Σε καιρούς κρίσης , «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ»

Η πρώτη εικόνα˙ Ιταλία του 70, η Ιταλία των ανατρεπτικών αγώνων , των άγριων απεργιών, του αυτομειώσεων στα Σ/Μ , της ενεργητικής προλεταριακής αυτοαξιοποίησης. Ιταλία του Dario fo που μεταμόρφωσε σε θέατρο το επαναστατικό στοίχημα του Ιταλικού εργατικού Μάη˙ ένας «υποκινητής» της εξέγερσης, που ανέδειξε το ανατρεπτικό υπόβαθρο της Ιταλικής λαϊκής κουλτούρας , της φάρσας και του Σουρεαλισμού.

Το «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» του Dario fo δεν «υποκίνησε» το κίνημα των προλεταριακών αυτομειώσεων στα Σ/Μ , στα ενοίκια, στα Γκάζι και αλλού. Έκανε όμως κάτι ακόμη χειρότερα: Νομιμοποίησε στην πλατιά μάζα, διαμέσου της φάρσας και του γέλιου, αυτή την ενεργητική αμφισβήτηση των ιερών αγελάδων του καπιταλισμού, την ατομική καπιταλιστική ιδιοκτησία.
Φυσικά αυτό δεν έφτανε, πότε η τέχνη δεν σώζει, ο Ιταλικός Μάης να ηττηθεί και 30 χρόνια μετά, να κυβερνά την Ιταλία , ένας μεταμοντέρνος Φασίστας, ο Μπερλουσκόνι.

Η δεύτερη εικόνα˙ οι ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΟΙ «ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ» γιατί ανεβάζουν αλά ελληνικά, μετα-«Δεκεμβριανά», και κρισιακά , το «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ , ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» και προκαλούν γέλιο, μέχρι τελικής πτώσεως.

Το μήνυμα σαφές και δεν χωράει παρερμηνείες: Αντι να φορέσουμε «τσίγκινο σοβρακάκι» για να γλιτώσουμε τα μέτρα Παπαθανασίου και ΕΕ. Αντί να γκρινιάξουμε για μια ακόμη φορά , όταν ο Δήμος ανεβάσει το νερό, οι πολυεθνικές και τα Σ/Μ τα τρόφιμα, ας φωνάξουμε « ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» και ας τα «απαλλοτριώσουμε»!!! Δικά μας είναι έτσι κι αλλιώς!!!! Ποιος τα παράγει , αν όχι εμείς!!!!

Και μην φοβάστε , δεν φέρνουμε έτσι τους αντιτρομονόμους, τους τελευταίους τους φέρνουν , όχι όταν ξυπνάμε, αλλά όταν κοιμόμαστε, όπως λέει κάπου και ο «Σωτήρης», ο συνειδητοποιημένος προλετάριος του έργου.

ΤΟ «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ , ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» ΘΑ ΠΙΖΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 1 ΙΟΥΛΗ , (τιμή εισιτηρίου 6 & 10€) , ΣΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΤΗΣ ΣΤΟΑΣ ΟΡΦΕΑ

Σε καιρούς κρίσης , «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ»


Η πρώτη εικόνα˙ Ιταλία του 70, η Ιταλία των ανατρεπτικών αγώνων , των άγριων απεργιών, του αυτομειώσεων στα Σ/Μ , της ενεργητικής προλεταριακής αυτοαξιοποίησης. Ιταλία του Dario fo που μεταμόρφωσε σε θέατρο το επαναστατικό στοίχημα του Ιταλικού εργατικού Μάη˙ ένας «υποκινητής» της εξέγερσης, που ανέδειξε το ανατρεπτικό υπόβαθρο της Ιταλικής λαϊκής κουλτούρας , της φάρσας και του Σουρεαλισμού.

Το «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» του Dario fo δεν «υποκίνησε» το κίνημα των προλεταριακών αυτομειώσεων στα Σ/Μ , στα ενοίκια, στα Γκάζι και αλλού. Έκανε όμως κάτι ακόμη χειρότερα: Νομιμοποίησε στην πλατιά μάζα, διαμέσου της φάρσας και του γέλιου, αυτή την ενεργητική αμφισβήτηση των ιερών αγελάδων του καπιταλισμού, την ατομική καπιταλιστική ιδιοκτησία.
Φυσικά αυτό δεν έφτανε, πότε η τέχνη δεν σώζει, ο Ιταλικός Μάης να ηττηθεί και 30 χρόνια μετά, να κυβερνά την Ιταλία , ένας μεταμοντέρνος Φασίστας, ο Μπερλουσκόνι.

Η δεύτερη εικόνα˙ οι ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΟΙ «ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ» γιατί ανεβάζουν αλά ελληνικά, μετα-«Δεκεμβριανά», και κρισιακά , το «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ , ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» και προκαλούν γέλιο, μέχρι τελικής πτώσεως.

Το μήνυμα σαφές και δεν χωράει παρερμηνείες: Αντι να φορέσουμε «τσίγκινο σοβρακάκι» για να γλιτώσουμε τα μέτρα Παπαθανασίου και ΕΕ. Αντί να γκρινιάξουμε για μια ακόμη φορά , όταν ο Δήμος ανεβάσει το νερό, οι πολυεθνικές και τα Σ/Μ τα τρόφιμα, ας φωνάξουμε « ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» και ας τα «απαλλοτριώσουμε»!!! Δικά μας είναι έτσι κι αλλιώς!!!! Ποιος τα παράγει , αν όχι εμείς!!!!

Και μην φοβάστε , δεν φέρνουμε έτσι τους αντιτρομονόμους, τους τελευταίους τους φέρνουν , όχι όταν ξυπνάμε, αλλά όταν κοιμόμαστε, όπως λέει κάπου και ο «Σωτήρης», ο συνειδητοποιημένος προλετάριος του έργου.

ΤΟ «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ , ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» ΘΑ ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 1 ΙΟΥΛΗ , (τιμή εισιτηρίου 6 & 10€) , ΣΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΤΗΣ ΣΤΟΑΣ  ΟΡΦΕΑ

ΓΙΑ ΤΟ ΙΡΑΝ….

Στην Φώτο η αδικοχαμένη Νέντα Αγκά-Σολτάν

Αρκετά μεγάλη κουβέντα γίνεται για το Ιράν. Νομίζω πως τα πράγματα είναι πιο απλά απ’ ότι τα βλέπουμε. Έχουμε μια βαθιά κρίση στην κορυφή της ισλαμικής ηγεσίας, τόσο στην πολιτική, όσο και στην κληρική ηγεσία της. Αυτή η κρίση στην κορυφή, συναντάτε με την εξέγερση των ιρανικών μεσοστρωμάτων και της Ιρανικής νεολαίας, διαμορφώνοντας ένα εκρηκτικό κλίμα.

Εξεγερμένη νεολαία και μεσοστρώματα που στο πρόσωπο του Μουζαβί βρήκαν τον πολιτικό εκφραστή τους. Έναν εκφραστή , σάρκα από την σάρκα, της Ισλαμικής Σιίτικης ηγεσίας που «έσφαξε» την λαϊκή επανάσταση του 1979. Ίσως έναν τίμιο και ειλικρινή εκφραστή της ισλαμικής βοναπαρτίστικης ηγεσίας που «έκλεισε» τον επαναστατικό κύκλο με μια αντεπανάσταση. Έναν ηγέτη που στηρίζεται από τον Ραρσφαζανί , ένα συντηρητικό κληρικό που συγκρούεται με την σημερινή ηγεσία του ιερατείου του Χαμεϊνί.

Φυσικά καμία αυταπάτη δεν πρέπει να υπάρχει για τον «αντι- ιμπεριαλιστή» Αχμαντινετζάντ , Πρόκειται για έναν ηγέτη που κινείται στα όρια του ισλαμικού λαϊκισμού, στα όρια ενός νεοφασισμού. Έναν ηγέτη που στηρίζεται στα οικονομικά και πολιτικά δίκτυα των Σιιτών μικροαστών που κινούνται γύρω από το ισλαμικό κράτος. Το ότι δίνει κάποια τρίμματα στην φτωχολογιά δεν το κάνει «επαναστάτη», έλεος σύντροφοι….

Σε κάθε περίπτωση , η εξέγερση στο Ιράν πρέπει κριτικά να στηριχθεί. Πρόκειται για μια δημιουργική εξέγερση ενός πλήθους που θέλει να ζει διαφορετικά από τι τώρα. Αυτό από μόνο του φτάνει να εκφραστεί η συμπάθια και η αλληλεγγύη μας.

Φυσικά όλοι μας ξέρουμε πως αυτό δεν φτάνει να μιλάμε για μια νέα λαϊκή αυθεντική επανάσταση…Έχει άλλους όρους και αλλά δεδομένα.. που αυτή την στιγμή απουσιάζουν εμφατικά!!!!!