Sufir3d

ερευνώντας τις δυνατότητες και τις ενέργειες που γεννάει η εποχή μας

κάτω τα χέρια από την απεργία

by Δημήτρης Αργυρός on 6 Δεκεμβρίου 2017

Την προηγούμενη βδομάδα η μάχη των εργαζόμενων του πρώην Καρυπίδη έξω από το «μάρκετ ιν» έδειξε που και πως κρίνονται τα πράγματα.  Και τα πράγματα κρίνονται στις εκδοχές και τις μορφές που παίρνει η ταξική πάλη, ο αγώνας των εργαζόμενων, ο αγώνας των καταπιεσμένων.

Αυτή την βδομάδα η απόπειρα της κυβέρνησης να φέρει σε ψήφιση την αλλαγή του τρόπου προκήρυξης απεργίας στα πρωτοβάθμια σωματεία, που τη πήρε πίσω για να την επαναφέρει, δείχνει την σκοποθεσία της κυβέρνησης, του κεφαλαίου και της ΕΕ.

Όχι δεν έχουν στόχο να καταργήσουν την ταξική πάλη, επιχειρούν να θέσουν όρια και φράχτες στο πως διεξάγεται. Δεν τους πειράζουν τόσο οι μεγάλες ομοσπονδίες, αν και εκεί θα επιχειρήσουν να βάλουν πλαίσια έλεγχου, και σίγουρα δεν τους ενοχλεί ούτε η ΓΣΣΕ, ούτε η ΑΔΕΔΥ.

Επιχειρούν να κάνουν δύσκολα τα πράγματα στα πρωτοβάθμια σωματεία εκεί που οι εργαζόμενοι αποφασίζουν αν τους αποφασίσουν να πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους, εκεί που η ταξικές δυνάμεις συναντούν την ταξική δυσαρέσκεια και την ταξική οργή.

Είναι γελασμένοι πως με νομοθετήματα θα σταματήσουν την οργή και την δυσαρέσκεια να μετατραπεί σε συνειδητή ταξική πάλη. Το επιχείρησαν στο παρελθόν και έφαγαν τα μούτρα τους, το επιχειρούν τώρα σε πιο ευνοϊκές συνθήκες για αυτούς και πάλι θα φάνε τα μούτρα τους.

Παρά την υποχώρηση του λαϊκού και εργατικού κινήματος, αργά ή γρήγορα- με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- οι ταξική πάλη, η οργάνωση των εργαζόμενων, οι εργαζόμενοι και οι καταπιεσμένοι θα πάρουν πίσω το αίμα που έχουν δώσει. Άσε που αυτά τα νομοθετήματα δύναται να λειτουργήσουν ως αφορμές για να ξεσπάσει μια εργατική καταιγίδα Τελικά από όλα όσα ζούμε εκτός των παραπάνω το μόνο  που θα μείνει είναι πως μια ψευτοαριστερά αποδείχθηκε πιο δεξιά από την δεξιά, ντροπή για τους εργάτες και για τον αγωνιζόμενο λαό.

Ακολουθούν τα κείμενα στο https://www.bakiri.website  για το μάχη του «μάρκετ ιν»

https://www.bakiri.website/single-post/2017/11/28/Νόμος-είναι-το-δίκαιο-του-εργάτη

Νόμος είναι το δίκαιο του εργάτη

28.11.2017

του Δημήτρη Αργυρού

Φωτό: Typos-i.gr

Κυριακάτικα έστειλε η εργοδοσία του «μάρκετ Ιν» την αστυνομία να συλλάβει απλήρωτους και απολυμένους εργαζόμενους του πρώην «σουπερ  μάρκετ Καρυπίδης», καθώς και μέλη του σωματείου εμποροϋπαλλήλων και λοιπών ιδιωτικών υπάλληλων του νομού Ιωαννίνων. Για την ιστορία, το «σούπερ-μάρκετ Καρυπίδης», πουλήθηκε στο  «μάρκετ Ιν», αφήνοντας απλήρωτους τους εργαζόμενους που διεκδικούν να πληρωθούν και να επαναπροσληφθούν. Η εν λόγω εργοδοτική τρομοκρατική ενέργεια, συνέβη ύστερα από το γλέντι αλληλεγγύης και συμπαράστασης στους απλήρωτους και απολυμένους, έξω από το  «μάρκετ Ιν», το Σάββατο το πρωί.

