ΕΝΑ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ “ΕΥΤΥΧΕΣ ΓΕΓΟΝΟΣ” στο ΔΗΠΕΘΙ

Παρακολουθώντας την γενική πρόβα του θεατρικού έργου : “Ευτυχές γεγονός” του Slavomir Mrozek στο ΔΗΠΕΘΙ, δεν μπορώ να πω πως πήγε χαμένη η βραδιά μου.
Ένα θεατρικό έργο βγαλμένο από το ΜΆΗ ΤΟΥ 68 “κολλάει” απόλυτα και στην μητροπολιτική εξέγερση των Δεκεμβριανών του 2008, όπως υποστήριξε και ο νέος ταλαντούχος Γιαννιώτης σκηνοθέτης του έργου Γιώργος Μπακόλας. Αν και νομίζω πως κινείται πιο κοντά στα Δεκεμβριανά πάρα στο ΜΑΗ.
Έργο σκληρής σάτιρας για τα αδιέξοδα όλων των συστημάτων κυριαρχίας , εξουσίας αλλά και για τα αδιέξοδα μιας άρνησης που δεν συναντά , δεν οδηγεί σε μια “άρνηση” , δηλαδή σε μια θετική κατάφαση. Μια άρνηση που δεν οδηγεί σε μια νέα σύνθεση…σε κάτι θετικό , σε μια θετική υπέρβαση.
Μια κριτική της συντήρησης που αρνείται να παραχωρήσει την θέση της σε κάτι νέο. Στην δημοκρατία και στον διαφωτισμό που δεν στέκεται στο ύψος των προσδοκιών που γεννήθηκαν την μεθαύριο της Γαλλικής Επανάστασης και γλήγορα τα βρήκε με την συντήρηση για να κρατήσει τα λουριά της εξουσίας της . Κριτική και στην αντι-εξουσία της κριτικής, είτε είναι η αναρχία , είτε κάτι άλλο. Είτε αδυνατεί να συμβάλει στην μεταρρύθμιση μιας κατάστασης, είτε στην ανατροπή της. Είτε στέκεται στην γωνία ως εστέτ αναρχία, είτε ανατινάζει τα πάντα….
Και όλα αυτά μέσα σε ένα κλίμα κεφιού , χαράς και τραγουδιού. Εξάλλου ποιος έχει πει χαμογελάτε , κάνει τους άλλους να ανησυχούν. Πόσο μάλλον τις εξουσίες αλλά και τις αντιεξουσίες που συχνά είναι πιο εξουσιαστικές και από τις εξουσίες.
Ελπίζω ως την πρεμιέρα όλα να πάνε καλά στο θίασο του ΔΗΠΕΘΙ και οι Γιαννιώτες να χαρούν μια ωραία και ενδιαφέρουσα παράσταση. Και στο τέλος να στοχαστούν , να αναστοχαστούμε για τα αδιέξοδα του πολιτισμού μας, της κοινωνίας μας. Όπως και για τα αδιέξοδα των απαντήσεων που θα ήθελαν να “βλέπουν” σε κάτι άλλο.
Αλήθεια η χαρά της καταστροφής είναι πάντα χαρά δημιουργική φίλε Μπακούνιν? Μήπως η απάντηση βρίσκεται στο συναίσθημα της χαράς , όπως ήθελε ο Σπινόζα και το προσφέρει το “Ευτυχές γεγονός” του Slavomir Mrozek σε σκηνοθεσία του Γιώργου Μπακόλα?

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

ΜΙΑ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΣΤΗΝ ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΜΕ ΤΗΝ ΝΙΚΗΦΟΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Στο δρόμο που άνοιξε ο Δεκέμβρης, σε μια πανελλαδική συνάντηση 1300 και πάνω αγωνιστές της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς , στο θέατρο Αθηναΐδα την Κυριακή 22/3, συγκρότησαν ενωτική πολιτική κίνηση με τίτλο: “Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ”/ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. με υπότιτλο: Δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής, κομμουνιστικής Αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας. Διαβάστε περισσότερα “ΜΙΑ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΣΤΗΝ ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ”

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ


Σε μια σκηνή στο «παραμύθι χωρίς όνομα», του Ι. Καμπανέλλη- στην πολύ ενδιαφέρουσα και ωραία παράσταση των «αθεράπευτων»*- ο βασιλιάς φεύγει νύκτα από την χώρα και πέφτει πάνω στους υπηκόους και φοβάται εξέγερση. Με την σειρά τους οι υπήκοοι φοβούνται την οργή της εξουσίας του βασιλιά, που όμως έχουν πάψει εδώ και καιρό να αγαπάνε. Μια κρίση εξουσίας που στον πραγματικό κόσμο την βιώνουμε πολύμορφα. Κρίση εξουσίας που δεν ταυτίζεται με την κρίση κυριαρχίας. Στην πρώτη το «μαστίγιο» της εξουσίας συνδέεται με το «καρότο», στην δεύτερη περίπτωση μιλάμε για ένα συνολικό έλεγχο της «γυμνής ζωής» των υπηκόων. Διαβάστε περισσότερα “ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ”