σκέψεις για τις Ιταλικές εκλογές

 

Οι εκλογές στην Ιταλία δεν μπορούν παρά  να μας βάλουν  σε σοβαρές σκέψεις, σκέψεις για την παρουσία και το μέλλον του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος, σκέψεις για το που πηγαίνει η κατάσταση πραγμάτων.

Η Ιταλία μπορεί να μην είναι Γερμανία, μπορεί να μην είναι η ατμομηχανή της Ευρώπης, αλλά αποτέλεσε και αποτελεί  ένα εργαστήριο πολιτικών ιδεών σε ολόκληρη την Ευρώπη, εργαστήριο αριστερών αλλά και δεξιών ιδεών.

Που είναι απόρροια των συγκεκριμένων συνθηκών της ανισομετρίας και της συνδυασμένης ανάπτυξης σε συσχέτιση με τις εκφράσεις της ταξικής πάλης, της διαπάλης του κοινωνικού ανταγωνισμού και των κοινωνικών και πολιτικών ιδεών.

Με βάση την παραπάνω οπτική: 

1)Η ψήφος των Ιταλικών εκλογών δείχνει μια αντιΕΕ/ αντιευρώ ψήφο, έκφραση της βαθιάς απογοήτευσης του κόσμου για το ΕΕυρωπαϊκό οικοδόμημα και ευρώ. Από αυτή την οπτική μιλάμε για μια αντισυστημική ψήφο, ταυτόχρονα όμως είναι μια βαθιά  συστημική ψήφος, καθώς από μια άλλη γραμμή στήριξης εκφράζει  την εμπιστοσύνη στο Ιταλικό καπιταλισμό, στο Ιταλικό κοινωνικό σχηματισμό και στις διαδικασίες κεφαλαιακής/ κεφαλαιοκρατικής ανάπτυξης. Δείχνοντας, αποδεικνύοντας, πως μια αντιΕΕ και αντιευρώ ψήφο  δεν είναι και αναγκαία μια αντισυστημική ψήφος.

2) Η ψήφος αναπαράγει στις σημερινές συνθήκες την ανισόμετρη εικόνα ανάμεσα στις δυο Ιταλίες . Την πλούσια και βιομηχανική Ιταλία του βορρά και τη φτωχή, αγροτική Ιταλία του Νότου.

Με τις λαϊκιστικές  ακροδεξιο/αριστερές δυνάμεις να ηγεμονεύουν στο νότο και σε ένα τμήμα του βορρά, το παλαιό τύπου μετα/φασισμό να υπάρχει στο νότο, ενώ το νέο μετα/φασισμό στο βορρά, με την  αριστερά αυτή την νέα ιταλική αριστερά, την επί της ουσίας  δεξιού τύπου κεντροαριστερά, να υπάρχει σε μεγάλο βαθμό στο βορρά.

3) Η ηγεμονεύουσα εικόνα της ψήφου στις Ιταλικες εκλογές είναι βαθιά συντηρητική, νεοφιλελεύθερη, αντιμεταναστευτική και σε ένα μεγάλο βαθιά ρατσιστική. Εκφράζοντας μια  ακροδεξιά στροφή της Ιταλικής κοινωνίας που αντανακλά βαθύτατες κοινωνικές και ταξικές αλλαγές, όχι αναγκαία σε αρνητική κατεύθυνση, αλλά με σαφέστατα αρνητικότατο πρόσημο.

4) Είναι ολοφάνερη η ανυπαρξία με μαζικούς όρους τόσο μιας κλασικού τύπου ρεφορμιστικής και σοσιαλδημοκρατικής αριστεράς, όσο και μιας αντισυστημικής, αντικαπιταλιστικής , αντιιμπεριαλιστικής,  κομμουνιστικής αριστεράς.

Αποτέλεσμα της βαθιάς ήττας των αριστερών κομμουνιστικών ιδεών, της βαθιάς ήττας της ιταλικής κομμουνιστικής αριστεράς, ας μην ξεχνούμε πως η ιταλική κεντροαριστερά στην πλειοψηφία της προέρχεται από το ευρωκομμουνιστικό κομμουνιστικό κόμμα της Ιταλίας,  αποτέλεσμα της βαθιάς ήττας της σπουδαίας, μαχόμενης Ιταλικής αριστεράς που με το όπλο στο χέρι, επιχείρησε να συγκρουστεί με το Ιταλικό αστικό κράτος και το κεφάλαιο.

Αποτέλεσμα των βαθιών κοινωνικών και ταξικών μετασχηματισμών, της αλλαγής –σε  αυτό που οι ιταλοί αυτόνομοι ονομάζουν –  κοινωνική και ταξική σύνθεση, την αλλαγή εντός των «μορφών ζωής» της εργασίας, των  «μορφών ζωής» της ζωντανής εργασίας, σε σχέση με το κεφάλαιο και το κράτος, τη αλλαγή στις «μορφές ζωής» των οργανώσεων της εργατικής τάξης, την αλλαγή στο πως διεξάγεται και αν διεξάγεται η ταξική πάλη.

5) Είναι ολοφάνερο πως γεννιούνται βαθιά ερωτήματα   για  την δυνατότητα ή και την αναγκαιότητα της ύπαρξης της αριστεράς ως ανταγωνιστικός πόλος στην κοινωνική και πολιτική διαπάλη.

Ερωτήματα για την δυνατότητα ή και την αναγκαιότητα της ύπαρξης και της έκφρασης ενός προλεταριάτου ως «τάξη για τον εαυτό της», για την συγκρότηση μιας εργατικής τάξης «διεαυτά καθεαυτής».

Και αν υπάρχει η αναγκαιότητα, κάτω από ποιες διαδικασίες είναι δυνατή η συγκρότηση της αριστεράς και της προλεταριακής ανταγωνιστικής σφαίρας; Και αν συγκροτηθεί με ποια μορφή ή με ποιες  μορφές αυτή  θα εκφραστεί;

Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες  και είναι εμφανής η αδυναμία μας να δώσουμε αποτελεσματικές απαντήσεις  σε σχέση με τις εξελίξεις και το πώς έχουν εξελιχθεί τα γεγονότα.  Δίχως να σημαίνει και να συνεπάγεται πως οι αντίπαλοι τα χουν λυμένα και πως έχουν κερδίσει τον πόλεμο.

Απεναντίας τα ζητήματα παραμένουν ανοικτά και σε μεγάλο βαθμό  η κατάσταση πραγμάτων ανάμεσα στους ανταγωνιστικούς πόλους έχει ως αποτέλεσμα να αλλάξουν και οι μεν και οι δε.

 

vliegtickets nice

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση