές της, ειδικά τις αυτοδιαχειριζόμενες παραγωγικές  δομές της.

Η λήξη του πολέμου, με την παράδοση του Μιλόσεβιτς, και το περίεργο ρόλο της Ελλάδας και της κυβέρνησης της, οδήγησε στην πλήρη ενσωμάτωσης της στους παγκοσμιοποιημένους νόμους  της αγοράς.  Ολοκληρώνοντας την μετατροπή όλων των χωρών, της πάλαι ποτέ ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, σε προτεκτοράτα της παγκόσμιας- ολοκληρωτικά καπιταλιστικής- νέας τάξης πραγμάτων.

Η πολεμικού τύπου,  παν-ιμπεριαλιστική επίθεση, με συνεργασία και αντιπαράθεση των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, στην Σερβία αποτέλεσε πρότυπο πολεμικών επεμβάσεων που πραγματοποιήθηκαν και στις χώρες  πρώην ΕΣΣΔ  ή στις μέρες μας στην μέση Ανατολή. Επισημαίνοντας το πρόδηλο, πως όπου καπιταλισμός και πρωταρχική συσσώρευση εκεί και βία και πόλεμος.

Η εξάντληση της δυναμικής της ενιαίας Σοσιαλιστικής Γιουγκοσλαβίας, γέννησε άρχουσες τάξεις, που επιθυμήσαν να παίξουν το ρόλο της αστικής τάξης, δημιουργώντας εθνικά αστικά κράτη. Αυτό οδήγησε στο εθνικισμό και στο πόλεμο, με τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις να παίζουν το ρόλο τους. Η πρώτη φάση του πολέμου  1991-1995 δημιούργησε μια σειρά προτεκτοράτα και την Σερβία,  ως μια μικρή Γιουγκοσλαβία,  να επιθυμεί να παίξει ένα ανεξάρτητο ρόλο. Η παν-ιμπεριαλιστική επέμβαση του  1999 οδήγησε και την  Σερβία να μετατραπεί  και αυτή σε προτεκτοράτο, ολοκληρώνοντας την διαδικασία της πρωταρχικής- καθαρά- κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης κεφαλαίου.

Ναι ο Μιλόσεβιτς έχει ευθύνες, όπως και οι άλλοι ηγέτες των χωρών, και οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *