εικόνες υποταγής/ εικόνες χειραφέτησης

Στην απεικονιστική  θεωρία στο «Tractatus Logico-Philosophicus» ο  πρώιμος Βιτγκενστάϊν για να υπερβεί τις γλωσσικές -και κατά συνέπεια εννοιολογικές- συγχύσεις της φιλοσοφίας έγραφε : Η συνολική πραγματικότητα είναι ο κόσμος,  και σχηματίζουμε εικόνες των γεγονότων, για αυτό το λόγο η εικόνα είναι ένα  μοντέλο της πραγματικότητας. Η εικόνα παρουσιάζει την κατάσταση στο …

Continue reading

«Μορφές ζωής», όρια ισχύος και ελευθερία

Το να ενταχθούμε σε μια «μορφή ζωής» δεν συνεπάγεται μόνο την αποδοχή, ρητή και άρρητη- ενός πλαισίου «γλωσσικών παιγνίων» και σημείων αναφοράς.  Συνεπάγεται και την ρητή ή την άρρητη αποδοχή ενός συνόλου κανόνων, ηθικών και αισθητικών πλαισίων, την ρητή ή την  άρρητη αποδοχή μεταφορών και παραδόσεων, αληθειών και λογικών.  Όλα τα …

Continue reading

κρίση συλλογικότητας και κρίση ατομικότητας: πέρα από το μοντέρνο και το μεταμοντέρνο

Είναι  κοινός –περίπου- τόπος πως ζούμε μια βαθιά κρίση της έννοιας του συλλογικού, του συλλογικού αγώνα καλύτερα, γιατί το συλλογικό του εμπορεύματος και της κοινωνίας του θεάματος, ζει και βασιλεύει.  Είναι ένα χαρακτηριστικό σε ολόκληρη την Ευρώπη, πάρα τα διάφορα κοινωνικά  αυτοδιαχειριστικά μορφώματα ή τα ξεσπάσματα τύπου Γαλλίας και την …

Continue reading