Στο μέλλον ή Μπερλουσκόνι ή νεοκουμμουνισμός


tvxs.gr | Σλαβόι Ζίζεκ: “Ζώντας στις έσχατες μέρες”

κάποιες λίγες σκέψεις για την καταστροφή που μας απειλεί…

Ναι σίγουρα η κοινωνία βράζει, η Ευρώπη και αυτή βράζει..ναι κάτι κινείται, μόνο που το πρώτο λόγο, την πρωτοκαθεδρία των κινήσεων, τον έλεγχο αυτών που γίνονται συνεχίζουν να το έχουν αυτοί που την ζωή μας μαραζώνουν.
Αυτοί συνεχίζουν να βαράνε το ντέφι, και μείς να χορεύουμε δίνοντας μάχες χαρακωμάτων, για να περισώσουμε οτιδήποτε μπορεί να μας φανεί χρήσιμο στην βαρβαρότητα που είναι ήδη παρούσα.
Και αυτό το ονομάζουμε αντίσταση και λαϊκός αγώνας, τυχαίο, δεν νομίζω….Ξεχνώντας πως αντίσταση σημαίνει παραγωγή, διάσχιση, έξοδος. Σημαίνει συνάντηση, ενόραση, έρωτας. Όχι απλώς όλοι μαζί, άλλα όχι μαζί διαφορετικά, ανατρεπτικά..Συνεπάγεται να «κοινωνήσουμε» τα πρωτοπόρα ρεύματα της εποχής μας, τις τεράστιες  άλλα αντιφατικές δυνατότητες χειραφέτησης..σημαίνει οικοδόμηση μορφών ζωής που θα βλέπουν και αγαπάνε την τάση για την κοινωνία των χειραφετημένων συνεταιρισμένων παραγωγών… Δύσκολο, βουνό, …αδύνατο, ουτοπικό ή άτοπο…, ίσως άλλα γοητευτικά επικίνδυνο….
Για ηρεμήστε φωνάζει η φωνή της λογικής. Τι  μπορούσαμε να κάνουμε, έχουμε να τα βάλουμε  με ένα πανίσχυρο που τα θέλει όλα δικά του και τα θέλει τώρα. Με ένα παμφάγο τέρας που όπως πάει θα φάει και τα άντερα του για να θρέψει την πείνα του…
Ή μήπως δεν είναι έτσι..μήπως πίσω από τους σιδερόφραχτους πραιτοριανούς κρύβεται ένας πήλινος γίγαντας που χει πέσει θύμα κι ίδιος της τάσης να αναπτύσσεται, να τρώει, να καρπώνεται, να “περιφράζει”, να αποικίζει, να γίνεται από τυχοδιώκτης, τραπεζίτης και από πειρατής, μπάτσος….
Μιας τάσης που ολοκληρώνεται μην έχοντας άλλο παρθένο έδαφος να επεκταθεί….ή για να το πούμε λίγο διαφορετικά… Έχοντας εν τελεί  ως μοναδικό «παρθένο» έδαφος  τα βιοπολιτικά πεδία του , φτιαγμένα από σταθερό κεφάλαιο και υψηλή οργανική σύνθεση κεφαλαίου, μυρίζοντας καρκίνο και φορμόλη.
Και έτσι να ναι κίνδυνος θάνατος ..όπως τα πληγωμένα θηρία που θα πρέπει να τα εξοντώσεις για να ξεπεραστεί ο κίνδυνος…
Κάπως έτσι συμβαίνει και με το καπιταλιστικό τέρας, η μόνη λύση που φαντάζει ρεαλιστική είναι η ουτοπία….. αλλιώς ο καπιταλιστικός καρκίνος θα μας σκοτώσει…
Κατά μια έννοια οι Σενεγαλέζοι εργάτες της Νομαρχίας Ιωαννίνων έδειξαν το δρόμο που πρέπει να ακολουθηθεί από δω και εντεύθεν.. Αλληλεγγύη, αλληλοβοήθεια, οικοδόμηση μορφών δυαδικής εξουσίας, μορφές πάλης που συμπεριλαμβάνει τα βιοπολιτικά πεδία, μετατρέποντας το ίδιο σου το σώμα σε όπλο, εκβιάζοντας τους εκβιαστές,  τους τρομοκράτες των ζωών μας….