του συλλαλητηρίου της Μακεδονίας

Όσους πήραν μέρος στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης ούτε είναι, ούτε τους θεωρώ φασίστες. Αυτό όμως δεν συνεπάγεται πως δεν νομιμοποίησαν τους φασίστες και τον φασισμό. Νομιμοποίησαν τους Χρυσαυγίτες και τους παρακρατικούς που με την βοήθεια της αστυνομίας έκαψαν τη κατάληψη των αναρχικών. Νομιμοποίησαν τον Ελληνικό εθνικισμό και αλυτρωτισμό, νομιμοποίησαν το χουντοστρατοκαυλισμό, νομιμοποίησαν το φασιστοπαπαδαριό και το αρχαιοελληνικό κατακιτσαριό.

Όσοι πήραν μέρος στο συλλαλητήριο ενίσχυσαν το δρόμο για να μην βρεθεί λύση στο ζήτημα, προς χάρη της μαμάς Ρωσίας, αυτού του ξανθού γένους που μας πουλάει πάντα, στηρίζοντας την Τουρκιά. Όσοι πήραν μέρος έπαιξαν -συνειδητά ή μη- το ρόλο τους στο να φτιαχτεί μια σοβαρή Χ.Α., ένα νέο ακροδεξιό κόμμα, μια light εκδοχή μιας «πορείας προς τη Ρώμη».

Συνολικότερα το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης υπήρξε ένα αντιδραστικό γεγονός που βρίσκεται στο αντίποδα του κινήματος 2010-2015, βρίσκεται στο αντίποδα του κινήματος των «πλατειών» και του αντιμνημονιακού αγώνα.

Αν στο αντιμνημονιακό αγώνα και στις «πλατείες» δυνάμωνε- με αντιφατικό τρόπο- η τάση της χειραφέτησης,  στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης αυτό που δυναμώνει είναι η τάση υποταγής.

Στο αντιμνημονιακό αγώνα και στις «πλατείες» με αντιφατικό τρόπο το ταξικό ηγεμόνευσε επάνω στις άλλες αντιθέσεις, αντίθετα στο συλλαλητήριο είναι το εθνικό σε μια σοβινιστική  μορφή, που κυριάρχησε επάνω στο ταξικό και στις άλλες αντιθέσεις.

Και σε ένα βαθμό τούτη η εξέλιξη δυστυχώς φαντάζει λογική. Όταν το ταξικό χάνει την ηγεμονία σε μια κοινωνική, ταξική σύγκρουση, μια άλλη αντίθεση καταφέρνει να αποκτήσει  ηγεμονία .

Και ενώ συχνά τα υποκείμενα θεωρούν πως λειτουργούν με βάση τα ίδια κριτήρια ως συνέχεια, ενώ η κατάσταση πραγμάτων έχει μετατραπεί στο αντίθετο  της. Αν και δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό να καταλάβει κάποιος πως η κατάσταση πραγμάτων έχει αλλάξει ταυτότητα και χαρακτήρα.

Χαρακτηριστική εικόνα αποτελεί το φασισταριό που μίλησε στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης, με κορύφωση το πρώην ΓΕΣ, τον Έλληνα Φράγκο, έναν από τους υποστηριχτές του ΝΑΙ το 2015.

Είναι οι υποστηριχτές του ΝΑΙ του 2015, είναι τα όργανα του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και της μαμάς Ρωσίας που πήραν μέρος, που  ηγεμόνευσαν στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης και όχι οι δυνάμεις που αγωνίζονται να  ηγεμονεύσουν τα λαϊκά και κυρίως τα εργατικά συμφέροντα.

Με βάση την παραπάνω συλλογιστική θα κλείσω με 3 σχόλια:

Α) Από μέρος θεωρώ ανόητο και πολιτικάντικο να πιστεύουν κάποιοι – όπως ο ΛΑΦ της ΛΑΕ- πως σε αυτό το γεγονός υπάρχει ένα ακατέργαστο ριζοσπαστικό υπόβαθρο που θα πρέπει να παρέμβουμε να το αναδείξουμε. Είναι σαν να λέει ο λαός που συμμετείχε εκεί πολεμάει για καλό σκοπό, δεν γνωρίζει πως θα το απελευθερώσει από τα βαρίδια, από τους «κακούς» που τον καθοδηγούν. Θα διαφωνήσω: Είναι ανόητο να υποτιμάς τα υποκείμενα: τα υποκείμενα, οι άνθρωποι μπορούν να αγωνίζονται και να επιθυμούν  την λευτεριά, να επιθυμούν την χαρά όπως επιθυμούν την σκλαβιά και την υποταγή.

Το να  τον γλύφεις  για  κάτι που αναδεικνύει την υποταγή δεν τον βοηθάς να κατανοήσει το λάθος του ή δεν το βοηθάς να δει ένα άλλο δρόμο. Απεναντίας σε οδηγεί σε σένα στο να υποταχτείς για να μπορείς να μιλάς με ένα πλήθος που δεν θέλει να σε βλέπει.

ΛΑΦ σήκωσε την κόκκινη σημαία και πήγαινε στην πορεία που θα γίνει στην Αθήνα και τότε να δούμε πως θα  σε αντιμετωπίσουν.

Β)  Δεν έχω αυταπάτες για τα κόλπα των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ-ΕΕ που θέλουν να λυθεί το ζήτημα του ονόματος για να εντάξουν το διπλανό κράτους «δίχως όνομα» στο ΝΑΤΟ,  με στόχο την Ρωσία. Ο  ΣΥΡΙΖΑ , το ΠΑΣΟΚ και τμήμα της ΝΔ  παίζουν  με σοβαρότητα τον εκφραστή αυτών των συμφερόντων  στηρίζουν με συνέπεια τις επιδιώξεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ.

Γ) Και η λύση, δεν πρέπει να υπάρξει λύση; Φυσικά και πρέπει και μπορεί να υπάρξει λύση.  Μια λύση ενάντια στα συμφέροντα των ελίτ και των αστικών τάξεων. Μια λύση ενάντια στις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ-ΡΩΣΙΑ, μια λύση ενάντια στις κυβερνήσεις και το σύνολο του πολιτικού κατεστημένου της Ελλάδας και της δημοκρατίας της Μακεδονίας. Μια λύση ενάντια στο φασισμό , στον εθνικισμό και στο αστικό κοσμοπολιτισμό.

Μια λύση που θα την αποφασίσουν οι λαοί της Ελλάδας και της δημοκρατίας της Μακεδονίας, μια λύση πέρα από αλυτρωτισμούς, εθνικισμούς και σοβινισμούς. Ε αυτή η λύση δεν θα χει πρόβλημα να μοιράζεται το όνομα Μακεδονία, όπως θα μοιράζεται η ιστορία των λαϊκών, εργατικών και αντιφασιστικών αγώνων, όπως θα μοιράζεται η γη, ο πλούτος και η κουλτούρα. Όλα κοινά λοιπόν στα πλαίσια μιας ενιαίας Μακεδονίας, στα πλαίσια των ενωμένων σοσιαλιστικών Βαλκανίων.

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση