Πε. Ιαν 27th, 2022

Όταν η οργή μας ερωτεύεται το μέλλον, απολαμβάνει το παρόν, κατανοώντας το παρελθόν.

Και ξάφνου η λάμψη της ανατροπής αγκαλιάζει τα κορμιά που ζητάνε απελπισμένα αγάπη. Και τότε το απρόβλεπτο σμπαραλιάζει τις συνήθειες μας. Και τότε η ελπίδα ανθίζει από παντού, καταπίνοντας την μιζέρια, την ρουτίνα, τα μη και τα πρέπει….
Και τότε η αξιοπρέπεια…, αχ πόσο ωραία ακούγεται η λέξη αξιοπρέπεια , τότε!!!!!

Στα αποκαΐδια του πολιτισμού μας, θα ξεπηδήσει ο θεός που θ’ έρθει να ξαναδιώξει τους εμπόρους από τον οίκο του. Οι άγγελοι του μέλλοντος, Ένα μέλλον λαμπρό, ερωτικό, πανανθρώπινο. Ένα Σάββατο των Σαββάτων…

Ναι το πιστεύω , οι στάχτες που έπνιξαν την αμαρτωλή πόλη δεν έφεραν την κόλαση…η κόλαση βρίσκεται μέσα μας , βρίσκεται στην αδυναμία μας να κατανοήσουμε ο ένας τον άλλον.

Οι στάχτες που έπνιξαν την αμαρτωλή πόλη, άνοιξαν μια χαραμάδα στο παράδεισο…..

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση