ΠΑΜΕ ΑΛΛΙΩΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ!!!!!!


Χώνει χοντρά το χέρι της στην τσέπη μας η κυβέρνηση με τον προϋπολογισμό. 7 δις ευρώ επιπλέον φόρους στους εργαζόμενους και στο λαό , 28 δις χάρισμα στις τράπεζες , για να συνεχίζεται ο τζόγος. Και μόνο τα 5 δις από αυτά έφταναν για το 5% στην Παιδεία. Το σύνολο των 28 δις είναι διπλάσιο από όσα θα ξοδευτούν για ασφάλιση , περίθαλψη και για το κράτος πρόνοιας. Έφταναν και περίσσευαν για φτάσουν οι μισθοί 1400 ευρώ για πολλά χρόνια.

Τα πάντα κοστολογούνται και πουλιούνται : Τα λιμάνια πάνε στους «κόκκινους» καπιταλιστές της Κίνας, τα αεροπλάνα στους Σαουδάραβες, και οι λίμνες και τα χωράφια στους «Εφραίμ» της πίστης που σύμβολο της ήταν και είναι(::::) το «αγαπάτε αλλήλους».

Οι ελευθέριες μετατρέπονται σε ένα «πουκάμισο αδειανό», οι απολύσεις και η τρομοκρατία των αφεντικών επιβάλουν την «σιωπή του νεκροταφείου» στους τόπους δουλειάς. Τα πειθαρχικά στα πανεπιστήμια – στο όνομα του φοιτητικού ασύλου και της ακαδημαϊκής ελευθερίας – επιχειρούν να αστυνομεύσουν το δικαίωμα κοινωνικής – πολιτικής αμφισβήτησης και δράσης. Η αστυνομία, τα ματ και τα εκαμ και γιατί όχι αύριο και ο ίδιος ο στρατός – όπως συμβαίνει στην Ιταλία- καταστέλλουν όσους αντιστέκονται.

Πρόκειται για μια όξυνση του κοινωνικού πόλεμου του κεφαλαίου και των κυβερνήσεων ενάντια στις ανάγκες και τα δικαιώματα αυτών που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο που καρπώνονται και με απερισκεψία σπαταλάνε τα καπιταλιστικά παράσιτα.

Μήπως ήρθε η ώρα να πούμε ένα φτάνει πια,. Δεν πρόκειται για ιδεολογικό και πολιτικό ζήτημα , αλλά για ζήτημα επιβίωσης των εργαζόμενων και του λαού. Ή αυτοί ή εμείς. Λύση που να βολεύει όλους, και τους έχοντες και τους μη- έχοντες δεν υπάρχει. Εθνική λύση δεν υπάρχει και δεν υπήρξε ποτέ. Υπάρχει μόνο ταξική λύση ή ταξική λύση για το κεφάλαιο ή ταξική λύση για τους εργάτες .

Ταξική λύση για τους εργάτες , που δεν μένει στα υπάρχοντα πράγματα, αλλά πάει αλλιώς και σαλπάρει για αλλού.. Στην αρχή μπορεί να μοιάζει με μικρό πειρατικό πλοίο, που απαλλοτριώνει, σαμποτάρει, κτυπά , φεύγει και χάνεται. Κρύβεται μες το πλήθος που φοβάται, αντιδρά, ελπίζει και απελπίζεται. Στην συνέχεια ενώνεται με το πλήθος που αρχίζει συλλογικά να δρα και να παράγει ως αντίσταση. Μετατρέπεται σε ένα επαναστατικό «στρατό» ελεύθερων και ανυπότακτων αγωνιστών, εργαζόμενων και διανοητών. Που καταλύει την υπάρχουσα κατάσταση πραγμάτων για να οικοδομήσει μια πιο ελεύθερη κοινωνική πραγματικότητα. Με πολιτική, κοινωνική και οικονομική δημοκρατία για τους παραγωγούς του κοινωνικού- αυτή την φορά- πλούτου.

Είμαστε πολλοί και πολλές και μπορεί να γίνουμε χιλιάδες. Εργάτες, αγρότες , φοιτητές , μαθητές και μετανάστες. Γυναίκες, άντρες, λεσβίες, ομοφυλόφιλοι και αμφιφυλόφιλοι. Οπαδοί του Μαρξ, του Μπακούνιν, του Λένιν, του Κροπότκιν, του Τρότσκι, του Μάο και του Στάλιν. Του Νέγκρι, του Μαρκούζε και του Πουλαντζά. Όλοι χωράνε στο «πειρατικό» μας, όλοι χωράνε στην εξεγερμένη ποίηση που στοχάζεται και δημιουργεί τον κόσμο του αύριο, από τα σήμερα. Μόνο όσοι θέλουν να κυβερνήσουν την υπάρχουσα κατάσταση- με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- δεν θ έρθουν στην «γιορτή» μας.

Ας αφήσουμε πίσω τις συνήθειες του παρελθόντος, τα σκουριασμένα ιδεολογήματα , τις ψυχοφθόρες καταστάσεις, τους ηγεμονισμούς – μικρούς και μεγάλους, τις κομφορμιστικές και φορμαλιστικές λογικές.. Ας αφήσουμε πίσω την θλίψη και την μιζέρια που βλέπει το ποτήρι, είτε άδειο , είτε μισοάδειο αλλά ποτέ μισογεμάτο.

Με μεγαλοκαρδία και ανοικτό πνεύμα ας τολμήσουμε να κάνουμε το πρώτο βήμα, να γλεντήσουμε!!!!

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

Πολιτική και υβριδοποίηση



Ούτε στο κόσμο των ιδεών δεν θα συναντήσουμε ξεκάθαρα πράγματα. Πόσο μάλλον στο χώρο της πολιτικής οπου συχνά οι κοσμοθεωρήσεις, οι πολιτικές αντιλήψεις και τα αντικρουόμενα κοινωνικά, ταξικά και αλλά συμφέροντα αλληλοδιαπλέκονται εντός των ίδιων πολιτικών ρευμάτων και σχηματισμών. Με αφορμή δυο από τα κορυφαία και εχθρικά πολιτικά ρεύματα του 20ού αιώνα θα σχολιάσουμε το ζήτημα της πολιτικής υβριδοποίησης.

1)ΝΑΖΙ: Ο εθνικοσοσιαλισμός ως ρεύμα που αγκάλιασε το φοβισμένο μικροαστό και εργάτη ήταν ένας τόπος πολύμορφης υβριδοποίησης. Συνυπήρχαν ο φυλετικός διεθνισμός με ένα πανγερμανισμό. Ο φιλοκαπιταλισμός με τον αντικαπιταλισμό , η πίστη στις παραδοσιακές άξιες, στους αρχετυπικούς μύθους και στην κριτική στον τεχνολογικό πολιτισμό, με τον μοντερνισμό και την λατρεία για την ανάπτυξη, την μηχανή και την βιομηχανία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η λεγόμενη «αριστερή»- «αντικαπιταλιστική» πτέρυγα των ΝΑΖΙ, τα SA(τα τάγματα εφόδου), οι αδερφοί Στράσερ. Που υποστήριζαν την ολοκλήρωση του εθνικής επανάστασης σε κοινωνική με την μετανεωτερική υπέρβαση του διαφωτισμό. Και δίχως να παρεξηγούμαστε αν αυτό σας θυμίζει μεταμοντερνισμό, δεν πέφτετε και πολύ εξω.

Μια πτέρυγα που νίκησε στο δρόμο τις εργατικές – αριστερές -κομμουνιστικές – σοσιαλδημοκρατικές ενώσεις και οργανώσεις. Αυτοί οι λούμπεν εργάτες και μικροαστοί, παίζοντας έντεχνα το παιχνίδι της τρομοκρατίας, της ανασφάλειας, αλλά και της έκφρασης του αντιφατικού μικροαστικού «αντικαπιταλισμού», μίλησαν στις ψυχές των γερμανών. Πείθοντας την Γερμανική αστική τάξη πως είναι η λύση για να μαντρωθούν οι εργατικές μάζες που διεκδικούσαν τα δικαιώματα τους, φέρνοντας τον Χίτλερ στην εξουσία. Φυσικά στην συνέχεια ο Χίτλερ αυτούς τους «πεζοδρομιακούς»- πρώην συντρόφους του- δεν τους χρειαζόταν και αφού δεν μπορούσε να τους μαντρώσει, τους εξόντωσε δίχως έλεος στην νύκτα των μεγάλων κρυστάλλων το 1934.

Αυτή η λούμπεν «αντικαπιταλιστική» πτέρυγα, ήταν η αιτία να δει ο φιλόσοφος Χάιντεγκερ στον Ναζισμό ένα αυθεντικό κίνημα που πάλευε την κυριαρχία της τεχνικής. Αναδεικνύοντας την δύναμη των τευτονικών μύθων σε συνάρτηση με ένα πρώιμο οικολογισμό. Αυτό που ο Ε. Μπλοχ θεώρησε ως νίκη των ΝΑΖΙ πάνω στις μη-σύγχρονες αντιθέσεις. Στην συνέχεια βέβαια ο ίδιος ο Χάιντεγκερ αναγνώρισε την ήττα του κινήματος από την τεχνική, εξαιτίας του πρωτόγονου φυλετισμού του. Που όμως – κατά τον φιλόσοφο- αποτέλεσε ένα κίνημα πρόδομος αυθεντικών κινημάτων του μέλλοντος που θα αναζητούνε και θα αναδεικνύουν το ξεχασμένο «είναι» πάνω στην ύπαρξη. Ένας πολιτικός προσωκρατισμός που συναντάει την προνεωτερικότητα- μετανεωτερικότητα των καπιταλιστικών αδιέξοδων αντιφάσεων. Ο βολονταρισμός συναντάει τον σκεπτικισμό και τον αγνωστικισμό, εκφράζοντας ότι πιο βάρβαρο γέννησε ως τα τώρα η καπιταλιστική – ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα.

2) Ο Σταλινισμός -ο «σοσιαλισμός σε μόνο μια χώρα»- ταυτίστηκε με τον μεγαλορώσικο εθνικισμό για να νικήσει την διεθνιστική πτέρυγα των μπολσεβίκων. Για να παγιοποιήσει την αντεπαναστατική στροφή της ΕΣΣΔ.

Σίγουρα ο μεγαλορώσικος εθνικισμός δεν βγήκε από το πουθενά- υπήρξε μέσα στην ανισομερή ρώσικη ψυχή που ψάχνει τσάρους, άγιους και ήρωες. Ένας «αντικαπιταλιστικός» λαϊκισμός που πατούσε πάνω στο ηρωικό και εν πολλοίς μεταφυσικό ρώσικο βολονταρισμό που αγιοποιούσε με την ίδια ευκολία τον Ρασπούτιν αλλά και τους τρομοκράτες των εσέρων και των λαϊκιστών. Από κει είναι βγαλμένος ο λαϊκισμός και η σλαβοφιλία του Μπακούνιν που έψαχνε μυστικές και αόρατες επαναστατικές χούντες που θα καθοδηγούσαν την λαϊκή επανάσταση.

Οι μπολσεβίκοι στην επαναστατική τους φάση προσπάθησαν – στην γραμμή της ανισομερής και συνδυασμένης ανάπτυξης–να συνδυάσουν τον διαλεκτικό ορθολογισμό της μαρξιστικής επαναστατικής κοσμοθεωρίας με τον σχετικά ανορθόλογο ηρωισμό των επαναστατών λαϊκιστών. Και για αυτό τιμούσαν τον ηρωισμό των τρομοκρατών , κρατώντας αποστάσεις από την μανιχαϊκή και μεσσιανική ιδεολογία και πρακτική τους. Στην συνέχεια βέβαια ο ανισόμετρος Ρώσικος μεσσιανισμός και μανιχαϊσμός πήρε κεφάλι μέσω της κυριαρχίας της αντεπαναστατικής τάσης του Σταλινισμού. Με αποτέλεσμα ο Νετσάγιεφ και ο τσάρος να ξαναγεννηθούν στο πρόσωπο του Στάλιν και των αντισταλινικών επιγόνων του.

Και στις δύο περιπτώσεις η ήττα της παγκόσμιας κομμουνιστικής προοπτικής, η αδυναμία των «κάτω», των εργαζόμενων να αυτοχειραφετηθούν γέννησαν τέρατα. Η υβριδοποίηση έστρεψε την εξεγερμένη ψυχή προς τα σκοτεινά ιστορικά συμπλέγματα του παρελθόντος. Φυλετισμός , εθνικισμός , ρατσισμός , αντισημιτισμός. Οι παραδόσεις των καταπιεσμένων έμειναν εγκλωβισμένες στις νεκρές θεωρίες των καταπιεστών.

Κάτι που το συναντάμε και σήμερα στην εποχή του «τέλους των μεγάλων αφηγήσεων” στην συνάντηση του ΝΑΖΙΣΜΟΥ με ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟΥ. Δηλαδή την συνάντηση του φυλετικού διεθνισμού, του εθνικισμού και του «σοσιαλισμού σε μόνο μια χώρα». Όπως είναι το «Εθνικιστικό Μπολσεβίκικο Κόμμα» του Λιμόνοφ ( Αντικαθεστωτικός ποιητής επί Μπρέζνιεφ ) στην Ρωσία του Τσάρου Πούτιν. Ή στα κάθε μας, ο εναλλακτικός και αριστερός εθνοκεντρισμός του “ΑΡΔΗΝ”.. κτλ .

Η υβριδοποίηση όμως γεννάει και θαύματα. Όταν καρδιά και λογισμός συναντήσουν μια συνολική επαναστατική θεώρηση Και τέτοιες συναντήσεις -έστω και για λίγο χρονικό διάστημα- υπήρξαν στην ιστορία. Ένα τελευταίο τέτοιο πείραμα είναι και το κίνημα των Ζαπατίστας. Ένα κίνημα που εμπνέετε από τους μύθους των ινδιάνικων λαών της Τσιάπας στο Μεξικό για να μπολιάσει μια σύγχρονη επαναστατική αναζήτηση που βάζει στο κέντρο της την αντίληψη της αυτοχειραφέτησης των μαζών.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

Ταξική πάλη στην Κίνα

ΑΠΟ http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=930004

Και ενώ στην Ελλάδα η ΓΓ του ΚΚΕ χαριεντίζεται με τον πρωθυπουργό της «Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας», στην Κίνα χιλιάδες προλετάριοι βγαίνουν στους δρόμους αντιδρώντας στις χαμηλές αποζημιώσεις που τους δίνουν οι επιχειρήσεις που τους απολύουν, λόγο της πτώσης των εξαγωγών.

Στο εξαγωγικό κέντρο της Νότιας Κίνας Ντονγκουάν της επαρχίας Γκουαντόνγκ εκατοντάδες εξαγριωμένοι απολυμένοι εργάτες αναποδογύρισαν και κατέστρεψαν αυτοκίνητα της αστυνομίας και εισέβαλαν στα γραφεία της βιομηχανίας παιχνιδιών Kaida Toys, που έχει απολύσει ήδη 380 εργάτες, καταστρέφοντας κομπιούτερ και γραφεία.

Ανάλογα γεγονότα είχαν συμβεί τον προηγούμενο μήνα σε άλλο εργοστάσιο παιχνιδιών της Ντονγκουάν που είχε απλήρωτους τους εργάτες για ένα μήνα.

Στην Τζινγκνέζεν της επαρχίας Τζιανξί 500 εργάτες έκλεισαν το δρόμο έξω από το μεγαλύτερη εταιρία κατασκευής αεροσυμπιεστών στην Κίνα HUAYI COMPRESSOR.

Σε «άγριες» κινητοποιήσεις έχουν κατέβει εδώ και καιρό οι ταξιτζήδες που διαμαρτύρονται για τις ψηλές τιμές των καυσίμων και τα υψηλά ενοίκια των ΤΑΞΙ.

Τα στοιχεία είναι από το ρεπορτάζ της «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ»

ΤΙ ΛΕΤΕ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΤΟΥ ΚΚΕ??? ΠΙΑ Η ΑΠΟΨΗ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΤΙΚΟ ΑΣΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ..
ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΤΕ ΤΟΥΣ ΟΠΟΥΡΤΟΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ???