Τρ. Ιαν 18th, 2022

Εδώ και κάμποσο καιρό καθοριστική μάχη για την επιβίωσης της περιοχής δίνουν οι εργαζόμενοι της ΔΩΔΩΝΗΣ μαζί με τους κτηνοτρόφους της περιοχής.

Και αυτό είναι απόρροια του στρατηγικά παραγωγικού ρόλου που παίζει στην περιοχή η εταιρία, εξασφαλίζοντας αρκετά καλές τιμές στους παραγωγούς, που κάτω από άλλες προϋποθέσεις μπορούν να γίνουν ακόμη καλύτερες. Εξασφαλίζει  αρκετά καλές συνθήκες εργασίας, όχι αυτές που έπρεπε αλλά σε σύγκριση με αυτά που συμβαίνουν στην αγορά καλές. Εργασιακές σχέσεις που και αυτές μπορούν να βελτιωθούν, ιδιαίτερα για τους συμβασιούχους-εποχιακούς. Ενώ προσφέρει ποιοτικά προϊόντα που μπορούν και πρέπει να βελτιωθούν, όπως θα πρέπει και μπορούν να βελτιωθούν οι τελικές τιμές προς τους καταναλωτές, όχι όμως σε βάρος της ποιότητας, των τιμών των παραγωγών και του μεροκάματου. 

Σαφώς πρόκειται για μια δύσκολη εξίσωση που θα λυθεί επαρκώς μόνο  και αν ενταχθεί σε ένα συνολικότερο πολιτικό, κοινωνικό και παραγωγικό σχέδιο με βάση ένα δίκτυο συνεταιριστικών και κρατικοσυνεταιριστικών επιχειρήσεων και δομών και στην εξουσία τους εργαζόμενους και την δημοκρατία τους.

Αλλά ας επιστρέψουμε σε αυτό που ονομάστηκε χαλυβουργία, δηλαδή βαριά βιομηχανία της περιοχής μας, που στις υπάρχουσες αποτελεί ένα τεράστιο παραγωγικό δυναμικό, ένα καθοριστικό παραγωγικό δυναμικό στην περιοχή που εξασφαλίζει και μπορεί ακόμη να εξασφαλίσει ακόμη καλύτερα ένα επίπεδο ζωής για τις λαϊκές τάξεις. Και αυτό από μόνο του για τους κυρίαρχους του παιχνιδιού αποτελεί ένα σκάνδαλο που τους χαλάει την πιάτσα.

Πόσο μάλλον που η ΔΩΔΩΝΗ με την πιο αναπτυγμένη αλυσίδα παραγωγής φέτας(ΠΟΠ) στην ΕΕ, αποτελεί ένα πολύ καλό φιλέτο, το καλύτερο φιλέτο για αυτή την εποχή, για τις πολυεθνικές και τα καρτέλ της βιομηχανίας τροφίμων και γάλακτος.

Για αυτό το λόγο συνειδητά  η κυβέρνηση της τρόικας, του ΔΝΤ, της ΕΕ και του ελληνικού κεφαλαίου έχει βάλει στόχο να την ξεπουλήσει… Ξεπουλάνε όμως κάτι που δεν τους ανήκει, κάτι που τους ανήκε ποτέ. Η ΔΩΔΩΝΗ σύμφωνα και με το ιδρυτικό της καταστατικό έχει ένα κοινωφελή κοινωνικό χαρακτήρα που στοχεύει στο να στηρίξει τον αγώνα και τον κόπο των ίδιων των κτηνοτρόφων. Ας σημειωθεί δε πως ιδρύθηκε από τις συνεταιριστικές ενώσεις των ίδιων των κτηνοτρόφων και η ΑΤΕ μπήκε στο παιχνίδι και καπέλωσε την εταιρία για να στηρίξει ένα δάνειο που έδωσε την δεκαετία του 60. Από τότε βέβαια η ΑΤΕ έχει βγάλει τα πολλαπλάσια από την εταιρία, άρα το μόνο που έπρεπε να κάνει είναι να παραδώσει δωρεάν τις μετοχές στα χέρια των κτηνοτρόφων και των εργαζόμενων.

Η υπόθεση της σωτηρίας της ΔΩΔΩΝΗΣ βρίσκεται στα χέρια των εργαζόμενων, κτηνοτρόφων, του εργατικού κινήματος και ολάκαιρου του Ηπειρωτικού λαού. Στο δυνάμωμα αυτού του μετώπου που εδώ και χρόνια έδωσε και δίνει με αυταπάρνηση και ηρωισμό ένα αγώνα για να μην ιδιωτικοποιηθεί η εταιρία. Καταφέρνοντας όχι μόνο να μην ιδιωτικοποιηθεί ακόμη αλλά και να γίνει συνείδηση σε ολάκαιρη την Ήπειρο ο χαρακτήρας που έχει και μπορεί να πάρει ακόμη καλύτερα η εταιρία. Μάλιστα σε συνθήκες που η οικονομική κρίση προκαλεί διατροφική κρίση στο 30% του Ηπειρώτικου λαού.

Αγώνας για να μην αλλάξει ο κρατικοσυνεταιριστικός χαρακτήρας της. Όχι γιατί είναι πανάκια, αλλά γιατί έως τα τώρα ήταν λειτουργικός, δίχως φυσικά να γνωρίζουμε τι θα συμβεί αύριο.

Για αυτό το λόγο αποτελεί αναγκαιότητα να συγκροτηθούν δυνατοί πρωτοβάθμιοι παραγωγικοί και καταναλωτικοί συνεταιρισμοί που θα πάρουν στα χέρια τους την ΔΩΔΩΝΗ και όχι μόνο αυτή, αλλά το σύνολο των συνεταιριστικών οργανισμών και επιχειρήσεων. Συνεταιρισμοί που θα λειτουργούν κάτω  από εργατικό και ευρύτατα κοινωνικό έλεγχο και  κυρίως κρατική στήριξη. Στα πλαίσια μιας κοινωνίας-οικονομίας και παραγωγικής βάσης που θα βασίζεται στην ικανοποίηση των κοινωνικών και λαϊκών αναγκών.

Μια άλλου πολιτική και όχι μόνο διαχείριση των πραγμάτων που θα στοχεύει στην υπάρχουσα συγκύρια να διαγράψει το χρέος προς όφελος των λαϊκών τάξεων και όχι προς όφελος των τραπεζών. Να οδηγήσει την χώρα έξω από την ΕΕ και έξω από το ευρώ.  Όχι για να γίνουμε Αλβανία όπως φοβούνται οι ραγιάδες αλλά για να ανασυγκροτήσουμε την παραγωγική μας  βάση. Και στην συνέχεια να προχωρήσουμε σε άλλου τύπου περιφερειακές και διεθνείς συνεργασίες και ενώσεις.   Αυτό θα μας εξασφάλιζε σε μεγάλο βαθμό μια οικονομική αυτάρκεια που σαφέστατα είναι πολύ διαφορετικό από την εθνοκεντρική έννοια της οικονομικής αυτοδυναμίας.

Το ερώτημα βέβαια είναι ποιος θα το πράξει αυτό;; Μα μόνο ένα μαχόμενο μπλοκ πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων με την αντικαπιταλιστική αριστερά σε πρωταγωνιστικό ρόλο, με βάση την εργατική τάξη, τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα και την νεολαία… Ένα μπλοκ κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που με κάθε μέσο θα διεκδικήσει την εξουσία από την κυβέρνηση και τα κόμματα του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ.

           

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση