Πε. Ιαν 27th, 2022

Μια αρμάδα από αποφασισμένους ακτιβιστές που διεκδικούν και με κίνδυνο της ζωής τους το δίκαιο μπορούν να κάνουν την διαφορά, μπορούν να αλλάξουν την ροή των πραγμάτων. Το απέδειξε η διεθνής αποστολή που είχε ως στόχο να σπάσει τον αποκλεισμό της Γάζας μεταφέροντας τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας στους αποκλεισμένους κατοίκους της. Που το μόνο έγκλημα τους ήταν να εκλέξουν δημοκρατικότατα ένα κόμμα, μια παράταξη, την ΧΑΜΑΣ που δεν άρεσε στο Ισραήλ και στους προστάτες του.

Το Ισραήλ, ένα κράτος που στο όνομα των εθνικών- κρατικών του συμφερόντων και του αντισημιτισμού καταπιέζει απάνθρωπα τα δικαιώματα εκατοντάδων χιλιάδων αράβων και Παλαιστινίων που για αιώνες κατοικούσαν στο χώρο της βιβλικής Σιών. Διώχνοντας τους από τις περιοχές που ζούσαν για αιώνες ειρηνικά σε ένα μεγάλο βαθμό με τους γηγενείς Εβραίους. Ο αντισημιτισμός είναι ένα φαινόμενο που είχε κατά βάση αναπτυχθεί στην Χριστιανική Δύση παρά στον μουσουλμανικό κόσμο.

Ένα κράτος που στήριξε εξ αρχής την ασφάλεια του στα όπλα και στην ενίσχυση που έπαιρνε και παίρνει από τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, παίζοντας τον ρόλο του χωροφύλακα αυτών των δυνάμεων στην περιοχή, απέναντι στα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα των Αράβων.

Αντί την αλληλεγγύη που εκφράστηκε στο πρόσωπο τους εξαιτίας του ολοκαυτώματος να την μετατρέψουν σε δύναμη ενότητας των λαών της περιοχής, σε ένα διαφορετικό σχέδιο που θα υπέρβαινε την οικοδόμηση ενός κλασικού έθνους- κράτους, την μετέτρεψαν σε εξουσία-ισχύ πάνω στα σώματα των κατοίκων της περιοχής. Μεταμορφώνοντας την πολιτιστική Εβραϊκότητα που τόσα πρόσφερε στον παγκόσμιο πνεύμα σε μια στενόμυαλη, στενόκαρδη Ισραηλικότητα. Ακόμη και οι «σοσιαλιστικές νησίδες» των κιμπούτς που υπήρξαν τα εργαλεία ενός σοσιαλιστικού-εργατικού σιωνισμού, στήριξαν την πολιτική του αποικισμού στις περιοχές των Αράβων-Παλαιστίνιων.

Τίποτε δεν είναι το ίδιο πλέον ύστερα όμως από την ηρωική, ειρηνική αποστολή των ακτιβιστών του «στόλου της Ελευθερίας». Το Ισραήλ ύστερα από την ήττα που δέχτηκε στο νότιο Λίβανο, την αποτυχία του απάνθρωπου πολέμου στην Γάζα, η αιματηρή πειρατεία που πραγματοποίησε στα διεθνή ύδατα ενάντια στο στόλο των ακτιβιστών, σήμανε την πλήρη(;;) απονομιμοποίηση του στα μάτια ακόμη και των διεθνών υποστηρικτών του.

Η απεδαφικοποιημένη δράση των ακτιβιστών υποσκάψε συνθέμελα την εξουσία των Ισραηλινών στην περιοχή αναδεικνύοντας το ζήτημα της Γάζα και των Παλαιστίνιων σε τόση μεγάλη ένταση, βάζοντας τους όλους επί των ευθυνών τους. Ανοίγοντας τον δρόμο(;;) για μια επίλυση του Παλαιστινιακού προβλήματος.

Ταυτόχρονα έβγαλε στην «σέντρα» την «ειρηνόφιλη» νεο-οθωμανική αυτοκρατορική πολιτική της Τουρκίας. Θα διαφωνήσουμε πως η Τουρκία βγαίνει κερδισμένη από την ιστορία. Η πολιτική που ήθελε να ακολουθήσει η Τουρκία είναι μιας περιφερειακής δύναμης, ενός ενισχυμένου τοπάρχη που με όπλα την πειθώ, την γεωπολιτική της δύναμη θα επέβαλε την αυτοκρατορική ειρήνη στην περιοχή.

Αντίθετα όπως εξελίχθηκαν τα γεγονότα την φέρνουν σε αντιπαράθεση με τον άλλο τοπάρχη στην περιοχή. Με κίνδυνο τα όποια γεωπολιτικά της πλεονεκτήματα- γέφυρα των συμφερόντων της δύσης στον ισλαμικό χώρο- να κινδυνεύουν να πάνε περίπατο. Αντίθετα με ότι λέγεται ο Ταγίπ Ερντογάν σε καμιά περίπτωση δεν επιθυμεί να μετατραπεί σε ένα νέο Νάσσερ, αυτή την φορά των μουσουλμάνων που θα συγκρουστεί με το Ισραήλ, παλαιό σύμμαχο της Κεμαλικής Τουρκίας. Απεναντίας αποπειράται να παίξει ένα αναβαθμισμένο ρόλο στα όρια της Δύσης και του Ισλάμ.

Κερδισμένη δεν βγήκε ούτε η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση της Ελλάδας, ούτε η αντίστοιχη «αριστερή» της Κύπρου που με ένα κοντόθωρο τρόπο στήριξαν το Ισραήλ στο όνομα των εθνικών προβλημάτων μας. Σε μια λογική ο εχθρός του εχθρού, φίλος μου, με τα μπούνια μέσα μαζί με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Ας μην ξεχνάμε τις κοινές ασκήσεις μεταξύ της Ελλάδας και του Ισραήλ εκείνες τις μέρες με «εικονικό» στόχο το Ιράν. Μόνο που έτσι βρέθηκαν από την πλευρά των χαμένων, ιδιαίτερα η Κύπρος που έχει κατοχή από ένα μουσουλμανικό κράτος και ήθελε την φιλία των μουσουλμάνων.

Σε ένα γενικότερο πλαίσιο καμία κρατική ή παρακρατική δύναμη δεν βγήκαν κερδισμένοι από τα γεγονότα ανοικτά της Γάζας. Με αποτέλεσμα να ενισχυθούν οι τάσεις της εθνικής περιχαράκωσης, τα ιμπεριαλιστικά χαρακτηριστικά απέναντι στα αυτοκρατορικά συμφέροντα στα πλαίσια μιας αυτοκρατορικής ειρήνης στην οποία οι δυνάμεις μετατρέπονται σε τοποτηρητές, ελεγκτές των προλεταριακών ροών. Έτσι όμως ξαναβάζει φωτιά στην περιοχή, μεγαλώνοντας τον κίνδυνο να υπάρξει ένας γενικευμένος πόλεμος.

Το στοίχημα για τους λαούς στην περιοχή είναι να ενισχυθούν, να δυναμώσουν οι αποστολές του τύπου: «σπάστε το αποκλεισμό της Γάζα». Διεθνιστικές και βαθύτατα πολιτικές αποστολές που ενοποιούν σε ανοικτά πεδία και δίκτυα διαφορετικές πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις με συγκεκριμένους στόχους και σκοπούς που κάθε άλλο πάρα εθνικά συμφέροντα εξυπηρετούν. Για να μιλήσουμε λίγο βιβλικά ο δρόμος της εξόδου, της απελευθέρωσης των νέων εβραίων- των παλαιστινίων αυτή την στιγμή- περνάει μέσα την συγκρότηση αυτών των διεθνικών δικτύων αντίστασης.

Με στόχο μια δίκαιη επίλυση του παλαιστινιακού ζητήματος που θα εγγυάται τόσο την εθνική αυτοδιάθεση και αυτοδιοίκηση όλων των εθνικών ομάδων αλλά και την δημοκρατική συνύπαρξη τους. Η ελεύθερη Παλαιστίνη δεν μπορεί πάρα να είναι ο τόπος που αρμονικά θα ζουν τόσο οι άραβες και οι παλαιστίνιοι όσο και οι Εβραίοι. Από τόπος εξορίας, ρατσισμού, βίας και μίσους, ας γίνει ο τόπος μιας πολύμορφης δημοκρατικής κοινότητας που θα ενοποιεί μέσα στην διαφορετικότητα τους τις εθνικές και θρησκευτικές ταυτότητες…

Δημήτρης Αργυρός

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση