εχθρός ο ιμπεριαλισμός, ο φασισμός , ο ρατσισμός και όχι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες

Βρήκαν αφορμή και ξεσάλωσαν οι κρυφοί και φανεροί ρατσιστές των Ιωαννίνων και των ντόπιων ΜΜΕ με αφορμή τα επεισόδια στο camp της Κατσικάς και την αποτρόπαια πράξη έμφυλης βίας, μιλάω  για την απόπειρα βιασμού μιας γυναίκας 82 χρονών.

Τους φταίνε οι μετανάστες και οι πρόσφυγες και όχι αυτοί που τους έφεραν εδώ.  Τους φταίνε οι μετανάστες και οι πρόσφυγες και όχι αυτοί που κλέβουν τον πλούτο των χωρών τους, ενισχύουν τις θρησκευτικές και εθνικές διαφορές τους, και μετατρέπουν τις χώρες τους σε μίνι παγκόσμιους πολέμους.  Τους φταίνε οι μετανάστες και οι πρόσφυγες και όχι αυτοί, την ΕΕ δηλαδή, που έχει μετατρέψει την χώρα μας σε ένα απέραντο στρατόπεδο ψυχών και σωμάτων.  

Δεν είναι πως δεν ξέρουν τι κάνουν, δεν είναι που κάνουν λάθος, πως δεν γνωρίζουν το καλό και  το αγαθό, απεναντίας υπηρετούν το κακό , υπηρετούν τους πλούσιους που θέλουν τους φτωχούς διαιρεμένους για να κερδοσκοπούν οι ίδιοι.

Μιλούν στο όνομα της ασφάλειας, ενισχύοντας την κοινωνική ανασφάλεια που αυξάνει το φόβο, μειώνει την ελευθερία, περιορίζει την δημοκρατία, δημιουργώντας ένα κλίμα που κάνει τους ισχυρούς ισχυρότερους, τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους.

Μιλούν για τους απολίτιστους και βάρβαρους ανατολίτες, μόνο που δεν λένε τίποτε για την καπιταλιστική και αποικιοκρατική βία που σπέρνει τον τρόμο και την φτώχεια, αποδυναμώνοντας και κυνηγώντας κάθε φωνή αντίστασης.

Όχι δεν θα σας πάω την εποχή των αποικιοκρατικών αυτοκρατοριών και στο πως έλυναν και έδιναν τους υποτελείς τους. Θα σας πάω στα 1978-1979 στο Αφγανιστάν.  Το Αφγανιστάν είναι μια περιοχή που οι αποικιοκράτες και οι ιμπεριαλιστές πέρασαν πάντα δύσκολα και πάντα δεν κατάφερναν να επιβάλουν την εξουσία τους.

Ως χώρα είναι ορεινή, με μια πανσπερμία αντίπαλων φυλών και φυλάρχων, θρησκευτικών εκδόσεων του μουσουλμανισμού με έντονα τα φεουδαρχικά και μεσαιωνικά κατάλοιπα που έχουν καθορίσει την εικόνα της.

Στα 1978 με 1979 ξεσπάει μια δημοκρατική αστική επανάσταση από τις αριστερές δυνάμεις που βλέπουν με καλό μάτι την ΕΣΣΔ και άλλες την Κίνα.  Η επανάσταση όπως είπαμε είναι αστική δημοκρατική και θέτει ως στόχο τον εκσυγχρονισμό της χώρας, όπως επίσης και την χειραφέτηση των γυναικών.

Η επανάσταση και οι μεταρρυθμίσεις ξεσηκώνουν τους φυλάρχους και τους συντηρητικούς μουσουλμάνους που αρχίζουν το αντάρτικο. Ως βοήθεια οι κυβερνητικές αριστερές δυνάμεις καλούν την ΕΣΣΔ , άλλο δεν ήθελε και αυτή, και στρατεύματα της ΕΣΣΔ, εισέρχονται στο Αφγανιστάν προς στήριξη της κυβέρνησης.

Ψυχρός πόλεμος και η ΗΠΑ ενισχύουν με κάθε τρόπο τους συντηρητικούς μεσαιωνικούς μουτζαχεντίν και στο τέλος νικούν. Στην συνέχεια αρχίζει μια φάση που σφάζονται μεταξύ τους οι φύλαρχοι μουτζαχεντίν και οι ΗΠΑ , το Πακιστάν, ενισχύουν τους ταλιμπάν.

Μια υπερσυντηρητική εκδοχή του ισλαμισμού που έχει την βάση της στις βάρβαρες  ισλαμικές εκδοχές της Σαουδικής Αραβίας. Οι νεαροί μαχητές των ταλιμπάν οι οποίοι προέρχονται από τα ισλαμικά σχολειά του Πακιστάν κερδίζουν το πόλεμο και επιβάλουν την βάρβαρη, συντηρητική ειρήνη τους.

