Sufir3d

ερευνώντας τις δυνατότητες και τις ενέργειες που γεννάει η εποχή μας

ΖΩΝΤΑΝΗ ΤΕΧΝΗ….

by Δημήτρης Αργυρός on 30 Μαΐου 2012

Ένας νέος μηχανικός με καταγωγή από καλλιτεχνική οικογένεια των Ιωαννίνων έδωσε, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, καινούρια πνοή σ’ έναν πολύ γνωστό πίνακα του μεγάλου Ολλανδού ζωγράφου, προκαλώντας με την ποιότητα της δουλειάς του κύμα ενθουσιασμού στο Διαδίκτυο και αποσπώντας πολύ θετικές κριτικές από διεθνή ΜΜΕ, τα οποία συνήθως είναι συγκρατημένα σε τέτοιου είδους επεμβάσεις όταν αφορούν σε κλασικά έργα τέχνης.

Το mail που έφτασε στις 14 Φεβρουαρίου – ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου! – είχε αποστολέα τον Γιώργο Παπαδάκη, τον Yπεύθυνο Έργων της «μαμάς» εταιρείας του Pathfinder.gr, Phaistos Networks, και μέγα λάτρη της Τεχνολογίας, που συχνά-πυκνά με τροφοδοτεί με «τροφή για σκέψη».

«Ας κάνουμε μια συνέντευξη-θέμα μ’ αυτόν τον δημιουργικό Έλληνα Το αξίζει» μου έγραφε, παραθέτοντας το σύνδεσμο για ένα βίντεο. Ήταν το ίδιο βίντεο που είχα δει κι εγώ λίγες ώρες νωρίτερα, το οποίο από την πρώτη στιγμή που είχε αναρτηθεί  στο YouTube και το Vimeo από το δημιουργό του «έγραφε τρελά νούμερα» κι ας μην είχαν περάσει παρά μόλις έξι ημέρες.

Και πώς να μην κάνει αίσθηση η δουλειά του Πέτρου Βρέλλη (αυτό ήταν το όνομά του κυκλοφορούσε πια παντού), όταν τόσο η ιδέα, όσο και η εκτέλεση ήταν άξια θαυμασμού…

Γιατί, δεν είναι δα το απλούστερο πράγμα στον κόσμο να παίρνεις έναν πολύ γνωστό, κλασικό θα τον χαρακτηρίζαμε, πίνακα μεγάλου ζωγράφου, από τα «αστέρια» του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (περισσότερο γνωστού σαν ΜΟΜΑ) και να του αλλάζεις – με τη βοήθεια της τεχνολογίας, βέβαια – τη μορφή, χωρίς όμως να αλλοιώνεις το χαρακτήρα του.

Πολύ περισσότερο όταν συνοδεύεις την οπτική επέμβαση με μια άλλη, ακουστική αυτή τη φορά, συνταιριάζοντας καταπώς βούλεται ο κάθε χρήστης τις κινήσεις σχημάτων και χρωμάτων στον πίνακα με μια απόκοσμη και συνάμα γαλήνια μουσική, η οποία προσθέτει αντί να αφαιρεί από την ατμόσφαιρα της «έναστρης νύχτας», που ζωγράφισε το 1889 ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ, απαθανατίζοντας τον ουρανό από το παράθυρό του στο γαλλικό σανατόριο του Σεν Ρεμί, που τον φιλοξενούσε εκείνη την εποχή.

Ένας καλλιτέχνης-μηχανικός…

Ποιός ήταν, όμως, αυτός ο Βρέλλης και πού βρισκόταν; Ελληνικό όνομα έμοιαζε, όμως ήταν εδώ, άραγε, ή στο εξωτερικό;  Η έρευνα στο Διαδίκτυο, που «όλα τα λέει κι όλα τα μαρτυράει», με ολίγη δόση από κοινωνικά δίκτυα μας το αποκάλυψε γρήγορα: Έλληνας, μηχανικός και καλλιτέχνης, ζει στα Γιάννενα και… «όχι, δυστυχώς, δεν πρόκειται να έλθω τώρα κοντά στην Αθήνα» δηλώνει, όταν αποκαθιστούμε την πρώτη τηλεφωνική επαφή μαζί του.

Η λύση έτοιμη: Skype έχετε; Παρά τα όποια τεχνικά προβλήματα, που συχνά το συνοδεύουν, το Skype μας έχει βγάλει πολλές φορές ασπροπρόσωπους όταν έχουμε καλεσμένους στο TechnoΛογείν Έλληνες και ξένους, που ζουν είτε εκτός Αθηνών είτε στο εξωτερικό, κάνοντας τη βιντεοσκόπηση απαγορευτική.

Δυο μέρες μετά, ο Πέτρος Βρέλλης μας μιλούσε – μην πιστεύοντας ακόμα τον διεθνή αντίκτυπο και την αναγνώριση της δουλειάς του, τις τελευταίες ημέρες – για τη ζωή του που μοιράζεται ανάμεσα στην τεχνολογία και την τέχνη, για τις «εγκαταστάσεις» που έχει κάνει ως τώρα στο πλαίσιο μεγάλων καλλιτεχνικών εκθέσεων, για την Πάτρα όπου σπούδασε και τις φιλίες που διατηρεί εκεί, αλλά και για τις προοπτικές που ανοίγονται μετά το big bang της «έναστρης νύχτας».

…που αξιοποιεί την τεχνολογία στην τέχνη

Συνεσταλμένος στην αρχή, αλλά πρακτικός όταν ξεκίνησε (μηχανικός, γαρ) μας μίλησε για την οικογένειά του, τους δυο δημιουργικούς αδελφούς του πατέρα του τον Παύλο Βρέλλη, του γνωστού Μουσείου Κέρινων Ομοιωμάτων στα Γιάννενα, και τον επίσης καλλιτέχνη, Θανάση, που τον επηρέασε πολύ- τις καλλιτεχνικές του προσπάθειες, την ιδέα για τη διαδραστική παρέμβαση σ’ έναν γνωστό πίνακα, την επιλογή της «έναστρης νύχτας» και την πολύμηνη δουλειά που χρειάστηκε από πλευράς προγραμματισμού, για να φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

Γιατί, αυτή η γοητευτική ροή χρωμάτων και σχημάτων που θα θαυμάσετε στο βίντεο αυτού του αφιερώματος, μόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι για να την επιτύχει κανείς: ο Πέτρος Βρέλλης «ανέλυσε» τον πίνακα σε περίπου 80.000 σωματίδια-κομμάτια ενός πολύχρωμου puzzle, τα οποία μετακινούνται σαν υγρό ανάλογα με τις προσταγές ενός ειδικού αλγόριθμου, με μια ταχύτητα μετακίνησης την οποία έπρεπε να ορίσει ο ίδιος χειροκίνητα και όχι αυτόματα.

Χρησιμοποίησε για τις πιο άχαρες – πλην κουραστικές, αν τις κάνεις μόνος σου – εργασίες το λογισμικό Openframeworks, τον παίδεψε η παραμετροποίηση του συστήματος, ενώ για τη μουσική σχολίασε πως «ήταν αποτέλεσμα αφενός πολύωρου πειραματισμού, αφετέρου τύχης»!

Ποιό ήταν το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας; Να πως το περιγράφει μια κριτική εξ Εσπερίας: «προσφέρει απλή και κομψή διαδραστικότητα… ενώ, μέσα από την απλότητα ξεπηδάει η ομορφιά, στην καλύτερη και πιο παιγνιώδη έκφανσή της».

Δουλειά βιτρίνας…

Δίπλα στην καλλιτεχνική δημιουργία, όπως αποτυπώθηκε στην ανάδραση με τον πίνακα του Βαν Γκογκ, ο Πέτρος Βρέλλης κατόρθωσε να δώσει εξ ίσου ευφάνταστες αλλά σαφώς πιο πρακτικές λύσεις, με τη δημιουργία μιας διαδραστικής βιτρίνας βιβλιοπωλείου στην Πάτρα – σίγουρα, της πρώτης στην Ελλάδα, αν όχι σΆ ολόκληρη την Ευρώπη, όπως δηλώνει ο συμφοιτητής του στο πανεπιστήμιο της Πάτρας, επίσης ηλεκτρολόγος μηχανικός αλλά και βιβλιοπώλης/εκδότης πλέον, Λεωνίδας Πανόπουλος.

Στη βιτρίνα του δικού του βιβλιοπωλείου, των Αχαϊκών Εκδόσεων στην οδό Κολοκοτρώνη, στήθηκε το πρωτότυπο διαδραστικό σύστημα, που αξιοποιεί τον (ιδιαίτερα προσιτό από πλευράς κόστους) ανιχνευτή βάθους πεδίου Microsoft Kinect, επιτρέποντας στους περαστικούς να επιλέγουν και να ξεφυλλίζουν τα βιβλία που «κυλάνε» στη βιτρίνα, χάρη σε έναν προβολέα κι ένα laptop, εγκατεστημένα ακριβώς πίσω της.

Η βιτρίνα έχει ήδη γίνει ένα από τα αξιοθέατα για τους «ψαγμένους» της Πάτρας και όχι μόνο, ενώ η επιτυχία της «γλύκανε» τους δυο φίλους και παλιούς συμφοιτητές, οι οποίοι έτσι κι αλλιώς είχαν δημιουργήσει ένα μικρό σχήμα με τίτλο Anima Rerum (το πνεύμα των πραγμάτων), το οποίο έχει ως στόχο να αναπτύσσει διαδραστικές εμπορικές εφαρμογές. Ιδέες υπάρχουν πολλές.

…και βιτρίνα της δουλειάς

Το Διαδίκτυο έχει δύναμη την οποία κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει κι αυτό φάνηκε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο στην περίπτωση του Πέτρου Βρέλλη και της επιτυχημένης επέμβασής του στην «έναστρη νύχτα».

Το όνομά του κυκλοφόρησε παντού, τα επαινετικά σχόλια περίσσεψαν, εκατοντάδες ιστοσελίδες και ιστολόγια ανήρτησαν τα βίντεο με τη δουλειά του, διεθνή ΜΜΕ τον έψαξαν να τους πει δυο λόγια, τα ελληνικά τον έφεραν – ειδικά σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς που βιώνουμε – ως παράδειγμα προς μίμηση.

Ο ίδιος σεμνά και ταπεινά (με την καλή έννοια…) ψάχνεται και σκέφτεται την επόμενη μέρα. Πολλοί του πρότειναν να προσαρμόσει το συγκεκριμένο δημιούργημά του (ή κάποιο άλλο, ανάλογο) στα «μέτρα» των tablet PC, παρουσιάζοντας ένα συνδυασμό τεχνολογίας και τέχνης, ο οποίος θα μπορούσε να σημειώσει (κρίνοντας κι από τα σχόλια) μεγάλη εμπορική επιτυχία.

Όμως, ο ίδιος παραμένει προσγειωμένος: «Τα tablet δεν έχουν ακόμα την ισχύ που απαιτείται για να διαχειριστούν τέτοια διαδραστικά προγράμματα» μας λέει, «επομένως χρειάζεται πολλή σκέψη, πριν από τη δημιουργία μιας τέτοιας εφαρμογής…»

Υπομονή!

Υπομονή…. που δεν χρειάστηκε να είναι και πολύ μεγάλη! Ο Πέτρος Βρέλλης κατάφερε τελικά και μάλιστα, «πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις»- να προσαρμόσει την τέχνη (του Βαν Γκογκ, αλλά με το δικό του άγγιγμα) στην τεχνολογία και τις δυνατότητες του iPad. Για του λόγου το αληθές, δείτε εδώ… και αγοράστε την εφαρμογή, αν σας αρέσει, από το AppStore…

http://technologein.pathfinder.gr/van-gogh

ή

βρείτε εδώ άλλα χρήσιμα εργαλεία….

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *