Sufir3d

ερευνώντας τις δυνατότητες και τις ενέργειες που γεννάει η εποχή μας

το εθνικό, το ταξικό, η σημαία, και ο αγώνας των καταπιεσμένων

by Δημήτρης Αργυρός on 5 Σεπτεμβρίου 2017

null

Παρακολούθησα με ενδιαφερον  μια συζήτηση στο φατσοβιβλίο στην σελίδα του Γιώργου Γκόντζου(https://web.facebook.com/profile.php?id=100001841725509&hc_ref=ARS5mXq1aBAjbNP5F03Z-xN8AhTtkIqxLzSiC4ynf6_SXpyzNczcVw1nc9MLrm6MwdU&fref=nf) για την Ελληνική σημαία ως σύμβολο αντίστασης. Σκέφτηκα να παρέμβω, αλλά μάλλον θα πήγαινα αλλού την ενδιαφέρουσα συζήτηση και για αυτό το λόγο θα επιχειρήσω να γράψω ένα συνολικότερο κείμενο. (more →)

Ένα βιβλιο για τον Μιχάλη Ράπτη- Πάμπλο και την Αλγερινή Επάνασταση

by Δημήτρης Αργυρός on 24 Αυγούστου 2017

nullΜε το φίλο και τον σύντροφο Χάρη Κωστούλα έχουμε  βρεθεί μαζί σε συζητήσεις και κινηματικές διαδικασίες, στην περιοχή της Ηπείρου, όταν ήταν φοιτητής στην Ηγουμενίτσα. Με τον Χάρη μας ενώνουν κοινές πολιτικές διαδρομές, κοινές πολιτικές παραδόσεις,  στην προοπτική του πολιτικού σχεδίου για την κοινωνική απελευθέρωση των καταπιεσμένων. Έτσι, μόνο χαρά μου, πρόσφερε η συγγραφή ενός μικρού βιβλίου από τον Χάρη Κωστούλα με τίτλο «Ο Μισέλ Πάμπλο η Αλγερινή Επανάσταση και η εποχή μας» από τις εκδόσεις Ένεκεν με πρόλογο του Δημήτρη Λιβιεράτου. (more →)

η «Στρατιά των υπνοβατών», ή όταν η επανάσταση μένει μισή

by Δημήτρης Αργυρός on 21 Αυγούστου 2017

nullΒρέθηκα στην ακτή- πάντα δίπλα στο κύμα-  με μεγάλες προσδοκίες, παρέα με την «στρατιά των υπνοβατών», το καινούργιο μυθιστόρημα της παρέας των μετακαταστασιακών συγγραφέων που χει το όνομα  «Wu Ming».Μεγάλες προσδοκίες που ευτυχώς δεν διαψεύστηκαν απ την ανάγνωση αυτού του ιστορικού μυθιστορήματος, το οποίο αποτελεί μια αιχμηρή -πολιτική επί της ουσίας της- κριτική  στο σημερινό αδιέξοδο της Ευρώπης, στο τέλμα ή καλύτερα στο πέρας και την παρακμή του διαφωτιστικού παραδείγματος, στο τέλμα της επιστήμης που μεταμορφώθηκε σε ιδεολογική συστημική θεραπαινίδα,  στο κλείσιμο του κύκλου  που άνοιξε η Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση, μια έμμεση κριτική αναφορά στο σημερινό αδιέξοδο των απελευθερωτικών προταγμάτων. (more →)

από το όνειρο, στον εφιάλτη και στο όραμα

by Δημήτρης Αργυρός on 27 Ιουλίου 2017

Το παρακάτω κείμενο ξεκινάει από τις απολύσεις ΑμεΑ στην ΔΕΥΑΙ, σκάβει στο παρελθόν με στόχο τα ανοίγματα στο μέλλον, αν  υπάρχουν βέβαια  ή το μέλλον μας θα είναι μια κακοφορμισμένη δυστοπία.

Στο κείμενο μου: http://argiros.net/?p=7964, ένα τραχύ και σκληρό κείμενο, με βαρύς χαρακτηρισμούς, με πολεμικό τόνο, κατήγγειλα απολύσεις ΑμεΑ στην ΔΕΥΑΙ.  Το κείμενο συνάντησε την σιωπή, την σιωπή όχι μόνο της ένοχης Δημοτικής αρχής που επιχειρεί να εξυγιάνει την άρρωστη ΔΕΥΑΙ, ξεκινώντας από το «αδύναμο κρίκο» των εργαζόμενων ΑμεΑ, και εδώ γελάμε…ή και κλαίμε…

Συνάντησε και την σιωπή  των κοινωνικών- συνδικαλιστικών- φορέων. Όπως και την σιωπή πολιτικών και κοινωνικών υποκειμένων, που είτε λόγω καλοκαιρινής ραστώνης, είτε λόγω της απουσίας πολιτικής «υπεραξίας», αδιαφορούν για αυτά τα ζητήματα.

Φαίνεται πως δεν πουλάνε ούτε και  οι ΑμεΑ στις μέρες μας, τουλάχιστον δεν πουλάνε ως εργατικά υποκείμενα ή ως υποκείμενα δράσης, συνεχίζουν να πουλούν ως «εικόνα», ως φιλανθρωπικά αντικείμενα σε γκαλά, ως παρασώματα και παραχώματα αθλητικών εκδηλώσεων.

Τέλος συνάντησε  την βουβή και ταλαίπωρη κοινωνία που ζει με πόνο και κατάθλιψη την δική της εξαθλίωση.  Βλέπει μόνο τα δικά της κοντόθωρα – καθημερινά- βιοτικά θέματα και ίσως και ενοχικά και σε ένα βαθμό καιροσκοπικά, ελπίζει  και σε ένα άνοιγμα θέσεων από τις απολύσεις ΑμεΑ.  Έχω ίδια εμπειρία περί αυτού,  καμιά 20 χρόνια πριν, σε καλύτερες εποχές από σήμερα ακόμη και από συντρόφους.

Ανθρωποφαγία; Ας μην το φτάσουμε ως εκεί ακόμη, αν και τέτοια στοιχεία και στοιχειά έχει η εποχή μας: Έκφραση, προϊόν, εικόνα και κατάσταση  μιας εξαντλημένης κοινωνίας, μιας κοινωνίας, μιας πολιτείας που χει καύσει τα αποθέματα της και όταν φτάνεις σε αυτό το σημείο καις και κυρίως  τρως τις σάρκες σου. Και επειδή  το ψαρί βρωμάει  από κεφάλι ας ξαναδούμε για λίγα  λεπτά την γελοία εικόνα των νυν και υποψηφίων ζόμπι  Λουδοβίκων και Βοναπαρτών στην γιορτή της αποκατάστασης της Δημοκρατίας, ναι έχουν περάσει 43 χρόνια από εκείνη την ημέρα. Δέστε τις φάτσες τους, την γελοιοτητά τους, την σοβαροφάνεια τους, το τρελό βλέμμα τους.null
(more →)

Κοινωνικός καιάδας η ΔΕΥΑΙ; δεν νομίζω ή μήπως κάνω λάθος

by Δημήτρης Αργυρός on 26 Ιουλίου 2017

nullΌσο η κρίση- η οικονομική, κοινωνική και πολιτική παρακμή- θα συνεχίζεται ή καλύτερα όσο πιο πολύ και πολυεπίπεδα θα βαθαίνει, τόσο πιο πολύ και πιο ολιστικά, τα πλέον αδύνατα τμήματα του πληθυσμού θα τους υποβαθμίζουν και θα τους  υποτιμούν την ζωή τους, μπαίνοντας στο στόχαστρο ενός διάχυτου κοινωνικού εκφασισμού, στο στόχαστρο ενός αντιδραστικού κοινωνικού δαρβινισμού. (more →)

σκέψεις στο πνεύμα των Βογόμιλων

by Δημήτρης Αργυρός on 19 Ιουλίου 2017

Νιώθοντας βαθιά μέσα μου γνωστικιστής- αν και σε ένα άλλο βαθμό α-γνωστικιστής , όσο  και συγκρητιστής – και σε αυτή την βαθιά- αντιφατική-  πίστη μου, στηρίζω και την έλξη που μου ασκεί το αιρετικό Ισλάμ, οι Σούφι, οι Δερβίσηδες , οι Μπεκτασί , διάβασα με πάθος το βιβλίο του Γ. ΣΤΑΜΚΟΥ : «οι πρόδρομοι των Βογόμιλων .

Με το που το διάβασα, έγραψα στο Facebook ένα σχόλιο που δημοσιεύτηκε και στο ΟΙ ΠΡΟΔΡΟΜΟΙ ΤΩΝ ΒΟΓΟΜΙΛΩΝ: Η άποψη ενός αναγνώστη που το διάβασε σε 40 βαθμούς υπό Σκιάν

Σε αυτό το σημείωμα θα συνεχίσω την αναστοχαστική ανάγνωση του βιβλίου και θα δημοσιεύσω κάποιες περαιτέρω σκέψεις, στο ίδιο περίπου καμβά  με το πρώτο σχόλιο, ενταγμένες όμως σε μια συνολικότερη λογική,  που υπερβαίνουν τα θέματα που συζητάει το βιβλίο του Γ. ΣΤΑΜΚΟΥ. (more →)

2 χρόνια από το ΟΧΙ

by Δημήτρης Αργυρός on 6 Ιουλίου 2017

nullΠριν 2 χρόνια η αριστεροδεξιά αστική κυβέρνηση- μια κυβέρνηση που εκλέχτηκε να σκίσει τα μνημόνια- οδήγησε τον Ελληνικό λαό σε δημοψήφισμα με ερώτημα ΝΑΙ ή ΟΧΙ σε μια νέα μνημονιακή συμφωνία. Όπως φάνηκε στην  συνέχεια,  και σε πολλούς ήταν από τότε κατανοητό, το δημοψήφισμα ήταν μια έξυπνη κίνηση της κυβέρνησης και σε ένα άλλο επίπεδο και του αστικού κράτους ως το επίσημο κόμμα της καπιταλιστικής τάξης για να ενσωματώσει ένα λαό που για πάνω από 5 χρόνια αντιστέκονταν στο μνημόνιο και στις μνημονιακές πολιτικές. Και που είχε «στοιχηματίσει» και που είχε «επενδύσει» στο ΣΥΡΙΖΑ για να τον οδηγήσει πέρα από τα μνημόνια και την κρίση. (more →)

Στην χώρα των ΚΙΜ: πέρα απο την κατασκευασμένη εικόνα της Δύσης

by Δημήτρης Αργυρός on 3 Ιουλίου 2017

nullΚάτω από μια πλούσια δροσερή σκιά, δίπλα σε μια αγαπημένη παραλία, διάβασα με καλή πίστη- κυρίως με καλή πίστη- και με ανοικτό πνεύμα το βιβλίο της Φραγκίσκας Μεγαλούδη «Στη χώρα των Κιμ, δύο χρόνια στην Βόρειο Κορέα» από τις εκδόσεις Εντύποις.

Το βιβλίο μας ταξιδεύει στην κλειστή και  σχετικά απομονωμένη Λαϊκή Δημοκρατία της Βορείου Κορέας, στην χώρα που έχει «σηκώσει το γάντι» στον Αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, υπερασπιζόμενη με κάθε τρόπο, μέσο και θυσία την ανεξαρτησία της, υπερασπιζόμενη με κάθε τρόπο, μέσο και θυσία το δικαίωμα της να αποτελεί ένα ισότιμο συνομιλητή στην διεθνή σκακιέρα. (more →)

«Ξύλο και μπουκάλι σε κάθε απεργοσπάστη»

by Δημήτρης Αργυρός on 29 Ιουνίου 2017

nullΠροβοκατόρικα και σε ένα βαθμό μεταφορικά, ίσως και συμβολικά, προχθές στο χρονολόγιο μου στο Facebook έγραψα: «Ξύλο και μπουκάλι σε κάθε απεργοσπάστη» και όπως καταλαβαίνεται έγινε ένας μικρός χαμός.

Η αλήθεια είναι πως στόχευα στον απεργοσπαστικό μηχανισμό  που θέλει  να στήσει ο Μπουτάρης και όχι ο μεμονωμένος απεργοσπάστης που ηθελημένα ή μη οδηγείται στην απεργοσπασία.

Από την άλλη πλευρά ίσως και να πρέπει να πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή: Ανήκοντας κάποιος σε μια «μορφή ζωής» είναι αναγκαίο να ακολουθεί τους κανόνες που καθορίζουν την λειτουργία αυτής της «μορφή ζωής». Αν η «μορφή ζωής» εργατικό σωματείο, αποφασίσει με δημοκρατικές συλλογικές διαδικασίες απεργία, τότε είναι αναγκαίο να υπακούσουν όλοι, όπως θα υπάκουαν στις προσταγές του εργοδότη τους. (more →)