Catastroika: ελευθερία ή ησυχία….


CATASTROIKA από infowar

Την πρώτη φορά που το είδα- λίγες ώρες από την στιγμή που βγήκε στο αέρα- αισθητικά με τρέλανε με την πρωτοποριακή γραμμή, μα πολιτικά το βρήκα λειψό, λίγο για την συγκύρια.  Στην έναστρη, ζεστή και συντροφική προεκλογική βραδιά στο εκλογικό στέκι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο ιστορικό «τσουκάνη» το ξαναείδα και κατανόησα πως δεν μπορούσε τίποτε πιο προχωρημένο να πει.

Μιλάμε για το ντοκιμαντέρ Catastroika των Άρη Χατζηστεφάνου και Κατερίνας Κιτίδη, των δημιουργών  του Debtocracy, ντοκιμαντέρ που βγήκαν με ελεύθερη διανομή στο διαδίκτυο και συμπαραγωγούς όσους πολίτες ή συλλογικότητες επιθυμούν να προσφέρουν.
Πρόκειται για απόπειρες μακριά και πέρα από τα  κυκλώματα των εταιριών,  πρόκειται για απόπειρες που εντάσσονται σε μια λογική που παραπέμπει σε μια ομότιμη αντιεμπορευματική συνεταιριστική συνεργασία. Διαδικτυακά δε, θα το βρείτε στο http://www.catastroika.com/index.php
Το Catastroika είναι ένα ντοκιμαντέρ που ασχολείται με τις απόπειρες της ιδιωτικοποίησης ολόκληρων χωρών, της εκποίησης του δημόσιου πλούτου τους από τις δυνάμεις του παγκόσμιου κεφαλαίου, όπως συμβαίνει,  λόγου χάρη και στην χώρα μας. Με σαφέστατο στόχο να βγει από την κρίση του ο παγκόσμιος καπιταλισμός και οι εθνικές ελίτ του σε βάρους του κόσμου της εργασίας και του δημόσιου πλούτου.
Αν και η Catastroika είναι η συνέχεια της περεστρόικα- όταν οι γραφειοκρατικές ελίτ της μετασοβιετικής Ρωσίας αποφάσισαν να ξεπουλήσουν τα πάντα- για να μετατραπούν σε αστικές τάξεις, η ιδεολογική ρίζα του κακού βρίσκεται σε ένα πανεπιστήμιο.
Βρίσκεται στα παιδιά του Σικάγου που έβαλαν σαν στόχαστρο να πολεμήσουν τον κριτικισμό και κευνσιανισμό, απελευθερώνοντας τις δυνάμεις της αγοράς, διαμέσου του ελάχιστου κράτους. Μα η ιστορία με τις φάρσες και τις τραγωδίες της  είναι αμείλικτη. Το ελάχιστο κράτος και η απελευθέρωση της αγοράς και της οικονομίας εφαρμόστηκε σε χώρες με καθόλου δημοκρατία και ισχυρό κατασταλτικό κράτος. Εφαρμόστηκε καταρχήν  στην  Χιλή του Πινοσέτ και στην Τουρκία του Εβρέν.
Σε κάθε δε ανάλογη απόπειρα πάντα  μπαίνει στο στόχαστρο η δημοκρατία, αυτή η λειψή και κουτσουρεμένη δημοκρατία μας , άμεσα όπως στην Χιλή και Τουρκία, όσο και έμμεσα χρησιμοποιώντας ως όπλο το χρέος, όπως στην Ελλάδα,  την ενσωμάτωση μιας χώρας στην άλλη, όπως συνέβη στην πρώην Ανατολική Γερμανία.  Ή την  εθνικιστική αυταπάτη και ο πόλεμος, όπως στην Αγγλία της Θάτσερ
Τελικά αυτό που οικοδομείτε είναι ένα μετααποικιακό κρατικό μόρφωμα με πολιτικό διευθυντικό προσωπικό τεχνοκράτες και τραπεζίτες και στήριγμα τις δυνάμεις καταστολής και σε τελευταία λύση τον   ίδιο το στρατό. Κάτι σαν τη Ελλάδα του Παπαδήμου, μα η τραγωδία δεν θα σταματήσει εδώ.
Για την εκποίηση δε της Ελλάδας, το ντοκιμαντέρ αναδεικνύει το ρόλο του μοντέλου της «τρόιχαν», ενός «κράτους ένα κρατεί», «στρατού κατοχής» που ξεπούλησε τον πλούτο της πρώην ανατολικής Γερμανίας. Αντίστοιχη «τρόιχαν» έχουμε στην χρεοκοπημένη Ελλάδα με το ταμείο αποκρατικοποιήσεων.
Ιδιωτικοποιώντας πλούτο που σε κάθε άλλη περίσταση θα ήταν δημόσιος ή κοινός. Η  Catastroika ασχολείται με τις απόπειρες ιδιωτικοποίησης των τραίνων, των νερών, του ηλεκτρικού, της εκπαίδευσης στα πανεπιστήμια και  της γενικής διάνοιας.
Ενώ σε αντίθεση με το Debtocracy, που έβλεπε ως λύση στο χρέος την ΕΛΕ,  η Catastroika απέναντι στην καταστροφική μανία του ύστερου καπιταλισμού βλέπει ως λύση την εξέγερση και την επαναοικειοποίηση του πλούτου από τους ίδιους τους παραγωγούς του πλούτου,  από τους εργαζόμενους.
Χρησιμοποιώντας την φωνή μεγάλου Έλληνα στοχαστή και φιλόσοφου αναδεικνύει το καθοριστικό δίλλημα: Αν θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι δεν μπορούμε να καθίσουμε φρόνιμοι και ήσυχοι. Το μήνυμα ξεκάθαρο που δεν πρέπει να το ξεχάσουμε ούτε και στην κάλπη.

Δ.ΑΡΓΥΡΟΣ


Δημιουργός: Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση