Κυ. Ιαν 23rd, 2022

Με αφορμή μια συζήτηση στο σωματείο εμποροϋπάλληλων και λοιπών ιδιωτικών υπάλληλων σε σχέση με τις εξελίξεις στο ΚΑΡΥΠΙΔΗ στέλνω ένα ανοικτό γράμμα στο φίλο και συναγωνιστή Γιάννη Κ…!

Φίλε και συναγωνιστή Γιάννη Κ.., μου επιτρέπεις να σε προσφωνώ έτσι νομίζω˙ το κοινωνικό κίνημα , όπως είναι το εργατικό κίνημα, η κοινωνικό-πολιτική συσπείρωση, όπως θέλετε να είναι το ΠΑΜΕ, και ο πολιτικός φορέας π,χ το ΚΚΕ δεν είναι το ίδιο πράγμα. Και ούτε μπορούμε να λέμε τα ίδια ακριβώς πράγματα παντού. Αυτή κι αν είναι αναίρεση, όχι με την διαλεκτική της σημασία , αλλά με την τυπικολογική της οπτική.

Το αντίθετο μηδενίζει την αυτονομία των κινημάτων και τα μετατρέπει σε πεδία μεταφοράς των κομματικών εντολών ή αντιθέτως μετατρέπει το κόμμα σε κοινωνικό-πολιτική συμμαχία και σύλλογο, καταργώντας την καθολική επαναστατική οπτική ενός επαναστατικού κόμματος.

Σίγουρα αυτά τα τρία επίπεδα είναι αυτόνομα τμήματα μιας ανοικτής επαναστατικής διαλεκτικής σπείρας, τμήματα ενός συγχρόνου επαναστατικού υποκειμένου.

Μόνο που το καθένα έχει αναλάβει να φέρει εις πέρας ένα διαφορετικό ρόλο. Το κοινωνικό κίνημα, όπως το εργατικό κίνημα , να βάλει στο παιχνίδι την ίδια την τάξη, έτσι ώστε να μετατραπεί από τάξη καθ αυτή σε τάξη για τον εαυτό της. Για αυτό το λόγο είναι αναγκαίο να τοποθετηθεί ως ανώτερο όργανο εργατικής πολιτικής η Γενική συνέλευση του σωματείου και όχι το ΔΣ.

Μια κοινωνικό-πολιτική συσπείρωση είναι η συσπείρωση των πιο συνειδητών δυνάμεων μέσα στο εργατικό και κοινωνικό κίνημα που μέσα από μια ανοικτή και αμεσοδημοκρατική λειτουργία έχει ως στόχο να βάλει μέσα στο μαζικό κίνημα την απελευθερωτική λογική της εργατικής τάξης.

Το επαναστατικό κόμμα της εργατικής τάξης είναι η έκφραση μιας συνειδητής επαναστατικής αρνητικότητας, που αίρει διαλεκτικά εντός του και εκτός του, το κόσμο του κεφαλαίου και του εμπορεύματος.

Μόνο που αυτή η συνειδητή επαναστατική αρνητικότητα δεν μπορεί παρα να αναπνέει, μέσα στο μαζικό κίνημα, να αναπνέει μέσα στις κοινωνικές πολιτικό-κοινωνικές συσπειρώσεις και μέτωπα.

Ελπίζω φίλε και συναγωνιστή Γιάννη Κ…, να καταλαβαίνεις τι εννοώ και να καταλαβαίνεις γιατί ούτε το ΠΑΜΕ είναι η συνειδητή κοινωνικό- πολιτική συσπείρωση που χρειαζόμαστε, ούτε γιατί το ΚΚΕ δεν είναι το επαναστατικό κόμμα μιας επαναστατικής καθολικής προοπτικής.

Ενώ το σωματείο με την συνειδητή δράση των κομμουνιστών και των άλλων αντικαπιταλιστικών δυνάμεων, θα μπορούσαν να γίνουν όργανα μιας τάξης που μετατρέπεται σε τάξη για τον εαυτό της και το ΠΑΜΕ ένα πραγματικό ενιαίο εργατικό και όχι κομματοκεντρικό μέτωπο.
Ένα τέτοιο εργατικό μέτωπο θα μπορούσε να εξασφαλίσει πραγματικές υλικές νίκες , όχι βέβαια για πάντα, αλλά για ένα μεγάλο διάστημα, διαμορφώνοντας , αλλάζοντας τους συσχετισμούς δύναμης μεταξύ προλεταριάτου- κεφαλαίου.
Μπορούμε άραγε να ελπίζουμε σε κάτι τέτοιο στο άμεσα προσεχές μέλλον?

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

15 thoughts on “ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ”
  1. Τα υπόλοιπα στην ιστοσελίδα του ΠΑΜΕ. Όπως καταλαβαίνεις κινείται σε σωστό προσανατολισμό ως κοινωνικοπολιτική συσπείρωση σωματείων. Κανένα σωματείο δεν συμμετέχει χωρίς απόφαση της Γενικής του Συνέλευσης. Όπως επίσης, σε κάθε κινητοποίηση η απόφαση για τη συμμετοχή ενός σωματείου στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ είναι απόφαση των οργάνων του σωματείου. Υπάρχουν σωματεία που πότε έρχονται με εμάς και πότε όχι. Δεν καταπατούμε λοιπόν με αυτό τον τρόπο τη λειτουργία των σωματείων. Μπορεί να διαφωνείς γιατί ξεχωριστές συγκεντρώσεις (είναι άλλο θέμα) αλλά δε γίνεται να μην παραδεχτείς ότι αυτά τα τηρούμε και στο σικό μας σωματείο. Εδώ, ακόμα και τις απεργίες που αρνείται να προκηρύξει η ΓΣΕΕ τις καλούν έπειτα τα ταξικά σωματεία και οι ομοσπονδίες και όχι το ίδιο το ΠΑΜΕ. Θέλει προσοχή.

  2. Το εκτελεστικό όργανο του ΠΑΜΕ είναι η Εκτελεστική Γραμματεία που έχει την επιτελική ευθύνη, το συντονισμό, την καθοδήγηση και τον έλεγχο της δουλειάς σε καθημερινή βάση. Συνέρχεται μια φορά το μήνα και έκτακτα όποτε κριθεί αναγκαίο. Οι αποφάσεις της Εκτελεστικής Γραμματείας λαμβάνονται με την αρχή της ομοφωνίας. Έχει 22 μέλη και κάθε 3 χρόνια συγκαλεί την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, στη διάρκεια της οποίας γίνεται ο απολογισμός και αποφασίζονται οι κατευθυντήριες γραμμές για τη δράση του ΠΑΜΕ. Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη είναι το κορυφαίο όργανο του ΠΑΜΕ.

    Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη αναδεικνύει την Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή που απαρτίζεται από 75 μέλη και έχει την ευθύνη για την πορεία του ΠΑΜΕ. Συνέρχεται σε τακτά χρονικά διαστήματα που δεν μπορεί να ξεπερνούν τους 5 μήνες.

  3. Το ΠΑΜΕ είναι ταξικό, συνδικαλιστικό Μέτωπο. Είναι ανοιχτό, δημοκρατικό, ενωτικό και επιδιώκει να έχει στις γραμμές του τις πιο ζωντανές, αγωνιστικές δυνάμεις του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος. Έχει πανελλαδικά χαρακτηριστικά και ρίχνει το βάρος του σε όλους, χωρίς εξαίρεση, τους χώρους και τους κλάδους παραγωγής, του Ιδιωτικού και Δημόσιου τομέα.

    Ιδρύθηκε στις 3 Απρίλη 1999, από την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη που έγινε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με τη συμμετοχή 230 πρωτοβάθμιων Σωματείων, 18 κλαδικών και περιφερειακών οργανώσεων και 2.500 εκλεγμένων συνδικαλιστών.

    Στο ΠΑΜΕ συμμετέχουν κλαδικές Ομοσπονδίες εργατών, υπαλλήλων και συνταξιούχων, Εργατικά Κέντρα, πρωτοβάθμια Σωματεία, εκλεγμένα συνδικαλιστικά στελέχη, Επιτροπές Αγώνα εργατοϋπαλλήλων και Συντονιστικές Επιτροπές.

  4. Ναι ίσως και να ήταν απότομη αυτή η συνεπαγωγή…
    Το πρόβλημα όμως δεν νομίζω πως βρίσκεται στην μια στην άλλη στάση του ενός ή του άλλου κομμουνιστή. Το πρόβλημα βρίσκεται στην πολιτική του ίδιου του ΚΚΕ, που δεν ξεκαθαρίζει τα επίπεδα και την διαλεκτική τους σχέση. Π, χ τι είναι το ΠΑΜΕ, μια κοινωνικό-πολιτική συσπείρωση? Αν ναι κακώς τότε κάνει ξεχωριστές συγκεντρώσεις, γιατί ετσι παρεμβαίνει το επίπεδο του σωματείου και στο επίπεδο του συντονισμού των σωματείων.
    Αν είναι ένα ανώτερο συντονιστικό σωματειων σε ταξικη κατευθυνση, τότε κακώς περιχαρακωνεται απο μη και αντι-κκε αντιλήψεις.
    Στο επίπεδο των σωματείων κάθε φορά συνεδριάζει η Γ.Σ και βγάζει την γραμμή. Οπότε η ταξική κατεύθυνση είναι πάντα ένα ανοικτό στοίχημα… ενώ δεν αποκλείονται ακόμη και εχθρικές απόψεις..η δημοκρατία στα σωματεία, στα συντονιστικά τους είναι αναμφισβήτητη. Ακόμη και αν αφορά απόψεις που τις θεωρούμε και είναι εχθρικές για το κίνημα.
    Σε ένα τέτοιο ΠΑΜΕ, ένα δημοκρατικά διαρθρωμένο οριζόντιο συντονιστικό σωματείων σε ταξική και αγωνιστική κατεύθυνση εχω σαφώς θέση…Αυτό είναι και το σχέδιο του ΝΑΡ

  5. Η απαίτηση για άμεσες και μεγάλες νίκες οδηγεί στην απογοήτευση αφού αυτές δεν είναι εφικτές αν δεν υπάρχει και αντίστοιχη κατάσταση. Επιπλέον η μη αναγνώριση των μικρών επιτυχιών δεν βοηθά τους εργαζόμενους να συνειδητοποιήσουν ότι έχουν δύναμη κι ότι αν μπορούν να έχουν μικρές επιτυχίες, τότε με καλύτερη οργάνωση και μαζική συμμετοχή μπορούν να έχουν και μεγαλύτερες. Σ’ αυτό οφείλεις να τοποθετηθείς κι εσύ αφού δεν αναγνωρίζεις κάτι τέτοιο. Το γεγονός ότι η εργοδοσία και γενικότερα το κεφάλαιο σε συνθήκες ύφεσης του κινήματος θα προχωρήσει σε πιο αντιδραστικές κινήσεις δεν μπορούμε να το χρεώνουμε στο κίνημα που αντιστέκεται, είναι σαν να λέμε ότι δεν πρέπει να αγωνιζόμαστε για να μην χειροτερέψουν αύριο τα πράγματα.
    Όσο θα είμαι ανυπόμονος για τις επιτυχίες του μέλλοντος θα χάνω τη δυναμική του παρόντος.
    Ελπίζω να είναι κάπως κατανοητά αυτά που γράφω. Ευχαρίστως να εξηγήσω παραπέρα. Φιλικά Γιάννης.

  6. Σε σχέση με την τελευταία σου παράγραφο.
    Συμφωνούμε ότι οι νίκες στον καπιταλισμό είναι προσωρινές. Το μέγεθός τους εξαρτάται από το συσχετισμό δύναμης μέσα στο κίνημα, από το χαρακτήρα του κινήματος, αν κινείται σε ταξική κατεύθυνση ή όχι. Δεν νομίζω ότι είναι σωστό να μιλάμε για συσχετισμούς δύναμης ανάμεσα στο κεφάλαιο και στο προλεταριάτο. Το προλεταριάτο πάντα θα είναι πολυπληθέστερο και το γεγονός ότι πληθαίνει με την προλεταριοποίηση άλλων στρωμάτων δεν σημαίνει ότι ριζοσπαστικοποιείται κιόλας. Με δεδομένο αυτό και με δεδομένο ότι σήμερα το συνδικαλιστικό κίνημα βρίσκεται στα χέρια υποταγμένων ηγεσιών είναι αυταπάτη να προσδοκούμε σε νίκες για μεγάλο διάστημα (πόσο είναι αυτό άραγε;). Όπως επίσης είναι παράλογο να θεωρούμε εφικτό ότι μπορεί σε έναν τόπο να υπάρξει μαζικό, ταξικό, συγκροτημένο κίνημα, ικανό να φοβίσει τους καπιταλιστές ενώ σε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα η κατάσταση είναι τραγική. Ακόμα κι αν καταφέρναμε να έχουμε ένα τέτοιο κίνημα στα Γιάννενα, μια ταξική νησίδα σ’ αυτή τη χώρα, οι νίκες θα ήταν πάλι προσωρινές αφού η γενικότερη πολιτική που εφαρμόζεται θα έδινε διέξοδο στον ντόπιο επιχειρηματία. Μην ξεχνάς πώς πήρε κι αυτός εδώ τις επιδοτήσεις ενώ δεν τις δικαιούταν αφού ήταν ασυνεπής στις υποχρεώσεις του. Οφείλουμε λοιπόν να εξηγούμε στους εργαζόμενους ότι καλώς παλεύουμε ακόμα και για το πιο μικρό γιατί έτσι συνειδητοποιούν ολοένα και περισσότερο τον κύριο, τον ουσιαστικό υπαίτιο, που δεν είναι ο κάθε εργοδότης, αλλά η πολιτική που εφαρμόζεται προς όφελός του. Άρα χρειάζεται συνεχής πάλη, που συνεχώς θα βαθαίνει στις μορφές, στους στόχους και τα αιτήματα και θα φτάσει να συγκρούεται και σε επίπεδο εξουσίας. …

  7. Δεν καταλαβαίνω την συνεπαγωγή στη σκέψη σου γιατί μετά από όλα αυτά γίνεται αντιληπτό ότι “ούτε το ΠΑΜΕ είναι η συνειδητή κοινωνικό- πολιτική συσπείρωση που χρειαζόμαστε, ούτε το ΚΚΕ είναι το επαναστατικό κόμμα μιας επαναστατικής καθολικής προοπτικής.” Δεν τεκμηριώνεται από τα προηγούμενα. Φοβάμαι ότι βιάζεσαι να καταλήξεις σ’ αυτό το συμπέρασμα.
    Δεν μπορεί να κατηγορήσει κανείς τους κομμουνιστές σήμερα ότι έχουν πρόθεση να παραβιάσουν την αυτοτέλεια των μαζικών οργανώσεων. Αδυναμίες μπορεί να εντοπίσει πολλές ακόμα και στην αντίληψη που έχουν ορισμένοι για το χαρακτήρα των μαζικών οργανώσεων και πώς πρέπει να λειτουργούν αλλά ΠΡΟΘΕΣΗ ποτέ. Και δεν αναφέρομαι Δημήτρη σε μεμονωμένες περιπτώσεις που μπορεί να υπάρξουν. Εμείς άλλωστε στο συνέδριό μας αναφερόμαστε ξεκάθαρα και στις αδυναμίες αυτές και στις λανθασμένες αντιλήψεις που υπάρχουν σε ορισμένους κτλ. Αυτά είναι ζητήματα πάλης προς βελτίωση, δεν είναι προσανατολισμός μας.
    Όπως επίσης είναι ξεκάθαρο ότι θεωρούμε τη ΓΣ το ανώτερο όργανο του σωματείου. Αυτή αποφασίζει για την γενικότερη κατεύθυνση της δράσης του σωματείου αλλά και για σημαντικά ζητήματα που δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποφασίζει μόνο του το ΔΣ. Το ΔΣ είναι ένα ευέλικτο όργανο που μπορεί να συνεδριάζει τακτά και να λύνει πιο πρακτικά ζητήματα αφού δεν μποείς να κάνεις ΓΣ κάθε τρεις και λίγο. Το ΔΣ ανά πάσα στιγμή ανακαλείται από τη ΓΣ, ελέγχεται και λογοδοτεί για τα πεπραγμένα του σε αυτή. Νομίζω ότι αυτά ποτέ δεν τα έχουμε καταπατήσει. …

  8. Αν αντιλαμβάνομαι σωστά “Σίγουρα αυτά τα τρία επίπεδα είναι αυτόνομα τμήματα μιας ανοικτής επαναστατικής διαλεκτικής σπείρας, τμήματα ενός συγχρόνου επαναστατικού υποκειμένου.” καταλαβαίνεις κι εσύ ότι τα τρία αυτά τμήματα είναι διαλεκτικά δεμένα μεταξύ τους ακριβώς επειδή το πρωτοπόρο κομμάτι της εργατικής τάξης, που οργανώνεται σε κόμμα, δρα και συμμετέχει μέσα και στην μετωπική συσπείρωση αλλά και μέσα στα σωματεία. Διατηρούν την αυτοτέλειά τους (είναι πιο ακριβές από την αυτονομία) και βεβαίως κάθε παράβαση αυτής της αρχής οδηγεί σε αυτό που αναφέρεις: “Το αντίθετο μηδενίζει την αυτονομία των κινημάτων και τα μετατρέπει σε πεδία μεταφοράς των κομματικών εντολών ή αντιθέτως μετατρέπει το κόμμα σε κοινωνικό-πολιτική συμμαχία και σύλλογο, καταργώντας την καθολική επαναστατική οπτική ενός επαναστατικού κόμματος.”
    Επίσης “Μόνο που αυτή η συνειδητή επαναστατική αρνητικότητα δεν μπορεί παρα να αναπνέει, μέσα στο μαζικό κίνημα, να αναπνέει μέσα στις κοινωνικές πολιτικό-κοινωνικές συσπειρώσεις και μέτωπα.” με βρίσκει σύμφωνο.
    Ως εδώ καλά.