Στο αστυνομικό τμήμα προσήχθησαν και συνελήφθηκαν δυο απλήρωτοι εργαζόμενοι και χθες, στις 27 Νοέμβρη, οδηγήθηκαν στο δικαστήριο, με τα σωματεία και το ΕΚΙ να έχουν καλέσει συγκέντρωση συμπαράστασης και ταξικής αλληλεγγύης. Η δίκη αναβλήθηκε για τις 9 Απρίλη. Ας σημειωθεί πως λίγες εβδομάδες πριν σε μια εκδήλωση διαμαρτυρίας έξω από τα «μάρκετ Ιν» είχαν συλληφθεί ο πρόεδρος και ένα μέλος του ΕΚΙ. Η χθεσινή τρομοκρατική ενέργεια δείχνει πως η εργοδοσία είναι στην γωνία και χρησιμοποιεί την κρατική καταστολή για να υπερασπίσει τα συμφέροντά της.

Το έγκλημα των εργαζομένων; Ο αγώνας τους να πληρωθούν, ο αγώνας τους να βρουν εργασία και όχι δουλεία, να βρουν εργασία με δικαιώματα, ο αγώνας τους να πληρωθούν.

Και όλα αυτά σε μια εποχή που εκατομμύρια εργαζόμενοι παραμένουν άνεργοι, και εκατοντάδες χιλιάδες παραμένουν απλήρωτοι. Με το εργατικό κίνημα να δίνει μάχες οπισθοφυλακής, δίχως να χει την εξουσία και την δύναμη να τρομοκρατήσει τους πραγματικούς τρομοκράτες, αυτούς που σπέρνουν την ανεργία, την απλήρωτη εργασία, τη μισθωτή σκλαβιά.

Από τη δική της ταξική οπτική, η εργοδοσία σωστά πράττει. Yπερασπιζόμενη τα συμφέροντά της, δείχνει να είναι στη γωνία ύστερα από το αγώνα των εργαζομένων και του σωματείου εμποροϋπαλλήλων και λοιπών ιδιωτικών υπαλλήλων του νομού Ιωαννίνων. Από την άλλη δείχνει τα δόντια της, ευνοούμενη από το συνολικό φιλοεργοδοτικό κλίμα.

Και εκεί είναι το ζήτημα: η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ υπερασπίζεται με νύχια και δόντια τα εργοδοτικά δικαιώματα, τα εργοδοτικά συμφέροντα. Δίνει το «οκ» στα αφεντικά και στην εργοδοσία να κάνουν ό,τι θέλουν. Δίνει το «οκ» να  απολύουν, να μην πληρώνουν, να στέλνουν την αστυνομία και να χτυπάει εργαζόμενους, συνδικαλιστές, να τους στέλνει στα κρατητήρια και στα δικαστήρια.

Όλα για το κεφάλαιο, όλα για την εργοδοσία και για το λαό, για τους εργαζόμενους, βοηθήματα και φιλανθρωπία. Αυτή είναι η πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Η εργοδοτική τρομοκρατία δε θα πάψει. Θα συνεχιστεί και θα αυξηθεί όσο υπάρχουν εργαζόμενοι που αρνούνται να γίνουν δούλοι, όσο υπάρχουν συνδικάτα που αγωνίζονται. Και ευτυχώς, παρά τη δυσμενή θέση των εργαζόμενων και των συνδικάτων, οι εργαζόμενοι δεν θα γίνουν δούλοι και τα συνδικάτα θα συνεχίσουν να δίνουν τον αγώνα τους, παρά τους αρνητικούς συσχετισμούς.

Από αυτήν την οπτική, ο αγώνας των απολυμένων του «σούπερ-μάρκετ Καρυπίδης» είναι αγώνας που αφορά όλους τους εργαζόμενους, που είτε φοβούνται να μιλήσουν, είτε απολύονται, είτε μένουν απλήρωτοι.

Και ίσως να έπρεπε ακόμη και για συμβολικούς λόγους το ΕΚΙ, δηλαδή το Εργατικό Κέντρο Γιαννίνων, τα σωματεία, το σωματείο εμποροϋπαλλήλων και λοιπών ιδιωτικών υπάλληλων του νομού Ιωαννίνων, να το συνολικοποιήσουν, προχωρώντας σε απεργιακές κινητοποιήσεις σε όλο το νομό. Αυτό που συνέβη αποτελεί πρόκληση και πρέπει να απαντηθεί συνολικά και άμεσα με στόχο την τρομοκράτηση της εργοδοσίας και του κεφαλαίου.

https://www.bakiri.website/single-post/2017/12/01/Ο-αγώνας-της-δικαίωσης-των-εργαζόμενων-του-«Καρυπίδη»-συνεχίζεται-κάτω-η-εργοδοτική-κρατική-κυβερνητική-τρομοκρατία

Ο αγώνας της δικαίωσης των εργαζόμενων του «Καρυπίδη» συνεχίζεται: κάτω η εργοδοτική, κρατική, κυβερνητική τρομοκρατία

1.12.2017

|

του Δημήτρη Αργυρού

Φωτο: Typos-i.gr

Και όπως ήταν σχεδόν αναμενόμενο, η εργοδοσία του «ΜΑΡΚΕΤ ΙΝ» συνέχισε το κατασταλτικό κρεσέντο με τις πλάτες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Χθες το πρωί κατά την διάρκεια της 24ωρης απεργίας έξω από σούπερ μάρκετ έστειλε τα ματ για να xτυπήσουν και να συλλάβουν την απεργιακή επιτροπή. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα 11 προσαγωγές και συλλήψεις απεργών και αλληλέγγυων.

Το τραγικότερο είναι πως τις μηνύσεις τυπικά τις έκαναν εργαζόμενοι στο σούπερ μάρκετ, που ήθελαν να πάνε να εργαστούν στο σούπερ μάρκετ,  και τους άσκησαν βία για να μην πάνε, καθώς και εργαζόμενοι σε σεκιούριτι. Πρόκειται για ένα γεγονός που μάλλον δεν πρέπει να μας εκπλήσσει και ούτε να μας φοβίσει. Η ανάγκη για εργασία συχνά  μετατρέπει τον άνθρωπο σε δούλο που υπακούει είτε στα μεγάλα αφεντικά του, είτε του βγάζει κατώτερα ένστικτα, χάνοντας και στις 2 περιπτώσεις την συνέργεια του συλλογικού πράττειν.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας, μια μαζική ταξική διαδήλωση, έδειξε πως τα αφεντικά και οι κυβερνήσεις, δεν έχουν κερδίσει το «ματς». Δεν μπορούν και ούτε θα μας μετατρέψουν σε «δούλους», όπως ονειρεύονται. Η μάχη του «ΜΑΡΚΕΤ ΙΝ» θα συνεχιστεί και τις επόμενες ημέρες, αν και το σωματείο εμποροϋπαλλήλων και το ΕΚΙ σε αυτή την στιγμή επέλεξε να μην «σηκώσει το γάντι» που του πέταξε η εργοδοσία του «ΜΑΡΚΕΤ ΙΝ», ανεβάζοντας τον πήχη της ταξικής σύγκρουσης, με την συνέχιση και την γενίκευση της απεργίας.

Άλλωστε, μπροστά μας έχουμε τις δίκες και την 24ωρη πανεργατική απεργία στις 14 Δεκέμβρη, και εκεί, τουλάχιστον στην περίπτωση των Ιωαννίνων και του «ΜΑΡΚΕΤ ΙΝ», θα κριθούν πολλά.

Ας μου επιτραπούν δυο γενικότερο σχόλια.

1. Πριν από 12 χρόνια ο επιχειρηματίαςτου «ΓΚΡΑΝΤ ΣΕΡΑΙ» έστειλε τα ματ ενάντια στους διαδηλωτές που αγωνίζονταν να μην ιδιωτικοποιηθεί και γκρεμιστεί το «ΞΕΝΙΑ». Όπως τότε, έτσι και τώρα στην περίπτωση του «ΜΑΡΚΕΤ ΙΝ» ή και αλλού, όταν θίγονται τα συμφέροντα των επιχειρήσεων, τα συμφέροντα του κεφαλαίου η κρατική μηχανή, η κατασταλτική κρατική μηχανή είναι πάντα εκεί και κινείται με αποτελεσματικότητα και γρήγορα. Για να μην λέτε πως δεν υπάρχει κράτος, κράτος πάντα υπάρχει όταν είναι να υπερασπίσει την εργοδοσία και τα αφεντικά.

2. Λένε κάποιοι: «μα είναι υποχρεωμένος ο εργοδότης του «ΜΑΡΚΕΤ ΙΝ»να προσλάβει τους απολυμένους εργαζόμενους; Με έναν παλαιό νόμο που τον κατήργησαν τα μνημόνια, ναι. Αλλά τώρα όχι, μα τότε τι φωνάζουν οι εργαζόμενοι και τα σωματεία». Αλίμονο αν δούμε τα πράγματα στατικά και κάτω από την κυριαρχία των νόμων και της ισχύος των κυβερνήσεων της εργοδοσίας, του κεφαλαίου και των κυβερνήσεων του. Όπως η εργοδοσία εκβιάζει με την βοήθεια των νόμων και των κυβερνήσεων, έτσι και τα συνδικάτα υπάρχουν, όχι για να λένε «yes man» στους εργοδότες και στις κυβερνήσεις, αλλά να δίνει αγώνες ενάντια και στους νόμους και την ισχύ της εργοδοσίας, των νόμων και των κυβερνήσεων, επιχειρώντας να εκβιάσει τους εκβιαστές, να τρομοκρατήσει τους τρομοκράτες. Γι’ αυτό το λόγο δημιουργήθηκαν, γι’ αυτό το λόγο υπάρχουν, γι’ αυτό το λόγο θα συνεχίσουν να υπάρχουν.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *