Τρ. Ιαν 25th, 2022

Η πρώτη δόση των αντεργατικών μέτρων φαίνεται να πέρασε, με σχετικές μόνο απώλειες για την κυβέρνηση, παρά τις μαζικές κινητοποιήσεις των εργαζόμενων. Το «μάρμαρο» οι δημόσιοι υπάλληλοι θα το πληρώσουν κατά τον Μάη, αναδρομικά από 1/1/2010, με τα πορτοφόλια να αδειάζουν από δάνεια, κάρτες, χρέη, φροντιστήρια παιδιών και τις «λυπητερές» της κυβέρνησης. Το ερώτημα που αναδεικνύεται είναι ξεκάθαρο: Τα μέτρα θα περάσουν με σχετική ή όχι ευκολία ή αντίθετα θα υπάρξει μια αποτελεσματική αντίσταση από τον κόσμο της εργασίας; Σε αυτό το ερώτημα θα επιχειρήσουμε να δώσουμε μιας απάντηση, αφού πρώτα δούμε λίγο το νέο φορολογικό νομοσχέδιο.
Μέτρα, μέτρα, μέτρα….
Τώρα έχει σειρά το φορολογικό που και πάλι το βάρος θα πέσει στους έμμεσους φόρους, ένα καταφανώς άδικο, αντιλαϊκό και εν τέλει αντιαναπτυξιακό μέτρο. Που δίνει την χαριστική βολή σε μια αγορά που ήδη περνάει τις χειρότερες μέρες των τελευταίων δεκαετιών.
Ένα φορολογικό που πλήττει άμεσα και τα μικρομεσαία στρώματα, βγάζοντας και πάλι λάδι τις οικονομικές ελίτ.
Μια άλλη πολιτική αντίθετα αντί να αυξάνει τους έμμεσους φόρους θα τους μείωνε. Όπως αντί να αυξήσει το ΦΠΑ θα το μείωνε για να τονώσει την ενεργή ζήτηση. Για αντιστάθμισμα θα αύξαινε την άμεση φορολογία σε επιχειρηματικούς κλάδους, στο κεφάλαιο και τις τράπεζες, που έχουν αυξήσει κατακόρυφα την κερδοφορία τους τα τελευταία χρόνια.
Ο πατριωτισμός δεν φαίνεται από το τι θα πληρώσει ο Ελληνικός λαός, αυτός μια ζωή πληρώνει- αλλά από το εάν η αστική τάξη, οι τράπεζες και η Εκκλησία βάλουν χοντρά το χέρι στην τσέπη τους.
Ο πατριωτισμός φαίνεται από την μείωση και όχι από την αύξηση των εξοπλιστικών δαπανών που δεν εξυπηρετούν τίποτε άλλο εκτός από τις ανάγκες του ΝΑΤΟ. Πόσο αλήθεια στοιχίζουν στον Ελληνικό λαό η συμμετοχή μας στις επεμβάσεις του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν, Βαλκάνια, Σομαλία; Μήπως άμεσα πρέπει να επιστρέψουν πίσω;
Η κρίση και τα μέτρα φέρνουν ύφεση, το ΑΕΠ αναμένεται να μειωθεί κατά 4% και ο πληθωρισμός θα φτάσει στο 3%, με τάσεις να ανέβει κι άλλο. Ένα φαινόμενο στασιμοπληθωρισμού που θα πλήξει καθοριστικά τα λαϊκά εισοδήματα, με την ανεργία και την ακρίβεια να καλπάζουν. Η ανεργία ξεπέρασε το 10% με δυσοίωνη προοπτική να φτάσει στο 20% στο τέλος του 2010. Το ποσοστό των φτωχών ξεπερνά το 20% με το όριο όμως της φτώχειας να βρίσκεται στα 6000 το χρόνο, δηλαδή στα 500 € το μήνα. Ένα απαράδεκτο στατιστικό δεδομένο πολύ μακριά από την πραγματικότητα. Άλλες βέβαια πιο αξιόπιστες μελέτες εδώ και 2 χρόνια έφταναν το όριο της φτώχιας στο 2500 € το μήνα σε μια 4μελή οικογένεια. Δηλαδή στους δυο γονείς να αναλογεί ένα ατομικό εισόδημα περίπου τα 1250€ και αυτά πριν από 2 χρόνια, πόσο άραγε είναι σήμερα;; με βάση αυτή την στατιστική προσέγγιση το ποσοστό των φτωχών είναι διπλάσιο.
Η εν λόγω βαθιά ταξική πολιτική έχει ως αποτέλεσμα την μεταφορά πλούτο και υπεραξία σε ακόμη λιγότερο χέρια, ντόπια και ξένα. Και αυτό ακριβώς δυστυχώς και ας μην έχουμε καμιά αυταπάτη εξυπηρετεί η πολιτική της κυβέρνησης με την στήριξη της ΕΕ
Αντίσταση;;;
Παρόλο που εκατοντάδες χιλιάδων διαδηλωτών κατέβηκαν στο δρόμο και οι εφημερίδες μιλάνε για κοινωνικό κραχ, οξύνοντας το ταξικό χάσμα και την κρίση της αντιπροσώπευσης, η αντίδραση των εργαζόμενων δεν ήταν αντίστοιχη της σφοδρότητας των μέτρων.
Μπορεί το κλίμα να μυρίζει μπαρούτι και το «Αργεντινάζο» ή ένας εργατικός «Δεκέμβρης» να είναι προ των πυλών, στην παρούσα όμως συγκυρία ο Ελληνικός λαός στην πλειοψηφία του μουδιασμένος και νωχελικά υποδέχτηκε τα μέτρα. Ακόμη και στα βλέμματα των διαδηλωτών συναντούσες μια διάθεση μοιρολατρικής απόγνώσης. Σπάνια στην παρούσα συγκυρία η υπόκουφη οργή συναντήθηκε με την μαχητική διάθεση κάποιων «πρωτοποριών». Π.χ οι καταλήψεις των εργαζόμενων στο εθνικό τυπογραφείο, στο Γενικό Λογιστήριο του κράτους και των απεργών της ΔΕΗ στην Κοζάνη.
Αυτό βέβαια μπορεί να αλλάξει όταν το πορτοφόλι αδειάσει, μόνο που είναι άξιο σχολιασμού η στωικότητα στις αντιδράσεις. Λες και η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού συμφωνεί με τα μέτρα και ως ένα σημείο μπορεί και να ισχύει, στο βαθμό που δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις και έχουμε μια κυβέρνηση ολίγων μηνών.
Άλλες εποχές αυτά τα μέτρα είναι βέβαιο πως θα ξεσήκωναν το σύνολο του Ελληνικού Λαού, που με άγριες διαθέσεις θα έδειχνε τα δόντια του. Για αυτό το λόγο άλλωστε όταν χρειάστηκε να περάσουν ανάλογης σφοδρότητας μέτρα δεν χρησιμοποιήθηκε μόνο η αστυνομία, τα ματ και ο κυβερνητικός συνδικαλισμός αλλά και ο ίδιος ο στρατός και επιβλήθηκε χούντα. Σήμερα ως ένα σημείο την ίδια δουλειά την κάνουν τα ΜΜΕ.
Τι φταίει;;
Είναι ένα ανοικτό ερώτημα το τι έγινε η αντιστασιακή προδιάθεση του Ελληνικού λαού. Αυτή που ανέγνωσε από τις απαρχές της εθνικής αναγέννησης του ο ιστορικός Ν. ΣΒΟΡΩΝΟΣ. Αυτή που πήγαζε από τους αγώνες του λαού που με το όπλο στο χέρι κατάκτησε την λευτεριά του.
Μια απάντηση ίσως να βρίσκεται στην πλήρη κυριαρχία της αντεπαναστατικής τάσης μέσα στην κοινωνία, όπως αναλύεται στο έργο του ιστορικού και στοχαστή Ν. ΨΥΡΟΥΚΗ. Στην κυριαρχία αυτής της κοινωνικής τάσης που μπλοκάρει κάθε επαναστατικό αναστοχασμό που θα «έβλεπε» πέρα από το υπάρχον καπιταλιστικό σύστημα.
Έκφραση και αποτέλεσμα μιας κοινωνίας, ενός συστήματος σε βαθιά σήψη που έχει «μολύνει» κάθε υγιές κύτταρο του κοινωνικού οργανισμού, πνίγοντας κάθε ζωτική ενέργεια του κοινωνικού σώματος, όπως π.χ είναι το αίσθημα της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας και της αντίστασης.
Ιδιαίτερα στα πλαίσια του καπιταλισμού των αναπτυγμένων μητροπόλεων που «κόβουν» ότι δεν χωράει στα πεδία των ολοκληρωτικών καπιταλιστικών συμφύσεων. Με αποτέλεσμα την δημιουργία ενός προλεταριακού στρώματος που «ξερνιέται» στο περιθώριο της παραγωγής. Είναι τα κοινωνικά στρώματα που πρωταγωνιστούν σε εξεγέρσεις τύπου «Γαλλικά προάστια» και «Δεκέμβρης». Στρώματα που μέσα στην κρίση θα αυξάνονται, πολλαπλασιάζοντας και τις ρωγμές που είτε θα γεννήσουν ένα νέο «Δεκέμβρη», είτε θα προστρέχουν στις αγκαλιές και την ασφάλεια κάποιου σωτήρα.
Κατά συνέπεια μέσα σε αυτές τις συνθήκες είναι ολότελα αναγκαία η συνειδητή ενωτική πρωτοπόρα δράση των πολιτικοσυνδικαλιστικών εργατικών δυνάμεων. Όπως είναι ο συντονισμός των πρωτοβάθμιων σωματίων στην Αθήνα ή σε ένα άλλο επίπεδο η δράση της «επιτροπής αντίστασης και αγώνα στα Γιάννενα».
Με στόχο το συντονισμό του νικηφόρου αγώνα των εργαζόμενων τάξεων. Αγώνας που δεν προβλέπεται να τελειώσει σύντομα, απεναντίας έχουμε δει ελάχιστα από αυτά που δούμε στο αβέβαιο μέλλον που μας ετοιμάζουν οι κυρίαρχες τάξεις.
Ας ετοιμαστούμε με αγωνιστική προδιάθεση και αισιοδοξία για το μέλλον που έρχεται, μόνο που παραφράζοντας τον ποιητή θα πούμε: Ας πάρουμε και λίγο νερό μαζί μας, μπορεί να έχει και ξηρασία…

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση