Ένα βιβλίο για τους μουσουλμάνους των Βαλκανίων

Ένα  εξαιρετικό βιβλίο μου έπεσε στα χέρια και το διάβασα μονορούφι. Το διάβασα δίπλα στην παραλία του γαλλικού μόλου στα Σύβοτα ή μούρτο.

Μούρτο, από το όνομα ενός μουσουλμάνου  πειρατή που έκανε πλιάτσικο στα πλοία,  όπως τον έλεγαν οι «κακοχαρακτηρισμένοι”  τσάμηδες, αυτοί οι  παλιότεροι- μουσουλμάνοι αλβανικής καταγωγής- κάτοικοι της περιοχής.

Σε ένα τέτοιο χώρο- ευλογημένο από όλους τους βαλκάνιους θεούς  -το μόνο βιβλίο που θα μπορούσα να διαβάσω ήταν το  «Οι Μουσουλμάνοι της Νότιο- Ανατολικής Ευρώπης Από τις Αυτοκρατορίες στα Βαλκανικά Κράτη» των   Ναταλί Κλαϊέρ και Ξαβιέ Μπουγκαρέλ από τις Γιαννιώτικες εκδόσεις «Ισνάφι».

Το βιβλίο -αναλύει και ακολουθεί- τις μεταμορφώσεις της ταυτότητας μουσουλμάνος στην περιοχή των βαλκάνιων, από την εποχή των Αυτοκρατοριών έως τα σήμερα, επιχειρώντας να υπερβεί δογματικές εθνικές και θρησκευτικές  αλήθειες.

 Αναλύει και ακολουθεί τις σχέσεις της ταυτότητας μουσουλμάνος στις σχέσεις της με τις με τις εθνοτικές ταυτότητες. Στις σχέσεις της με τις  ταυτότητες Τούρκος,  Έλληνας, Αλβανός, Μακεδόνας , Σέρβος, Βόσνιος, Ρουμάνος.

 Στις σχέσεις της με τις περιφερειακές και κρατικές οντότητες στην μετάβαση τους από τις Αυτοκρατορίες στα έθνη-κράτη, στα έθνη-κράτη του σοσιαλιστικού μπλοκ και στην συνέχεια στα έθνη-κράτη του μετασοσιαλιστικού παγκοσμιοποιημένου κόσμου.

Αναλύει και ακολουθεί τις σχέσεις της ταυτότητας μουσουλμάνος και της ταυτότητας του ανήκειν σε αδελφότητες και αιρέσεις του Ισλάμ, Εξηγεί το ρόλο που έπαιξαν οι αδελφότητες και οι αιρέσεις του Ισλάμ, το ρόλο που έπαιξε το ετερόδοξο Ισλάμ στην  συγκρότηση των ταυτοτήτων.

Όπως αναλύει και εξηγεί τις σχέσεις των μουσουλμάνων των Βαλκανίων με το δογματικό νεοσαλαφίτικο ισλαμικό δόγμα, τόσο ως πολιτικό δόγμα, όσο και ως κώδικες ηθικής και κοινωνικής συμπεριφοράς.

Εξηγεί και αναλύει : α) γιατί είναι λάθος να μιλάμε για τους μουσουλμάνους των Βαλκανίων ως το ανεκτικό «ευρωπαϊκό Ισλάμ» και ταυτόχρονα  β) γιατί δεν μπορούμε να ταυτίσουμε το βαλκανικό ανεκτικό Ισλάμ με τις δογματικές δοξασίες νεοσαλαφίτικου τύπου.

Και παρόλο που οι συγγραφείς δεν ταυτίζονται με τις «σοσιαλιστικές  αντιλήψεις» το εναντίον,  καθώς μιλούν για κομμουνιστικές δικτατορίες και κομμουνιστές δικτάτορες,  διαπιστώνουν το θετικό ρόλο που έπαιξαν τα σοσιαλιστικά βαλκανικά κράτη σε δυο τουλάχιστον τομείς.  1) στην χειραφέτηση των γυναικών  , 2) στην εξατομίκευση της πίστης .

Ενώ η μετάβαση από το σοσιαλισμό στο φιλελεύθερο παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό οδήγησε σε ένα ακόμη χαρακτηριστικό, στο πλουραλισμό, και ειδικότερα στο πλουραλισμό και την εξατομίκευση της πίστης.

Κατά συνέπεια, πάρα την φτώχεια και τον εθνικισμό των Βαλκανίων, παρά το γεγονός πως τα βαλκανικά έθνη- κράτη δεν μπορούν να λειτουργήσουν, παρά ως παραρτήματα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, η θρησκευτική ανεκτικότητα και ο θρησκευτικός πλουραλισμός των Βαλκανίων αποτελούν μια θετική κατάκτηση στα πλαίσια των αντιλήψεων μιας δημοκρατικής ανοικτής κοινωνίας.

Θρησκευτική ανεκτικότητα και θρησκευτικός πλουραλισμός, που δεν έχει σε μεγάλο βαθμό  η Ελλάδα, το βιβλίο επισημαίνει πως λειτουργεί το δικαστήριο της Σαρίας, παρά τις δομές της εξατομίκευσης,  απόρροια του γεγονότος πως δεν υπήρξε σοσιαλιστικό/ κομμουνιστικό κράτος και ουδέποτε υπήρξε- έστω και ένας αστικός- διαχωρισμός κράτους – εκκλησίας

Καλό διάβασμα

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση