Τρ. Ιαν 25th, 2022

Πριν μια βδομάδα έγινε η δίκη του αναρχικού Γιώργου Βούτση Βογιατζή για την ληστεία στην εθνική τράπεζα στις 3 Οκτώβρη του 2007. Τελικά το παιδί έφαγε 8 χρόνια , καθώς ήταν οργανωμένη και αγχώδης η απόπειρα του κράτους και της ανεξάρτητης δικαιοσύνης να δοθεί ένα μήνυμα, με βάση και με αυτά που έγιναν τον Δεκέμβρη. Σε ένα συνολικότερο κλίμα κρατικής τρομοκρατίας εν μέσω κρίσης.

Οκ το παιδί για μένα έκανε μια βλακεία , πιστεύοντας  πως εάν  ληστέψεις μια τράπεζα , ληστεύεις – όντως ένα μεγαλύτερο και κυνικότερο ληστή- και κάνεις κακό στο σύστημα και στον καπιταλισμό. Λες και με αυτό τον τρόπο κτυπάς το κολοσύστημα που μας «ληστεύει» και μας «βιάζει» ολοκληρωτικά.

Όμως η στάση του είναι απόλυτα πολιτική και ειλικρινής και έτσι έπρεπε να κριθεί από το δικαστήριο. Η στάση ενός αναρχικού που υπερασπίζεται τις απόψεις και την δράση του και σε αυτό έπρεπε να σταθεί ένα δικαστήριο που είναι όντως πραγματικά ανεξάρτητο, αλλά και ανοικτόμυαλο.

Κάποιοι θα μου πούνε υπερασπίζεσαι εάν ληστή , που ληστεύει –ω τι καιτοτοπία- το μεγαλύτερο ληστή- και κάποιοι άλλοι θα πούνε: μα τι λες , έχεις αυταπάτες για τις δομές αυτού του συστήματος;

Όπως είπα και πιο πάνω δεν υποστηρίζω την πράξη , αλλά επιβραβεύω την στάση να πάρει την πολιτική ευθύνη μιας πράξης και πάνω- όπως ξαναείπα- σε αυτό έπρεπε να κριθεί.

Όσο για τις δομές , δεν έχω καμία αυταπάτη , πόσο μάλλον που πρόκειται για τις δομές ενός συστήματος σε σήψη και παρακμή. Που την μόνη πολιτική στάση που επικροτεί είναι αυτή του καναπέ και όχι του δρόμου και του αγώνα.

Και όμως εκεί βρίσκεται και το ζήτημα: Ένα σύστημα, μια κοινωνία ή κοινότητα που δεν ήταν σε ιστορική παρακμή, ίσως – δίχως να επιβραβεύει την πράξη της ληστείας ή της απαλλοτρίωσης- θα έδινε μια δεύτερη ευκαιρία στο Γιώργο, ενσωματώνοντας ανατρεπτικές συμπεριφορές….

Εξάλλου ένα τέτοιο σύστημα δεν κινδυνεύει από τις απαλλοτριώσεις των αναρχικών , αλλά από τις «απαλλοτριώσεις» των ισχυρών που θα υπόσκαπταν την ενότητα αυτής της πολιτείας. Απεναντίας θα ζούσε από τις πολύμορφες ανατρεπτικές συμπεριφορές.

Όμως σε μια «πολιτεία»- όπως σήμερα- που ζει από τον διαχωρισμό , την διάσπαση και τον ανταγωνισμό,  τίποτε δεν μπορείς να περιμένεις , παρά  μόνο την καταστροφή της.

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

2 thoughts on “Για την δίκη του αναρχικού Γιώργου Βούτση Βογιατζή”
  1. ΣΩΣΤΟΣ ΕΙΣΑΙ ΡΕ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΛΛΑ ΤΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΝ ΧΤΥΠΟΥΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΜΟΛΙΣ ΤΑ ΕΠΑΙΡΝΕ ΕΒΓΑΙΝΕ ΕΞΩ ΚΑΙ ΤΑ ΜΟΙΡΑΖΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΘΑ ΗΜΑΣΤΑΝ ΜΑΖΙ ΤΟΥ. ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΦΡΟΝΙΜΑΤΩΝ,ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΒΓΑΛΕΙ ΚΑΘΑΡΗ,ΜΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ.ΕΣΥ Τ ΛΕΣ?

  2. Φίλε Δημήτρη,

    έλεγε ο Παυλάρας, ληστέψανε την τράπεζα και τι με νοιάζει εμένα, δεν είμαι με κανένα,
    σου λέω καλά της κάνανε γιατί μας προκαλούσε, γεμάτη εκατομμύρια ενώ και ο Θεός πεινούσε…

    Είναι πολιτικό το θέμα. Ο νόμος έγινε για να προστατεύει τον ισχυρό…

Αφήστε μια απάντηση