Πε. Ιαν 27th, 2022

Ο φίλος πρώην σύντροφος και τώρα συναγωνιστής στα πλαίσια του ΚΚΕ και ΠΑΜΕ Γιώργος Γιωργάρας μου στέλνει το παρακάτω κείμενο που και δίχως δεύτερη κουβέντα δημοσιεύω ζητώντας του συγνώμη που το άργησα λίγες μέρες γιατί είχα κάποιες άλλες δουλειές….

Οι παλιότεροι θα θυμούνται το σύνθημα ¨να γίνουμε η γενιά της νίκης, η γενιά της επανάστασης- να ζήσουμε το σοσιαλισμό¨, όπως και το ¨σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα¨ που χρησιμοποιούσαμε στην καθημερινή μας πολιτική αντιπαράθεση. Για τους περισσότερους θα φάνταζε πολύ μακριά ο σοσιαλισμός, και για την δράση τους θεώρησαν πως ήταν μια διεκδίκηση της ουτοπίας. Ιδιαίτερα μετά την ανατροπή στην αρχή της δεκαετίας πολλοί έτρεξαν να προλάβουν να κερδίσουν τον ¨χαμένο τους χρόνο¨ προσφέροντας τις υπηρεσίες τους στο αστικό πολιτικό σύστημα και άλλοι αξιοποιώντας το παρελθόν τους, για να ¨προκόψουν¨. Πολλές φορές γίνεται κουβέντα για το τι έκανε ο καθένας στο παρελθόν, για το ρόλο που διαδραμάτισε, μια συζήτηση αδιέξοδη που αφήνει στο περιθώριο το ιστορικό πλαίσιο της κάθε εποχής καθώς επίσης και το σήμερα. ¨Πάντως είναι ανόητο να αντικαθιστά κανείς το ζήτημα της πάλης των ρευμάτων και της εναλλαγής των εποχών του εργατικού κινήματος με το ζήτημα του ρόλου ορισμένων χωριστών ατόμων¨(Λένιν τ.26 σ.260)

Να όμως που στην εποχή μας που χαρακτηρίζεται από την βαθιά οικονομική καπιταλιστική κρίση , από τον καταιγισμό μέτρων ενάντια στις σύγχρονες ανάγκες και δικαιώματα των εργαζομένων, από την αύξηση της σχετικής και απόλυτης φτώχειας, το σύνθημα ¨σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα¨ σε τέτοιες συνθήκες, προβάλλει όχι ως ουτοπία, αλλά σαν αναγκαιότητα και μόνη διέξοδος από την κρίση. ¨Η επεξεργασία προγράμματος πάλης για την επαναστατική εργατική εξουσία και το οικονομικό – πολιτικό περιεχόμενό της και οι αγωνιστικοί δεσμοί με τις μάζες, δεσμοί ζύμωσης και δράσης σε προγραμματική κατεύθυνση.¨ (από άρθρο της Ε Μπέλλου στο Ριζοσπάστη στις 27/2/1967), είναι το βασικό καθήκον της πολιτικής πρωτοπορίας της εργατικής τάξης.

Υπάρχουν ορισμένες τέτοιες στιγμές στην ιστορία, σαν την σημερινή που βιώνουμε, που συμβαίνουν απότομες αλλαγές σε όλα τα επίπεδα της ζωής μας, όπου το παραπάνω καθήκον είναι στην ημερήσια διάταξη, για την αναγκαία προσαρμογή της δράσης μας στις νέες συνθήκες. Το ΚΚΕ έγκαιρα προέβλεψε την σημερινή κατάσταση, Με όπλο την επιστημονική θεωρία του Μαρξισμού Λενινισμού ανέλυσε την σημερινή κατάσταση, τις αιτίες τις κρίσης που πηγάζουν από την βασική αντίθεση κεφαλαίου, κόντρα στις θεωρίες περί κρίσης χρέους, καζινοκαπιταλισμού κ.τ.λ., και χάραξε το δρόμο της πάλης για την εργατική λαϊκή εξουσία.

Συχνά δεχόμαστε μια κριτική από δυνάμεις που απαρτίζουν τον συντονισμό των σωματείων ότι ¨το ΠΑΜΕ πρέπει να επιστρέψει στο σπίτι της εργατικής τάξης ¨ εννοώντας το Εργατικό Κέντρο. Μάλιστα ορισμένες φορές αναπτύσσουν και μια δραστηριότητα συμμετέχοντας σε ένα αντιφατικό αντί ΠΑΜΕ μέτωπο προβάλλοντας το επιχείρημα ότι δραστηριότητες που αναπτύσσει το ΠΑΜΕ πρέπει να μπουν κάτω από την σκέπη του Ε.Κ.Ι!!! (όπως αυτές για τον Καρυπίδη, για τους απολυμένους της ΑΔΕΙ τώρα). Λαμβάνοντας υπόψιν τον σημερινό συσχετισμό δυνάμεων και τον απεργοσπαστικό ρόλο που έπαιξε ως παράρτημα της ΓΣΕΕ, στους μεγαλειώδες απεργίες πέρσι και φέτος, ένα τέτοιο σύνθημα ισοδυναμεί με υποταγή στον κυβερνητικό συνδικαλισμό. Είναι άλλο ζήτημα η πάλη για αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων και άλλο το να ζητάς από τον εργοδοτικό συνδικαλισμό να παίξει ρόλο μπροστάρη στους αγώνες. Αλήθεια γιατί τέτοιες αυταπάτες; Εκτός κι αν συμμαχούμε και με το διάβολο ενάντια στο ΠΑΜΕ!!! , όταν οι προτάσεις για συνεργασία με ¨προγραμματικό¨ προεδρείο με το ΠΑΜΕ με ¨απαγκίστρωση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ από την ηγεσία του¨ πέφτουν στο κενό!!! Είμαστε μέσα σε όλα τα σωματεία, δίνουμε την μάχη για την αλλαγή των συσχετισμών υπέρ των ταξικών δυνάμεων, ακόμα και σε σωματεία με αντιδραστικούς συσχετισμούς όπως του επισιτισμού, της καθαριότητας. Αλήθεια οι αντικαπιταλιστές που είναι; Δίνουν την μάχη ν΄ αλλάξουν τους συσχετισμούς στο σωματείο ιδιωτικών υπαλλήλων;!!!!

Για το σύνθημα ¨κάτω η κυβέρνηση¨. Καταρχήν εμείς δεν έχουμε κανένα άγχος για την κυβέρνηση ούτε μας έχει πιάσει κάποιος πόνος γι΄ αυτή. Όμως την στιγμή που δίνουμε μια ιδεολογική μάχη για τις αιτίες της κρίσης και για την διέξοδο από αυτή δεν μπορεί να εγκλωβίζουμε το κίνημα σε κοινοβουλευτικές αυταπάτες, ιδιαίτερα σήμερα που προερχόμαστε μιας περιόδου μακράς κοινοβουλευτικής αστικής νομιμότητας, αυτό το σύνθημα οδηγεί στην εξαπάτηση του λαού και το κίνημα σε δρόμους ανώδυνους για την κυριαρχία του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.

Το παραπάνω σύνθημα είναι απόρροια της λογικής που εκφράζεται με τα συνθήματα περί διαγραφής του χρέους- παύσης πληρωμών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ όπου δεν αναδεικνύουν τις αιτίες της κρίσης αλλά τις συσκοτίζουν και βάζουν εμπόδια στο να προβάλλει η επαναστατική διέξοδο από την κρίση.

Οι αστοί ιδεολόγοι και οι μηχανισμοί προπαγάνδας του κεφαλαίου προσπαθούν να πείσουν για τα περί κρίσης χρέους και ελλειμμάτων η οποία οφείλεται στην κακοδιαχείριση. Τα συνθήματα λοιπόν για ¨παύση πληρωμών – διαγραφή του χρέους και επαναδιαπραγμάτευση¨έρχονται να απαντήσουν σ΄ αυτή τη λογική εγκλωβίζοντας στις αιτιάσεις των αστών.

Αναρωτιούνται βέβαια ορισμένοι αντικαπιταλιστές ¨τα ελλείμματα και τα χρέη δεν είναι υπαρκτά;¨ , γι αυτό άλλοι υπογράφουν έκκληση για λογιστικό έλεγχο, άλλοι προτείνουν δανεισμό από την Κίνα, άλλοι πάλι προτείνουν διαγραφή και παύση πληρωμών. Ο καπιταλισμός, η ατομική ιδιοκτησία δεν εμφανίζεται πουθενά. Αγανακτισμένοι επιζητούν λύση τώρα , δεν μπορούν να περιμένουν την επανάσταση για να βρεθεί λύση , όπως κάνει το ΚΚΕ κατά τα λεγόμενα τους, δηλαδή υπάρχει λύση , διέξοδο από την κρίση χωρίς επανάσταση, δηλαδή υπάρχει μια άλλη διαχείριση που η κακή κυβέρνηση δεν την θέλει και πρέπει να ανατραπεί!!!!

Η λογιστική έχει ταξικό χαρακτήρα, εξυπηρετεί τους όρους αναπαραγωγής της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, διεύρυνσης και αναπαραγωγής , που οδηγεί στη φτώχεια και την εκμετάλλευση το σύνολο των εργαζομένων. Γι αυτό λοιπόν το εργατικό λαϊκό κίνημα δεν πρέπει να μπει στην λογική των αποτελεσμάτων της καπιταλιστικής λογικής και στατιστικής. Δηλαδή κάτω από τη σημαία της αστικής διαχείρισης. Είναι σαν να αποδεχόμαστε την αστική ερμηνεία για την κρίση και για τις αιτίες αυτής και για την διέξοδο από αυτήν.

Μια τέτοια ταχτική βάζει εμπόδιο στον προσανατολισμό σε ταξική κατεύθυνση , στην κατεύθυνση της επαναστατικής ανατροπής της εξουσίας του κεφαλαίου. Μια τέτοια ταχτική βάζει εμπόδια στην διαμόρφωση της κοινωνικής και πολιτικής συμμαχίας της εργατικής τάξης με τους αυτοαπασχολούμενους και τους μικρούς αγρότες, γιατί συμβάλλει (αυτή η ταχτική )στην αναπαραγωγή αστικών ιδεολογημάτων για την κρίση, όπου σε κοινωνικό επίπεδο συμβάλλει στην αντιπαράθεση μεταξύ εργαζομένων, όπως ιδιωτικού και δημόσιου τομέα κ.τ.λ.π

Το ίδιο και για το σύνθημα για ανατροπή της κυβέρνησης εντάσσεται κάτω από τη σημαία της αστικής διαχείρισης .Δημιουργεί κυβερνητικές αυταπάτες , δημιουργεί φρούδες ελπίδες στους εργαζόμενους, στους άνεργους, πως με την αλλαγή μιας κυβέρνησης θα δοθεί μια διαφορετική δυνατότητα για βελτίωση της θέσης του λαού, από την εκλογή μιας νέας κυβέρνησης έστω κι αν αυτή θα είναι πάλι ΠΑΣΟΚ , γιατί θα είναι πιο αδύναμη και άρα πιο επιρρεπής στις διεκδικήσεις !!!!!!Θαυμάστε αντικαπιταλισμό!!!

Πολλοί καλοπροαίρετα θα αναρωτιούνται: μα καλά τι πρόβλημα έχετε εσείς; Δεν θέλετε να ανατραπεί η κυβέρνηση: είστε με την κυβέρνηση; Και πως και στο παρελθόν είχαν μπει τέτοια συνθήματα, όπως κάτω η χούντα , κάτω η ΝΔ. Τι έγινε όμως μετά τη χούντα και μετά την ΝΔ;

Τα συνθήματα που μπαίνουν για ζύμωση πρέπει να είναι ξεκάθαρα, να μην δημιουργούν αναχώματα και περιθώρια αντιδραστικής εξέλιξης του προσανατολισμού. Πρέπει ξεκάθαρα να προσανατολίζουν και να οδηγούν στην ολόπλευρη προετοιμασία για την ήττα της αστικής τάξης σε όλα τα επίπεδα . Και στο πολιτικό και στο οικονομικό και στο στρατιωτικό, ειδικά σε μια περίοδο που πρέπει να σπάσουμε τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες.

Η κατάσταση είναι συγκεκριμένη και η δράση μας στα συνδικάτα δεν πρέπει να αντικαθίσταται με γενικόλογες βερμπαλιστικές λογικές. Επαναστατική φρασεολογία από τη μια και υποταγή στον εργοδοτικό συνδικαλισμό από την άλλη. Επικαλούμενοι αφηρημένα μια γενική άποψη για τα σωματεία μην λαμβάνοντας υπόψιν την συγκεκριμένη κατάσταση με τους συγκεκριμένους συσχετισμούς. Δίνοντας έτσι σανίδα σωτηρίας στον κυβερνητικό συνδικαλισμό και σωσίβιο για να βγει στο προσκήνιο η σοσιαλδημοκρατία σαν δούρειος ίππος στο εργατικό κίνημα. Γι΄ αυτό η δράση όλων αυτών των δυνάμεων προωθεί την ενότητα με τον εργοδοτικό συνδικαλισμό, με μια πρωτότυπη κι επικίνδυνη θεσμολαγνική και θρησκευτική υποστήριξη της δοσμένης δομής του εργατικού κινήματος, στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, προβάλλοντας ως κύριο αντίπαλο το ΠΑΜΕ που όπως λένε ¨κάνει κακό , γιατί διασπά το κίνημα¨!!! Μα δεν μπορούν να καταλάβουν, πως όρος για τη νέα ταξική ενότητα, είναι η ¨διάσπαση¨ με τον κυβερνητικό συνδικαλισμό; Αυτή τη νέα ταξική ενότητα προωθεί το ΠΑΜΕ και απέναντι του συναντά κανείς αυτήν την περίεργη αντιφατική αντί ΠΑΜΕ συμμαχία, που δρα ως ανάχωμα στην ριζοσπαστικοποίηση και στον ταξικό προσανατολισμό αυτής. Είναι ίσως καιρός να καταλάβουν κάποιοι πως η δράση για την δράση, για την επιβίωση και επιβεβαίωση της στάσης στο παρελθόν είναι αδιέξοδη και δεν οδηγεί πουθενά και δεν έχει σήμερα τίποτα να προσφέρει. Καιρός λοιπόν να πουν το ¨περιδιαβαίνουμε ποιητή για να περάσεις¨(είναι τα λόγια του Παλαμά με τα οποία υποδέχτηκε το Ρίτσο στο ποιητικό στερέωμα)

Ο δρόμος που άνοιξε το ΠΑΜΕ είναι ελπιδοφόρος. Αυτό αποδεικνύεται και από την συγκλονιστική συμμετοχή στις απεργιακές φρουρές του ΠΑΜΕ, από τις μεγαλειώδες απεργιακές συγκεντρώσεις, όπου παίρνουν μέρος νέα τμήματα εργαζομένων, όπου έχουν κάνει ακόμα κι αυτούς που υποστήριζαν το γελοίο επιχείρημα περί ¨κομματικών συγκεντρώσεων ¨ να δείχνουν πως τα ΄χουν χαμένα και να είναι απελπισμένοι και αγχωμένοι…!!!!

Γι αυτό επιμένουμε πως η συμμετοχή στον αγώνα αυτόν είναι η μόνη θυσία που μπορεί να πιάσει τόπο και αξίζει να την κάνουμε!

Γιάννενα 5 Μαρτίου 2011 Γεωργάρας Γιώργος

Υ.Γ. Διάβασα αργότερα και μια ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ όπου όπως τιτλοφορείται απαντάει ¨στις συκοφαντίες του ΠΑΜΕ¨…και που αυτή καταλήγει ¨Χαιρετίζουμε σ’ όλη αυτή την κατάσταση, πρώτ’ απ’ όλα την ανακάλυψη από την ηγετική ομάδα του ΠΑΜΕ μετά από δύο μήνες κι αφού έφυγε ο Γκόντας κι ο Αυδής, της επίσχεσης εργασίας και του αγώνα των συμβασιούχων της ΑΔΕΙ για μόνιμη, σταθερή εργασία. Καταγγέλλουμε τη διαλυτική κι εκβιαστική στάση του απέναντι σε εργαζόμενους που κινδυνεύουν να χάσουν τις δουλειές τους, υπονομεύοντας τον αγώνα από τα μέσα, προσπαθώντας να οδηγήσει τους εργαζόμενους αργά ή γρήγορα στην διάσπαση, την απογοήτευση, το αδιέξοδο, την ήττα, προσδοκώντας με τον τρόπο αυτό πολιτικά οφέλη.Zητάμε οι εργαζόμενοι, οι αγωνιστές των ταξικών σωματείων, οι δυνάμεις της κομμουνιστικής απελευθέρωσης και οι ώριμες δυνάμεις του ΠΑΜΕ να βρουν κοινό δρόμο αγώνα και συντονισμού, πετώντας τους γραφειοκράτες, τον εργοδοτικό και κομματικό συνδικαλισμό στα αζήτητα, για να ανατραπεί το Μνημόνιο και να υπάρξει κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση κι εργατικά ατυχήματα.¨…

ΕΛΕΟΣ!!!! Σ΄ αυτόν τον ¨…κοινό δρόμο αγώνα και συντονισμού….¨ συμπαραστάτες θα βρείτε την… Ρέμπελου, τον Ηπειρωτικό Αγώνα, τους κατά καιρούς πρώην συνομιλητές σας- και νυν δημάρχους- για την ενότητα της Αριστεράς…. Και αν την κριτική του ΠΑΜΕ με θέσεις κι επιχειρήματα τη θεωρείτε συκοφαντία, αυτή η ανακοίνωση σας πως μπορεί να χαρακτηριστεί;

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

3 thoughts on “ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΑΜΕΣΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ”
  1. σημερα εμαθα για μια προστυχη ανακοινωση του κκε,που καταγγελουν τον νικο ηλια για προβοκατορα,και το μονο που θελω να πω στους νεοκοπους ταγματασφαλιτες του κκε,ειναι οταν ο νικος προσπαθουσε και αγωνιζονταν να δημιουργησει μαζι με την εργατικη ταξη σωματεια και εργατικο κεντρο σε δυσκολες εποχες,αυτοι μαζι με τους πατεραδες τους εξαργυροναν τα μαρκα ,και τα δολλαρια,το ιδιο κανουν και τωρα ,καταλαβαινουμε το μισος που εχουν για αυτους που αγωνιζονται χρονια ολοκληρα για τα συμφεροντα της εργατικης ταξης,και τοτε και τωρα ,το ερωτημα ειναι τωρα τι εξαργυρωνουν;

  2. παλι ο γιωργαρας χωρις να απαντα στα προηγουμενα,φαινεται οτι ο αυτισμος των κκεδων,τον κατελαβε για μια ακομη φορα ,αν και εχω επιφυλαξεις αν ξεφυγε καθολου απο τον αυτισμο,δεν πειραζει ομως ,εγω θα του απαντησω και οτι οτι καταλαβε καταλαβε,,και η αναγκη να του απαντησω δεν εκφορειται για τις παπαριες που γραφει,αυτα ειναι ανευ ουσιας,και κοινοτυπα ,η απαντηση μου ειναι για ζητηματα επι της ουσιας ,που η συνδιαλλαγη με τον ειρηνη αναπτηξη ζωη,και εκποσωπο των αντιπροσωπων αυτοκινητων στην γραμματεια του παμε του εχει αλλιωσει και την δυνατοτητα της σκεψης,εστω και προτολεια,που χαρακτηριζει τον χωρο του,καταρχην το να ζησουμε τον σοσιαλισμο ,να γινουμε η γενια της επαναστασης δεν το λεγαμε ολοι,οι τωρινοι συνδετημονες σου μας κυνηγουσαν καθε φορα που το λεγαμε,αυτοι ειχαν την πραγματικη αλλαγη, την αλλαγη με κατευθυνση τον σοσιαλισμο,την αναπτυξη και αλλα πολλα τετοια ,που μας μαλωναν στην καθημερινη πολιτικη αντιπαραθεση γιατι ειμασταν εκτος γραμμης,αλλα να παιρνεις ενα συνθημα που το φωναζαν αλλοι και να το βαζεις στο στομα των λυποδιτων που λιμαινονταν και λοιμενονται αυτον τον χωρο και τιμωρουμασταν απο τους λωποδυτες,ειναι πολιτικη αγυρτια,και φαρισαισμος,φαινεται πλεον ξεκαθαρα οτι,σε αυτον τον χωρο αναπτυσεις και αυτη την αρετη σου.και φυσικα οταν λεγαμε σοσιαλισμος η βαρβαροτητα ,δεν ηταν ουτοπικο ,και φυσικα δεν ειναι ουτοπια,γιαυτο και το λεγαμε και το λεμε,που και αυτο οταν το λεγαμε θα θυμασαι τι κριτικες δεχομασταν απο τους νυν μεγαλοεπαναστατες,αλλα απο οτι φαινεται ακομη και αυτο το συνθημα φροντισαν οι ΄΄σοσιαλιστικες χωρες ΄΄να φανταζει η βαρβαροτητα πιο ελκυστικη,απο τον παραδεισο των φασιστικων κρατων που δημιουργησαν οι φασιστες εκει νυν συνδετημονες σου,και οι εδω αντιπροσωποι,και το τι εκαναν οι συνδετημονες του τζανετακη ειναι γνωστο,οπως και τα ξεροτηγανα της μαρικας που λαχταρουσε ο ηγετης σας,γιαυτο βρισκονταν τακτικα ,για τα ξεροτηγανα ρε γαμωτο αυτα γιατι εσυ τα αναφερεις με απατεωνιστικο τροπο.διαστρεβλωνοντας την πραγματικοτητα,και δεν ηταν χωριστα ατομα αλλα ολη η ηγεσια των απατεωνων που τιτλοφορουνται κομμουνιστες,χαριλαοι,μαιληδες,αλεκες ,γοντικες,κουτσουμπηδες,χαλβατζηδες,και ολο το αλλο λομπυ των πολιτικα απατεωνων,που ειναι στην ηγεσια σας και σημερα και φορεσαν τον αλλο μανδυα,,και θα περιμενα απο εσενα τουλαχιστον να ξερεις να χρησιμοποιειις τα τσιτατα του λενιν,να πιανουν και τοπο,τα αλλα περι μπελλου και εργατικη εξουσια ,ανηκουν στην σφαιρα της γελοιοτηταςπου μετα την σοβιετικη ενωση ,απευθυνονται σε ανθρωπους με μειωμενη συνειδηση και επιρρεπης στην νομεκλατουρα ,οσο αφορα το παμε και το εργατικο κεντρο ,εχω απαντησει αλλα δεν πηρα υποψιν μου μια λεπτομερεια ζωτικης σημασιας,οτι η απαντηση μου απευθυνονταν σε ανθρωπους που εχουν και μια δυνατοτητα κρισης,συγχωρεσε μου αυτη την παραλειψη,και να μην μιλας για πρωην συνομιλητων και νυν δημαρχων ,γιατι θα αναγκασθω να θυμηθω πραγματα ,εχει και η συκοφαντια και η πολιτικη αγυρτια τα ορια της

  3. Δεν πρόκειται να μπω στην ουσία των ζητημάτων που αναδεικνύει ο Γιώργος. Έχω περάσει την φάση των ενδοαριστερών πολεμικών και δεν με αφορά να αντιδικήσω για το πως και για το γιατί…
    δυο μόνο σχόλια…
    1) ο δικός μου κομμουνισμός είναι εκτός των άλλων και οντολογική κατηγορία που απεχθάνεται να συνεχίζει να υπερασπίζεται καθεστώτα που το μόνο που έπραξαν ήταν να δημιουργήσουν όρους πρωταρχικής καπιταλιστικής συσσώρευσης στο όνομα του σοσιαλισμού-κομουνισμού.
    2) Δείχνω αλληλέγγυος στην κατάληψη των εργαζόμενων της ΑΔΕΙ που στηρίζει το ΠΑΜΕ. Που ήταν όμως τα προηγούμενα χρόνια το ΠΑΜΕ στο Δήμο, που ήταν στο Ξενιά…?

Αφήστε μια απάντηση