  9. Φίλε και συναγωνιστή Δημήτρη,
    αρχικά να σου πω ότι έστειλα ένα κείμενο ως απάντηση στο δικό σου αλλά για κάποιο ανεξήγητο λόγο χάθηκε, δεν σου ήρθε απ’ ότι βλέπω, οπότε το ξαναγράφω.
    Όσον αφορά στο κείμενό σου. Δεν διαφωνώ καθόλου με την άποψή σου ότι είναι διαφορετικά πράγματα το σωματείο, το μέτωπο, το κόμμα (επέτρεψέ μου να αναφέρομαι σ’ αυτά κάπως απλοϊκά-σχηματικά). Και προφανώς άλλο ρόλο επιτελεί το καθένα, όπως σωστά επισημαίνεις. Συνεπώς οι στόχοι που τίθενται για κάθε ένα από αυτά είναι διαφορετικοί και άρα δεν λέμε τα ίδια πράγματα παντού. Πχ, ενώ πιστεύω στην επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας σε σοσιαλιστική κατεύθυνση δεν βάζω αυτό ως στόχο πάλης για το σωματείο ή για το μέτωπο. Στο σωματείο παλεύω για στόχους που αφορούν κατακτήσεις μέσα στον καπιταλισμό και σε ζητήματα οργάνωσης της εργατικής τάξης ενώ ταυτόχρονα μέσα από την ταξική πάλη επιδιώκω να γίνει συνείδηση η ανάγκη για βαθύτερες αλλαγές αφού γίνει κατανοητό ότι οι κατακτήσεις στον καπιταλισμό είναι προσωρινές. Στην κοινωνικοπολιτική συσπείρωση θέτω στόχους αλλαγής της εξουσίας στη λογική της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης όπως αναφέρεις. Ενιαία είναι η αντίληψή μου και επιδιώκω να γίνει συνείδηση όλων. Αυτό συνεπώς προϋποθέτει προσαρμογή στους χώρους που παρεμβαίνω ώστε να γίνεται κατανοητή αυτή μου η ενιαία αντίληψη.

  10. και για να συμπληρώσω στο κείμενο , αυτό με την αλλαγή των συσχετισμών έχει ξανασυμβεί στο παρελθόν, δεν είναι ένα πράγμα που θα συμβεί για πρώτη φόρα..
    Έξαλλου αυτή η ανοικτή διαλεκτική σπείρα , αυτό το σύγχρονο επαναστατικό υποκείμενο είναι δυνατόν να εκβιάσει το σύστημα επιβάλλοντας υλικές νίκες…
    Αντίθετα μια στείρα εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ, που δεν αναπνέει επαναστατικά, από τα σύγχρονα ρεύματα της καθολικής άρνησης- αντίθετα να απονομιμοποιεί- στην εξέγερση δεν θα σπάσει ούτε τζάμι- είναι ένα κόμμα που χρειάζεται η κοινωνική τάξη του καπιταλισμού…

  11. τα ξέρω τα δημοσιεύματα, εγώ, aλλά και το σύνολο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μένει -ουν στο κείμενο στο μπλοκ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Και δεν το κάνω από πολιτικό fer play… Αυτό εξάλλου μοιράστηκε στο κόσμο.
    Πάψτε να βλέπεται εχθρούς εκεί που δεν υπάρχουν..Περιμένω μια απάντηση επι της ουσίας στο κείμενο….

  12. Και επειδή στο χρωστάω μιας και δεσμεύτηκα:
    http://www.neoiagones.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=10415:—-lr&catid=14:2009-05-17-13-43-13&Itemid=41
    το δημοσίευμα στους Νέους Αγώνες (δες ημερομηνία) και
    http://antarsya-ioa.blogspot.com/2009/10/blog-post_03.html
    η ανακοίνωση όπως κυκλοφόρησε την επομένη σε αντίτυπα και δημοσιεύτηκε σε όλες τις εφημερίδες.
    Υπάρχει μια διαφορά. Τι λες;

Αφήστε μια απάντηση