Sufir3d

ερευνώντας τις δυνατότητες και τις ενέργειες που γεννάει η εποχή μας

Απέναντι στους «κασίδες», στους Δένδιες και στους Τσίπρες απεργώ

by Δημήτρης Αργυρός on 16 Μαΐου 2017

Δυο σχόλια επάνω στην συγκυρία και τις δυναμικές της κοινωνικής και πολιτικής αντιπαράθεσης, επάνω στις δυναμικές του κοινωνικού και πολιτικού ανταγωνισμού.  

υπόθεση Κασιδιάρη- Δένδια:

Το γεγονός πως οι φασίστες και Χρυσαυγίτες δρουν συχνά σε διατεταγμένη καθεστωτική υπηρεσία, δεν συνεπάγεται ταυτόχρονα πως δεν έχουν στο μυαλό τους, ένα δικό τους αυτονομημένο πολιτικό σχέδιο.

Δεν πρόκειται για στημένα πολιτικά πιόνια, αλλά για αυτονομημένους πολιτικούς θύλακες που αποκτούν δύναμη από την αδυναμία μας, από την αδυναμία των πολλών να ελέγξουν τους πραγματικούς όρους ζωής. Πρόκειται για την πολιτικοποίηση των κοινωνικών κατακαθιών σε μια  εγκληματική κατεύθυνση, υπηρετώντας με συνέπεια το καθεστώς, σε μια συγκυρία που το τελευταίο βρίσκεται σε βαθιά κρίση.

Η βάρβαρη, αντιδραστική συμπεριφορά τους απέναντι και στα μέλη της στενής ή της πιο πλατιάς «οικογένειας», επιδιώκει να τους μετατρέψει σε πιθανούς βαρβάρους και αντιδραστικούς διαχειριστές του καθεστώτος  σε μια περίοδο και συγκυρία  που το τελευταίο κινδυνεύει  από τους ταξικούς εσωτερικούς αντιπάλους.

Από μια πλευρά ο «Κασίδας» ήταν συνεπής σε σχέση με το αίτιο που εκλέχτηκε, δηλαδή να δείρει τους πολιτικούς. Τι κι αν αυτόν που έδειραν είναι ο προηγούμενος προϊστάμενος του, τον έδειρε μήπως μετατραπεί σε προϊστάμενος στην θέση του προϊσταμένου.

Και από αυτή την οπτική, παρόλο που δεν μπορούμε να τους ταυτίσουμε, δηλαδή δεν είναι το ίδιο Δένδιας και «Κασίδας», ούτε καν «Κασίδας» και Γεωργιάδης, δεν μπορούμε να στηριχτούμε στους μεν ενάντια στους δε, καθώς οι μεν θα μας οδηγήσουν στο δε.  Και δεν είναι το ίδιο γιατί αν πχ ο Δένδιας στείλει τα ΜΑΤ να σε δείρει, ο Γεωργιάδης να σε κλείσει στην φυλακή, ο «Κασίδας» θα σε σκοτώσει.

Ο φασισμός και ο Ναζισμός μόνο ως προϊόν της πλέον βάρβαρης εκδοχής του κεφαλαίου μπορεί να αντιμετωπιστεί και κατά συνέπεια ο αντιφασισμός κινείται μαζί με τον αντικαπιταλιστικό ταξικό αγώνα.

17 ΜΑΗ πανεργατική απεργία:

Έτσι αντι να βλέπουμε  το γεγονός «Κασίδα»- Δένδια ως ένα γεγονός που σκιάζει την μεγάλη εικόνα, πρέπει να  την δούμε ως ένα γεγονός που φωτίζει σκοτεινές πλευρές  της μεγάλης εικόνας. Και πια είναι η μεγάλη εικόνα;

Μα η ψήφιση ενός 4ου μνημονίου, από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που θα είναι το δεύτερο μνημόνιο που θα υπογράψει αυτή η αριστεροδεξιά  διακυβέρνηση.

Ένα 4ο μνημόνιο που θα οδηγήσει σε περαιτέρω φτωχοποίηση τα πλατιά λαϊκά, εργατικά κοινωνικά στρώματα, αυξάνοντας τα αδιέξοδα, αυξάνοντας την εξάρτηση, μειώνοντας σε μεγαλύτερο βαθμό την λαϊκή  κυριαρχία, ξεπουλώντας -αντι πινακίου φακής- το δημόσιο πλούτο και την αξιοπρέπεια μας.

Όχι δεν θα χάσουν όλοι: Εκτός από τους  ξένους  κεφαλαιοκράτες, τραπεζίτες και δανειστές κερδισμένο θα βγει και το ελληνικό κεφάλαιο ή καλύτερα τα πλέον  επιθετικά και δυναμικά τμήματα του.

Όλοι αυτοί σε συνεργασία και αυτονομία ονειρεύονται μια Ελλάδα με συντάξεις γύρω στα 300€, μισθούς γύρω στα 500€ και τον δημόσιο πλούτο να ανήκει σε αυτούς.

Αν όλη αυτή η φάρα ονειρεύεται μια τέτοια Ελλάδα,  έχοντας την εξουσία να την δημιουργήσει το ζητούμενο ειναι εμείς τι Ελλάδα θελουμε να δημιουργήσουμε.

Και αν δεν μπορούμε να την ονειρευτούμε και να την φτιάξουμε τότε δεν θα μπορέσουμε να νικήσουμε. Σε αυτη την φάση ειναι αναγκαία πάντως η αντίδραση απέναντι στο νέο μνημόνιο να ειναι καθολική και γενικευμένη …τι μένει λοιπόν , όλοι στο δρόμο , όλοι στην απεργία

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *