Τε. Ιαν 19th, 2022

Στον Λάμπρο που δεν πρόλαβα να γνωρίσω…..

Γιάννενα 4 Μάρτη πορεία της «επιτροπής αντίστασης και αγώνα» ενάντιαστα αγρία αντεργατικά μέτρα της κυβέρνησης της πασοκοδεξιάς. Μέσα απότο διαμαρτυρόμενο πλήθος ξεμυτίζει ένας μαυροντυμένος νεαρός- απόαυτούς που τους λένε αλήτες, όπως λέει και ένα παλαιό αγαπημένοτραγουδάκι- και γράφει εξω από μια τράπεζα- αυτό το νόμιμο τοκογλύφο- η«Βάρκιζα τελείωσε».


Το πνεύμα της αντίστασης
Το σύνθημα γίνεται αμέσως κατανοητό από αυτούς τους διαδηλωτές πουπροέρχονται από την αριστερά και δη της παραδοσιακής κομμουνιστικήςαριστεράς, ξεσπάνε κάποια χειροκροτήματα, το νόημα απλό καισυγκεκριμένο: Να σπάσουμε την προδοτική υπογραφή της ηγεσίας του ΕΑΜ,ύστερα από τα «Δεκεμβριανά», που οδήγησε σε σφαγή το λαϊκό κίνημα καιστον απεγνωσμένο εμφύλιο πόλεμο. Που οδήγησε στην παράδοση τουαριστερού κινήματος, μετατρέποντας το σε μια αριστερή και αριστερίστικηεκδοχή του καπιταλιστικού κοινωνικού σχηματισμού. Μια παράταξη πουεξόρισε στο μακρινό μέλλον την επανάσταση και τον κομμουνισμό,αγωνιζόμενη για την καλυτέρευση των όρων ζωής της εργαζόμενηςπλειοψηφίας. Υποβοηθούμενη και από μια περίοδο αλματώδους οικονομικήςανάπτυξης και επέκτασης Ελληνικού κεφαλαίου που επέτρεψε την ενσωμάτωσητων λαϊκών και εργατικών μαζών.
Σήμερα- εν μέσω κρίσης- το κλίμα έχει αλλάξει και η κυβέρνηση, τοκεφαλαίο παρέα με τους πάτρωνες της στην ΕΕ και το ΔΝΤ έχουν εξαπολύσειολομέτωπη επίθεση στα εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα
Για το λαό, τους εργαζόμενους και την αριστερά μπαίνουν νέα καθήκοντα.Ο λαός πρέπει να σπάσει τα δεσμά της υποταγής, να «οπλιστεί», ναξαναγίνει αντάρτης στα «βουνά». Να ξαναμάθει να τραγουδάει και ναπολεμάει, όπως λένε και οι γυναίκες της Αντίστασης, οι γυναίκες τουΕΑΜ, οι γυναίκες του Δημοκρατικού στρατού. Οι γυναίκες που αρνήθηκαντον παραδοσιακό τους ρόλο, που πήραν τα όπλα, βγήκαν στα βουνά για τηνλευτεριά, για την αξιοπρέπεια, που αρνήθηκαν να υποκύψουν, ναυπογράψουν δήλωση ή που υπόγραψαν δήλωση μόνο όταν τους απείλησαν πωςθα τους πάρουν τα παιδιά τους. Οι πρωταγωνίστριες της ταινίας «Η ζωήστους βράχους» της Αλίντα Δημητρίου που την απολαύσαμε στην όμορφηεκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ Ιωαννίνων για την μέρα της γυναίκας.
Η καπνισμένη ταράτσα της αποξένωσης
