Κυ. Ιαν 23rd, 2022

Δεν μας έφτανε το φαγοπότι του κεφαλαίου που μεταλλάχτηκε σε κρίση, ήρθαν και οι διεθνείς κερδοσκοπικοί οίκοι για να μας «βάλουν τα ποδάρια σε ένα παπούτσι». Για να μας τρομοκρατήσουν, για να μας πειθαρχήσουν στα κελεύσματα για αυτοσυγκράτηση, στα κελεύσματα για λιτότητα. Και όμως η αγορά- χρονιάρες μέρες- στενάζει, 25% κάτω ο τζίρος της Γιαννιώτικης αγοράς. Φούσκα η ενίσχυση των εισοδημάτων για να πάρει προς η αγορά. Κατά τα αλλά, για κάποιους φταίει που το ωράριο της αγοράς δεν είναι απελευθερωμένο. Λες και μας λείπει ο χρόνος και όχι το χρήμα για να αγοράσουμε τα δώρα των γιορτών.

Παγκόσμια οικονομική «μαφία»
Μα τι είναι αυτοί οι επενδυτικοί οίκοι που καθορίζουν το πόσο ακριβά η χώρα θα δανεισθεί; Τίποτε άλλο παρά τζογαδόροι και κερδοσκόποι-υποπροϊόντα του παγκόσμιου νεοφιλελεύθερου συστήματος- που έφεραν στα όρια του, ακόμη και το σύστημα τους. Μια παγκόσμια οικονομική «μαφία» που έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην απάτη των «τοξικών» ομόλογων, όπως και στο «καθάρισμα» τους.
Που σύμφωνα με τις κυριακάτικες εφημερίδες και σοβαρούς οικονομολόγους τιμωρούν την χώρα μας για την άρνηση της να παίξει το παιχνίδι της αγοράς «χρέους», της αγοράς «τοξικών» ομολόγων. Εκβιάζοντας την έτσι για να πειθαρχεί ακόμη πιο πολύ στις επιθυμίες των κερδοσκόπων.
«Αρπακτικά» που με την μείωση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας στοχεύουν να βγάλουν εκατομμύρια από τις τσέπες των φορολογούμενων.
Παγκόσμιοι «κλέφτες» που θα έπρεπε να είχαν κλειστεί στις φυλακές, «εγκληματίες» που μετατρέπουν τις ληστείες των τραπεζών σε πταίσματα και τους ληστές σε αθώες περιστέρες. Κι όμως αυτοί οι «κύριοι» καθορίζουν τους όρους για το πόσο θα δανεισθούν οι χώρες και κατά συνέπεια και οι πολίτες. Εκεί έχουμε φτάσει με το σύστημα της αγοράς.
Ακόμη και η Μέρκελ και ο Σαρκοζί τους είχαν καταγγείλει πως ευθύνονται για την οικονομική κρίση. Κάτι που φυσικά δεν ευσταθεί απόλυτα, καθώς είναι και αυτοί «τέρατα» που γεννά ο κόσμος της παγκόσμιας καπιταλιστικής παρακμής. «Τέρατα» που θα εξαφανιστούν με την αποδόμηση και την ανατροπή του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος.
Κι όμως η νέα «σοσιαλιστική» κυβέρνηση πέρα από τις κραυγές στο εσωτερικό για τα μάτια του κόσμου, στους διαδρόμους που συναλλάσσονται οι παγκόσμιοι «απατεώνες» της οικονομίας υπόσχεται υποταγή. Υπόσχεται να πάρει ακόμη πιο σκληρά μέτρα για τον λαό και τους εργαζόμενους, βελτιώνοντας το οικονομικό κλίμα. Που στην γλώσσα των αγορών σημαίνει να κάνει τους πλούσιους, πλουσιότερους και τους φτωχούς, φτωχότερους.

Νόμος το δίκαιο των αγορών

Ποιος όμως χάλασε το οικονομικό κλίμα; Ποιος ευθύνεται για την κρίση; Που πήγαν τα εκατομμύρια ευρώ που εισέρευσαν στην χώρα μας από την ΕΕ; Και τι αποτελέσματα είχαν τα διαρκή μέτρα λιτότητας; Ο πλούτος που παράγεται, όσο παράγεται που πήγε, τι έγινε;
Οι απαντήσεις απλές: Ο πλούτος, ο πραγματικός πλούτος και όχι αυτός των χρηματιστηρίων που συχνά είναι «αέρας κοπανιστός» και εύκολα αυξάνεται όπως και μειώνεται, βρίσκεται στα θησαυροφυλάκια των οικονομικών ελίτ.
Οικονομικές ελίτ- που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- ελέγχουν τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις. Πολιτικές δυνάμεις που στο όνομα της ενίσχυσης της παραγωγικής βάσης και των θέσεων εργασίας, εφαρμόζουν πολιτικές δυνάμωσης των οικονομικών ελίτ.
Έτσι αντί να ενισχύουν τα εργατικά και λαϊκά εισοδήματα, αντί να ρίχνουν χρήματα στην αγορά για να επιβιώσουν τα μικρομεσαία στρώματα, τα δίνουν- με τον εάν ή τον άλλο τρόπο- στο κεφάλαιο και τις ελίτ.
Οι κυβερνήσεις που πέρασαν και δυστυχώς φαίνεται πως θα τις ακολουθήσει και η νυν κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, εφάρμοζαν το πιο προχωρημένο κευνσιανισμό και προστατευτισμό για το κεφάλαιο και το νεοφιλελευθερισμό για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα. Αυτή είναι και η πολιτική που εκτόξευσε στα ύψη το δημόσιο χρέος, προκαλώντας την ασφυξία στα δημόσια οικονομικά.
Κατά συνέπεια σε ένα σύστημα που το μαχαίρι και το πεπόνι το έχουν αυτοί που κυβερνάνε τα περιθώρια να αλλάξουν τα πράγματα προς όφελος των «κάτω» είναι δύσκολα. Πόσο μάλλον που οι λαϊκές και εργατικές δυνάμεις νιώθουν και είναι ακόμη πολιτικά αδύνατες.
Δίνεται έτσι μια ευκαιρία στην νυν κυβέρνηση να διαμορφώσει ένα πολιτικό κλίμα που θα εκτοξεύσει την κερδοφορία του ελληνικού και όχι μόνο κεφαλαίου στα ύψη. Το κλίμα το έχουν διαμορφώσει: Πάγωμα προσλήψεων, διεύρυνση της φορολογικής βάσης, κατάργηση των φοροαπαλλαγών, ιδιωτικοποιήσεις, αλλαγές στο ασφαλιστικό. Άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Καταστολή και τρομοκρατία σε όσους διαμαρτύρονται. Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής θα την γευτούμε στη τσέπη και στην ζωή μας. Αύξηση της φτώχειας και της ανεργίας, φοροεπιδρομή κυρίως των έμμεσων αλλά και των άμεσων φόρων,
υποβάθμιση των υπηρεσιών που δίνονται στο πολίτη, καταστροφή των μικρομεσαίων στρωμάτων, συγκεντροποίηση του κεφαλαίου, αλλά και ταυτόχρονη μείωση της παραγωγικής βάσης. Αντιδραστικοποίηση της αστικής δημοκρατίας, οικοδόμηση ενός πανευρωπαϊκού ολοκληρωτικού φασιστικού πλαισίου στήριξης των καπιταλιστικών συμφερόντων και των κυβερνήσεων του.
Η οικονομική κρίση πάντα εμφανίζεται ως ένας κόσμος ευκαιριών για το κεφάλαιο. Αδύνατα κεφάλαια καταστρέφονται και τα πιο δυνατά κεφάλαια δυναμώνουν και κυριαρχούν. Μέσα από την κρίση, δημιουργείται ένας νέος κόσμος κεφαλαιακής επέκτασης. Ολότελα χαμένοι βγαίνουν μόνο οι εργαζόμενοι και οι λαϊκές τάξεις που πληρώνουν και πληρώνουν και πληρώνουν…..

..ή το δίκαιο των εργατών;

Όπως είπαμε και λίγο πιο πάνω οι λαϊκές και εργατικές δυνάμεις νιώθουν και είναι πολιτικά αδύναμες. Σε καμιά άλλη εποχή δεν υπήρξαν τόσο αδύνατες και αποπροσανατολισμένες οι λαϊκές και εργατικές δυνάμεις.
Το εργατικό κίνημα έχει σχεδόν διαλυθεί. Η εργατική τάξη έχει κατακερματιστεί σε ένα πλήθος εργασιακών σχέσεων ανταγωνιστικών μεταξύ τους. Η ΓΣΕΕ και λιγότερο η ΑΔΕΔΥ γίνεται φερέφωνο της εκάστοτε κυβέρνησης και ιδιαίτερα της τωρινής κυβέρνησης.
Το ΠΑΜΕ σηκώνει μεν το μεγαλύτερο βάρος των όποιων εργατικών αγώνων- όπως ήταν η απεργία της 17 Δεκέμβρη- αλλά απαιτεί την πλήρη ένταξη όλων των δυνάμεων που αγωνίζονται στο δικό του πλαίσιο. Απουσιάζει δηλαδή μια αίσθηση και διάθεση κοινής δράσης και συντονισμού με αγωνιστικές δυνάμεις συνδικαλιστικές και πολιτικές. Δυνάμεις που κατά βάση προσέρχονται από τον χώρο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς.
Αντικαπιταλιστικές, μαχητικές, ταξικές και αγωνιστικές δυνάμεις που στην απεργία της 17 Δεκέμβρη μπήκαν δυναμικά στην μάχη με σωματεία, επιτροπές αγώνα, συντονιστικά, συσπειρώσεις και υπογραφές από συνδικαλιστές. Ένα αγωνιστικό δυναμικό που κάτω από προϋποθέσεις μπορεί να παίξει ένα αποφασιστικό ρόλο στην δημιουργία ενός νέου ταξικά προσανατολισμένου εργατικού κινήματος. Ένα δυναμικό που πρέπει να πρωτοστατήσει για μια ταξική ενότητα όλων των αγωνιστικών ταξικών δυνάμεων.

Κενό…
Η κρίση δημιουργεί το πολιτικό κενό, τις ευκαιρίες για κάτι ριζικά νέο, όπως μας δείχνει και η ιστορική εμπειρία. Πως όμως θα γεννηθεί αυτό το ριζικά νέο, από παρθενογέννηση; Ή από απλή σύνθεση, από ανασύνθεση των υπαρχόντων δυνάμεων; Ή από επαναθεμελίωση με βάση τις δυνατότητες και τα συμβάντα της εποχής;
Αυτό το ερώτημα καλούνται να απαντήσουν όσες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις δεν συμβιβάζονται με τον κόσμο της φτώχειας, της ανεργίας, των πολέμων, της δυστυχίας, της αλλοτρίωσης και της πολιτισμικής παρακμής. Δυνάμεις που ξεκινάνε από το χώρο της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας και καταλήγουν στο χώρο της αναρχίας και της αυτονομίας.
Τα προβλήματα μπροστά μας˙ ας οργανώσουμε την αντίσταση των «κάτω» και ας ανοίξουμε ένα πλατύ και ανοικτό πολιτικό, ιδεολογικό και φιλοσοφικό διάλογο για το πώς μπορούμε να πάμε αλλιώς. Ο εχθρός δεν βρίσκεται μέσα στις τάξεις όσων αντιστέκονται και βρίσκονται στο δρόμο. Ο εχθρός βρίσκεται στις τάξεις αυτών που πάση θυσία δεν θέλουν να χάσουν τα προνόμια τους. Και σε αυτούς που με κάθε μέσο υπερασπίζονται τα συμφέροντα των ελίτ. Καλές γιορτές και καλή προετοιμασία για το δύσκολο και αγωνιστικό- ελπίζω- 2010.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση