ΕΞΩ ΤΑ ΜΑΤ ΑΠΟ ΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Μα τι θα γίνει με τα ΜΑΤ που ρθαν και εγκατάστηθηκαν στα Γιάννενα και στο Ελληνικό ως στρατός κατοχής… Τι φυλάνε στα Γιάννενα και τα βλέπεις κάθε λίγο και λιγάκι δεξιά και αριστερά..τι είναι τα Γιάννενα. Το “ελεύθερο κράτος των Εξαρχείων”???. Για να σοβαρευτούν οι αρχές και ερχεται και η 17Νοέμβρη..ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΤ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ Π ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ???…Τι πραγμάτα ειναι αυτά απο το 2005 είχαμε δεν είχαμε τα ΜΑΤ αποκτήσαμε φιλαράκια στις πορείες…
Εκτός και αν περιμένουν η λαική εξεγερση να αρχίσει απο τα Γιάννενα…οποτε και οι διαδηλωτές πρέπει να φερθούν ανάλογα…
Τα πράγματα είναι πολιτικά και έτσι πρεπει να αντιμετωπιστούν…Ειναι στο χέρι των Γιαννιώτων και των δημοκρατικών φορέων τους να επιβαλουν τα ΜΑΤ να αποχωρήσουν απο τα Γιάννενα ΟΣΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΓΛΗΓΟΡΑ.. !!!!


αντιγραφη απο το “Η.Α”:

Τελικά, το είδαν και αυτό οι Γιαννιώτες: Την οδό Αβέρωφ κλειστή Σάββατο απόγευμα από κλούβα των ΜΑΤ τοποθετημένη κάθετα, στο ύψος της Alpha Bank και τέσσερις διμοιρίες παραταγμένες σα να περίμεναν τον… 3ο αντιεξουσιαστικό πόλεμο. Όλα όμως έγιναν για χάρη του βουλευτή του ΛΑΟΣ Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος μιλούσε σε κομματική εκδήλωση στην αίθουσα της ΕΗΜ. Αντίστοιχα, στη νομαρχία συγκεντρώθηκαν περί τους 100 διαδηλωτές, οι οποίοι θα πραγματοποιούσαν πορεία διαμαρτυρίας κατά του βουλευτή και της πολιτικής του κόμματός του. Υπολόγιζαν όμως χωρίς τα… ΜΑΤ, τα οποία, μόλις έφτασε η πορεία στο ρολόι, επιτέθηκαν στους λίγους διαδηλωτές και χώρισαν την πορεία στη μέση, χωρίς μάλιστα να προκληθούν. Ακολούθησε μικρή συμπλοκή και «ψεκασμός» με δακρυγόνα, μπροστά στους έκπληκτους περαστικούς. Στη συνέχεια, τα ΜΑΤ άνοιξαν την Αβέρωφ, αλλά… έκλεισαν την Παρασκευοπούλου. Συνεχίζοντας τη «στρατηγική Εξαρχείων», τοποθέτησαν την κλούβα μπροστά σχεδόν στην πόρτα της ΕΗΜ και περιπολούσαν τα πεζοδρόμια της Αβέρωφ. Το… αντικείμενο της μαζικής φύλαξης, γύρω στις 7.30 ήταν περί τους 15 ανθρώπους στην αίθουσα της ΕΗΜ. Η μικρή μαζικότητα (αργότερα έφτασε πάντως και τους 40- 50 ο αριθμός των ακροατών του κ. Γεωργιάδη) ανάγκασε τους διοργανωτές να μην επιτρέψουν την είσοδο των τηλεοπτικών ΜΜΕ στην αίθουσα.
Αρθρογράφοι : ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΝΤΙΚΟΣ ([email protected])

και απο το ιντυ:

μόλις τώρα

Τις τελευταίες 2 εβδομάδες στην πόλη των Ιωαννίνων και με αφορμή τη κατασκευή του ΧΥΤΑ στο χωριό Ελληνικό υπάρχουν μόνιμα εγκατεστημένα ΜΑΤ (χακί από Αθήνα). Μετα τα “επεισόδια” στα ΧΥΤΑ και την αντιφασιστική κινητοποίηση το Σάββατο 25.10 όπου πάλι τα ΜΑΤ προκάλεσαν (υπάρχουν σχετικά posts), πριν από λίγα λεπτά 10 μπάτσοι περικύκλωσαν 2 φοιτητές και αφού τους τραμπούκισαν και τους απείλησαν για περεταίρω ξυλοδαρμό , δεν τους άφησαν να φύγουν παρά μόνο αφού τους πήραν τα στοιχεία και τους φωτογράφισαν.

το περιστατικό συνέβη έξω από το δικαστικό μέγαρο όπου βρίσκεται παρκαρισμένη μια διμοιρία με μπέικον, οι χακί έχουν έρθει με τον αέρα των πρωτευουσιάνων παλαίμαχων αναρχοφάγων αλλά στο ελληνικό ακόμα βρέχει λιθάρια…

Η συγκεκριμένη διμοιρία, χωρίς να αποκλείεται η πιθανότητα στο μέλλον να αποκτήσουμε και σημείο μόνιμης κατασκήνωσης ΜΑΤάδων, ήταν εκτάκτως στο πόδι λόγω της κινητοποίησης των ταξιτζήδων, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της πόλης διαμαρτυρόμενοι για νέα σύλληψη συναδέλφου τους κατηγορούμενου για μεταφορά “λαθρομεταναστών”.

Η καταδίκη για αυτή την κατηγορία επισύρει σημαντικές ποινές (ακόμα και κατάσχεση του οχήματος) την στιγμή που (ευτυχώς) δεν υπάρχει κανένας εφικτός τρόπος οι ταξιτζήδες να ελέγχουν την νομιμότητα ή την εγκυρότητα των εγγράφων των μεταναστών, άλλωστε είναι απλά ταξιτζήδες, ούτε τελωνειακοί ούτε αποσπάσματα χωροφυλάκων.

Τέλοσπάντων, οι ταξιτζήδες ήταν μάλλον η πρώτη κοινωνική/επαγγελματική ομάδα της πόλης η οποία ήρθε αντιμέτωπη με ματ σε μια απλή κινητοποίησή τους, από την εποχή των συγκρούσεων (1998) των εκπαιδευτικών με αφορμή την κατάργηση της επετηρίδας διορισμού και την εγκαθίδρυση του ΑΣΕΠ.

Πρωτόγνωρο μεν για επαγγελματικό κλάδο της πόλης αλλά όχι και για όσους έχουν ξαναβρεθεί αγωνιζόμενοι στους δρόμους της πόλης, τα τελευταία 3 χρόνια…

Να σημειώσουμε, και όποιος/α μπορεί ας με συμπληρώσει ή διορθώσει, ότι η παρουσία των ΜΑΤ σε πορείες και συγκεντρώσεις στην πόλη μας, είτε ακολουθώντας την ουρά της πορείας είτε σε σχηματισμούς “Π”, είναι μια σχετικά πρόσφατη εξέλιξη, όπως πρόσφατη είναι και η ιστορία των συγκρούσεων και των επεισοδίων τα οποία προκλήθηκαν από την παρουσία και την δράση των ΜΑΤ.

Η πρώτη επέμβαση ΜΑΤ, από την εποχή του ΑΣΕΠ (1998), έγινε τον ιούνιο(?) του 2005, με αφορμή συγκέντρωση διαμαρτυρίας για το ξεπούλημα του Ξενία, η απρόκλητη επίθεση των ματ συνοδεύτηκε από αρκετό ξύλο και 10 συλλήψεις.

Η πρώτη όμως παρουσία των ΜΑΤ σε πορεία στην πόλη μας έγινε στην πορεία του Πολυτεχνείου το 2005, χωρίς ουδέποτε να έχουν προηγηθεί επεισόδια που να “δικαιολογούν” τέτοιου είδους μέτρα. Στην πορεία αυτή, 1 διμοιρία ΜΑΤ και 1 ΟΠΚΕ, προσπάθησαν να “συνοδεύσουν” από το πεζοδρόμιο την ουρά της πορείας, προσπάθεια που αποτράπηκε από τους συντρόφους καταλαμβάνοντας και το πεζοδρόμιο και εμποδίζοντας τους. Στην ένταση που δημιουργήθηκε, αρκετά μπλόκ σταμάτησαν έτσι ώστε να μην αποκοπεί η ουρά της πορείας.

Παρόλαυτά η παρουσία των ΜΑΤ στις πορείες και συγκεντρώσεις στην πόλη μας έχει σχεδόν παγιωθεί από πλευράς αστυνομικού σχεδιασμού, ελπίζω όμως ότι δεν έχει ακόμα παγιωθεί στην συνείδηση της τοπικής κοινωνίας.

Ενδεικτικά αναφέρω για να θυμηθούμε, τις πανεκπαιδευτικές πορείες, τις πορείες αλληλεγγύης στον Καλαϊτζίδη, στους κρατούμενους των φυλακών Σταυρακίου και τους 3 απεργούς πείνας (από την πορεία του Φόρουμ στην Αθήνα), τις 2 αντιφασιστικές αλλά και στις πορείες της επετείου του Πολυτεχνείου.

Πρόσφατα κατορθώματα των Μονάδων Αποκατάστασης της Τάξης :

1. η απόβαση 19 διμοιριών στο ελληνικό, την στιγμή που όλοι γνώριζαν ότι απέναντί τους δεν θα βρούν παραπάνω από 150 ανθρώπους, οι μισοί από τους οποίους ήταν ηλικιωμένοι κάτοικοι…

2. η απρόκλητη επίθεση των ΜΑΤ στην αντιφασιστική συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την εκδήλωση του ΛΑΟΣ, το κλείσιμο ενός από τους πιο κεντρικούς δρόμους της πόλης (Αβέρωφ) με κλούβα των ΜΑΤ, και ο ξυλοδαρμός διαδηλωτών (ο οποίος δεν έμεινε αναπάντητος) μέρα μεσημέρι στο κέντρο της πόλης, συνοδεία χημικών…Η επέμβαση αυτή χαρακτηρίστηκε ακόμα και από μετριοπαθή τοπική εφημερίδα (η μόνη όμως αν δεν κάνω λάθος η οποία ασχολήθηκε…) σαν απόπειρα εφαρμογής μεθόδων (καταστολής) τύπου “εξαρχείων”.

3. το χθεσινό περιστατικό τραμπουκισμού

Ελπίζω το περιστατικό αυτό να γίνει η αφορμή που θα κινητοποιήσει κάθε συνειδητοποιημένο πολίτη αυτής της πόλης, απαιτώντας την άμεση απόσυρση των ΜΑΤ από την περιοχή μας.

Garbage


Η αρχαιολογική λέιζερ-αξίνα έφερε χθες στο φως μερικά αντιπροσωπευτικά ευρήματα από την εποχή του neohellenicus skoupidomazus, του είδους που εκτιμάται ότι έζησε στην υπερπεριφέρεια της σημερινής ανατολικής Ισπανοϊταλίας στις αρχές του 21ου αιώνα. Στην περιοχή Lozechi, ανακαλύφθηκαν μια στέκα μπιλιάρδου, μια μαύρη γραβάτα, τρεις ερπύστριες μεγάλων διαστάσεων, κάμποσες κονσέρβες με χημικά υπολείμματα και πλήθος άλλων αντικειμένων που οι υπάλληλοι της 3789ης εφορείας αρχαιοτήτων της Ε.Ε. προσπαθούν να ταιριάξουν.

Η πιο πιθανή ερμηνεία, είναι η εξής: Κάπου στα 2000κάτι, και ενώ όλος ο υπόλοιπος δυτικός κόσμος ανακύκλωνε, στη χώρα φερόμενη ως “Ελλάδα” οι μοναδικοί που κύκλωναν κάτι, ήταν οι δυνάμεις καταστολής. Αφού όλοι οι δήμαρχοι και κοινοτάρχες κατάφεραν να διώξουν τον ΧΥΤΑ απο την πόρτα τους και να μπορέσουν να ανασάνουν με άνεση τα 2λιτρα και 3λιτρα τζιπ των επισκεπτών (εκείνη την εποχή ο τουρισμός, τα γκάλοπ και η τηλεθέαση ήταν βασικα συστατικά της κοινωνίας), τελικά ο ΧΥΤΑ κατέληξε στην περιοχή Lozechi. Εκεί, πολύ λογικά οι κάτοικοι σκέφτηκαν ότι, αφού τη γλυτώνουν όλοι, γιατί να μην τη γλυτώσουμε και εμείς, χωρίς να ξέρουν αν πρέπει όντως να γλυτώσουν από κάτι. Πρότειναν και εναλλακτικές θέσεις, αλλά τότε ισχυρές μεταφυσικές δυνάμεις που μόλις ξεπερνούσαν το 1,60 κατάφεραν μέσα σε ένα μήνα να αποτρέψουν τη μετακίνηση του ΧΥΤΑ κοντύτερα στο δικό τους χωριουδάκι.

Στο μεταξύ όμως, οι ιδιώτες που ήθελαν να πάρουν τη διαχείριση των σκουπιδιών πίεζαν, Να γίνει ο ΧΥΤΑ οπωσδήποτε, όπου να’ ναι, αλλά να γίνει. Τότε ο περιφερειάρχης ο 4ος, ο άνθρωπος που μιλούσε για τον εαυτό του μόνο στο 3ο ενικό ή το 1ο πληθυντικό, μπερδεύοντας τους ακροατές του οι οποίοι νόμιζαν ότι ο περιφερειάρχης ήταν κάποιος άλλος και αυτός ήταν ο βιογράφος του, παρήγγειλε στην κεντρική εξουσία, την οποία διοικούσαν μοναχοί από ένα άλλο, ανεξάρτητο κρατίδιο εκείνη την εποχή, γύρω στους 400 κρανοφόρους.

Αυτοί, για τους οποίους οι αρχαιολόγοι έχουν και τα περισσότερα στοιχεία (σημειώσεις με πρόχειρους υπολογισμούς δόσεων για αυτοκίνητα, συγκρίσεις τηλεφωνικών πακέτων, χαρτιά από σάντουιτς, καλαμάκια καφέδων), επιτέθηκαν και κατέλαβαν την περιοχή. Οι ιστορικοί αναζητούν περισσότερα δεδομένα, καθώς φαίνεται ότι η κατοχή δεν αντιστοιχεί σε ανάλογες περιπτώσεις όπως το Ανατολικό Τιμόρ, το Θιβέτ κ.α. Τα ευρήματα δεν είναι αρκετά για περισσότερα συμπεράσματα, η μαύρη γραβάτα όμως εικάζεται ότι ανήκει σε πρόσωπο που σε ηχογραφήσεις της εποχής φαίνεται ότι κατέχει σημαντική θέση στις δυνάμεις κατοχής και έχει σημαντικό πρόβλημα με τους Ιταλούς, ενώ η στέκα μπιλιάρδου φέρει υλικό από DNA μουστακιού μήκους περί τα 14 εκατοστά.

Για μια ανυπότακτη – μαχόμενη πόλη



Αντίσταση η επιλογή μας

Αλληλεγγύη το όπλο μας.

Το όραμα και ο λόγος περνάνε μέσα από την καθημερινότητα μας που ανάγεται σε λόγο και πράξη κριτικής και κοινωνικής αλλαγής.

Είμαστε αυτό που επιλέγουμε να είμαστε και όχι αυτό που η εξουσία επιλέγει να είμαστε. Μέσα στους δικούς μας χώρους , στέκια γειτονίες πανεπιστήμιο, σχολείο, χώρους δουλειάς … κτλ, με τους δικούς μας όρους.

Ας επιδιώξουμε -αυτό που φαίνεται- αδιανόητο για να μην βρεθούμε μπροστά σε αυτό- που δεν φαίνεται – αδιανόητο.

Δικτυώνοντας πρωτοβουλίες – μορφές αλληλεγγύης ενάντια στην εξουσία και το κεφάλαιο για ένα κόσμο που ο καθένας θα έχει κάτι να πει

Πόλη – Μητρόπολη : Η Πόλη μας ένα σύγχρονο τέρας όπως συνηθίστηκε να λέμε στις καθημερινές συναναστροφές μας.

Η διασκέδαση σου , οι μετακινήσεις σου , η ξεκούραση σου, ο χώρος σου , η διασκέδαση σου. Στην πόλη πολλές φορές νιώθεις πως έχεις πάθει μετάλλαξη. Είναι να αναρωτιέσαι πως μπορεί ο άνθρωπος να ζει μέσα σε τόση απουσία χρώματος και την τόση παρουσία τσιμέντου.

Η ανάπτυξη, το κέρδος σκοτώνουν τον άνθρωπο

Η επιλογή των περιοχών που θα ενταχθούν στο σχέδιο οικιστικής χρήσης ανήκει στο κύκλωμα καταπατητών της δημόσιας γης.

Ο θάνατος πλανιέται πάνω στην πόλη και μια νέα κατοχή έχει επιβληθεί σε αυτόν τον τόπο. Ζούμε μια νέα φρίκη…

Οργή ενάντια σε αυτό που μας σκοτώνει!!!!

Το Όνειρο για μια νέα ζωή

Η Άμεση Δημοκρατία – η κοινοκτημοσύνη- η συντροφικότητα – η αλληλεγγύη- η αυτοοργάνωση των πολιτών – είναι ίσως τα ζητούμενα σε μια εποχή που η βαρβαρότητα , ο καθημερινός πόλεμος και μη, η κυριαρχία ανθρώπου πάνω στον άνθρωπο έχει κατατροπώσει όλες τις ευαισθησίες περί διαμεσολαβητών, «σωτήρων» , κτλ, αλλά και κάθε ψευδαίσθηση για την ίδια την σημερινή θεσμική μεσολάβηση.

Εκεί που τελειώνουν οι βιτρίνες αρχίζουν οι άνθρωποι!!!!

Υπάρχουν κάποιες στιγμές – οι πιο σημαντικές- που το ανθρώπινο ξεχειλίζει σαν πραγματικό φως και χρώμα στην αληθινή γιορτή της πόλης της αντίστασης , της εξέγερσης, του οράματος που βιώνεται!!!!

Πρέπει να δημιουργήσουμε την γέννηση του καινούργιου.

Για αυτό η πόλη μας αρέσει, όχι για αυτό που είναι αλλά για αυτό που μπορεί να γίνει!!!! Μια πόλη της εξέγερσης , της ελπίδας , για μια απελευθερωμένη κοινωνία που θα σφύζει από ζωή. Ένα πολιτισμό και μια νέα συνείδηση και όχι μόνο ένα κίνημα και πρόγραμμα. Να αφυπνίσουμε το ασυνείδητο των ατόμων και να απελευθερώσουμε το πνεύμα της ζωής που βρίσκεται φυλακισμένο μέσα του.

Ο σύγχρονος άνθρωπος κινείται εγκλωβισμένος στον παραγωγισμό. Ο σύγχρονος καπιταλισμός διέδωσε την ιδιοκτησία, το έχειν του συνεχούς πόθου για ολοένα περισσότερα αντικείμενα και εμπορεύματα, της ταχύτητας της εργασίας και του χρόνου ως χρήματος.

Χρειαζόμαστε μικρότερες πόλεις όχι μόνο για να πραγματοποιήσουμε τις προσφιλείς μας ιδέες περί δημοκρατίας αλλά και για να ανταποκριθούμε στις πιο στοιχειώδεις ανάγκες που έχουμε˙ να ζούμε με κάποιο είδος ισορροπίας με την φύση .Η πόλη είναι τώρα το μέρος που κρύβεται κανείς και όχι εκεί που αναζητά την ανθρώπινη προσέγγιση. Οι γειτονιές είναι ο πλούτος της κοινωνίας- της πόλης και η υπεράσπιση τους είναι υπόθεση της κοινωνίας και όχι των κάθε λογής ειδικών. Εξω οι εργολάβοι της ζωής μας που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το κέρδος , και ας καταστρέφουν τα πάντα ακόμη και την ίδια την ζωή μας.

Η πόλη και ο χώρος γίνονται αντικείμενο καπιταλιστικής εκμετάλλευσης Η αναπαραγωγή γίνεται τμήμα της καπιταλιστικής παραγωγής και ενοποιείται με αυτή.

Η πόλη είναι ο χώρος , οι φυσικοί πόροι και ο αέρας. Όμως μετατρέπονται σε εμπόρευμα και ανταλλακτική αξία που κυριαρχεί πάνω στην αξία χρήσης τους. Σήμερα η πόλη εμπορευματοποιείται και το κοινωνικό κράτος καταλύεται από την αγορά.

Η πόλη χάνεται από τα χέρια των πολιτών της μέσα από την ιδιωτικοποίηση του δημοσίου χώρου και των κοινωνικών υποδομών, μέσα από τα σχέδια ανάπτυξης , την κερδοσκοπία στην αγορά κατοικίας , την κυριαρχία του ατομικού απέναντι στο συλλογικό και της ιδιωτικοποίησης των δημοσίων – δημοτικών υπηρεσιών.

ΝΑ επανοικειοποιήσουμε τους δημόσιους χώρους της πόλης , τους δρόμους , τους πεζόδρομους , τις πλατείες , τους ελεύθερους παραλιακούς χώρους της πόλης.

ΝΑ αναδείξουμε την κοινωνική σύγκρουση στο πεδίο της πόλης , την αντίθεση μας στις καπιταλιστικές επιλογές σε αντιπαράθεση με τα μικρά και μεγάλα συμφέροντα.

ΝΑ δημιουργήσουμε μορφές κοινωνικής αλληλεγγύης με ομάδες του πληθυσμού της πόλης , ανταλλαγή υπηρεσιών χωρίς χρήμα προς αμοιβαίο όφελος χωρίς εκμετάλλευση.

Διεκδικούμε μια διαφορετική οργάνωση της πόλης και της κοινωνίας

Διεκδικούμε να αποφασίζουν οι πολλοί – πρόσωπο με πρόσωπο- και όχι οι λίγοι

ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ!!!!!

Διεκδικούμε το δικαίωμα στην πόλη, το δικαίωμα στην ελπίδα , το όραμα για ένα καλύτερο κόσμο και ένα καλύτερο μέλλον.

Κώστας Μπουγάς-Αγωνιστής της Επιτροπής Αγώνα Πολιτών-Και των τοπικών κινήσεων της ανατρεπτικής Αριστεράς, ΔΡΑΣΥ-ΝΟΡΑΣΥ