Sufir3d

ερευνώντας τις δυνατότητες και τις ενέργειες που γεννάει η εποχή μας

το προλεταριάτο ως εργάτες του αρνητικού

by Δημήτρης Αργυρός on 6 Δεκεμβρίου 2016

Πρόδηλη η ερώτηση του συναδέλφου που δεν απέργησε ποτέ: Τι έχετε καταφέρει με τις πορείες και τις απεργίες ; Συνάδελφος και συνάδελφοι που στην παλαιά φάση βγήκαν κερδισμένοι από την εποχή των παχιών αγελάδων , και τώρα κρατιούνται όρθιοι σε μια εποχή ισχνών αγελάδων, σε μια στιγμή που καταρρέει το σύμπαν. Και κάτω από αυτά τα δεδομένα ελπίζουν να την βγάλουν καθαρή, ελπίζοντας να κρατηθούν όρθιοι ενώ συθέμελα και σεισμικά τα πάντα τρίζουν.
Τους το εύχομαι, όχι για κανένα άλλο λόγο αλλά διότι και σε μεγάλο βαθμό, θα σταθώ όρθιος και εγώ, ελπίζοντας και εγώ να την βολέψω, αν και δεν μέσα σε ένα κόσμο που χάνεται, δύσκολο είναι να σταθείς όρθιος, να σταθούν, να σταθούμε.
Πρακτικά και όχι θεωρητικά μόνο ένας δρόμος υπάρχει να σταθούμε όρθιοι και είναι αυτός ο δρόμος που μας οδήγησε να σταθούμε όρθιοι μέχρι τα τώρα, άσχετο με το εάν το αντιλαμβάνεται ο συνάδελφος ή οι συνάδελφοι.
Το ζήτημα, το πρόβλημα δεν είναι γνωσιοθεωρητικό, το ζήτημα, το πρόβλημα είναι βαθιά πολιτικό, ταξικά πολιτικά. Ένα πρόβλημα και ζήτημα που συσχετίζεται με τις αντικειμενικές συνθήκες της καθολικής πραγματοποίησης/ αλλοτρίωσης και υποκειμενικό με την κατάσταση των δυνάμεων και του προλεταριάτου σε σχέση με την δύναμη ισχύος του κεφαλαίου.
Ποιος λοιπόν είναι ο πρακτικός δρόμος που και σήμερα μας κρατάει όρθιους; Μα ο δρόμος του διαρκούς αγώνα, του διαρκούς μαχόμενου αγώνα. Του αγώνα που οργανώνει την αντίσταση με όλους τους τρόπους και όλα τα μέσα, νόμιμα ή και παράνομα κατά τα αστικά ήθη και έθιμα.

Μέσα και μορφές συνεχούς και διαρκούς, αδιάκοπου αγώνα που δεν αποφασίζεται από μια μικρή πρωτοπορία πρωτοπόρων αγωνιστών, αλλά από μια πλατιά, την πλέον πλατιά προλεταριακή πρωτοπορία.

Προλεταριακή πρωτοβουλία, προλεταριακή πρωτοπορία που θα δρα με πρακτικό τρόπο ως η δύναμη του αρνητικού, ως η δύναμη της καταστροφής του υπάρχοντος καπιταλιστικού κόσμου.

Προλεταριακό δεν είναι αυτό που μπαίνει στα καλούπια της καπιταλιστικής κυριαρχίας ως ένα πεδίο ή «μορφή ζωής» που τίθεται υπό την κυριαρχία της παραγωγής της υπεραξίας και των πολύμορφων διαδικασιών καπιταλιστικής βιοπολιτικής αξιοποίησης.
Προλεταριακό είναι αυτό που αρνείται/ αντιστέκεται και αποδομεί την υπαγωγή στην καπιταλιστική αξιοποίηση, προλεταριακό είναι ότι καταστρέφει αυτή την σχέση, κατάσταση και διαδικασία, με οποιοδήποτε τρόπο επιθυμεί ή με οποιοδήποτε τρόπο είναι δυνατό ανά ιστορικές στιγμές / εποχές και συγκυρίες.

Και με αυτή την έννοια προλεταριακό δεν συνδέεται άμεσα με την «μορφή ζωής» εργατική τάξη κάθε αυτή, αλλά ούτε σε ένα βαθμό με την έννοια εργατική τάξη διαυτή. Αλλά με την άρνηση της πρώτης και την διαλεκτική υπέρβαση της δεύτερης. Πρακτικά λοιπόν αυτή η μορφή «προλεταριάτο» συσχετίζεται με τους ανυπόταχτους και εξεγερσιακούς αγώνες, με τους «Δεκέμβρηδες», το «Δεκέμβρη» του 44, τον «Δεκέμβρη» του 08. Και αυτή είναι η απάντηση προς τον συνάδερφο και τους συναδέλφους, είναι ο δρόμος του προλεταριακού/ κοινωνικού σαμποτάζ. Και η απεργία, η κάθε απεργία αν δεν δράσει έτσι τότε έχουμε ξεστρατίσει.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *