Πε. Ιαν 20th, 2022

το παρακάτω κείμενο η συμμετοχή μου στο διαλόγο εν όψει της 1ης συνδιάσκεψης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ 

Το παρακάτω κείμενο βρίσκεται στο http://antarsya-1syndiaskepsi.blogspot.com/p/blog-page.html μαζί με τα υπόλοιπα κείμενα διαλόγου 

Οι μεγαλειώδεις απεργίες στις 19-20 Οκτώβρη παρόλο  τους οπορτουνισμούς, τους σεχταρισμούς του ΠΑΜΕ και της αναρχίας και τις προβοκάτσιες του παρακράτους έχει μετατρέψει την κυβέρνηση του Γ.Α.Π  σε άταφο πτώμα.
Ο εργαζόμενος λαός μίλησε και τίποτε δεν είναι όπως πάλαια αν και όπως λέει και το τραγούδι τίποτε δεν έχει αλλάξει. Με το πείσμα όμως να έχει μετατραπεί σε αγώνα, αντίσταση και ανατρεπτική διάθεση. Τώρα αν η αριστερά δεν μπορεί να είναι σίγουρη πως κάποιος άλλος θα μπορέσει…
Οι νέες συνθήκες μεγιστοποιούν τις ευθύνες των δυνάμεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για να βγουν προς τα έξω με λόγο ενοποιημένο και αποφασιστικό, με οδηγό το πρόγραμμα που έχει διαμορφώσει η συλλογική συνείδηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Πρόγραμμα μεταβατικών αιτημάτων για την σωτηρία του εργαζόμενου λαού από την χρεοκρατία. Με στρατηγικό στόχο την κοινωνική απελευθέρωση και τον κομμουνισμό, όχι τον κομμουνισμό του «υπαρκτού σοσιαλισμού» αλλά τον κομμουνισμό της κοινωνίας των «ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών».
Προοπτική που θα πρέπει να αντανακλάτε με όλα τις δυσκολίες και τα ερωτήματα στο κίνημα που διαμορφώνεται στο σήμερα αλλά και στην οργανωμένη δημοκρατία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Είναι αυτός ο διαφορετικός πολιτισμός, ένας ανατρεπτικός κομμουνιστικός πολιτισμός που κάνει την διαφορά μετατρεπόμενος σε κόμβο που αλλάζει ή μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα. Και νομίζω πως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και μπορεί και θα τον εκφράσει διαποτίζοντας ολάκαιρο το κίνημα με δαύτον.

Στην κατεύθυνση ενός ανατρεπτικού αγωνιστικού πόλου της αριστεράς. Μιας ενότητας της αριστεράς από τα κάτω και μέσα στο κίνημα των εργαζόμενων, μέσα στις διαφορετικού τύπου μορφές λαϊκής αγωνιστικής αυτενεργείας, όπως αυτές αναδεικνύονται από το πολυμορφικό κίνημα του τελευταίου χρόνου. Ή όπως θα εκφραστούν το επόμενο διάστημα, κάνοντας τα γεγονότα να μην έχουν επιστροφή.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπορεί και πρέπει να παίξει ένα κομβικό καθοριστικό ρόλο στην κοινή δράση της αριστεράς από τα κάτω. Και μόνο μέσα από αυτή την κοινή δράση που θα βάζει μπροστά τους αγωνιστές και όχι τα επιτελεία και τους ινστρούχτορες δύναται να συγκροτηθεί ένα πλατύ αντικαπιταλιστικό εργατικό μέτωπο, ένα ταξικό ΕΑΜ  και όχι μια ΕΔΑ.

Μια ενότητα που μπορεί και πρέπει να συμπεριλάβει αγωνιστές και συλλογικότητες από τον σοσιαλδημοκρατικό χώρο, από τον πατριωτικό αριστερό χώρο ακόμη και από το σοβαρό και κινηματικό τμήμα των αντιεξουσιαστών. Όλοι χωράνε στο πανηγύρι των καταπιεσμένων και αλιμονο σε αυτούς που θα μείνουν παρατηρητές ή θα πάνε απέναντι.
Μακριά και πέρα από κοινοβουλευτικές λύσεις και αυταπάτες, δίχως όμως να αρνείται την δυνατότητα και την αναγκαιότητα να δίνει την εκλογική μάχη. Εμβαθύνοντας τις αντιφάσεις του συστήματος και τον ταξικό επαναστατικό λόγο ακόμη και μέσα από την εκλογική μάχη.

Οργανώνοντας μια πολύμορφη δυαδική εξουσία σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής και οικονομικής ζωής, οργανώνοντας την δημοκρατία του κινήματος, οργανώνοντας την  πάλη της εργατικής τάξης και των συμμάχων της με στόχο την ανατροπή του συστήματος και την συγκρότηση ενός εναλλακτικού σχεδίου διακυβέρνησης με βάση τις εργατικές λαϊκές επιτροπές, την οργανωμένη σχεδιοποιημένη οικονομική δημοκρατία. Έξω από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ  με βάση τον δημόσιο και συνεταιριστικό τομέα κάτω από πανκοινωνικό και όχι μόνο εργατικό έλεγχο.

Μόνο έτσι μπορεί να γίνει μια σοβαρή παραγωγική ανασυγκρότηση με γνώμονα τις κοινωνικές και λαϊκές ανάγκες. Καθώς και την οικονομική-πολιτική και κοινωνική δημοκρατία. Όχι δεν μιλάμε για σοσιαλισμό σε μόνο μια χώρα αλλά για μια μεταβατική κατάσταση δυαδικής εξουσίας που μπορεί να βρει στο τιμόνι της χώρας αντίστοιχα μορφώματα και που είτε θα ολοκληρωθεί σε διεθνική κλίμακα με την παγκοσμιοποίηση της επαναστατικής διαδικασίας, με τις ενωμένες κομμουνιστικές κοινότητες της Ευρώπης και του κόσμου, είτε ο καπιταλιστικός τρόπος θα ξαναεπιβάλει την αντεπαναστατική του κατάσταση.

Σίγουρα αυτή η επαναστατική εξέλιξη στο βαθμό που θα συμβεί και θα συμβεί μόνο με μια ενωμένη αριστερά σε ανατρεπτική κατεύθυνση συνιστά το λενινιστικό σπάσιμο της αλυσίδας στο πιο αδύνατο κρίκο του- για αυτό και το έξω από την  ΕΕ είναι αντικειμενικά επαναστατικό αντικαπιταλιστικό αίτημα¬- που δύναται να φτάσει τις παγκόσμιες αντιφάσεις στα όρια τους που θα οδηγήσουν στην έκρηξη κι άλλων επαναστατικών διαδικασιών.

Για αυτό το λόγο οργανωτικά, δημοκρατικά, πολιτικά και φιλοσοφικά ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να προετοιμαστούμε για αυτά που με γοργό ρυθμό έρχονται, μετατρεπόμενοι σε καταλύτες των εξελίξεων ενώνοντας την αριστερά και τον κόσμο του αγώνα.

Τώρα εάν και κατά πόσο τα καταφέρουμε θα το κρίνει το δικαστήριο της ιστορίας, αλίμονο αν όμως δεν δοκιμάσουμε και δεν πειραματιστούμε, εξάλλου ο μόνος αγώνας που πάει χαμένος είναι αυτός που δεν έχει γίνει…

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση