Τρ. Ιαν 25th, 2022


Αν δεν το καταλάβατε έχουμε πόλεμο….

Η νέα «ιερή συμμαχία» του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου-ΔΝΤ με εκτελεστικό όργανο την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εφορμά με βία και κυνισμό ενάντια στα συμφέροντα της θιγόμενης πλειοψηφίας. Πρόκειται για μέτρα πρωτοφανέρωτης αγριότητας και κανιβαλισμού που θα πλήξουν βάναυσα τα δικαιώματα του 95% του Ελληνικού λαού. Αντίθετα γλέντι κάνουν και θα συνεχίσουν να κάνουν οι μεγάλοι επιχειρηματικοί οίκοι, οι ραντιέρηδες και οι τράπεζες που θα πληρωθούν τα τοκοχρεολύσια των ομολόγων με τοκογλυφικά επιτόκια. Για αυτούς θα δουλέψει ο μηχανισμός στήρίξης της χούντας ΔΝΤ-ΕΕ.

Τα αποτελέσματα θα είναι τραγικά για την λαϊκή και εργατική οικογένεια που ήδη στενάζει από το βραχνά των δανείων˙ ο στόχος τους δε σατανικός: Η χρεοκοπία, η φτώχια, η αδυναμία του λαϊκού-εργατικού παράγοντα να απαντήσει στην ολομέτωπη επίθεση να οδηγήσει στην οικοδόμηση μιας καταθλιπτικής, κατατονικής κοινωνίας των θλιβερών και υποταγμένων μονάδων που θα σύρονται και θα φέρονται από τις εξουσίες των ελίτ.
Το χρέος κλεμμένη υπεραξία….

Τα μέτρα κινούνται σε δυο επίπεδα: Το πρώτο φορομπηκτικό και εισπρακτικό με στόχο να πληρώσουμε εμείς το δημόσιο χρέος. Δημόσιο χρέος που δεν είναι τίποτε άλλο από μια δραστική μορφή πρωταρχικής συσσώρευσης˙ που δημόσιος πλούτος συσσωρεύεται για να γίνουν κάποιοι πλούσιοι. Όπως έγραφε και ο Κ. Μαρξ: Προικίζοντας «το μη παραγωγικό χρήμα με παραγωγική δύναμη και το μετατρέπει έτσι σε κεφάλαιο, χωρίς νάναι υποχρεωμένο να εκτεθεί στους κόπους και στους κινδύνους που είναι αχώριστοι από τη βιομηχανική μα ακόμα κι από την τοκογλυφική τοποθέτηση».

Μεγάλο χρέος δηλαδή σημαίνει μεγάλα κέρδη για την ολιγαρχία, τους κερδοσκόπους, και το κεφάλαιο. Στην πραγματικότητα τα 110 δις ευρώ του προγράμματος στήριξης και τα 41 δις της κλοπής του προγράμματος του ΔΝΤ-ΕΕ θα καταλήξουν ξανα στην τσέπη τους με την χώρα να παραμένει χρεωμένη, πληρώνοντας μια και δυο και τρεις φορές την κερδοσκοπία τους.

Αν δούμε λίγο την κατανομή του χρέους θα κατανοήσουμε πως αυτοί που θα μας αναλάβουν- με την βοήθεια και δάνεια- να μας σώσουν, μας έχουν ήδη καταστρέψει, είτε αυτοί είναι ξένοι, είτε Έλληνες. Όπως δείχνουν και κάποια στοιχεία που σαφώς δεν είναι ολοκληρωμένα: Στις αρχές αυτού του χρόνου οι τράπεζες της Γερμανίας είχαν στα χρηματοκιβώτιά τους ελληνικά ομόλογα συνολικής αξίας 17,9 δις ευρώ. Αντίστοιχα οι Ελληνικές τράπεζες είχαν ομόλογα αξίας 46,9 δις Ευρώ.

Στόχος η ζωή και τα δικαιώματα μας

Συνάμα σε ένα δεύτερο επίπεδο τα μέτρα στοχεύουν στην αποδόμηση του σχετικά «άκαμπτου»(;;) εργατικού δίκαιο και στην υποβάθμιση της ζωντανής εργασίας. Με στόχο να ξαναμπεί μπροστά και με αντιδραστικότερους όρους ο μηχανισμός της παραγωγής κερδών μέσω της εκμετάλλευσης της ίδιας της ζωντανής εργασίας.

Ολοκληρώνοντας κατά αυτόν τον τρόπο μια ατζέντα αντίστοιχων διαδικασιών που έμειναν ημιτελείς από την δεκαετία του 90, εξαιτίας των αντιστάσεων που πρόβαλε το εργατικό κίνημα. Τα μέτρα της αλλαγής- κατάρρευσης καλύτερα- των εργασιακών σχέσεων μαζί με τις ριζικές αλλαγές στο ασφαλιστικό σύστημα σε συνάρτηση με την απόλυση από το δημόσιο τομέα εκατοντάδων χιλιάδων συμβασιούχων ή και την επικείμενη(;)άρση της μονιμότητας στο Δημόσιο-απόρροιας και του Καλλικράτη-δυσχεραίνουν την διαπραγματευτική θέση των εργαζόμενων και του εργατικού κινήματος.

Μετατρέποντας εν τέλει την πλειοψηφία των εργαζόμενων σε ελαστικοασφάλιστους ή ευέλικτους επιδιώκουν να αποδομήσουν την έννοια του προλεταριάτου ως ενεργής ολότητας μεταλλάσσοντας την σε πρεκαταριάτο, δηλαδή σε εργασιακές νομαδικές συμπεριφορές που μες στην νομαδικοτητά τους «παζαρεύουν» την τιμή της εργατικής δύναμης. Κατά αυτήν την έννοια το ΔΝΤ και τα μέτρα του ήρθαν για να μείνουν καταστρέφοντας ο,τι τους στέκονταν εμπόδιο στα ιταμά σχέδια τους.

Κατά συνέπεια η ουσία του καπιταλιστικού δεσποτικού μονόδρόμου δεν συνίσταται μόνο σε μια άγρια και γενικευμένη αναδιανομή του πλούτου προς τα πάνω και προς τους λίγους αλλά σε κάτι πολύ ριζικό: Στη πολύμορφη και πολυεπίπεδη παράλυση κάθε συλλογικού πράτειν με στόχο την πολυδιάστατη εξατομίκευση των κοινωνικών εργαζόμενων υποκειμένων. Μια κοινωνία «δούλων» και όχλου του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου που ελπίζει πως με αυτόν τον τρόπο θα επιβιώσει της ιστορικής του κρίσης.

Αντίσταση και ανατροπή ή εξαθλίωση και υποταγή;;

Πρόκειται άραγε για ένα πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο πείραμα ολοκληρωτικής υποταγής της προλεταριακής πληθυντικότητας ή πρόκειται για την αρχή ενός πανευρωπαϊκού και παγκόσμιου κοινωνικού πολέμου Εκκινώντας από τον αδύνατο κρίκο της ΕΕ, την Ελλάδα και θα αγκαλιάσει το σύνολο της ανθρωπότητας, διχοτομώντας δίχως επιστροφή το κοινωνικό σώμα;

Και αν ναι τι θα μπορούσε να σταματήσει αυτή την «νέα ιερή συμμαχία» των ιμπεριαλιστών, των καπιταλίστων και του κυρίαρχου μπλοκ εξουσίας; Δυστυχώς δεν υπάρχουν πολλές απαντήσεις: Ή θα δεχτούμε την ιστορικά πρωτοφανέρωτη παρακμιακή κατάσταση που μας πάει στο 19ό αιώνα ή θα την ανατρέψουμε και θα πάρουμε- εμείς που παράγουμε την εξουσία και το πλούτο- την κατάσταση στα χέρια μας.

Επανάσταση;;; Μην μας φοβίζουν οι λέξεις. Το να πάρει η θιγόμενη πλειοψηφία την υπόθεση στα χέρια της είναι και δίκαιο και επαναστατικό και δημοκρατικό, δίχως απαραίτητα και αναγκαία να είναι μια βίαιη διαδικασία. Το να διεκδικήσουμε να σβηστεί το χρέος, το να δανεισθούμε με μειωμένα επιτόκια, το να πάρουμε τις πλουτοπαραγωγικές πηγές στα χέρια μας είναι και δίκαιο, επαναστατικό και βαθιά δημοκρατικό, δίχως να συνεπάγεται πως πρέπει να πάρουμε τα όπλα.

Από ποιους θα γίνει;;; Μα από ένα πλειοψηφικό μπλοκ κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που θα μιλάνε στο όνομα μιας διαφορετικού τύπου οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, θα μιλάνε στο όνομα των συμφερόντων του ίδιου του τόπου και της πατρίδας που οι ελίτ, το κεφάλαιο, η ολιγαρχία , το πολιτικό καταστημένο ξεπουλάνε.

Το παραπάνω προϋποθέτουν μια βαθιά συνειδητοποίηση πως εμείς είμαστε η δύναμη και η πραγματική εξουσία ενώ το κράτος , τα κόμματα του κεφαλαίου, το ίδιο το κεφάλαιο υπάρχουν, εξουσιάζουν, κυβερνάνε, κερδίζουν γιατί εμείς παραμένουμε σκυφτοί.

Είναι ρεαλιστικό αυτό και πόσο; Ίσως να φαντάζει υπερφλύαρο και υπερεπαναστατικό αλλά δυστυχώς νομίζω πως είναι η μοναδική ρεαλιστική πολιτική που δίνει προοπτική στο κόσμο της ζωντανής εργασίας, στην νεολαία, στην αγροτιά, στην μισθωτή διανόηση.

Ας σημειωθεί πως μόνο ύστερα από την εξέγερση του Αργεντινάζο το κράτος της Αργεντινής κατάφερε όχι μόνο να διώξει το ΔΝΤ και να σβήσει τμήμα του χρέους του αλλά και έχει αυξημένους ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης ακόμη και στην φάση της κρίσης, όπως άλλωστε και η Βενεζουέλα και η Βολιβία. Χώρες δηλαδή που ακολουθούν μια εναλλακτική δομή οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής ανάπτυξης, τοποθετώντας στο κέντρο των διαδικασιών τους τον λαϊκό παράγοντα και τις ανάγκες του.

Είναι ιστορικά πλέον αναγκαίο οι «κάτω» και η αριστερά να δώσουν μια συνολική απάντηση. Έχοντας στο τιμόνι την στρατηγική της καθολικής επανάστάσης και την συνολική απελευθέρωση, με τακτική την οικοδόμηση ενός πανκοινωνικού εργατικού- λαϊκού κινήματος με βάση τις γενικές συνελεύσεις.

Ένα κίνημα- μέτωπο που θα διεκδικεί 1) Την ανατροπή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και κάθε κυβέρνησης του κεφαλαίου. 2) Την ανατροπή της χούντας ΔΝΤ-ΕΕ και της πολιτικής του κεφαλαίου. Την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από την ΕΕ, ΟΝΕ και άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. 3) να περάσουν τα μέσα παραγωγής στα χέρια των ίδιων των παραγωγών του κοινωνικού πλούτου. 4) να οικοδομηθούν δομές εργατικής αντιεξουσίας που θα βάλουν το ζήτημα της εξουσίας. Στην προοπτική της εργατικής δημοκρατίας-εξουσίας, της κατάργησης της μισθωτής σκλαβιάς, της εγκαθίδρυσης της αταξικής ακρατικής κοινωνίας. Στην προοπτική της κοινότητας των ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών.

Δ. ΑΡΓΥΡΟΣ

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση