Αντικαπιταλιστικός ανατρεπτικός αγώνας μέχρι την νίκη

nullΗ ποινικοποίηση του αγώνα και των αγωνιστών κατά των πλειστηριασμών αποτελεί μια εκδοχή ιδιώνυμου εγκλήματος,  σε μια περίοδο μιας γενικευμένης κατάσταση εξαίρεσης. Προϊόν και έκφραση της αστικής κοινοβουλευτικής  δημοκρατίας και όχι τάσης εκφασισμού. Ο φασισμός θα επιλεγεί όταν και αν αποτύχει το ιδιώνυμο, αν και όταν αποτύχουν τα ιδιώνυμα. Ιστορικά πρώτα εμφανίστηκε το ιδιώνυμο του Βενιζέλου και ύστερα  η φασιστική δικτατορία του Μεταξά.   

Όλο και χειρότερα, όλο και πιο χαμηλά, όλο και πιο άθλια βαδίζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Και αυτό μου φαντάζει όλο και πιο λογικό, γιατί -θέλουμε δεν θέλουμε- είναι το πραγματικό. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχει σκοπό να παραμείνει στην εξουσία με οποιοδήποτε τίμημα και για να το πράξει αυτό δεν μπορεί παρά να μεταμορφωθεί σε μια αυταρχική εκδοχή μιας αστικής κυβέρνησης που με όλα τα μέσα να εκπροσωπήσει τα αστικά συμφέροντα.

Αστικά συμφέροντα, που στην σημερινή συγκυρία με αυταρχικό τρόπο επιχειρούν να κερδίσουν τον χαμένο έδαφος, έτσι ώστε να μεταστοιχειώσουν την μορφή και την δομή εκμετάλλευσης των καταπιεσμένων, την μορφή και την δομή εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης.

Οι πλειστηριασμοί έχουν στόχο:

α) να στηρίξουν τις τράπεζες και το τραπεζικό κεφάλαιο, σε μια περίοδο που διαρκώς απαιτούνται ενέσεις ρευστότητας, παρά την υπερσυσσώρευση του παγκοσμιοποιημένου που γίνεται όμως σε «τραπεζικούς, φορολογικούς, παραδείσους».

Β) να κόψουν τα μικροαστικά βαρίδια που «μπασταρδεύουν» την διαδικασία της παραγωγής και αναπαραγωγής υπεραξίας, «μπασταρδεύουν» την κεφαλαιοκρατική συσσώρευση κεφαλαίου, «μπασταρδεύουν» την καθαρότητα της σχέσης κεφάλαιο- εργασία, υποβοηθώντας-  σε αυτές τις συνθήκες – τις λαϊκές , εργατικές δυνάμεις, να κρατηθούν και να μην υποπέσουν σε κατάσταση πτώχευσης.

Μια γενικευμένη κατάσταση πτώχευσης θα δοκιμάσει τις αντοχές της εργατικής τάξης και της συγκρότησης της ως τάξης, πόσο μάλλον της συγκρότησης της  εργατικής τάξης ως «τάξη για τον εαυτό της».

Ναι από μια οπτική, αυτή η κυβέρνηση πρέπει να ανατραπεί, να ανατραπεί με γενικευμένους εργατικούς αγώνες, από τα «κάτω», από τα αριστερά, ανατρεπτικά και αντικαπιταλιστικά.

Αυτό συνεπάγεται να μην βγει στην εξουσία ο άλλος νεοφιλελέ, δεξιός, φιλοκαπιταλιστικός πόλος που δεν είναι άλλος από την ΝΔ με τσόντα το νέο ΠΑΣΟΚ, ούτε φυσικά  κατά διάνοια να ενισχυθεί η άκρα δεξιά και η Χ.Α.

Και τότε ποιος θα κυβερνήσει;

Μα ο ίδιος ο λαός και η εργατική τάξη , ο οργανωμένος λαός και η ταξικά συνειδητοποιημένη εργατική τάξη.

 Πως θα κυβερνήσει;

Μα μέσα από τα όργανα, τα αμεσοδημοκρατικά όργανα εργατικής/ λαϊκής εξουσίας.

Με ποιο πρόγραμμα θα κυβερνήσει ;

Με ένα πρόγραμμα που θα μειώσει τις εργάσιμες ώρες για να βρίσκουν εργασία όσοι μπορούν να εργαστούν.

Θα ενοποιήσει το τραπεζικό κεφάλαιο σε ένα ενιαίο τραπεζικό οργανισμό με εργατικό έλεγχο και αυτοδιευθυνση, με στόχο να συντονίζει την παραγωγική διαδικασία.

Παραγωγική διαδικασία που θα χει ως στόχο την κάλυψη των βασικών αναγκών στο σύνολο του πληθυσμού και όχι την κερδοφορία των μεγάλων κεφαλαίων.

Παραγωγική διαδικασία που θα χει στόχο να ελέγξει το νόμο της αξίας και την εκχρηματισμο/ εμπορευματισμό της οικονομίας / κοινωνίας.

Ικανοποιώντας τις ανάγκες της μεγάλης πλειοψηφίας  του  ελληνικού πληθυσμού, είτε είναι εργάτες, είτε μικρομεσαίοι, είτε μικροαστοί, αγρότες, είτε μικροκεφαλαιοκράτες.

Και αν αυτό σας θυμίζει σοσιαλισμό, ας το πείτε και έτσι η ουσία μετράει και η ουσία είναι για ποιόν εργάζεται η οικονομία και η παραγωγή.

Μα μπορεί να γίνουν τα παραπάνω εντός της ΕΕ;

Αλίμονο αν υπάρχουν τέτοιες αυταπάτες για τους μηχανισμούς του πανευρωπαϊκού κεφαλαίου που μας οδήγησε εδώ, δίνοντας στήριξη στο Ελληνικό κεφάλαιο για να κρατήσει την εξουσία του. Και όταν το πράττεις αυτό, πληρώνεις και το αντίστοιχο τίμημα, μεγαλύτερο τίμημα φυσικά πληρώνει η ιδία η εργατική τάξη, ο ίδιος ο ελληνικός λαός. Έξω λοιπόν από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και όλους τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.

Και δεν θα υπάρχουν κόμματα;                  

Τα κόμματα είναι εκφράσεις και εκδοχές της δημοκρατίας και δεν καταργούνται με διατάγματα, όσο και το επιθυμούν οι εξουσίες. Ακόμη και αν υπάρχει ένα κόμμα, οι διαφορετικές  οπτικές και ταξικές συγκρούσεις θα εκφραστούν και μέσα σε αυτό.

Ο οργανωμένος λαός και η ταξικά συνειδητοποιημένη εργατική τάξη και τα αμεσοδημοκρατικά όργανα εξουσίας, θα διαμεσολαβείτε και μέσα από κόμματα τους ή τα μέτωπα/ κόμματα και κινήματα που γεννιούνται μέσα από ζωντανή κίνηση και σύγκρουση με την αστική τάξη.

Τα αντικαπιταλιστικά εργατικά, κομμουνιστικά  κόμματα έχουν ως στόχο να ενοποιήσουν την εργατική τάξη ως «τάξη για τον εαυτό της», και να ενισχύσουν τον οργανωμένο λαό για να οικοδομήσει τα όργανα της άμεσης δημοκρατικής εξουσίας του.

Και αυτό δεν θα προκαλέσει την βίαιη αντίδραση του κεφαλαίου και της πολιτικών δυνάμεων του;    

Είναι βέβαιο πως αυτό θα συμβεί για αυτό το λόγο είναι αναγκαιότητα ο πολιτικός και υλικός εξοπλισμός του οργανωμένου λαού και της εργατικής τάξης. Όχι δεν θα είναι περίπατος αλλά ούτε για την αστική τάξη είναι εκδρομή.

Πάμε για πόλεμο , ταξικό πόλεμο γενικευμένης μορφής , και θα πρέπει να προετοιμαστούμε για πάσα ενδεχόμενο και ενάντια σε όλες τις κυβερνήσεις που με όλα τα μέσα θα εφαρμόσουν την πολιτική του κεφαλαίου,

Αγώνας ανατρεπτικός, αγώνας αντικαπιταλιστικός μέχρι την νίκη.

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση