Τε. Ιαν 26th, 2022

Το εντελώς  σάπιο καπιταλιστικό πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, αυτό που στέκεται σούζα  στους εφοπλιστές και τους τραπεζίτες. Αυτό το κατεστημένο που ζει απ τις μίζες της Ζήμενς και τις κάθε Ζήμενς. Ικανοποιώντας κάθε επιθυμία των δανειστών του…

Αυτό λοιπόν το βρώμικο, σάπιο και ανίκανο κατεστημένο  παίζει τα ρέστα του για να κρατηθεί στην εξουσία, παίζοντας με τον φόβο και την ανασφάλεια, βγάζοντας στην επιφάνεια τους ανθρώπους της νύκτας τρομοκρατώντας μετανάστες, γυναίκες και αριστερούς.

Φλερτάροντας με μια κατάσταση εξαίρεσης, μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης που θα βγάλει την λαϊκή οργή, εργατική αγανάκτηση και αντίδραση στην παρανομία.  Βγάζοντας στην παρανομία ένα ρωμαλέο και πολύμορφο λαϊκό και εργατικό κίνημα που τους απονομιμοποίησε τα δυο τελευταία χρόνια.

Αυτό το κίνημα που καλώς ή κακώς σήμερα – δεν θα το εξετάσουμε εδώ- στηρίζει και ελπίζει το ΣΥΡΙΖΑ. Και αυτό για ένα απλό ξεκάθαρο λόγο: Γιατί ελπίζει και η ελπίδα πεθαίνει τελευταία πως θα υπάρξει μια άμεση και γρήγορη- μίνιμουμ βέβαια- ικανοποίηση των λαϊκών- εργατικών αναγκών.

Κάτι που και εγώ το εύχομαι μα δεν το πολυπιστεύω. Όχι γιατί θεωρώ τους συναγωνιστές  του ΣΥΡΙΖΑ ψεύτες, μα γιατί θεωρώ πως σε μια περίοδο βαθιάς κρίσης και ιστορικής παρακμής δεν μπορούν να γίνει βελτίωση δίχως την ανατροπή, την παγκόσμια ανατροπή, του καπιταλιστικού συστήματος. Και αυτό δεν μπαίνει στην ημερήσια διάταξη από κανένα, καλά, καλά δεν μπαίνει το αντικαπιταλιστικό σπάσιμο του αδύνατου κρίκου που είναι η Ελλάδα.

Προσοχή ούτε μεμψιμοιρώ, ούτε εύχομαι να μην συμβεί, για να δικαιωθώ. Απεναντίας θα χαρώ αν ο ΣΥΡΙΖΑ βγει πρώτη δύναμη και θα ανησυχώ βαθύτατα για το πώς θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τους δρόμους της διαχείρισης που φαίνεται πως θα ακολουθήσει.

Επίσης θα χαρώ αν ο ΣΥΡΙΖΑ βγει δεύτερος, γιατί συνολικά η αριστερά θα ξεπεράσει το 30%, και θα είναι μια μαχόμενη δύναμη στους δρόμους που γλήγορα θα την φέρει στην εξουσία. Θα ανησυχήσω όμως γιατί θα έχουμε μια σχεδόν ακροδεξιά  κυβέρνηση που θα δώσει ώθηση στα νεοφιλελεύθερα και συντηρητικά σύνδρομα, αφήνοντας σχεδόν  ανεξέλεγκτες τις φασιστικές συμμορίες να δυναμώσουν στο δρόμο, φέρνοντας τον φασισμό λίγο πιο κοντά….

Τις ίδιες σκέψεις νομίζω πως κάνουν όλοι σχεδόν οι συναγωνιστές του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και της υπόλοιπης αντικαπιταλιστικής και αντιιμπεριαλιστικής αριστεράς. Και νομίζω πως δεν πρέπει να μείνουν σε αυτές τις σκέψεις μα να πάρουν πρωτοβουλίες μετά τις εκλογές για μια πλατειά εργατική- λαϊκή κινηματική και αγωνιστική ενότητα. Με στόχο την ανασυγκρότηση, την ταξική ανασυγκρότηση, του εργατικού κινήματος. Καθώς και την οικοδόμηση εργατικών αντιεξουσιών, προπλάσματα μορφών δυαδικής εξουσίας, που θα βαθύνουν το ρήγμα με τις δυνάμεις του κεφαλαίου.

Το μόνο σίγουρο είναι πως η 18 Ιουνίου- ανεξάρτητα με το αποτέλεσμα των εκλογών της 17 Ιούνη- θα σημάνει την εμβάθυνση της ταξικής σύγκρουσης σε όλα τα επίπεδα, είτε έχουμε μια κυβέρνηση της αριστεράς, είτε μια κυβέρνηση του σάπιου κατεστημένου…

Για αυτό τον λόγο είναι ίσως υψίστη στρατηγική και πολιτική αναγκαιότητα να βγει ενισχυμένος ο αντικαπιταλιστικός γαλαξίας. Και πιο συγκεκριμένα να βγει ενισχυμένη η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Όχι γιατί έχει τις λύσεις και όχι γιατί είναι ο σωτήρας του λαού.   Μα γιατί είναι η μόνη ίσως δύναμη που μπορεί να παίξει ένα πρωτοπόρο ενωτικό και μαχητικό εργατικό ρόλο στο να ενώσει στο κίνημα την εργατική τάξη και την αριστερά, είτε κυβερνώσα, είτε μη….

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

 

 

By Δημήτρης Αργυρός

ΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ. ΑΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ . ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ . ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΤΟΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΟΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

Αφήστε μια απάντηση