το ταξικό μπροστά από το εθνικό: βαλκανική προλεταριακή ενότητα

Ο εθνικισμός είναι η αγάπη στο δικό μας έθνος, αγάπη που όταν γίνεται παράφορη μετατρέπεται σε σοβινισμός, ενώ αν αποκτά στοιχεία ανωτερότητας μετατρέπεται σε φασισμό και αν μιλάει στο όνομα της ράτσας γίνεται ρατσισμός.

Και τα 4 στοιχεία τα είδαμε στο συλλαλητήριο για την Μακεδονία της Θεσσαλονίκης, και θα τα δούμε και στο συλλαλητήριο της Αθήνας, αυτή την φορά και με αναβαθμισμένη αριστερή πατριωτική ανοχή, κάλυψη και συνενοχή  στο  φασισμό.

Η πατρίδα είναι ο τόπος που μένουμε, τόπος που έχει κοινά χαρακτηριστικά και πολλές φορές ταυτίζεται με ένα έθνος , άλλες φορές με πολλά έθνη, συνήθως όμως ένα έθνος έχει ηγεμονικό ρόλο.

Υπαρχουν και περιπτώσεις  όμως που τμήματα από εθνότητες κατασκευάζουν ένα νέο έθνος ,που ταυτίζεται με τη πατρίδα και στην συνέχεια με το κράτος.

Ούτε ποτέ μου κατάλαβα, ούτε ποτέ μου θα καταλάβω τον αριστερό εθνικισμό ή τον αριστερό πατριωτισμό.

Στην πατρίδα που στις σύγχρονες εκδοχές ταυτίζεται με το έθνος/κράτος, κάποιες κοινωνικές τάξεις κρατούν τα ηνία, έχουν την πολιτική ηγεμονία, έχουν τα μέσα παραγωγής.

Τα μέσα παραγωγής, τα ηνία, την πολιτική εξουσία και ηγεμονία δεν τα έχει αυτό το πράγμα που λέγεται λαός ή έθνος, αλλά οι κοινωνικές τάξεις και συγκεκριμένα μια κοινωνική τάξη, η κοινωνική τάξη των αστών, η κοινωνική τάξη των καπιταλιστών.

Σε πια πατρίδα αναφέρονται οι αριστεροί πατριώτες, σε αυτή την πατρίδα που κυβερνούν οι αστοί, σε αυτή την πατρίδα που κυβερνούν οι καπιταλιστές ή σε μια πλαστή συλλογικότητα όπως αυτή του έθνους που ταυτίζεται με το κράτος; 

Μα στην πατρίδα- σε μια υποτελή θέση- διαμένουν και οι προλετάριοι και τα πλατιά λαϊκά στρώματα.

Και αυτοί όταν δέχονται επίθεση απ’ ξένη χώρα  έχουν να υπερασπιστούν την γη, το βιός τους, ή την ζωή τους ,από ένα ξένο κατακτητή. Ενώ την ίδια στιγμή η αστική τάξη τα βρίσκει με τους κατακτητές για να υπερασπίσει τα ταξικά της συμφέροντα. 

Ας τα πάρουμε με την σειρά:

Η πατρίδα χωρίζεται στα δυο από την ταξική πάλη, με τα μεσοστρώματα να επιλέγουν το στρατόπεδο το πιο δυνατού.

Από αυτή την οπτική μιλάμε για τη πατρίδα, το έθνος των αστών και τη πατρίδα, το έθνος των προλεταρίων. Δυο έθνη, δυο πατρίδες που συγκρούονται άμεσα ή έμμεσα.

Σε κάποιες περιπτώσεις η πατρίδα των αστών στρατεύει  την πατρίδα των προλεταρίων και την οδηγεί σε πόλεμο με μια άλλη πατρίδα.

Το καθήκον της πατρίδας των προλεταρίων είναι να πολεμάει τον εσωτερικό εχθρό την πατρίδα των αστών σε συμμαχία με την πατρίδα των άλλων προλεταρίων ενάντια στις πατρίδες των αστών. 

Σε κάποιες περιπτώσεις η πατρίδα των προλεταρίων βρίσκεται υπό ξενική κατοχή, με την πατρίδα των αστών να τα βρίσκει και με τους κατακτητές.

Ε τότε, η πατρίδα των προλεταρίων σε συμμαχία με τα πλατιά λαϊκά στρώματα διεξάγει πόλεμο τόσο ενάντια στους κατακτητές , όσο και στους αστούς, έτσι μονο μπορεί να νικήσει.

Εχοντας γραμμή ενότητας των προλεταρίων, με γραμμή ενότητας και συγκρότησης της παγκόσμιας πατρίδας των προλεταρίων,μια γραμμή διεθνιστική, γραμμή προλεταριακού επαναστατικού διεθνισμού.

Ο διεθνισμός , ο επαναστατικός προλεταριακός διεθνισμός, είναι εντελώς αντίθετη παράδοση, μια εντελώς αντίθετη θέση, ένα εντελώς αντίθετο παράδειγμα σε σχέση με τον εθνικισμό , τον πατριωτισμό,  αλλά και με τον αστικό κοσμοπολιτισμό.  

Ο αστικός κοσμοπολιτισμός μιλάει στο όνομα της δυνατότητας των αστών, στην δυνατότητα των καπιταλιστών να ενωθούν διεθνικά ,υπερασπίζοντας τα συμφέροντα τους, όταν ο εθνικισμός και ο πατριωτισμός δεν επαρκούν ή δεν συμφέρουν.

Αντίθετα για το προλεταριάτο για τους καταπιεσμένους η διεθνιστική ενότητα που υπερασπίζεται εν τω συνόλω την καθολικότητα τους είναι ο μόνος αναγκαίος αλλά και δυνατός τρόπος να αντιμετωπίσουν τους αστούς, να αντιμετωπίσουν τους καπιταλιστές.

Πως μεταφράζονται τα παραπάνω σε σχέση με το μακεδονικό:

Στην δημοκρατία της Μακεδονίας ζουν περίπου 1 εκατομμύριο άνθρωποι που αναπροσδιορίζονται ως μακεδόνες και έχουν το δικαίωμα να το πράξουν.

Είναι ανόητο και ανήθικο κάποιοι άλλοι να θέλουν να τους ονομάσουν διαφορετικά , στο όνομα μιας εθνικιστικής ιστορικής συνέχειας.

Είναι καθήκον των προλεταρίων της δημοκρατίας της Μακεδονίας να αρνηθούν να παίξουν παιχνίδια εθνικιστικά και αλυτρωτικά. Όσο δικαίωμα έχουν αυτοί στο όνομα Μακεδονία, άλλο τόσο έχουν και οι έλληνες κάτοικοι της Ελληνικής Μακεδονίας, οι Βούλγαροι κάτοικοι της   Βουλγαρικής  Μακεδονίας ή αντίστοιχα και οι Αλβανοί.

Το όνομα και οι κοινοί αγώνες των βαλκάνιων προλεταρίων ας γίνει το κοινό υπόβαθρο μιας βαλκανικής προλεταριακής ενότητας.

Οι έλληνες προλετάριοι μόνο να χάσουν έχουν αν ακολουθήσουν τις εθνικιστικές ζουρλαμάρες. 

οι  εθνικιστικές ζουρλαμάρες το μόνο που κάνουν είναι να ενισχύουν τις ακροδεξιές δυνάμεις που μέσα στη κρίση επιχειρούν να παρουσιαστούν ως πολιτική λύση στα συστημικά αδιέξοδα.

Ο μόνος δρόμος των ελλήνων προλεταρίων είναι η ενότητα τους με τους ξένους προλετάριους και με τους μακεδόνες προλετάριους ενάντια στα ξένα και ντόπια αφεντικά, ενάντια στο ΝΑΤΟ που θέλει μια τέτοια λύση ή στην Ρωσία που δεν επιθυμεί μια λύση , ας σημειωθεί πως και η Ρωσία έχει αναγνωρίσει την δημοκρατία της Μακεδονίας με το όνομα της.

Η βαλκανική προλεταριακή ταξική ενότητα είναι η απάντηση στο ΝΑΤΟ, την ΕΕ, τον εθνικισμό, τα ξένα και ντόπια αφεντικά.    

            

 

 

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση