HUGO: ΈΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

 

 

 

 

Δεν μπορούμε παρά να ονειρευόμαστε διαρκώς και ανεπανάληπτα, παραμερίζοντας τα προσκόμματα που μας βάζει η πραγματικότητα. Πραγματικότητα που δεν είναι τίποτε άλλο από ένα ανοικτό σύστημα σημείων και δυνατοτήτων που καλείται που καλούμαστε δια την δημιουργίας να μεταπλάσουμε, να αναδημιουργήσουμε..Κόσμους μέσα στο κόσμο, εαυτούς μέσα στο εαυτό μας.

Όπως έκανε ο Hugo, ο  ήρωας της νέας ταινίας του Martin Scorsese, αυτός ο φτωχός νεαρός που ψάχνει κάτι από την οικογένεια του διαμέσου ενός χαλασμένου μηχανικού ρομπότ. Ή όπως αρνιόταν να κάνει ο Georges Melies ο πραγματικός πρωταγωνιστής της ταινίας του Martin Scorsese. Που στην ταινία αρνείται να συμβιβαστεί με την εξέλιξη, με την αποτυχία, επιχειρώντας να καταστρέψει τις δημιουργίες του.  Αρνούμενος να συμβιβαστεί με μια πραγματικότητα, μια καλλιτεχνική πραγματικότητα που τον είχε ξεράσει, για τον ένα ή τον άλλο λόγο. Στην ταινία με την βοήθεια του μικρού Hugo καταφέρνει να αντιμετωπίσει το παρελθόν του αναστοχαστικά και δημιουργικά.. 

Και όμως υπήρξε  ο πρωτοπόρος οραματιστής κινηματογραφιστής των αρχών του 20ού αιώνα που αγαπήθηκε τόσο από τους σουρεαλιστές γιατί μιλούσε με την γλώσσα του ονείρου, υπερβαίνοντας την πραγματικότητα. Ένας κινηματογραφιστής που έφερνε κοντά το μέσα με το έξω, το μέλλον, το παρόν, και το παρελθόν. Τη γη με την σελήνη, το ρεαλιστικό με το μυθικό. Με την βοήθεια βέβαια την τεχνικής και της τεχνολογίας που στην περίπτωση μας μόνο απελευθερώνει.


Ε αυτό το ταξίδι μέσα στην φαντασία, την ιστορία, πέρα από την πραγματικότητα, όπως κάνει πάντα το σινεμά μας αφηγείται η πολύ όμορφη ταινία  Hugo

ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΑΧΟΜΕΝΟ ΜΠΛΟΚ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Όλα συγκλίνουν πως έρχεται μεγάλη μπόρα. Πως έφτασε το σημείο να τιναχτεί το καπάκι. Πως βρισκόμαστε μπροστά σε μια τυφλή κοινωνική έκρηξη, όπως γράφει και το νέο τεύχος του περιοδικού  Unfollow.  Η πείνα η μιζέρια και κοινωνική κατάθλιψη μαζί με την γενικευμένη απονομιμοποίηση του πολιτικού προσωπικού έχει διαμορφώσει τους όρους για μια γενικευμένη εξέγερση, για μια τυφλή όμως εξέγερση. Για μια εξέγερση που θα είναι αδύνατον να την σταματάνε οι δυνάμεις των ΜΑΤ,  απεναντίας ίσως και να την προκαλούν. Όπως άλλωστε απέδειξε περίτρανα και η απίστευτη αστυνομοκρατία στην παρέλαση της 21 Φλεβάρη. Αυτό μάλλον όμως δεν μπορούν να το κατανοήσουν οι παρακμασμένοι εκφραστές της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων, στελέχη μιας γενιάς που ήταν η μεγάλη ελπίδα για το τόπο, της γενιάς του πολυτεχνείου, που σάπισε μες στην διαφθορά και στην γκλαμουριά.

Αλλά ας επιστρέψουμε στο κύριο θέμα μας: Το ότι έρχεται καταιγίδα και μάλιστα ανεξέλεγκτη δεν είναι κάτι που θα πρέπει να μας χαροποιεί απαραίτητα. Αν αυτή η έκρηξη είναι όντως τυφλή το πιο πιθανό είναι να αποτύχει να βρει τους στόχους της. Κτυπώντας στόχους που είτε είναι συμβολικοί, είτε ανούσιοι, είτε ακόμη χειρότερο  κτυπήσει αντίπαλους του ίδιου μπλοκ που θα έπρεπε να ήταν μαζί, από την ίδια πλευρά του οδοφράγματος. Διαβάστε περισσότερα “ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΑΧΟΜΕΝΟ ΜΠΛΟΚ ΔΥΝΑΜΕΩΝ”

ΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΠΛΗΘΟΥΣ


Ας παρακολουθήσουμε μέσα από μια σειρά βίντεο τα πραγματικά ελευθέρια της πόλης των Ιωαννίνων που δυστυχώς ένα αρκετά βαρυ κρύωμα  με κράτησε σπίτι μου και δεν τα απόλαυσα…ναι αν υπάρχουν ελευθέρια της πόλης είναι  όταν μιλάει το πλήθος που εξεγείρεται και αυτό ας το λάβουν υπόψιν τους οι προύχοντες των Ιωαννίνων…

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Παρατράγουδα στην παρέλαση Ιωαννίνων από babisflou