Η «Βάρκιζα τελείωσε», ένα σύνθημα που δυναμώνει τις ψυχές όσων έχουνκάνει τρόπο ζωής την αντίσταση. Από την άλλη πρόκειται για μια γλώσσα,ένα κώδικα που έχει χαθεί κάπου στην σκουριά της ήττας και φαίνεταιπαράκαιρο στην εποχή της λησμονιάς. Στην εποχή της καθολικήςπραγμοποίησης, του εμπορευματικού ολοκληρωτισμού και του οικονομικούμηδενισμού. Αυτόν τον κόσμο που μας τον περιγράφει πολύ όμορφα ο Ρ.Βάνεγκεμ στο βιβλίο του: «Για την κατάργηση της εμπορευματικήςκοινωνίας. Για μια κοινωνία του Ζώντος».
Ένα σύνθημα που σίγουρα δεν θα ακουμπήσει εύκολα όσους εργαζόμενουςέχουν μάθει να περπατάνε σκυφτά ή να καπνίζουν στα κρυφά στην δουλε(ί)ατους, περιμένοντας ένα σεισμό να τους σώσει ή μια βροχή να τους«ξεπλύνει». Όπως λόγου χάρη οι «καρτουνίστικοι» ήρωες του θεατρικούέργου «τσιγάρο στην ταράτσα» του Σ. Μπέλμπελ που παίζεται στην πόλημας, στο πάντα φιλόξενο “Πολυθέαμα”.
Αλήθεια όμως τι θα έχουν να αντιμετωπίσουν, όσοι με το νόημα του συνθήματος εμπνευστούν;
Σίγουρα μια αριστερά βαθιά διχασμένη και κατακερματισμένη. Με ένα τμήματης να πιστεύει πως κατέχει την επαναστατική αλήθεια και κάνει πάρτιμόνο με τον εαυτό του. Με ένα άλλο τμήμα της να περιμένει σχεδόννωχελικά την μεγάλη νύκτα των οδοφραγμάτων. Και με ένα τρίτο τμήμα τηςνα πιστεύει πως μπορεί να σώσει ότι σώζεται, συμμετέχοντας- με τον έναή τον άλλο τρόπο- στο παιχνίδι της διαχείρισης του συστήματος;
Θα έχουν να αντιμετωπίσουν κάποιους από τους διανοούμενους τηςαριστεράς-της λεγόμενης επαναστατικής μάλιστα- που στηρίζουν το έργοενός εκδότη που επέλυσε ένα συνδικαλιστή εργαζόμενο; Όπως και συνέβη μεμια πλειάδα σημαντικών διανοούμενων με τις εκδόσεις «Άγρα»- σοκάρονταςτην αριστερή κοινή γνώμη- ανοίγοντας μια ολόκληρη συζήτηση που δεν έχεικλείσει ακόμη. Ή κάποιον άλλο αριστερό-της επαναστατικής και πάλι-διανοούμενο-όπως ο αγαπημένος κατά τα άλλα Λιοδάκης-που κάνει «χωριό»με ένα αντιδραστικό πρύτανη για να μπλοκάρει την εξέλιξη ενός άλλουαριστερού διανοούμενου, όπως συμβαίνει στο Πανεπιστήμιο Κρήτης με τηνεξέλιξη του Δ. Πατέλη, που το έργο του θεωρήθηκε στρατευμένο, όποτεαντιεπιστημονικό(;;)!!!!
Δυο μόνο εκφράσεις απ΄ τις πολλές για το πώς η διανοητική εργασία- σταπλαίσια της ολοκληρωτικής υπαγωγής στο καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής-είναι δύσκολο έως και αδύνατο να αυτονομηθεί από το κεφάλαιο. Ιδιαίτερασε περίοδο κρίσης που το κεφάλαιο απαιτεί πλήρη υποταγή στα κελεύσματατου.
Εκ νέου νοηματοδότηση
Ταυτόχρονα όμως όσοι θα επιχειρήσουν να επαναμετουσιώσουν το σύνθημα «ηΒάρκιζα τελείωσε» θα συναντήσουν την ένταση των γεγονότων, τηνανεπάρκεια των συστημικών επιλογών, την ιστορικότητα της εποχής.Στοιχεία ικανά νομίζω να τους οδηγήσουν στην υπέρβαση αντιλήψεων,πολιτικών και διανοητικών ρευμάτων, «οπλίζοντας» εκ νέου τις επιθυμίεςκαι τις ανάγκες όσων επιλέξουν να τραβήξουν το δρόμο του αγώνα, τηςρήξης και της ανατροπής. Με ανοικτό και αβέβαιο το στοίχημα για του καιπως θα εξελιχτούν τα γεγονότα.
Δυο μόνο επισημάνσεις που θα βοηθήσουν στην εμβάθυνση του παραπάνωστοχασμού: Α) Πρέπει να υπερβούμε το σκόπελο της εκ του μηδενόςδημιουργίας αλλά και τον ύφαλο της γραμμικής συνέχειας των πραγμάτων.Όπως μας λέει και ο Ντελέζ και το αναφέρει και στο κλείσιμο του νέουβιβλίου ο Π. Παπακωνσταντίνου; «Επιστροφή στο Μέλλον- Η κρίση τουυπαρκτού καπιταλισμού και η Αριστερά»: «Ξαναρχίζουμε πάντα από τηνμέση», δηλαδή δεν μηδενίζουμε ό,τι έχει κερδηθεί, ούτε όμωςξαναρχίζουμε από κει που σταμάτησαν οι προηγούμενοι, γιατί έτσι θαανακυκλώνονταν και οι αποτυχίες τους. Ο ίδιος ο . Παπακωνσταντίνουθεωρεί πως εμείς είμαστε η μέση και όσο μακρύτερα πάμε, τόσο καλύτεραγια αυτούς που θα συνεχίσουν μετά από εμάς.
Β) Όπως εξηγεί ο Ρ. Βάνεγκεμ, στην συνέχεια της παράδοσης του ρεύματοςτων καταστασιακών η επανανοηματοδότηση ενός χειραφετικού προτάγματοςδεν μπορεί να γίνει στο έδαφος και με τα εργαλεία του αντιπάλου.Πηγαίνοντας πέρα από την κυριαρχία του πνεύματος πάνω στο σώμα στοόνομα του προλεταριάτου. «Το παιχνίδια παίζεται αλλού. Σπάζοντας κανείςμε πλάκες πεζοδρομίου τα τζάμια μιας τράπεζας…. εξιλεώνει φτηνά τηναπουσία μιας δημιουργικότητας, η οποία, επί παραδείγματι, θα μπορούσενα επινοήσει μια δραστηριότητα πιο συναρπαστική από την κατανάλωση, πουθα επέμενε να ανακαλύψει νέες πηγές δωρεάν ενέργειας, που θα μπορούσενα υφαρπάξει τον πακτωλό των υπερκερδών προς όφελος μιας συλλογικήςδιαχείρισης των δημοσίων υπηρεσιών…»(και κλείνοντας ο Βάνεγκεμ λέει):«Όσο κι αν με ενθουσίαζε η κατεδάφιση της στήλης Βαντόμ[από τηνΠαρισινή Κομμούνα]…εξακολουθώ να πιστεύω ότι οι ομόσπονδοι θα μπορούσαννα προσφέρουν χρησιμότερο έργο αρπάζοντας, πρώτα από όλα, τα αποθέματατης Τράπεζας της Γαλλίας.».
Ιωάννινα 12/3/10
Δημήτρης Αργυρός

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

One thought on “Η «ΒΑΡΚΙΖΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕ»;;;”
  1. δυο παρατηρησεις:
    α) το περιστατικο με τον δημητρη πατελη, συνεβη στο πολυτεχνειο και οχι στο πανεπιστημιο κρητης.

    β) η βαρκιζα εχει τελειωσει εδω και πολυ καιρο!

    χαιρετω σας.

Αφήστε μια απάντηση