Πε. Ιαν 27th, 2022

Σε νέο «γύψο»….

Τελευταία 24ωρα για το πρώτο γύρο των Δημοτικών και Περιφερειακών εκλογών των πλέον σημαντικές εκλογές των τελευταίων δεκαετιών. Σε μια περίοδο που η χώρα έχει μπει στο «γύψο» του Μνημονίου- Τρόικας- ΔΝΤ –ΕΕ.

Με μια κυβέρνηση που συνειδητά εκφράζει τα πιο επιθετικά τμήματα του Ελληνικού και ξένου κεφαλαίου εφαρμόζοντας στην εντέλεια την γραμμή της ταξικής και όχι εθνικής υποτέλειας. Βάζοντας στο στόχαστρο τους θεμελιώδη κατακτήσεις και δικαιώματα των εργαζόμενων. Έχοντας στο πλευρό της την αντιπολίτευση που είτε με τον ένα, είτε με τον άλλο τρόπο στηρίζει το μνημόνιο και υποτάσσεται στις βουλές της χούντας του ΔΝΤ -ΕΕ-ΕΚΤ.

Και με την Αριστερά που αδυνατεί να συγχρονίσει τα βήματα της και να κτυπήσει μαζί, ανεξάρτητα αν βαδίζει χώρια. Που όμως με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στο ένα ή τον άλλο βαθμό βρίσκεται στους αγώνες, προτείνοντας ένα άλλο δρόμο. Δρόμο αντίστασης και ανάπτυξης με γνώμονα τα λαϊκά συμφέροντα και τις κοινωνικές ανάγκες. Ένας λόγος που αναζητά ακόμη τα λαϊκά μαζικά ακροατήρια. Ίσως γιατί δεν προσφέρει έτοιμες απαντήσεις και απαιτεί το ι σιχτίρ να μην γίνει λευκό, άκυρο και αποχή αλλά κοινωνικός αγώνας.

Το εκβιαστικό δίλημμα, ο Καλλικράτης και η αποχή….

Ο Έλληνας πρωθυπουργός βλέποντας τις εξελίξεις στην οικονομία που το έλλειμμα αυξάνεται αντί να μειώνεται και τα γκάλοπ βάζει ένα τραγικά εκβιαστικό δίλημμα. Ή εμένα ή το χάος και η χρεοκοπία. Πολιτικοποιώντας από την δική του πλευρά την ψήφο, αδειάζοντας και τους δικού του υποψήφιους που πάλευαν να μας πείσουν για το στενό αυτοδιοίκητο των εκλογών.

Λες και ο Καλλικράτης δεν είναι η εξειδίκευση του μνημονίου στο επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Που συνεπάγεται την μετατροπή της τοπικής αυτοδιοίκησης σε μια αποκεντρωμένη οντότητα με μειωμένη δημόσια χρηματοδότηση και την λειτουργία της τελευταίας με όρους αγοράς. Την μετατροπή της σε μια ΑΕ και στην πλειοψηφία των οργανισμών σε προβληματικές ΔΕΚΟ

Ο λαός φαίνεται βαθιά απογοητευμένος. Για αυτό κυριαρχεί αλλά και καλλιεργείτε η λογική της αποχής, του λευκού και του άκυρου ως τιμωρία των πολιτικών και του συστήματος. Κυριαρχούμενη αυτή η αντίληψη από την αντιδραστική, συντηρητική και αντιδημοκρατική άποψη που λέει πως όλοι ίδιοι είναι, όλα τα γουρούνια έχουν την ίδια μύτη.

Θέλουν δεν θέλουν δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Δεν είναι ίδια η παράταξη του Γκόντα και του Φ Φίλιου που υπερασπίζονται την κρατούσα τάξη πραγμάτων- με σημαντικές πάλι διαφορές ανάμεσα τους- με τις παρατάξεις της Αριστεράς που αντιμάχονται αυτή την λογική.

Σίγουρα οι εκλογές αν άλλαζαν επαναστατικά τον κόσμο θα ήταν παράνομες, μόνο που ούτε η αποχή, το άκυρο και το λευκό τον αλλάζει. Οι εκλογές μπορεί να μην τον αλλάζουν αλλά εκφράζουν εκλογικά κοινωνικές διεργασίες, αποτυπώνουν πραγματικές κινήσεις στο πεδίο της ταξικής πάλης και ταυτόχρονα μετατρέπονται σε πυροκροτητές εξελίξεων.

Ας δούμε δυο σύγχρονα παραδείγματα: 1)Στις ΗΠΑ ψήφιζε το 20%, δίχως αυτό να διαμορφώνει κανενός είδους προοδευτική εξέλιξη των πραγμάτων, απεναντίας έβγαιναν πάντα οι εκλεκτοί των λόμπι και των ελίτ. Η υπερψήφιση ενός κεντροαριστερού μαύρου, του Ομπάμα συνέβη γιατί τα κατώτερα στρώματα, οι μαύροι και οι καταπιεσμένοι για πρώτη φόρα στην ζωή τους αναγνώρισαν έναν δικό τους και συμμετείχαν στις εκλογές. 2) Στην Βενεζουέλα ο Τσάβες και στην Βολιβία ο Μοράλες κυβερνάνε με εκλογές υποστηριζόμενοι από τις κατώτερες και υποτελείς τάξεις που είναι οργανωμένες σε μαζικά κινήματα.

Η εκλογική μάχη μπορεί να είναι και εκτόνωση, μπορεί και να ανάψει το φυτίλι ριζοσπαστικών αλλαγών και εξελίξεων. Ιδιαίτερα αν υπερψηφιστούν κινήσεις και παρατάξεις που δίχως να θεωρούν πως αντιπροσωπεύουν κινηματικές διαδικασίες αντανακλάνε συνολικότερες ανατρεπτικές και γιατί όχι επαναστατικές λογικές.

Σε τελική ανάλυση οι εκλογές είναι κατάκτηση του λαϊκού κινήματος και όχι παραχώρηση της εξουσίας και για αυτό το λόγο δεν μπορούμε έτσι εύκολα να την παραχωρούμε στην κυρίαρχη τάξη πραγμάτων.

Ένα μεγάλο ποσοστό αποχής στις αυριανές εκλογές τους όχι μόνο δεν θα συγκρούονταν με την κυρίαρχη πολιτική και οικονομική ελίτ αλλά θα την βόλευε αφάνταστα, εξασφαλίζοντας τα αναγκαία για αυτούς ποσοστά να κυβερνήσουν

Απεναντίας για κάποιον που θα ήθελε να τιμωρήσει πραγματικά τα κόμματα και τους διαχειριστές του μνημονίου και της πραγματικά θλιβερής πραγματικότητας υπάρχουν μια σειρά από αριστερά ψηφοδέλτια να το πράξει.

Μια ανατρεπτική αριστερή πρόταση….

Αλλά αυτό επίσης δεν φτάνει. Απέναντι στην συνολική επίθεση στα δικαιώματα και τις ανάγκες μας ως εργαζόμενοι, ως παραγωγοί του κοινωνικού πλούτου, είναι αναγκαίο και δυνατό να οικοδομήσουμε την δική μας αντιπρόταση. Μια πρόταση ρύθμισης των ζητημάτων με βάση τα δικά μας ταξικά συμφέροντα

Μια τέτοια συνολική ανατρεπτικά επαναστατική προοπτική φιλοδοξεί να εκφράσει τόσο η ΔΡΑΣΥ στα Γιάννενα και η ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στην Ζίτσα, όσο και η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στην Ήπειρο.

Που διεκδικεί αγωνιστικά και ενωτικά: Άρνηση και διαγραφή του δημόσιου χρέους. Αύξηση των μισθών – μείωση των ωρών εργασίας. Απαγόρευση των απολύσεων. Πέρασμα στο Δημόσιο των τραπεζών και όλων των ΔΕΚΟ, καθώς και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο.

Φυσικά αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές αυτό απαιτεί ρήξη και αποδέσμευση από το μνημόνιο, ΟΝΕ, ΔΝΤ, ΕΕ. Μόνο έτσι να δημιουργηθούν οι όροι για μια άλλου τύπου παραγωγική ανάπτυξη με γνώμονα τα εργατικά και κοινωνικά συμφέροντα και βάση την άμεση παραγωγική δύναμη της γνώσης- επιστήμης-πολιτισμού, σε μια δυναμική ισορροπία με την φύση.

Μια κοινωνία, μια πραγματική τοπική αυτοδιοίκηση, λίκνο λαϊκής συμμετοχής των ίδιων των συνεταιρισμένων παραγωγών. Που διαμέσου των συμβουλίων τους οι συνεταιρισμένοι παραγωγοί θα κατανέμουν το παραγόμενο κοινωνικό πλούτο. Κοινωνικός πλούτος που θα έχει ως βασικό του συστατικό τον πραγματικά ελεύθερο χρόνο, για να επιτευχθεί μια πολύπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας του ανθρώπου.

Ουτοπία, ίσως, μόνο που εξίσου ουτοπία είναι να παραμείνει η κατάσταση ως έχει. Την στιγμή που διαμορφώνονται οι παραγωγικές δυνάμεις για μια συνολική απελευθέρωση αλλά και για μια άνευ προηγουμένου βαρβαρότητα. Είναι στο χέρι μας να δώσουμε λύση, ας τολμήσουμε!!!

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ
Υποψήφιος Δημοτικός σύμβουλος με την ΔΡΑΣΥ

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση