πως θα χαρακτηρίζονταν ένα κράτος που φυλακίζει μια νεαρή ;

 

 

Από θέση αρχής, από την οπτική της λογικής: Δεν ξέρω πως θα ονομάζατε ένα κράτος που φυλακίζει κάποιον πολίτη- πόσο μάλλον ένα νεαρό ή μια νεαρή-που κάνει το έγκλημα να χαστουκίσει ένα στρατιώτη. Ακόμη και αν είναι ένα κράτος που δέχεται επίθεση από τρομοκράτες.

Εκ των πραγμάτων είναι διαφορετικό να δέχεται ένας στρατιώτης  επίθεση από ένα ένοπλο, και διαφορετικό από ένα πιτσιρικά που τον πετροβολεί ή από μια 16χρονη ή 18χρονη που το χαστουκίζει.

Πως λοιπόν θα χαρακτηρίζατε αυτό το κράτος; Εγώ θα χαρακτήριζα αυτό το κράτος στρατοκρατικό, κράτος  φασιστικό, ακόμη και αν τυπικά έχει μια κοινοβουλευτική αστική δημοκρατία.

Ναι αναφέρομαι στο κράτος του Ισραήλ και στην φυλάκιση της νεαρής Παλαιστίνιας που έκανε το έγκλημα να χαστουκίσει το στρατιώτη, σίγουρα πρόκειται για ένα τρομερό έγκλημα, χαστούκι στο στρατιώτη αυτού του κράτους,  φυλακή 10 χρόνια, για να μάθει το παλιοκόριτσο, για να μάθουν οι νεαροί και οι νεαρές Παλαιστίνιες να σηκώνουν το χέρι τους, να σηκώνουν το ανάστημα μου, να σηκώνουν το βλέμμα τους στον περήφανο Ισραηλινό στρατιώτη.

Το στρατιώτη αυτού του κράτους ιμπεριαλιστικού τρομοκράτη, που καταπιέζοντας και εκδιώκοντας τους Παλαιστίνιους, με στόχο να τους πάρει   όλα τα εδάφη και να τους μετατρέψει σε παρίες ή σε πάμφθηνο- δουλικό- εργατικό προσωπικό, υπερασπίζεται τα συμφέροντα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.

Όχι πως τα άλλα κράτη στην περιοχή, αυτά τα  κράτη των αράβων μοναρχών, των Τούρκων δημοκρατών ή τα κράτη των παλαιών αράβων και ιρανών   αντιιμπεριαλιστών και νυν δικτατόρων είναι άγια. Μα το Ισραήλ προβάλλεται ως ένα πολιτισμένο κράτος, ένα κράτος κοινοβουλευτικής ευρωπαϊκής, δημοκρατίας.

Η πραγματικότητα είναι τραγικότερη: Όλα τα κράτη της περιοχής είναι δημιουργήματα των δυτικών αποικιοκρατών ιμπεριαλιστών, ακόμη και το κράτος αυτών των διωκόμενων Εβραίων, που από θρησκευτική ταυτότητα μεταμορφώθηκαν σε έθνος και από θύματα έγιναν θύτες, καταπατώντας την Γη των αράβων.

Μα δεν δικαιούνταν ένα κράτος οι Εβραίοι που τράβηξαν τα πάνδημα από τους ναζί; Πως θα ξεμπερδεύαμε με τον παγκόσμιο αντισημιτισμό δίχως την ύπαρξη ενός δικού τους κράτους; Ενός κράτους δηλαδή μιας κυρίαρχης θρησκευτικής μειονότητας, πολύ δημοκρατικό αυτό δεν λέω, που ταυτόχρονα θα ήταν και χωροφύλακας των ιμπεριαλιστών, ταυτόχρονα και στρατοπεδάρχης των σιωνιστών εθνικιστικών.

Οκ ας δεχτούμε την ύπαρξη ενός κράτους και μάλιστα ενός κράτους σε ένα χώρο που τον διεκδικούν διαφορετικοί εθνικισμοί και διαφορετικές θρησκευτικές ταυτότητες. Χωρούν πολλά ερωτηματικά και γιατί, αλλά ας το δεχτούμε  από θέση πραγματιστικής αρχής.

Το κράτος του Ισραήλ στην αρχή δέχτηκε επίθεση από τα αραβικά κράτη, αλλά πολύ γρήγορα από  αμυνόμενος έγινε επιτιθέμενος,  εκδιώκοντας τους πληθυσμούς που έμειναν στην Παλαιστίνη, μεταμορφώνοντας τους σε έθνος δια της αντίστασης.

Λοιπόν τι κάνεις με αυτό το κράτος, με αυτό το φασίζον,  στρατοκρατικό κράτος, μα ότι και με τα άλλα τα κράτη που ακολουθούν ίδια πολιτική γραμμή. Η καταστροφή- με όλα τα μέσα- αυτού του κράτους, αυτών των κρατών, είναι μονόδρομος.

Από ποιους; Μα από το σύνολο αυτών που δεν έχουν να χάσουν παρά τις αλυσίδες τους, από το προλεταριάτο της περιοχής, με τους παλαιστίνιους να είναι η αντικειμενική πρωτοπορία στο απελευθερωτικό αγώνα των καταπιεσμένων στην περιοχή.

Με εμάς να χουμε καθήκον να στηρίξουμε με όλα τα μέσα τον αγώνα τους για την κοινωνική χειραφέτηση που είναι και δικό μας αγώνας για την δική μας κοινωνική απελευθέρωση

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση