Garbage


Η αρχαιολογική λέιζερ-αξίνα έφερε χθες στο φως μερικά αντιπροσωπευτικά ευρήματα από την εποχή του neohellenicus skoupidomazus, του είδους που εκτιμάται ότι έζησε στην υπερπεριφέρεια της σημερινής ανατολικής Ισπανοϊταλίας στις αρχές του 21ου αιώνα. Στην περιοχή Lozechi, ανακαλύφθηκαν μια στέκα μπιλιάρδου, μια μαύρη γραβάτα, τρεις ερπύστριες μεγάλων διαστάσεων, κάμποσες κονσέρβες με χημικά υπολείμματα και πλήθος άλλων αντικειμένων που οι υπάλληλοι της 3789ης εφορείας αρχαιοτήτων της Ε.Ε. προσπαθούν να ταιριάξουν.

Η πιο πιθανή ερμηνεία, είναι η εξής: Κάπου στα 2000κάτι, και ενώ όλος ο υπόλοιπος δυτικός κόσμος ανακύκλωνε, στη χώρα φερόμενη ως “Ελλάδα” οι μοναδικοί που κύκλωναν κάτι, ήταν οι δυνάμεις καταστολής. Αφού όλοι οι δήμαρχοι και κοινοτάρχες κατάφεραν να διώξουν τον ΧΥΤΑ απο την πόρτα τους και να μπορέσουν να ανασάνουν με άνεση τα 2λιτρα και 3λιτρα τζιπ των επισκεπτών (εκείνη την εποχή ο τουρισμός, τα γκάλοπ και η τηλεθέαση ήταν βασικα συστατικά της κοινωνίας), τελικά ο ΧΥΤΑ κατέληξε στην περιοχή Lozechi. Εκεί, πολύ λογικά οι κάτοικοι σκέφτηκαν ότι, αφού τη γλυτώνουν όλοι, γιατί να μην τη γλυτώσουμε και εμείς, χωρίς να ξέρουν αν πρέπει όντως να γλυτώσουν από κάτι. Πρότειναν και εναλλακτικές θέσεις, αλλά τότε ισχυρές μεταφυσικές δυνάμεις που μόλις ξεπερνούσαν το 1,60 κατάφεραν μέσα σε ένα μήνα να αποτρέψουν τη μετακίνηση του ΧΥΤΑ κοντύτερα στο δικό τους χωριουδάκι.

Στο μεταξύ όμως, οι ιδιώτες που ήθελαν να πάρουν τη διαχείριση των σκουπιδιών πίεζαν, Να γίνει ο ΧΥΤΑ οπωσδήποτε, όπου να’ ναι, αλλά να γίνει. Τότε ο περιφερειάρχης ο 4ος, ο άνθρωπος που μιλούσε για τον εαυτό του μόνο στο 3ο ενικό ή το 1ο πληθυντικό, μπερδεύοντας τους ακροατές του οι οποίοι νόμιζαν ότι ο περιφερειάρχης ήταν κάποιος άλλος και αυτός ήταν ο βιογράφος του, παρήγγειλε στην κεντρική εξουσία, την οποία διοικούσαν μοναχοί από ένα άλλο, ανεξάρτητο κρατίδιο εκείνη την εποχή, γύρω στους 400 κρανοφόρους.

Αυτοί, για τους οποίους οι αρχαιολόγοι έχουν και τα περισσότερα στοιχεία (σημειώσεις με πρόχειρους υπολογισμούς δόσεων για αυτοκίνητα, συγκρίσεις τηλεφωνικών πακέτων, χαρτιά από σάντουιτς, καλαμάκια καφέδων), επιτέθηκαν και κατέλαβαν την περιοχή. Οι ιστορικοί αναζητούν περισσότερα δεδομένα, καθώς φαίνεται ότι η κατοχή δεν αντιστοιχεί σε ανάλογες περιπτώσεις όπως το Ανατολικό Τιμόρ, το Θιβέτ κ.α. Τα ευρήματα δεν είναι αρκετά για περισσότερα συμπεράσματα, η μαύρη γραβάτα όμως εικάζεται ότι ανήκει σε πρόσωπο που σε ηχογραφήσεις της εποχής φαίνεται ότι κατέχει σημαντική θέση στις δυνάμεις κατοχής και έχει σημαντικό πρόβλημα με τους Ιταλούς, ενώ η στέκα μπιλιάρδου φέρει υλικό από DNA μουστακιού μήκους περί τα 14 εκατοστά.

Για μια ανυπότακτη – μαχόμενη πόλη



Αντίσταση η επιλογή μας

Αλληλεγγύη το όπλο μας.

Το όραμα και ο λόγος περνάνε μέσα από την καθημερινότητα μας που ανάγεται σε λόγο και πράξη κριτικής και κοινωνικής αλλαγής.

Είμαστε αυτό που επιλέγουμε να είμαστε και όχι αυτό που η εξουσία επιλέγει να είμαστε. Μέσα στους δικούς μας χώρους , στέκια γειτονίες πανεπιστήμιο, σχολείο, χώρους δουλειάς … κτλ, με τους δικούς μας όρους.

Ας επιδιώξουμε -αυτό που φαίνεται- αδιανόητο για να μην βρεθούμε μπροστά σε αυτό- που δεν φαίνεται – αδιανόητο.

Δικτυώνοντας πρωτοβουλίες – μορφές αλληλεγγύης ενάντια στην εξουσία και το κεφάλαιο για ένα κόσμο που ο καθένας θα έχει κάτι να πει

Πόλη – Μητρόπολη : Η Πόλη μας ένα σύγχρονο τέρας όπως συνηθίστηκε να λέμε στις καθημερινές συναναστροφές μας.

Η διασκέδαση σου , οι μετακινήσεις σου , η ξεκούραση σου, ο χώρος σου , η διασκέδαση σου. Στην πόλη πολλές φορές νιώθεις πως έχεις πάθει μετάλλαξη. Είναι να αναρωτιέσαι πως μπορεί ο άνθρωπος να ζει μέσα σε τόση απουσία χρώματος και την τόση παρουσία τσιμέντου.

Η ανάπτυξη, το κέρδος σκοτώνουν τον άνθρωπο

Η επιλογή των περιοχών που θα ενταχθούν στο σχέδιο οικιστικής χρήσης ανήκει στο κύκλωμα καταπατητών της δημόσιας γης.

Ο θάνατος πλανιέται πάνω στην πόλη και μια νέα κατοχή έχει επιβληθεί σε αυτόν τον τόπο. Ζούμε μια νέα φρίκη…

Οργή ενάντια σε αυτό που μας σκοτώνει!!!!

Το Όνειρο για μια νέα ζωή

Η Άμεση Δημοκρατία – η κοινοκτημοσύνη- η συντροφικότητα – η αλληλεγγύη- η αυτοοργάνωση των πολιτών – είναι ίσως τα ζητούμενα σε μια εποχή που η βαρβαρότητα , ο καθημερινός πόλεμος και μη, η κυριαρχία ανθρώπου πάνω στον άνθρωπο έχει κατατροπώσει όλες τις ευαισθησίες περί διαμεσολαβητών, «σωτήρων» , κτλ, αλλά και κάθε ψευδαίσθηση για την ίδια την σημερινή θεσμική μεσολάβηση.

Εκεί που τελειώνουν οι βιτρίνες αρχίζουν οι άνθρωποι!!!!

Υπάρχουν κάποιες στιγμές – οι πιο σημαντικές- που το ανθρώπινο ξεχειλίζει σαν πραγματικό φως και χρώμα στην αληθινή γιορτή της πόλης της αντίστασης , της εξέγερσης, του οράματος που βιώνεται!!!!

Πρέπει να δημιουργήσουμε την γέννηση του καινούργιου.

Για αυτό η πόλη μας αρέσει, όχι για αυτό που είναι αλλά για αυτό που μπορεί να γίνει!!!! Μια πόλη της εξέγερσης , της ελπίδας , για μια απελευθερωμένη κοινωνία που θα σφύζει από ζωή. Ένα πολιτισμό και μια νέα συνείδηση και όχι μόνο ένα κίνημα και πρόγραμμα. Να αφυπνίσουμε το ασυνείδητο των ατόμων και να απελευθερώσουμε το πνεύμα της ζωής που βρίσκεται φυλακισμένο μέσα του.

Ο σύγχρονος άνθρωπος κινείται εγκλωβισμένος στον παραγωγισμό. Ο σύγχρονος καπιταλισμός διέδωσε την ιδιοκτησία, το έχειν του συνεχούς πόθου για ολοένα περισσότερα αντικείμενα και εμπορεύματα, της ταχύτητας της εργασίας και του χρόνου ως χρήματος.

Χρειαζόμαστε μικρότερες πόλεις όχι μόνο για να πραγματοποιήσουμε τις προσφιλείς μας ιδέες περί δημοκρατίας αλλά και για να ανταποκριθούμε στις πιο στοιχειώδεις ανάγκες που έχουμε˙ να ζούμε με κάποιο είδος ισορροπίας με την φύση .Η πόλη είναι τώρα το μέρος που κρύβεται κανείς και όχι εκεί που αναζητά την ανθρώπινη προσέγγιση. Οι γειτονιές είναι ο πλούτος της κοινωνίας- της πόλης και η υπεράσπιση τους είναι υπόθεση της κοινωνίας και όχι των κάθε λογής ειδικών. Εξω οι εργολάβοι της ζωής μας που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το κέρδος , και ας καταστρέφουν τα πάντα ακόμη και την ίδια την ζωή μας.

Η πόλη και ο χώρος γίνονται αντικείμενο καπιταλιστικής εκμετάλλευσης Η αναπαραγωγή γίνεται τμήμα της καπιταλιστικής παραγωγής και ενοποιείται με αυτή.

Η πόλη είναι ο χώρος , οι φυσικοί πόροι και ο αέρας. Όμως μετατρέπονται σε εμπόρευμα και ανταλλακτική αξία που κυριαρχεί πάνω στην αξία χρήσης τους. Σήμερα η πόλη εμπορευματοποιείται και το κοινωνικό κράτος καταλύεται από την αγορά.

Η πόλη χάνεται από τα χέρια των πολιτών της μέσα από την ιδιωτικοποίηση του δημοσίου χώρου και των κοινωνικών υποδομών, μέσα από τα σχέδια ανάπτυξης , την κερδοσκοπία στην αγορά κατοικίας , την κυριαρχία του ατομικού απέναντι στο συλλογικό και της ιδιωτικοποίησης των δημοσίων – δημοτικών υπηρεσιών.

ΝΑ επανοικειοποιήσουμε τους δημόσιους χώρους της πόλης , τους δρόμους , τους πεζόδρομους , τις πλατείες , τους ελεύθερους παραλιακούς χώρους της πόλης.

ΝΑ αναδείξουμε την κοινωνική σύγκρουση στο πεδίο της πόλης , την αντίθεση μας στις καπιταλιστικές επιλογές σε αντιπαράθεση με τα μικρά και μεγάλα συμφέροντα.

ΝΑ δημιουργήσουμε μορφές κοινωνικής αλληλεγγύης με ομάδες του πληθυσμού της πόλης , ανταλλαγή υπηρεσιών χωρίς χρήμα προς αμοιβαίο όφελος χωρίς εκμετάλλευση.

Διεκδικούμε μια διαφορετική οργάνωση της πόλης και της κοινωνίας

Διεκδικούμε να αποφασίζουν οι πολλοί – πρόσωπο με πρόσωπο- και όχι οι λίγοι

ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ!!!!!

Διεκδικούμε το δικαίωμα στην πόλη, το δικαίωμα στην ελπίδα , το όραμα για ένα καλύτερο κόσμο και ένα καλύτερο μέλλον.

Κώστας Μπουγάς-Αγωνιστής της Επιτροπής Αγώνα Πολιτών-Και των τοπικών κινήσεων της ανατρεπτικής Αριστεράς, ΔΡΑΣΥ-ΝΟΡΑΣΥ