Για τις ΗΠΑ και τους άλλους ιμπεριαλιστές   δεν θα υπήρχε θέμα, άλλωστε σύμμαχοι , πράκτορες τους ήταν των συμφερόντων τους, δεν θα είχαν θέμα, αν οι γυναίκες δεν είχαν κανένα δικαίωμα στην χώρα των Ταλιμπάν, αν δεν υπήρχε η Αλ Κάιντα και ο Οσάμα μπιν Λάντεν.

Δεν θα υπήρχε θέμα αν δεν υπήρχε αυτή η διεθνής των ισλαμικών τεροριστών που αυτονομήθηκαν από τους παλιούς συμμάχους και επιχείρησαν στο όνομα της ισλαμικής τους δοξασίας να τα βάλουν με τα παλαιά αφεντικά τους.

Κάτι παρόμοιο συνέβη και με την Λιβύη του Καντάφι και ύστερα από τον Καντάφι και με το Ιράκ του Σαντάμ και ύστερα από το Σαντάμ,  με τους ισλαμιστές αντάρτες που επιχείρησαν να ρίξουν τον Άσυντ στην Συρία , από τους κόλπους τους βγήκε το σουπερ, σούπερ υπερσυντηρητικό ισλαμικό κράτος, τόσο συντηρητικό που ο Οσάμα μπιν Λάντεν , η Αλ Κάιντα και οι ταλιμπάν  φάνταζαν προοδευτικοί.

Τι μας λέει η παραπάνω ιστορία: Μας λέει πως οι ιμπεριαλιστές, η ΕΕ και κυρίως η ΗΠΑ , πολεμώντας όσες δυνάμεις δεν πάνε με τα νερά τους, ενισχύουν ότι πιο κοινωνικά, πολιτικά και θρησκευτικά βάρβαρο, υπάρχει στην περιοχή. Στην συνέχεια αυτές οι δυνάμεις αυτονομούνται, ηττούνται,  αλλά οι ίδιοι οι ιμπεριαλιστές τους κρατούν σε ζωντανούς για να τους χρησιμοποιήσουν σε μια επομένη φάση.

Όπως συμβαίνει και μάλλον θα συνεχίσει να συμβαίνει  στην δύση με τις φασιστικές, παρακρατικές δυνάμεις, που η αυτονόμηση τους οδηγεί σε σύγκρουση ακόμη και με τις άλλες αστικές δυνάμεις, αλλά πάντα κρατούν  ζωντανούς τους θύλακες για να τους χρησιμοποιούν όταν χρειαστεί ενάντια στον αγωνιζόμενο λαό και τις αριστερές δυνάμεις.

Το ζήτημα με την παραπάνω ιστορία είναι πως την πληρώνουν οι φτωχοί, πως την πληρώνουν οι καταπιεσμένοι, την πληρώνουν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες.

Και έχεις και αυτούς που αντί να σιχτιρίσουνε τους ιμπεριαλιστές μαζί με τα τσιράκια τους, τις κυβερνήσεις τους, τους φυλάρχους και τους πράκτορες τους, αυτονομημένους ή μη, τα ρίχνουν στους φτωχούς. Δεν με εκπλήσσει: Είτε πρόκειται για ανθρώπους που δεν γνωρίζουν, είτε για ανθρώπους κολλημένους σε ιδεολογήματα, είτε για συνειδητούς ψεύτες ή και φασίστες.

Πια δύναται, πια είναι αναγκαία ή και δυνατή αντίπαλη ροπή; Η ενότητα των καταπιεσμένων ενάντια στους δυνάστες τους, είτε είναι ιμπεριαλιστές, είτε κυβερνήσεις, είτε φύλαρχοι και μονάρχες.

 Με στόχο μια οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη που σέβεται την  διαφορετικότητα, αλλά και τα κοινά χαρακτηριστικά, που θα σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, που θα αναπτύσσει συνθήκες μιας οικονομικής και κοινωνικής δημοκρατίας.

Κάποιοι θα πουν: μα είναι ρεαλιστική  αυτή η προοπτική; Μα είναι η μόνη, η μοναδική ρεαλιστική προοπτική, διαφορετικά πάντα οι ισχυροί και οι πλούσιοι θα κάνουν κουμάντο και εμείς οι φτωχοί θα σκοτωνόμαστε για αλλότρια συμφέροντα.

Είναι εφικτή , μήπως είναι ουτοπία στις σημερινές συνθήκες; Η αλήθεια είναι πως στις σημερινές συνθήκες φαντάζει λίγο ουτοπία. Συνθήκες που δύναται να αλλάξουν και αλλάζουν διαρκώς, άρα  και προς το χειρότερο και προς το καλύτερο.

Το στοίχημα μας είναι να αλλάξουν προς το καλύτερο και αυτό δεν θα συμβεί δίχως την ενίσχυση αυτών των δυνάμεων που έχουν αυτή την πολιτική αντίληψη. Μια τέτοια δύναμη στην περιφέρεια και στο δήμο Ιωαννίνων είναι η Αριστερή Παρέμβαση που στηρίζεται από μια σειρά πολιτικές δυνάμεις όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

 

 

 

avatar

Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση