από τον εργατογραφεικρατικο δικτατορισμό , στο φασισμό

Δυο σχόλια επί της συγκυρίας, ένα δευτερεύον και ένα πρωτεύον ας ξεκινήσουμε από το πρώτο για να καταλήξουμε στο δεύτερο, και τα δυο συνδέονται με μια διαλεκτική ενότητα στην οποία η επαναστατική τάση αλληλοδιαπληκτίζεται με την αντεπαναστατική, με αποτέλεσμα την ηγεμονία της τελευταίας και την εκδήλωση συμπτωμάτων σήψης και παρακμής.

Μικρό γραφειοκρατικό  πραξικόπημα

Πρόσφατα έγιναν εκλογές στο σωματείο της ΔΩΔΩΝΗ και πήρα κάποιο αριθμό ψήφων, ελάχιστο βέβαια σε σχέση με τους αντιπάλους ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ.

Ενώ στην αρχή επιλέχτηκε και σωστά η απλή αναλογική, μια άνωθεν «ταξικοΠΑΜΕ» παρέμβαση επιλέχτηκε τελικά η ενισχυμένη αναλογική του νόμου 1264 και βρέθηκα απέξω, δείχνοντας με αυτό τον τρόπο ποιους θεωρεί κύριο αντίπαλο το «ταξικοΠΑΜΕ».

 Δείχνει με πιο ala cart τρόπο χρησιμοποιείται η δημοκρατία και η απλή αναλογική από τους «ταξικούς» όμοιο με τους μη ταξικούς, όμοιο με τους ΔΑΚΕ- ΠΑΣΚΕ.

Δεν πειράζει γενικά, και δεν με πειράζει ειδικά, άλλωστε η κατάσταση στο εργατικό κίνημα, πάρα κάποιες επιμέρους μικρές νίκες δεν αφήνει μεγάλες ελπίδες, η κατάσταση των πραγμάτων δείχνει πως ένας κύκλος έκλεισε, δίχως να ανοίξει άλλος.

Και όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις όπως έχει γράψει και ο Γκράμσι είναι η εποχή των τεράτων, τερατογέννηση είναι αυτός ο διάχυτος εκφυλισμός του εργατικού κινήματος που δεν βοηθάει στο να οργανώσει την εργατική αντίσταση να απαντήσει στην κεφαλαιοκρατική, κυβερνητική επίθεση, να απαντήσει στην τερατογέννηση του φασισμού, όπως στη Μυτιλήνη.

Φασιστική επίθεση   

Και αυτό είναι το μεγάλο, αυτό είναι το άκρως επικίνδυνο. Τα γεγονότα γνωστά. 100 με 200 φασίστες όλο το βράδυ έκαναν επίθεση σε πρόσφυγες με γυναίκες και παιδιά, επίθεση με φωτοβολίδες κτλ, θέτοντας σε κίνδυνο τους πρόσφυγες  και τα γυναικόπαιδα.

Τι έκανε η αστυνομία; Συνέλαβε τους πρόσφυγες και τους αλληλέγγυους, δείχνοντας  πως η ενέργεια των φασιστών δεν ήταν τυχαία και είχε την συνγκάλυψη της αστυνομίας  και την ανοχή ή την συμφωνία της κυβέρνησης.

Όχι, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι η στάση της αστυνομίας και η θέση της κυβέρνησης. Αυτά τα καθάρματα την δουλεία τους κάνουν και δυστυχώς την κάνουν καλά,  όπως φαίνεται

Το μεγάλο πρόβλημα, το μεγάλο αγκάθι είναι άλλο. Η Λέσβος είναι ένα από τα κατακόκκινα νησιά με μια δυνατή αριστερά, όλων σχεδόν των τάσεων. Είναι ένα κοινωνικά και πολιτικά αριστερόστροφο νησί.

  Που ήταν όμως η αριστερόστροφη πλειοψηφία προχθές; Γιατί δεν κατέβηκε στο λιμάνι να πετάξει τους φασίστες στην θάλασσα; Γιατί ανέχτηκε τους φασίστες και το φασισμό της αστυνομίας και του κράτους;

Πρόκειται για μια αδιαφορία, αυτούς που μισούσε ο Γκράμσι τους αδιάφορους, ή για μια σιωπηλή επιδοκιμασία, ένα κρυφοφασιστικό μικροαστικό υπόστρωμα. Και ποιοι είναι τελικά οι πλέον επικίνδυνοι, οι αδιάφοροι, αυτοί που κοιτούν τη δουλειά τους, ή οι κρυφοφασίστες, αυτοί που επιδοκιμάζουν στα κρυφά, γιατί στα φανερά ντρέπονται να το αποδεχτούν πως είναι φασίστες;

Διάολε τι κάνει αριστερά, τι κάνει η κομμουνιστική αριστερά, τι κάνει το εργατικό κίνημα; Κάνει πλάτες στους φασίστες ή απλώς αδιαφορεί για αυτή την μάχη;

Μήπως όμως έτσι στηρίζει και την κυβέρνηση και τους φασίστες;

Απάντηση δεν θα δώσω , απλά επισημαίνω όχι μόνο την ανημποριά και την αδυναμία αλλά και το κρυφό μικροαστισμό μας που κοιτάει την πάρτη του, το μαγαζί του, το μικρό ή μεγάλο κόμμα του ή την μικρή ή μεγάλη φράξια του.

Με το μικροαστικό μας να ναι η βάση της αδιαφορίας μας,  να ναι η βάση του φασισμού.

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση